De condi. ⁊ demon.XXXv.
12 2
heredem ſuum eum trāſmitte̓: ꝗamorte eius conditio defeciſſe intelligitur. Utroqꝫ autē viuente ſi quidem ipſe nolit vxorē ducere: quiaipſius facto cōditio defecit: nihil exlegato cōſequitur. Muliere auteꝫnolente nubere cū ipſe paratꝰ eētlegatum ei debetur.Dem.Uanuis ratiōes redde̓ nihilaliud ſit qͣꝫ r̄liqua ſoluereʰ. tamen ⁊ ſi ſtatuliberi ⁊ heredis culpaſine fraude tamen ſerui minus ſolutū ſit: ⁊ bona fide redditas eſſe ratiōes exiſtimatū fuerit liberū fore.Et niſi ita obſeruet̉ nemineꝫ ꝗ ſubcōditione ita manumiſſus eſſet vnqͣꝫ ad libertatē ꝑuēturū: ſi per īprudentiā minus ſolutū eēt. hec ita accipienda eē ait: ſi quādo is ꝗ rationes redder̄ iuſſus ſit ꝑ aliquē errorē ſine dolo malo ita rationes reddiderit: vt dn̄s quoqꝫ circa ꝯputationē erraretᵉ.PAulus.¶ Alſa demōſtratio neqꝫ legatario neqꝫ fideicommiſſarionocetᵈ neqꝫ heredi inſtituto: velutiſi fratremᵉ dixerit vel ſororeꝫ vl̓ nepotem vel quodlibet tale: ⁊ hoc itaiuris ciuilis rōne ⁊ conſtitutionibꝰdiuorum ſeueri ⁊ antonini cautumeſt. ¶ Sed ⁊ ſi controuerſia ſit denomine inter plures: qui probauerit ſenſiſſe de ſe defunctum ille admittet̉ˢ. ¶ Sed ⁊ ſi cui quaſi liberto ideſt inter libertos legatum fuerit: non iccirco legatū amittit: quiapoſtea anulos ab imperatore acceperitᵍ. Naꝫ honor eius auctusʸ ē:nō conditio mutata. ⁊ ita diui ſeuerꝰ ⁊ anto. reſcripſerūt. ¶ Si ꝗs italegauerit reꝫ. ſi mortiſ tempore eiꝰerit: nec tūc eius inuenit̉: nec eſtimatio eius legati debebitur. Quidergo ſi quis ita ſcripſerit. ſtichū ⁊ pāphilū ticio do lego ſi mei erūt cummoriar: ⁊ vnum ex his alienaueritan vel alter poſſit a legatario vēdicari; ⁊ placet. vendicari. nam huncẜmōeꝫ lꝫ pluralis ſit: ꝓ eo oꝫ accipiatqꝫ ſi ſeparatim dixiſſet ſtichum ſimeꝰ erit cū moriar. pāphilū ſi meꝰerit cum moriar. Ft Lorentinus.
¶ Inoīatim alicui leget̉ ita lucio ticio an ꝑ demōſtrationeꝫcorꝑis vel artificij vl̓ officij vel neceſſitudinis: vl̓ affinitatis: nihil intereſt. Nā d̓mōſtratio plerūqꝫᵏ vice noīs fungit̉. Nec ītereſt falſa anvera ſit: ſi certū ſit quē teſtator demōſtrauerit. ¶ Inter d̓mōſtrationē ⁊ ꝯditionēⁱ h̓ ītereſt. ꝙ demonſtratio plerūqꝫ factā rē oſtēdit: ꝯditio futurā.POmponius.I Euiſſimaᵐ lib̓tatis ꝯditio ea ī.telligēda ē q̄ ad lib̓tatē ꝑduc̄:qͣꝫuis natura grauior: ⁊ durior ſit.Abliꝰ meuiꝰ teſtō Ꝙ Arcellꝰſuo ita cauit ꝗſꝗs mihi hr̄ſ hr̄deſue erūt: do lego: fideiqꝫ eoꝝ cōmitto: ut dēt gaio ſeio ſororis meefilio ī honorē ꝯſulatꝰ qͣdringēta. uiuo meuio ſeiꝰ ꝯſuldeſignatꝰ eſt: ⁊munus ediditⁿ: dinde ex calēdis ianuarijsº ꝯſulatū īgreſſus ē: atqꝫ itameuiꝰ d̓ceſſit. Quero an qͣdrīgētaſeio debeāt̉; marcellꝰ rn̄dit d̓beriꝰ¶ Ticia codicillis de p̄dijs q̄ teſtō.ſepticie reliq̄rat ita cauit a te peto ſepticia vt filio meo cū an. xvi. erit eadē p̄dia reſtituas. ꝙ ſi filius meusxvi. an. nō īpleuerit: peto vt ea reſtituas publio meuio ⁊ gaio cornelio. q̄ro cū ſepticia deceſſerit: deīdefiliꝰ. xv. ānū agēsq defūctꝰ ſit: an repn̄tet̉ fideicōmiſſuꝫ. xv. an. īpleto ⁊an heredes ſepticie reſtitue̓ publiomeuio ⁊ gaio cornelio d̓bāt? Marcel. rn̄. Septiciam ius qd̓ in his predijs habuiſſet heredi ſuo reliquiſſe: etenim videri contra volūtateꝫteſtatoris repn̄tationē fideicōmiſſideſiderari: ut amplius ad ſubſtitutos perueniat: qͣꝫ ad pueꝝ peruenire vel a ſepticia vel ab heredibꝰ potuiſſet: ſed ⁊ verba quidē vident̉ repreſentareᵍ fideicommiſ. Sed noneſt veriſimile vt maturius volueritteſtatrix ad ſubſtitutos hoc trāſferreˡ. nec quicquaꝫ mutat ꝙ ſepticiaante deceſſit. Nec ⁊ ſi puer viueretnon priꝰ ſepticie heredes: qͣꝫ ſepticia poſſent ꝯueniri. PAulus.I quis euꝫ quē ipſe manumitO tere non poterat legauit ita vt
So. ſpāle eſt ibi in alimētis. ſed in eis diſtinguitur: ut. jͣ. e. l. illis. Iteꝫ adidē contra. sͣ. de cōdi. inſtiſub conditione. §. quotiens. ibi. mortuoaūt ⁊cͣ. So. cū ſub cōrelrefert vtrū pēdet ex ſcd̓ meotm̄. vt ſi manumiſero ſerim. aut ex facto meo ⁊alieno: vt ſi contrahā cum illa: vel ſiin illa. vel ſi dem ei. x. Inpͥmo caſu ſi caſu īpediorotū conſequar: vt ibi niſi ſim in mora māumittēdi: vt. jͣ. e. l. pe. §. i. ſi īpedior ꝑ alium nil conſiquor: ſed impediens lib̓tatē tenet̉ ẜm qualitateꝫdelicti vel. l. aquilia velturti vel ac. in ſcm̄: vt. sͣ.ad. l. aꝗl. l. inde neratiꝰ.§. idem iul. ⁊ de condi.furti. l. iij. ⁊ de condi. obcām da. l. iij. §. fi. ⁊ .jͣ. e..l. ꝗbꝰ diebꝰ .i. rn̄. ſed illo nō exiſtente ſoluendoforte equū erit me ad relictū admitti: vt. sͣ. de eoꝑ quē factū eſt. l. fin. Inſecūdo caſu ſi impediorcaſu meo nihil cōſequorniſi in caſibus vt hic. et.jͣ. c. l. cū ita datur. ⁊. l.ticio. §. aūt. ⁊ sͣ. de ꝯdi.cā da. l. iij. §. fi. ⁊. jͣ. dean. le. l. ſeio. i. rn̄. ⁊ .jͣ. e..l. illo. Itē qn̄qꝫ partē cōſequor ſi ꝓ parte īpleat̉conditio q̄ in duos eratcollata: vt. jͣ. e. l. p. §. itēItē ſi īpedior ꝑ aliū ī cuius ꝑſona poſita eſt conditio totū cōſequor vt h̓Illd̓ noͣ. ꝙ nullo caſu ⁊nulla conditione ꝗd conſequor ſi ſtet ꝑ me vt h̓ ⁊.sͣ. de condi. inſti. l. fi.In caſuali aūt conditione ſi caſu deficiat certū ēme nō admitti. in mixtadico idē ſiue ꝑ caſum ſive ꝑ aliū deficiat̉ qꝛ nonpendet ex facto meo tm̄vt. C. de inſti. ⁊ ſub. l. ſipater. ẜm io. ⁊ facit. C. d̓cōdi. inſer. l. legatū.i ¶ Debet̉. ſic. C. de inſti. ⁊ ſb̓. l. i. ⁊. jͣ. qn̄ di. lega. ce. l. v. §. itē ſi qua. ⁊sͣ. d̓ an. le. l. meuia .i. rn̄Itē facit. jͣ. d̓ ſta. li. l. ſernus. §. īperator. ⁊. jͣ. demanu. teſta. l. ꝗ filium.Acalculi in reddenUāuis. Errorda rōne ⁊ reliquorū reſtitutione nō facit conditionē deficere. h. d. bar.vel ſic. Cōditio reddendarum rōnum videt̉ impleta ſi cōputatio ſit ſacta bona fidelꝫ in ea fuerit erratuꝫ ⁊ ꝑ erroremminus ſolutū. h. d. ⁊ eſtpulchra lex in rōne ſui etad excuſationē eoꝝ quiperrorē aliꝗd ommittūt. qꝛ nemo eſt ꝗ nō erret. h̓ vult iſta lex. pau. d̓ ca.b ¶ Soluere. inſpecta verbi propria ſignificatione vt ⁊ tn̄ computet ⁊ ſi ēuixta ex faciendo ⁊ dādo ut. jͣ. e. l. cum ſeruus.¶ Erraret. idē credo ſi non erret. ſed bn̄ ſciat ꝙ minꝰ ſoluit. dū tn̄ ſeruꝰbona fide faciat. ⁊ facit. C. de tranſac. l. preſes. ⁊ sͣ. de iur̄iur. l. eum qui.§. in pupillaribus. ⁊. jͣ. de fideicō. l. ſi pure.¶ ¶ Alſa demonſtratio. nocet: ut. jͣ. e. l. demōſtratio.t. C1 ¶ Si fratrē. nō errādo. ſed ex certa ſciētia: ut. ⁊ sͣ. de here. inſti. l.nemo. §. i. alias nil valeret: ut. C. de ſal. cā adie. l. i. ⁊. C. de here. inſti. l. ſipater. ⁊. C. de teſta. neqꝫ profeſſio. q̄ ſunt contra. ſed ar. ꝯͣ huic ſolutioni.sͣ. de cōdi. inſti. l. in ſūma. §. id quoqꝫ. Itē cōtra. sͣ. de here. inſti. l. fin. ſedbi fuit falſa cā. h̓ demōſtratio. ad qd̓ ē. jͣ. e. l. cū tale. §. falſa. Itē cōtra. sͣ.
de le. ij. l. ticia. in pͥn. ſo. ibi. Item facit cōtra. sͣ. de ānu. le. ticia. §. fi.f ¶ Admitteret̉. facit. sͣ. d̓ here. inſti. l. in tēpus. §. fi. ⁊ de teſta. tu. l. duo. ⁊ sͣ. dele. ij. l. viij. §. ſi inter. ⁊ qd̓ ibi no.¶ Sed et ſi Augmētū dignitatis nō extīguit legatū. h. d. bar.g ¶ Acceperit. nō .n. deſinit libertꝰ eē quo ad plura: ut hic. ⁊. jͣ. de iure aur. an.l. i. ⁊. jͣ de bo. li. l. ēt in pͥn.h ¶ Auctꝰ. facit. C. de adopt.cuꝫ in adop. ⁊ facit. sͣ. de adop.l. ꝗ ꝑ adoptionē.¶ Si quis. Una pluralitasēinat pl̓es ſingularitates. b.i ¶ Dixiſſet. noͣ. pl̓ale nūeꝝ gemīare ſignificationē ſingularis ſic. sͣ. ſi ꝗs cau. l. ſi pl̓riū. §.i. ⁊. C. fa. her. l. quotiens. ⁊ decondi. inſer. l. ſi pl̓es. ⁊ sͣ. d̓ hr̄.iſti. l. hac act. ⁊. l. pr̄fa. ⁊ d̓ neg.ge. l. ij. §. ſi negocium. arg. ꝯͣ..sͣ. d̓ pig. ac. l. ſi neceſſe. §. ſi annua. ⁊. C. de impu. ⁊ ali. ſub. l.ꝙͣuis. ⁊. l. cum quidā. ⁊ fac̄ ad§. sͣ. d̓ ꝯdi. īſti. l. ij. ⁊ sͣ. d̓ le. ij..l. ſtichū ⁊ de le. iij. ꝗ ꝯcūbinaꝫ.§. ſtichꝰ. ⁊ d̓ hr̄. inſti. l. talē. §.fi. ⁊ de re. du. l. quotiēs lib̓tis.¶DemōOffratio ſit ꝑ exp̄ſſionē qͣlitaInomeretatū rei d̓mōſtrate. Item falſademonſtratio non vitiat. bar.k ¶ Plerūqꝫ. fallit .n. qn̄qꝫ ut.jͣ. ad treb. l. quotiēs. l. ⁊ nōnūꝙͣ fa. sͣ. ſi cer. pe. l. certū. ⁊ sͣ. d̓her̄. inſti. l. quotiens. §. ſiquis.nomē. ⁊. l. his v̓bis. §. fi.¶ Inter. ꝯditionē plerūqꝫ. nāqn̄qꝫ fallit: vt. sͣ. de le. i. l. vi. ⁊.l. ſi ſic. ſed tunc non demōſtrationis vice ſed conditionis ponitur vt ibidē dicitur.ꝗt libertatem pl̓ibus cō¶Euiſſima. teſtator reliditōibus ſeꝑatī poſitis: vt. jͣ. d̓ma. te. l. ꝗ nul. nā accipit̉ q̄ adlibertatē ꝑducit: ut h̓. ⁊ qͥ facilior ⁊ melior ē ẜuo: vt. jͣ. d̓ ma.te. l. in libertatibus. ⁊. jͣ. e. l. qd̓traditum.Ublins. Conditio caſuaElis poteſt impleri viuēte teſtatore. h. d. pau. de ca.n ¶ Edidit .i. profeſſus eſt ſe ſuſcepturū.o ¶ Ianuarijs. h̓ ideꝫ vr̄ poſſeprobari in auc̄. de conſulibꝰ. §.hoc aūt a nobis. Item ad h̓ ꝙprimo fiat deſignatio poſtea ſuſceptio eſt. C. de manumiſ. l. decuriones. ſed argu. cōtra. C. deaduo. diuer. iudi. l. per hāc. §.ſexcēti. vbi inuitur ꝙ calē. apl.ſed forte ẜm diuerſa tēpora. ⁊facit inſti. de le. §. illud.p ¶ Deberi. qꝛ ēt viuo teſtatoſpotuit impleri: vt. C. de inſti. ⁊ſub. l. ſi ꝗs.a. Non eſt veriſil̓e ꝙ335lus diligat ſubſtitutūꝙͣ primo loco poſitum. ⁊ nō poteſt prius cōueniri her̄s ꝙͣ defūctus poterat. h. d. barto. vel dicclariꝰ. Hr̄s grauati nō pͥus cogit̉ ſoluer̄ ꝙͣ cogeret̉ grauatꝰ ſi viuer̄t: nec pͥꝰ ē fiēda reſtitutio ſubſtituto ī defectū alteriꝰ ꝙͣ eēt fiēda illi ī cuiꝰ d̓fectū ſubſtitutus eſt.h. d. vſqꝫ ī finē. Aduerte. prīo ponit̉ thema ⁊ qō vſqꝫ ibi. marcellꝰ. ſcd̓o premutit ad euidentiā vnū vſqꝫ ibi. ⁊ enī. tertio ſoluit qōnē de qͣ q̄rit̉ vſqꝫ ibi. ⁊ verba.qͣrto dicit ꝯͣ ſolutiōem p̓dcāꝫ facer̄ prīa facie v̓ba teſtatoris vſqꝫ ibi. ſed nō ē. ꝗntodic̄ ꝙ lꝫ ī ꝯͣriū faciūt v̓ba: mēs teſtatoris facit ꝓ ea: q̄ colligit̉ ex viſil̓itudine vſqꝫbi. nec ꝗcꝙͣ. vltīo tollit quādā obiectionē q̄ poſſet fieri. pau. de ca.¶ Agēs .i. hn̄s. r ¶ Repn̄tet̉ .i. debeat dari ſtatiꝫ an̄. xvi. an. cōpletos.s ¶ Repn̄tare. prīa ſacie. qꝛ veꝝ ē filiū nō īpleuiſſe. xvi. an. nec ampliꝰ ad. xvi.an. ꝑuenire poſſe. t ¶ Trāſferre. facit. jͣ. de v̓. ob. l. nulla vi. ⁊ sͣ. d̓ vſur. l. ſtipulatus. ⁊ sͣ. e. l. filie ſue. §. i. ſed ar. contra. jͣ. de iure fiſ. l. fiſcusū nō deficit. h. d. bar¶¶ Iquis. Licꝫ deficiatonus legato iniunctū le
it. h. d. bari1ij