De peculio legato.XXXIII

16 4

numiſit: eiqꝫ peculiū legauit. Queſitū eſt an id qd̓ pamphili nominepreſtitū ſit: ex peculio vel ipſius pāphili vel ſtichi deducēdū ſit; reſpōditª pāhili quidē vel ſtichi de peculio vtiqꝫ deducēdū: quātacūqꝫᵇ eaſumma eſſet. ¶ Idē eſt ēt ſi eumnoxe dede̓ expediſſetᵉ. quicꝗd eniꝫpro capite ſerui preſtitum ſit: in eodebitorē eum dn̄i cōſtitui. ¶ Qd̓ ſipamphili peculium non ſufficiat:tunc ex peculio ſtichi nō vltraᵈ preciū pāphili deduci debe̓. ¶ Queſitum eſt: ſi ex aliaᵉ cauſa pamphiluspecuniaꝫ domino debuiſſet: nec eaex peculio eius ſeruari poſſit: an vſqꝫ ad precium eius ex peculio ſtihipoſſit d̓ducere? Negauitᶠ. neqꝫ .n.ſimile id ſuperiori eſſe. ibi eniꝫ propterea precium vicarij deducēduꝫꝙ eo nomine ipſe ſtichus ob defenſionemᵍ vicarij ſui domino d̓bitorconſtituatur. at in propoſitoˡ: quiaſtichus nihil debeatᵏ: ex eius peculio nihil eſſe deducendum: ſed expamphili dūtaxat: qui certeⁱ ipſe inſuo peculio eſſe intelligi non pōt.Abolenꝰ.Ui peculiū ẜuiª legauerat iudiciū eo nomine acceperat. d̓inde deceſſerat: placuit nō aliter peculium ex cauſa legati preſtar̄ he̓dēqͣꝫ ſi de accepto iudicio heredi caueretur.Q Arcellus.Iſeruo manumiſſoⁿ peculiuꝫlegatum fuerit: ineū ſine dubio creditoribus peculiaribꝰ actiones non competuntᵇ. ſed non aliterheresᵖ peculium preſtare debet: niſi ei caueatur defenſum iri aduerſus creditores peculiares. M Api.

¶ Um dominꝰ ſeruū vellet manumittereq: ꝓfeſſiōeꝫʳ edi ſibipeculij iuſſit: atqꝫ ita ſeruꝰ libertatem accepit: res peculij profeſſioniſubtractasˢ non videriᵗ manumiſſotacite conceſſas apparuit. ¶ Teſtamēto data libertate peculium legauerat: eundemqꝫ poſtea manumiſeratʰ. libertꝰ vt ⁊ noīum peculijactiones ei preſtarent̉ ex teſtamento ꝯſequitur. ¶ Filiuſfamilias cuipater peculium legauit: ſeruum peculij viuo patre manumiſitᵉ: ſeruꝰcōis omniū hēdum ē: exceptoʸ peculio propter filij deſtinationē. ꝗaid peculiū ad legatariū ꝑtinet quodī ea cauſa moriēte patre īueniaturO Artia.Ihilqꝫ intereſtª ante legatus:deinde inutiliter manumiſſuſſit: an contra.S Ceuola.Iſticho manumiſſo peculiuꝫlegatum ſit: ⁊ ticio ſeruus peculiarisᵇ qͣꝫtum peculio detractumerit ob id qd̓ domino debetur: tantūᶜ ei accedere: cui vicarius legatuseſt iulia. ait.Abo.O minus ſeruum teſtamētomanumiſerat: ⁊ ei peculiumlegauerat: is ſeruus mille nūmosdomino d̓buerat: ⁊ eos heredi ſoluit. reſpondi omnes eas resᵇ deberi orcino: ſi pecuniam orcinus quādebuerat ſoluit. ¶ Dn̄sᵉ ſeruumqui cum eo vicariū cōem habebatteſtō manumiſerat: ⁊ peculiū ei legaueratʸ. deinde ipſum vicariumᵍqui cōmunis erat nominatim ipſi⁊ liberte ſue legauerat. rn̄di quartam partem liberte ſue: reliquā partemꝰ quartaꝫ liberti futuram: qd̓ ⁊treb. ait.S Ceuola.

¶ Reſpondit. iulia. magiſter meus. ae.p ¶ Quātacunqꝫ. et ſi plus ꝙͣ valeat ſeruꝰ. nec enim pōt dicere pamphilꝰus pro ſe datum ꝙͣ valeat ipſemet. nam corpus rebus ſuis eſt p̄ſerendūar. C. de ſac. ſan. ec. l. an̄pe. ac.e ¶ Expediſſet. ipſo ordinario. aut ēt dn̄o ac pamphilo nūqͣ illud expedire poſſet. Item contra. sͣde peti. here. vtiles. vbidebet fieri qd̓ eſt vtilius:vel datio noxe: uel litiseſtimatio: ſed ibi aliꝰ nondominus. hic dominus.⁊ facit. sͣ. de pec. ſi noxaliin prin. ac.a ¶ Non vltra. ꝗa vltrahoc dari non expediebatſticho. eſt ergo iō quia intantum negocium ſtichigeſſit vtil̓r in re ſua peculiari: ut. sͣ. prox. §. dicit̉.ad inſtar enim liberoruꝫ⁊ ſeruorum obligationesſunt admiſſe: ut. sͣ. de peculio. non ſoluꝫ. §. i. ⁊. §.¶ ¶ Ex alia. id eſt alia cāan debitor. ac.p̄predicta ut in promiſon. ac.t ¶ Negauit .ſ. iulianusmagiſter meus. ac.g ¶ Ob defenſionem. anino factam. ac.b ¶ Debitor. ⁊ ſic eatendiminutum eſſet peculium ſtichi. amiſiſſet enimpamphilum ſtichus libertus ſi eius eſtimationem dominus non ſoluiſſet. ac.¶ In propoſito. vbi expromiſſione debuit pamphilus. ac.k ¶ Nihil debeat. nec enīeſt eius negocium peculiare. vtil̓r geſtū.¶ Qui certe. tn̄. taciteobiectioni. ſi deducituex peculio pamphili predictum debitū ex ꝓmiſſione. igitur eſtimetur ⁊ ipſepamphilus. ſed certe ip̄e⁊c̄. vt hic. ⁊ sͣ. de peculio. l. depoſui. §. ſtichus.qui. §. ſignat̉ contrariushuic. l. ad alium caſum.ſed iuriſconſultus redditrationem diuerſitatis.Item ad idem. sͣ. de negocijs geſtis. l. qui ſernum. ac.Ui peculium ẜui. al̓s ſeruo. ⁊ facit. jͣ. l. proxi. ⁊. C. de here. vē. l.L. ij. ⁊ sͣ. qn̄ ac. de pecu. eſt an. l. i. §. an aūt. ⁊ sͣ. de tribu. qd̓ in heredem. §. fi. ⁊ sͣ. de peculio. ſed ſi damnum. §. fi. ac.Iſeruo manumiſſo .i. manumittēdo ꝑ fideicommiſſum. ac.o M ¶ Non competunt. īmo cōtra: ut. sͣ. de dote pͥ. l. ij. §. ꝑ cōtrariumſed ibi directo fuit manumiſſus: ut noͣ. C. an ſeruus ex ſuo facto. l. ij. ſꝫ anecontra aget ꝯͣ debitores pecul. vr̄ ꝙ nō: vt. sͣ. de peculio ſi ſticho. ſed ibi īter viuos: in ultima volūtate ſecus: ut. C. de le. l. ex legato.y ¶ Br̄s. ꝗ infra annū nō pōt d̓ peculio ꝯueniri. ⁊ ſa. sͣ. l. ꝓxi. cum ꝯcor.Um dn̄s. manumittere .ſ. inter viuos. R. ac.tCL ¶ Profeſſionē .i. cōfeſſioneꝫ in ſcriptis de rebus peculiaribus. adquod facit. sͣ. de ceſſio. bo. l. pe.s ¶ Subtractas. a domino qui dixit has volo eſſe in peculium: ⁊ per hoctacite excipit a generali ⁊ tacita conceſſiōe peculij. ac.¶ Non videri. reliquum peculium ſic qn̄ inter viuos data eſt libertas: ut.C. de pecul. eius qui liber. me. l. i. Sed ꝗd ſi in vltima voluntate peculium legauit ⁊ excepit: ut hic fecit? Rn̄. idem quo ad exceptas: ut ⁊ sͣ. de fūdo inſtruc. queſitum. §. idem rn̄. domo inſtructa in fi. §. uel forte etiam reliqua legare videtur propter exceptionem. argumen. d. §. ideꝫ rn̄. ⁊ sͣ. eo.deniqꝫ. §. interdum. ac.ij ¶ Teſtamento. manumiſerat. inter viuos: ⁊ ſic iacite videtur ei conceſſiſſe peculium: ut. C. de peculio eius ꝗ liber. me. l. i. bn̄ ergo ſu bijcit actiones cedendas: ut. sͣ. de peculio. ſi ſticho. Sed oppo. quomodo agitur ex teſtamento cum extincto pͥncipali ⁊ acceſſoriū videt̉ extigui: ut. sͣ. e. ti. l. i. et

ij. que ſunt contra. So. h̓. vtrūqꝫ principale libertas ⁊ hereditas: ibi non fuit legatus alij. ⁊ ſic peculium eſt acceſſoriū: ut ar. sͣ. de here. inſti. l. talē. §. i.Filiū ſfamilias. Inutilis diſpoſitio circa ſpēm facia inter viuos derogat.neri. h. d. Bal.x ¶ Manumiſit. nō iure qꝛ ſine volūtate patris vt. jͣ. de iurepa. l. filius. ac.y ¶ Excepto. ut. jͣ. de peculio.l. exceptis. ac.z ¶ Inueniatur. cum ſuis tn̄ incrementis. nec eniꝫ ad ſequētistemporis excluſionē hoc dicit̉:ſed preteriti tm̄ al̓s eſſet contra.sͣ. eo. deniqꝫ. §. fi. hoc ergo ſonat. q. d. nō qd̓ deſijt vti s. ti..i. l. iij. §. i. ac.Ihil ītereſt. immo videt̉?C intereſſe: ut. sͣ. d̓ manu.teſta. l. duo filij. que eſt contra.ſo. ibi volente patre manumiſerunt filij: hic non. ac.6Iſticho. peculiaris. repete ſic legatus. ac.c ¶ Tantum. nā es dominicuꝫinſolidum de peculio legato deducitur vbicunqꝫ pro eo legatum ſerui ticio relictuꝫ minuit ⁊hoc dicit ẜm. R. vel. i. ꝙͣtumeſt detractum .i. detrahēdū. al̓sde ẜuo peculiari ſi non eēt īpecialiter legatus .ſ. pro ratā debiti: ut. sͣ. e. ſi peculium in prin. ⁊l. deniqꝫ in prin. h̓ non detrahitur mō: ſꝫ ticio accedat cui peculiaris ſeruus eſt legatus. hꝫ ergo peculium inſtar hereditatisut eius creditores ſuccedentes īvniuerſum non in tem ſingularem conueniant: ut. C. d̓ here.ac. l. fi. ⁊ ſi cer. pe. l. i. ⁊ facit. sͣ.de dote pre. l. i. §. ſeie. ac.Ominus. oēs eas res.ideſt integras ⁊ non detractas pro rata qd̓ fieret al̓s:ut. sͣ. e. ſi peculium. in prī. ⁊. l.deniqꝫ. ⁊ dic orcinus .i. direciomanumiſſus: ut iſti. d̓ ſin. re.ꝑ fi. cō. re. §. libertas. ac.e ¶ Dn̄s. ticius habebat ſtichūordinarium ⁊ pamphilum vicarium. qui pāphilus erat cōisticij ⁊ ordinarij. uel quia cōiteremerant: uel qꝛ medietatē pamphili dn̄s ei tm̄ dederat in peculio. ſic ergo medietas pamphili erat dn̄ica: ⁊ alia medietaspeculiaris. cum ergo ſticho libertatem ⁊ peculium legat medietatem peculiarem vr̄ ei legalegate idem ſticho: ⁊ alij dominicam legat. ⁊ ita ex hoc ſecundo legato. quilibetre: cum v̓o tm̄ eūdeꝫ pamphilūpartem quartam habet pamphili. verum ex primo legato peculij ſtichus habetmedietatem peculiarem: ⁊ ſic habet tres partes. Sed contra. C. de lega. cum qͥſtio. §. fi. vbi dicitur ꝙ non ideo maiorem partem hꝫ legatarius in re ꝙ pluries fuerit nominatus. So. hic non fuit pluries nominatus circa idem ſed circa diuerſa. nam primo ſuꝑet peculiari parte. ſcd̓o ſuper dominica. at ibi ſuper eodeꝫ.Sed nonne ⁊ hic ſecundo dicit vicarium ⁊ ſic totum. ⁊ ſic videtur repetere circaidem ſed certe lꝫ dicat vicarium ⁊ ſic totum: tn̄ pro parte accipitur totū: ⁊ tota q̄fiunt teſtatoris .i. dn̄ica: ut. sͣ. de le. i. l. v. §. i. ⁊. §. ij. ⁊. l. vj. ⁊ de lega. iii. qui concubinam. §. ſi ſtichus. Alij dicunt ꝙ illa hanc corrigit. Tertij. diſtinguūt anſcd̓o leget appellatiuo nomīe expreſſo: an proprio. ut ſi appellatiue tunc communis ⁊ equaliter: ſecus ſi proprio. ar. jͣ. de ſtipu. ſer. l. ſi communis. Quarti dicūtꝙ hic vicarius erat communis cum extraneo: ⁊ ẜm hoc dicunt ꝙ eſt legata tm̄pars peculiaris: tam primo ꝙͣ ſcd̓o legatario: ⁊ nō extranei pars. ⁊ cōiter eamhabeant. et ſic mutat caſum. ⁊ concor. dicta. l. cum queſtio. qd̓ nō placet: qꝛ hicdicit cum eo .ſ. ordinario. non dicit cum extraneo. primo ergo veritas. Item facit. jͣ. de ſtipu. ſer. l. iiij. ac.Legauerat. ⁊ ſic dimidiam peculiarem.g ¶ Ipſum vicarium. qui cū non eēt niſi pro dimidia ſuus: ideſt dominicus eaꝫtm̄ partem videt̉ legare. ac.ſimpliciter: ⁊ non quartam tunc .i. tres partes: ut tn̄ due ex primo. legato. tertiaReliquā partē. ſi habes reliquam partem plana eſt. ſi v̓o reliquam partemOmnus ſticho. Primo ſeruus geſſit negocia. Secundo libertusex ſecundo debeantur. ac.

x iiij