Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

deuotus lector ex huiꝰ lectionis ſplēdore in diuinoꝝ officioꝝ myſterijs eruditus agnoſcit deū nobis fore ꝓpitiū niſi forte eiꝰ īdignationē culpe oſſendiculo īprouide īcurramꝰ. Illud qͦqꝫ quatuorcoloribꝰ auroqꝫ cōtextū erat: hic vt p̄miſſuꝫ eſtrōnes varietatū ī eccleſiaſticis rebus atqꝫ officiisquatuor ſenſibus: viꝫ hiſtorico allegorico: tropologico anagogico fide media colorant̉. Diſtinguit̉ aūt ī octo ꝑtes quas ſeriati fauēte dn̄o ꝓſequemur. In qͣrū pͥma aget̉ de eccl̓a eccleſiaſticis locis ornamētis: de ꝯſecrationibꝰ de ſacramentis. In ſecūda de eccl̓e miniſtris eoruꝫofficijs. In tertia de ſacerdotibꝰ alijs īdumentis. In quarta de miſſa de ſingulis ī ea agūt̉In quīta de alijs diuinis officijs ī genere. In ſexta ſpāliter de ſingulis dn̄icis ferijs feſtiuitatibus ad dn̄m ꝑtinētibꝰ. In ſeptīa de feſtiuitatibus ſcōꝝ de feſto officio dedicatōis eccleſieac mortuoꝝ. In octauo de cōputo kalēdario.De Incipit liber primus eccleſia eccleſiaſticis locis ornamētis de conſecrationibus ſacramentis. In hac ergo pͥma huiꝰ operis ꝑte de ꝗbuſdaꝫgeneralibꝰ tractare p̄uidimꝰ vꝫ. De eccleſia eiꝑtibꝰ. De altari. De picturis imaginibꝰ ornamentis eccleſie. De cāpanis. De cimiterio: alijsſacris locis. De eccleſie dedicatione. De altariscōſecratiōe. De ꝯſecrationibus vnctionibꝰ. Deſacramentis eccleſiaſticis.De eccleſia eius partibus. Rubrica.eſt vt de eccl̓a eiꝰ ꝑtibꝰRlus videamꝰ. Notādū ē ergoV eccl̓aꝝ alia ē corꝑalis ī vꝫ diuinaofficia celebrant̉. Alia ſpūalis ē fidelium collectio. de. di. i. eccl̓a ſiue ppl̓s miniſtros cōuocatꝰ: ī vnū cōgregatꝰ ab eo vnanimes habitare facit ī domo. Sicut enī corporalisex cōgregatis lapidibꝰ ꝯſtruit̉: ſic ſpūalis ex diuerſis hōibus cōgregat̉. Eccl̓a ergo grece dr̄uocatio latine: qꝛ oēs ad ſe vocat: qd̓ nomen magis ꝓprie cōuenit eccl̓e ſpūali qͣꝫ corꝑali. qm̄ hōines lapides conuocant̉. ſepe tamē nomen ſignati attribuit̉ ſignāti. Eccl̓a aūt materialis ſpūalem deſignat: vt dicet̉ vbi de eiꝰ conſecratōe agetur. Rurſus eccl̓a grece dr̄ catholica .i. vniuerſalis. xi. di. catholica. qꝛ totum mundū ē ꝯſtitutaſeu diffuſa: qꝛ vniuerſi ī deū credētes in vna debent congregatōe: vel qꝛ ī ea eſt generalis doctrina ad inſtitutionē oīuꝫ fidelium. Sinagogaquoqꝫ grece cōgregatio dr̄ qd̓ ꝓpriū nomē iudeorum ppl̓s tenuit. ipſoꝝ enī ꝓpͥe ſinagoga dici ſolet: quāuis etiā eccl̓a dicta ſit. apoſtoli tn̄ nūqͣꝫ ſinagoga dixerūt ſed ſemꝑ eccl̓am forte diſcernendi cauſa. Dicit̉ etiā pn̄s eccl̓a ſyon. eo ab hacperegrinatione longe poſita ꝓmiſſionem rerumceleſtiū ſpeculat̉: ſyon .i. ſpeculatio nomē accepit. Pro futura ꝟo patria pace hieruſaleꝫ vocat̉. hieruſalē pacis viſio īterp̄tat̉. Dr̄ etiā eccleſia domꝰ dei ſic dcā a dogmate: qd̓ grece dr̄rectū: qͣſi dans manere vnanimes ī ſe. Dr̄ etiamqn̄qꝫ kiriaca .i. dn̄icalis. qn̄qꝫ baſilica: qd̓ v̓bū grece ſonat latīe regia ſeu regalis rege .ſ. baſilio. carnaliū enī regū pallacia ſic dicta ſunt. nr̄a autemor̄onis domꝰ regia dr̄: qꝛ ī ea regi regū fuit̉. qn̄qꝫtemplū qͣſi tectū amplū ī quo regi deo ſacrificiaofferunt̉ .xxvi. q. ij. ſed illd̓. qn̄qꝫ dei tabernaculū: de. di. iiij. nec quēqͣꝫ. qꝛ ī pn̄ti vita ꝑegrina eſt. ī itinere ad patriā ꝑgens. vt dicet̉. veldr̄ tabernaculū qͣſi taberna dei ꝓut ſub eccl̓a dedicatione dicet̉. Quare ēt dcm̄ ē tabernaculumvel archa teſtimonij ſub altari dicet̉. qn̄qꝫ martyrium qn̄ ī honorē alicuiꝰ martyris fit. qn̄qꝫ capella: ꝓut ī ſecūda ꝑte ſub tractatu de ſacerdote dicet. qn̄qꝫ cenobiū. qn̄qꝫ ſacrariū. qn̄qꝫ ſacellum.qn̄qꝫ domꝰ or̄onis. quādoqꝫ monaſteriū. qn̄qꝫoratoriū. Generaliter tamē ꝗlibet locꝰ ad orādūſtatutꝰ oratoriū dici pōt. Rurſus eccl̓a qn̄qꝫ dicorpus xp̄i .xxvi. q. ij. ſed illud. quādoqꝫ etiamꝟgo vocat̉: luxta illud. Emulor enī vos ⁊cͣ. qn̄qꝫſponſa quā xp̄s deſpōſauit ſibi in fide. de qua ineuāgelio. Qui habet ſponſam ſpōſus ē. vij. q. i. ſicut. qn̄qꝫ mr̄: qꝛ quotidie in baptiſmo ſpūales filios deo parit. xij. q. ii. abſtulerit. qn̄qꝫ filia: iuxͣillud ꝓphete. Pro pr̄ibus tuis nati ſunt tibi filiſlxviii. di. quoꝝ. Itē quādoqꝫ ponit̉ vidua: qꝛpter p̄ſſuras nigreſcit. vt Rachel cōſolaturquādoqꝫ meretrix figurat̉ ꝓpter eccl̓am de gētibus cōgregatā: qꝛ nulli claudit gremiū redeundi ad ſe. quādoqꝫ vocat̉ ciuitas ꝓpt̓ cōionē ſcōꝝciuiū murata ꝓpter munionē ſcripturaꝝ. ꝗbꝰ heretici arcent̉ habēs lapides ligna diuerſi generis: qꝛ diuerſa ſunt merita ſinguloꝝ: ꝓut dicet̉Quicꝗd autē ſinagoga legē accepit. hoc nunceccl̓a a xp̄o cuiꝰ ſpōſa eſt gr̄am recepit in melius cōmutauit. Sane ē noua oratorii ſiueeccl̓e inſtō. Precepit nāqꝫ dn̄s moyſi ī monte ſynai vt faceret tabernaculū de cortinis mirifice fabricatis. diuiſuꝫ enī erat īterpoſito velo in duasꝑtes. cuiꝰ ꝑs pͥor ſcā vbi populꝰ ſacrificabat interior ꝟo ſcā ſcoꝝ vbi ſacerdotes leuite miniſtrabant dicebat̉. vt dicet̉ ī ꝓhemio. iiii. ptis. qd̓ pꝰ qͣꝫvetuſtate cōſumptū ē. iuſſit dominꝰ fieri tēplumqd̓ Salomō edificauit oꝑe mirifico duas habēsꝑtes vt a tabernaculū. iiii. Rn̄. viti. Ab vtroqꝫ ꝟoſ. a tabernaculo a tēplo nr̄a māͣlis eccl̓a formaꝫſumpſit. In cuiꝰ ꝑte āteriori ppl̓s audit orat īſanctuario ꝟo clerꝰ orat: p̄dicat: iubilat mīſtratTabernaculū āt qꝛ ī itinē ſcm̄ quandoqꝫ gerit ty mūdi trāſit ꝯcupiſcētia eiꝰ. Und̓ ꝯſtat exqͣtuor cortinaꝝ coloribꝰ: ſic̄ mūdꝰ cōpactꝰ ē exqͣtuor elemētis. Deꝰ igit̉ ī tabernaculo. deꝰ eſt inhoc mūdo. velud ī tēplo xp̄i ſanguine rubricatoa 3