nanqꝫ ꝑtinct ẜm Iſidoꝝ: xxv. di. prelectiſ. offciūcanendi. dicere benedictiones .i. benedicamusdomino. laudes i. alleluia: vel chriſtus vincit vl̓chriſtus regnat ⁊cͣ. ſacrificiū ideſt offertoriū. reſpōſoria ideſt officiū miſſe: ⁊ quicquid ad canendi peritiam ſpectat.¶ De hoſtiario ¶ Rubrica.¶ Stīa Nt xxi. diſtintione clerosſecundum IſiderumYdicti ſunt eo qͣꝫ hoſtijs templi preſintIpſi eniꝫ claues eccleſie tenētes omnia intꝰ extra quoqꝫ cuſtodiūt: atqꝫ inter honos⁊ malos habentes iudiciū fideles recipiūt: infideles reſpuūt ⁊ excōmunicatos repellunt. ¶ Hoſtiarij idem ſūt ꝙ ianitores qui in vete teſta. adcuſtodiam templi electi ſūt ne ingrediret̉ in illd̓inmūdū in omni rei .i. aliquid in omnibꝰ rebus.Stabant .n. prout legit̉ in paralipomenō in qͣtuor templi ꝑtibus videlicet in oriente. in occidēte. aquilonē. ⁊ auſtro. Portas templi ſingulasita obſeruātes ut nec in puncto diſcēderēt a miniſterio. Leuite enim quibꝰ numeris ianitorumcreditꝰ erat eī cibos parabāt. Hi autē imitanturediticios qui apud gētiles erant ⁊ ideꝫ cuſtodiebant. Sane iuxta decretū tholetani cōcilij. xxiij.di hoſtiarius. Hoſtiarius cū ordinat̉ poſtqͣꝫ abarchid yacōno inſtructꝰ fuerit qualiter in domodei debeat cōuerſari ad ſuggeſtioneꝫ archidyaconi tradat ei epiſcopꝰ claues eccleſie d̓ altariodei: ſic age ſic viue quaſi redditurus deo rōneꝫpro his rebus que his clauibus recludunt̉. Clauium ergo traditio ⁊ verba p̄miſſa ſūt huius ſacramenti ſubſtantialia cetera ſunt ſolēnitatis.Hoc officiū implemꝰ dū per fidem in eccleſiā aliquem introducimus vel docemꝰ. Chriſtus hocofficiū impleuit quādo dixit Attollite portaſ prīcipes veſtras ⁊ eleuamini porte eternales ⁊cͣ.Et cū ementes ⁊ vendētes de tēplo eiecit. xvi. ꝙvij ſed hec diximꝰ qd̓ in eccleſia ſpūaliter agit.Unde in euangelio dicit: Ego ſum hoſtiū.¶ De lectore ¶ Rubrica.ẜm Iſidorum. xxi. di.iSCIOcleros a legēdo. pſalmiſta a pſalmis canendis vocati ſuntLector eniꝫ p̄dicat .i. legit ſiue recitatpopulis quid ſequat̉. Pſalmiſta ꝟo canit ut excitet ad cōpunctionem animos audientiū. licet ꝙdam lectores ita miſerabilit̓ ꝓnūcient .ſ. alte ⁊ ꝑvocem ſonorē ut quoſdam ad luctū lamentioneqꝫ compellat. Lectores etiā ꝓnunciatores vocātur ꝓ eo quod porro ſiue a longe pronūciant. tāta enim ⁊ tam clara debet eſſe eoꝝ vox: ut qͣuislonge poſitoꝝ aures impleat. Ad lectoreſ quoqꝫpertinēt lectiones ⁊ legends in matutinis pronūciare ⁊ ea que ꝓphete vaticinati ſunt. ⁊ apoſtolidixerūt populis predicare .i. legere. Ad hoc eniꝫordinant̉ ut libros dei diſtincte ⁊ aꝑte ad intelligendū legant ſicut in vete. teſta. accepimuſ Eſdr̄am feciſſe neemie. vij. Ad eius quoqꝫ ꝑtinētofficium panē ⁊ oēs nouos fiuctꝰ benedicere.Lectores aūt idem ſunt ꝙ criminū relatores ꝙerant apud gentiles Martinꝰ papa .xxij. di. lectores. ſtatuit ut nulli liceat in populo pſallē autlegere niſi qui ab ep̄o fuerint ordinati lectoresSane iuxta decretū: tolletani concilij. xxiij. di.lector. lector cū ordinat̉ faciat de illo verbū epiſcopus ad plebem indicans eius fidē atqꝫ ingenium poſt hoc ſpectante plebe tradat ei codiceꝫin quo lecturus eſt dicens: Accipe ⁊ eſto relatorverbi dei habiturus ſi fideliter ⁊ vtilit̓ impleueris officium partē cū eis qui verbū dei miniſtrauerunt. Codiciſ ergo traditio ⁊ ꝟba premiſſa ſūtde ſubſtantia huiꝰ ordinis. cetera ſūt ſolēnitates¶ Hoc officiū implemꝰ dū male viuentes in eccleſia corrigimus: ⁊ aliquē bonis moribꝰ inſtruimus. ¶ Chriſtus hoc officiū impleuit quādo inmedio ſenioꝝ librū Iſaie ꝓphete apperiens legit diſtincte ad intelligendū dicens: Spūs dn̄iſuper me eo ꝙ vnxit me ⁊cͣ. exͣ de ſa. vnc. c. vno¶ De exorciſta Rubricaẜm Iſidoꝝ. xxi. diXO FCINAcleroſ grece. latineadiurās ſiue increpās vocat̉. Inuocat .n. ſuꝑ cathecuminos ſeu ſuꝑ eoſohabēt ſpm̄ inmundū nomen dn̄i. Iheſum adiurans ꝑ illud ut egrediat̉ ab eis de quo in vi. ꝑteſub ſabbato ſancto dicet̉. Decet igit̉ ut munduꝫhabeat ſpiritū qui debeat īmūdis ſpiritibꝰ impetrare. Ad eū itaqꝫ ꝑtinet exorciſmos memorie retinere manus ſuꝑ energuminos ⁊ cathechuminos exorcicando imponere. xxv. di. plectis. Etẜm conciliū carth. de con. di. v. energuimꝰ. ipſisenerguimis in domo dei aſſiſtētibus victuꝫ q̄tidianū oportuno tꝑe mīſtrare. ¶ Refert ioſephꝰregē Salomonē mōs exorciſmi .i. ꝯiuratiōes adinueniſſe. quibꝰ īmundi ſpūs ab hoīe obſeſſo ꝑElea caꝝ exorciſtā pellabant̉: ita ut reuerti vlterius nō auderēt. Huic officio mancipati exorciſte vocati ſūt: de quibꝰ in euāgelio legit̉ Si egoin beelicebuch eijcio demonia filij vr̄i exorciſteviꝫ in qͦ eijciūt ⁊ īmitant̉ queſtores qui erāt apd̓gētiles. ¶ Sane iuxͣ decretū tholetani concilij.xxiij. di. exorciſte Exorciſta cū ordinat̉ accipiat̉de manu ep̄i librū ia quo ſcripti ſūt exorciſmi ſiue adiuratiōes dicente ſibi ep̄o: Accipe ⁊ cōmēda memorie ⁊ habeto poteſtatē imponēdi manꝰſuꝑ energūinū ſiue baptizatū ſiue cathecuminūLibri ergo acceptio ⁊ verba p:emiſſa ſūt de ſubſtantia huius ordinis: cetera ſunt ſolennitatis. Energumini ſunt qui a demonibꝰ obſeſſi ſunt: vellunatici ſiue morbū caducuꝫ patientes: ſic dicte