expreſſe ꝟo tabernaculū typū gerit eccleſie militantis q̄ nō hꝫ hic manentē ciuitatē ſꝫ futurā inꝗrit: iōqꝫ dr̄ tabernaculū. tabernacula .n. militātiuꝫſunt. deꝰ .n. in tabernaculo deus ē in fidelibꝰ ſuonoīe ꝯgregatis Pars pͥma tabernaculi in qͣ ppl̓sſacrificabat. vita ē actiua in qua ppl̓s in ꝓximi dilectione laborat. ꝑs alt̓a in qua leuite mīſtrabātvita ē cōtēplatiua: ī qua dilectiōi ⁊ ꝯtēplatiōi deireligioſoꝝ viroꝝ ſincera ꝯuerſatio vacat. tabernaculū ꝟtit̉ in tēplū quis de militia currit̉ ad triumphū. ¶ Eſt aūt eccl̓ia ſic edificāda. Parato nāqꝫ fundamēti loco. iuxͣ illd̓ Bn̄ fundata ē domꝰdn̄i ſuꝑ firmā petrā. dꝫ ep̄s uel ſacerdos de eiuslicētia ibi aqua aſꝑgē benedictā. ad abigēdas inde demonū fantaſias ⁊ primariū lapidē cui imp̄tſa ſit crux in fundamēta pone̓ de con. di. i. nemoDebet quoqꝫ ſic fundari ut caput recte inſpiciat̉ꝟſus orientē. de qͦ dicet̉ in ꝓhemio. v. ꝑtis viꝫ ꝟſus ortū ſol̓ eꝗuoctialē ad notādū ꝙ eccleſia q̄ īterris militat tꝑare ſe dꝫ equanimit̉ in ꝓſperis ⁊in aduerſis: ⁊ nō ꝟſus ſolſtitialē: ut faciūt quidā.¶ Ceteꝝ ſi muri hieruſalē q̄ edificat̉ ut ciuitas ēdificare ꝑ iudeas iubent̉. ẜm ꝓph̓aꝫ: qͣꝫtomagis⁊ nos muros eccl̓ie noſtre edificare debemꝰ. Siquidā eccleſia mālis ī qua ppl̓s ad laudādū deūꝯuenit ſcām ſignificat eccleſiā q̄ in celis viuis exlapidibꝰ cōſtruit̉ .xxi. q. vi. ſꝫ hͦ diximꝰ. Hec ē domus dn̄i firmit̓ edificata: cuiꝰ fundamētū ē āgularis lapis xp̄s: ſuꝑ qͦ fundamēto poſitū ē fundamētū apoſtoloꝝ ⁊ ꝓphetaꝝ ſicut ſcriptū ē. Fūdamēta eiꝰ in montibꝰ ſanctis. Supedificati pieteſiudei ſūt ⁊ gētiles d̓ quatuor mūdi ꝑtibꝰ ad xp̄mveniētes: ⁊ ꝗ ꝑ ip̄m crediderūt ſeu credūt ⁊ credēt. Fideles aūt ad vitā p̄deſtinati: ſūt lapides īſtructura hꝰ muri. qui ſemꝑ vſqꝫ in finē hꝰ mūdiedificabit̉. Lapis ꝟo ſuꝑ lapidē ponit̉: qn̄ mgr̄i eccleſie minores in ppriū ſtudiū aſſumūt ad docēdū ⁊ ad corrigendū. ⁊ ſtabiliendū. In ſcā eccleſiahꝫ lapides ſuꝑ ſe ad ferendū pro edificio. ꝗcūqꝫlaborē fraternū portat. Groſſiores ꝟo lapides etpoliti ſeu quadrati qui ponūt̉ foris extrinſecꝰ: inqͦꝝ medio minores lapides iacēt: ſūt viri ꝑfectiores qui ſuis meritis ⁊ or̄onibꝰ ꝯtinēt infirmioresin ſcā eccleſia. Cementū aūt ſine qͦ muri ſtabilitaseē n̄ pōt fit ex calce. ſabulo ⁊ aqua. calx charitasferuēs ē q̄ ſibi ꝯlūgit ſabulū .i. terrenū opꝰ: qꝛ ꝟocharitas ſolicitudinē maximā hꝫ mixtā ꝓ viduis. ſenibꝰ. pupillis. debilibꝰ. lxxxvij. di. de ſolatio⁊ iō ſtudēt oꝑari manibꝰ ut habeant vn̄ eis bn̄faciat: ut aūt calx ⁊ terra ad adificiū muri valeantaque cōmixtiōe cōglutinant̉. Siꝗdē aqua ſpūs ēſicut .n. ſine cemēto lapides muri nō ſimul iūgūīad muri ſtabilitatē: ſic nec hoīes ad muri edificium celeſtis hieruſalē poſſunt ſimul ſine charitate iūgi: quā ſpūs ſcūs oꝑat̉. oēs muri lapides politi ſūt ⁊ quadrati .i. ſcī mūdi ⁊ firmi: qui viꝫ ꝑ manus ſūmi pon. diſponūt̉ in eccleſia ꝑmāſuri. q̄ruꝫquidē ferunt̉ ⁊ nō ſerūt ut ſimpliciores in eccl̓iaalij ferunt̉ ⁊ ferūt: ut medij. alij tm̄ ferūt ⁊ nō ferunt̉ niſi a ſolo xp̄o ꝗ ē ſingulare fundamentumvt ꝑfecti. Oēs ꝗdē vna charitas more cemēti cōiūgit: dū viui lapides pacis cōpage colligāt̉. Xp̄ſnr̄ murꝰ fuit in cōuerſatiōe. ⁊ ante murale in paſſione. ¶ Sane iudeis muros hieruſalē edificantibꝰ aderāt inimici volētes illoꝝ opꝰ īpedire: itaꝙ ſicut in eſdra legit̉ adeo ab hoſtibꝰ infeſtabāt̉ꝙ vna manu ponebāt lapides in muro. ⁊ alia manu ꝯͣ hoſtes pugnabāt: ⁊ nobis muros eccleſie ēdificātibꝰ ad ſūt in circuitu .ſ. vita ſiue puerſi homines oꝑa nr̄a impedire volētes. Un muros .i.ꝟtutes edificādo hoſtes īpugnemꝰ. ⁊ iuxͣ moremiudaici ppl̓i teneamꝰ arma nr̄a .i. ſcutū fidei. loricam iuſtitie. galeā ſalutis. ⁊ gladiū ꝟbi dei in manibꝰ nr̄is: ut nos ꝯͣ illos deſendamꝰ. ⁊ opilio ſeuſacerdos ſit nobis vice xp̄i: qui doceat noſ ꝑ lectonē ⁊ muniat per or̄onē. ¶ Porro ex ꝗbꝰ tabernaculū in vet. teſt. fieret. on̄dit dn̄s dicēs in Exo.ad moyſen. ſume pͥmitiaſ .i. p̄cioſa q̄qꝫ a ppl̓o iſrl̓ſꝫ ab eo tm̄ qui vltro obtulit auꝝ ⁊ argeniū ⁊ es.i acintū ⁊ purpurā coccūqꝫ biſtinctū .i. ſetā iacītinipurpurei ⁊ coccinei coloris. ⁊ biſſini qd̓ ē genuslini egyptiaci molle ⁊ cādidum piloſqꝫ capraꝝ ⁊pelles arietū rubricatas: qͣs particas dicimꝰ: quiaparthi ſic colorati eas excogitauer̄t ⁊ pelles iacīctineas ⁊ ligna ſethin. Eſt aūt ſethin nomē mōtiſ⁊ regiōis ⁊ arboris. q̄ ſil̓is ē albe ſpine ī folijs: ⁊ē leuiſſimū lignū ⁊ imputribile ⁊ īcremabile: oleumqꝫ ad luminarta ⁊ aromata vnguēta ⁊ tymiama boni adorꝭ. ⁊ lapides onichinos: ita ꝙ ſardonices ⁊ gēmas ſanctuariū faciāt mihi ut habitē īmedio hoꝝ: ne ſit eis labor recurre̓ ad mōtē hūcHūc plene mgr̄ in hiſtorijs ꝓſequit̉ ſuꝑ Exo.Diſpoſitio aūt eccleſie mālis modū hūani corꝑistenet. Cācellus nāqꝫ ſiue locꝰ vbi altare ē caputrep̄ſentat. crux ex vtr aqꝫ ꝑte brachia ⁊ manꝰ reliqua ꝑs ab occidēte ꝗcꝗd corꝑi ſuꝑeſſe vr̄: ſacrificiū altaris vota ſignificat cordis. Sꝫ ⁊ ẜm Ricardū de ſcō victore. diſpoſitio eccleſie triplicemſtatū ī eccleſia ſaluādoꝝ ſignificat: ſanctuariū tm̄ſignificat ordinē ꝟginū. chorus ꝯtinētiū. corpꝰ cōiugatoꝝ. ſtrictiꝰ ē .n. ſcūariū qͣꝫ eborus. ⁊ chorꝰ qͣꝫcorpus: qꝛ pauciores ſūt ꝟgīes qͣꝫ ꝯtinentes. ⁊ iſtiqͣꝫ ꝯiugati. ſacͣtior qͦqꝫ ē locus ſcūarij qͣꝫ chorus ⁊chorus qͣꝫ corpus: qꝛ dignior ē ordo ꝟginū qͣꝫ cōtinētiū: ⁊ illoꝝ qͣꝫ ꝯiugatoꝝ. Adhuc eccleſia ex qͣtuor parietibus ꝯſiſtit .i. ex doctrīa quatuor euagelioꝝ lōga lataqꝫ ſurgit ī altū .i. ī alta ꝟtutū. longitudo cuius lōgananimitas ē q̄ pacient̉ aduerſatolleret donec ad patriā ꝑueniat. latitudo charitas ē q̄ dilatiōe mētis amicos in deo ⁊ inimicosdiligit ꝓpt̓ deū. altitudo ꝟo ſpes ē future retributionis: qͥ ꝓſpera ⁊ aduerſa ꝯtēpnit donec videatbona dn̄i ī t̓ra viuētiū. Rurſus ī tēplo del ſeu gͣtie ē fundamētū fides: q̄ ē de re nō viſa. tectumcharitas: q̄ oꝑit multitudinē pctōꝝ. hoſtiū obedientia. de qua dn̄s inꝗt. Si vis ad vitam ingredi