ſacerdos celebraturꝰ aſſumit amictū qͦ caput tegitur quē pontifex loco ephot ſiue ſuꝑhumerale ⁊ rōnale habet: ⁊ nūc etiā ſuphumerale vocari pōt ſignificās ſalutē que ꝑ fidem tribuit̉. Dehoc apl̓us ad ephe. vi. Galea ſalutis aſſumite.Significat etiā caſtitatē cordis ⁊ corꝑis qꝛ ⁊ renes ⁊ pectus ambit ⁊ tegit̉ ⁊ oībus ſacris veſtibus ſupponit̉. ſed oībus ſuꝑeminet qꝛ caſtitas ētiam debet eſſe intus in pectore ⁊ foris nitere inoꝑe. vnde in renibus ſtringit̉ quia ibi p̄cipue luxuria dn̄atur. Per amictū quoqꝫ ſuꝑ hunerosquia circūquaqꝫ diffundit̉: opeꝝ fortitudo deſignat̉. Humeri nāqꝫ fortes ſūt ad oꝑa ꝑagenda.Iuxta illud patriarche Iacob ſupponit humeꝝad portandū: ⁊ factus ē tributis ſeruiens. Duovaſculi ſiue due cordule quibꝰ ante pectꝰ ligat̉ſignificāt intentionē ⁊ fine quibꝰ informanduꝫeſt opus ne fiat in fermēto malicie ⁊ nequicie: ſꝫin acimis ſinceritatis ⁊ veritatis. Sacerdos igit̉nō debet ocioſus exiſtere: ſed bonis opibuſ inſudare: ẜm illud apl̓i ad thi. Labora ſicut bonꝰ miles iheſu chriſti. Laudanda tn̄ quorūdam locoꝝhabet conſuetudo ut linea camiſia alba aut ſuꝑpelliciū ſuper cōes veſtes induat̉ priuſqͣꝫ amictimponat̉ per qd̓ fides q̄ primo adeſſe debet ſignificat̉. Porro amictus ſuper os planete reuoluitur de quo ſub ti. de planeta dicet̉. amictu qͦqꝫcollū ſtringit̉ ꝑ qd̓ vocis caſtigatio ītelligit̉: qm̄ꝑ collū in quo vox eſt vſus loquēdi exprimitur.Stringit̉ ergo collū ne inde ad lingua mēdaciūtranſire poſſit. Leuiter tamē cū eo pectꝰ ⁊ fauceſſtringunt̉ ꝓut ſub ti. de cingulo dicet̉. Illo etiācaput operimus ne circūquaqꝫ libere ꝓſpiciendo illicita cogitemus. Pectus ſeu cor tegit̉ quiaanimus ſacerdotis ad ea que incūbūt dꝫ totꝰ eēintentus: nec debet tūc ad vanitates vel ad aliqͣmūdana libere meditanda diſſolui. Porro amictus quos ſacerdos caput obnubilat ẜm ꝙ capiti .ſ. chriſto conuenit ſignificat id quod in apoc.deſcribitur videlicet angelū dei fortem deſcendiſſe de celo amictum nube. Et in Iſa. Ecce dn̄saſcendit ſuper nubē candidam. Ueniēs etiā adſaluationem mūdi. ſaluator mūdi dei filiꝰ angelus magni conſilij amictus eſt nube dū diuinitatem abſcondit in carne. Nam caput viri chriſtꝰcaput chriſti deus exͣ de ſacra vnc. c. vno. ¶ Hocergo carnis latibulū ſignificat ſacerdotis amictꝰquod ꝑ illam ſindonē expreſſius ſignificat̉: quaſūmus pontifex caput abducit: de qua ſub ti. deſuccinctorio dicet̉: ⁊ pulchre quidē ꝙ ꝑ calciam̄tum pedū hoc ipſum ꝑ amictum capitis deſigͣtur quia diuinitas in carne latuit ⁊ ꝑ carnē innotuit: Nam cum motus eēt in iudea deus ⁊ iſrahel magnū nomē eius in Idumeā extendit calciamentū ſuū ⁊ ante conſpectū gentiū reuelauitiuſticiam ſuam. Amictus etiā repręſentat operimentū quo iudei velabāt faciem chriſti dicētesMathei .xxv. Prophetiſa nobis chriſte quis eſtqui te percuſſit.¶ Rubrica.¶ De alba.amictū camiſiaꝫ ſiue albamM ſacerdos īquit q̄ mēbris corporis cōuenienter aptata nihil ſuꝑfluum aut diſſolutum in vita ſacerdotisaut in eis mēbris eſſe debere demōſtrat. hec obſpeciem candoris mūdiciā demōſtrat ẜm quodlegit̉: Omni tꝑe veſtimēta tua ſint candida. Fitaūt de biſſo vel lino ꝓpter qd̓ ſcriptū eſt: biſſumſunt ſanctificatiōes ſanctoꝝ. Eſt aūt biſſus linuꝫegyptiacū. Sicut enim linū vel biſſus candoreꝫquē ex natura nō habet multis tonſionibꝰ attritum acquirit ꝑ artē: ſic ⁊ hoīs caro mūdiciā quēnō obtinet ꝑ naturā. per exercicia bonoꝝ operuꝫmultis cogitationibꝰ macerata ſortit̉ ꝑ gratiam.Sacerdos ergo ẜm apl̓m: caſtiget corpꝰ ſuū ⁊ inſeruitutē redigat: ne forte cū alijs predicaueritipſe reprobus fiat. Habet aūt alba capuciū qd̓ ēꝓfeſſio caſtitatis. Habet etiā lingulam que ſignificat linguā ſacerdotalem que ligat cōtumaces⁊ abſoluit penitentes. ¶ Rurſus hec veſtis quein veteri ſacerdotio linea uel pedis grece ſeu tunica talaris dicebat̉ ſtricta fuiſſe deſcribit̉ ꝓpt̓ſpm̄ ſeruitutis iudeoꝝ in timore. In nouo verolarga eſt ꝓpter ſpiritū adoptionis in libertate qnos chriſtus liberauit. Quod aūt aurifriſium ⁊gramata diuerſis in locis ac varijs operibꝰ addecorem habet illud inſinuat qd̓ ꝓpheta dic̄ inp̄s: Aſtitit regina a dextris tuis in veſte deaurata cir. varie. ¶ Rurſus alba cingula ſtringitur ⁊omnis voluptas carnalis aſtricta intelligat̉ dicente dn̄o: Sint lūbi veſtri precincti. Manicequoqꝫ tam albe quā etiā tunicelle cōuenient̓ debent eſſe ſtricte nō minꝰ laxe ut labāt̉ ⁊ brachianudent̉: hn̄tes in ſūmitatibus aurifriſia. ad deſignandū aureos torques: qui brachia nuda beati Martini miſſam celebrātis miraculoſe decēter operuerūt: ꝓut in ſexta ꝑte ſub eiꝰ feſto docetur. Per albā etiā qua corpus a ſurſū vſqꝫ ad dorſum tegitur. ſpes q̄ ex gratia ꝓuenit eccleſiedeſurſum. ⁊ ex meritis eccleſie deorſum figurat̉De hac apoſtolus ad roman. viij. Spe ſalui facti ſumus. Quia ꝟo vſqꝫ ad talos deſcēdit ꝑſeuerantiam deſignat ꝓut tactū eſt prope fineꝫ inprohemio hꝰ ꝑtis. Porro ẜm ꝙ capiti .ſ. xp̄o ꝯuenit alba q̄ ē lineū veſtimētū longiſſime diſtās atunicꝭ pellitijs q̄ ex mortuis aīalibꝰ fiūt ꝗbꝰ Adāveſtitꝰ eſt poſt peccatū nouitatē vite ſignificat qͣꝫxp̄s ⁊ habuit ⁊ docuit ⁊ tribuit in baptiſmo de qͣdicit apl̓us Exuite veterē hominē cū actibꝰ ſuis⁊ induite nouū qui ſcd̓m deum creatus eſt/Naꝫ in trāſfiguratione reſplenduit facies eiꝰ ſicut ſol ⁊ veſtimēta eiꝰ facta ſūt alba ſicut nix. ſēꝑenī veſtimēta xp̄i mūda fuerūt ⁊ cādida: qꝛ peccatū nō fecit nec inuētus eſt dolꝰ in ore eiꝰ. Hec
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten