Liber

peculioª legato: an quod dn̄o d̓derit in peculio ſit imputādūᵇ. Et aitlabeo de peculio decede̓ᶜ. ¶ Plane ſi nonduꝫ dederat: ſed donec totū traderet ꝓ depoſito apud euꝫ fuerit id in peculio eē placuitᵇ. ¶ Itemſi ſeruo peculiū ſit legatū: ⁊ a debitorę eius peculiari hēs vetitꝰ ſit petere. Uerum eſt hoc minus eēᵉ in legato peculij. hoc eſt id detrahendūeſt qd̓ debitoriᶠ legatū eſt. ¶ Interdum ⁊ ſi nō ſit legatumᵍ peculium.ſic velut legatum accipitur: ideſt inhmōi ſpecie. ¶ Quidaꝫ ſeruo ſuolibertatē ſi rōnes reddidiſſet dederat ⁊ ſi heredibus. c. intuliſſet. Imꝑator igit̉ noſter cū patre reſcripſitpeculiū ꝗdē nō niſi legatum d̓beri.Uerū inꝗt ſi cōditiōibꝰ preſcriptisparuerit ſeruus: teſtatoreꝫ voluiſſeeum retinere peculiū īterpretamurᵛvidelicet ex eo ꝙ de peculio eumiuſſerat. c. inferre. ¶ Utruꝫˡ aūt iddemū peculium accipimus qd̓ mortis tꝑe fuerit: an v̓o ⁊ qd̓ poſtea acceſſerit applicabimꝰ. ul̓ qd̓ deceſſitdetrahemus; Et iul. al̓s accipiēdūlegatū peculij ait ſi ipſiᵏ ẜuo leget̉:al̓s ſi alijˡ. Nā ſi ipſi: id tp̄s in legato ſpectanduꝫᵐ qͦ dies legati ceditⁿSi v̓o extraneo: mortis tp̄s. ſic tn̄ut incremētaº ex rebꝰ peculiaribusad eū ꝑueniāt: utputa ꝑtus ancillaruꝫ vel fetus pecoꝝ. ¶ Qd̓ aūt exoꝑis ſuis vl̓ ex alia cā accedit: id fialij qͣꝫ ipſiᵖ legetur: peculiū n̄ d̓bebitur. ¶ Hoc vtrūqꝫ iulia. ẜm voluntatē teſtatoris ſcribit. Cum eniꝫ ip̄iſuū peculiū legat̉ veriſimile eſt euꝫomne augmētū ad ipſumq ꝑtinerevoluiſſeʳ: cui patrimōiū māumiſſofuturū eſtˢ cuꝫ alij non ſit. tn̄ vt ſi inalteriusᵗ ꝑſona hoc eūⁿ ſenſiſſe appareat: idē dicasᵉ.PAulus.D qd̓ ſeruoʸ ꝗ ī ipſius peculioeſt debet̉: nō deducit̉ ex legatopeculio qͣꝫuis conſeruus eius ſit.oIMiII

¶ Si cōſeruū ſuū vulnerauerit ſeruus ⁊ viliorē fecerit: marcellus aitnō eē dubitādū deduci de peculioqd̓ dn̄i intereſſet. nā ꝗd intereſt conſeruū vulneret: an ſcindat aliꝗd vl̓frangat: aut ſurripiat. Quo caſu ſine dubio minuit̉ᶻ peculiū: ſꝫ non vl̓tra ſimplū. ¶ Sed ſi ſe vulnerauerit vl̓ ēt occiderit nihil ē deducēdūhoc noīe: alioꝗn dicemus ⁊ ſi fugerit deducēdū id quāto vilior ſit factus ꝑꝑ fugam.P Ompo.I peculiū ſeruo vl̓ filio pͥlegare velis: ne deducat̉ id qd̓ tibidebebitur: ſpāliterª ea que in peculio erūt legāda ſūt. TXpianus.¶ I quoqꝫ qui nihil ī peculio hꝫApōtᵇ peculiū legari. Nō .n. tm̄in̄s ſed etiā futurū peculiuꝫ legaripoteſt.¶ Ulianꝰ.Anc inutile legatū peculij ſit:cū ẜuꝰ viuo teſtatore deceditᶜ. Ceterū ſi mortis tꝑeª ſeruꝰ vixeritᵇ peculium legato cedet. C Elſus.Liter atqꝫ ſi ſeruus veſtitusᶜ leIgatus foret.ALphe.Uidā teſtō ita ſcripſit. Pāphilꝰ ſeruus meꝰ peculiū ſuuꝫcuꝫ moriar ſibi habeto liberqꝫ eſto.cōſulebat̉ recteᵈ ne pamphilo peculiū legatuꝫ videretur ꝙᶜ prius qͣꝫ liber eēt: ⁊ peculiū ſibi habe̓ iuſſiſſet:Rn̄di in ꝯiunctionibꝰᶠ nullū ordinēeē nec ꝗcqͣꝫ ītereſſe vtꝝ eoꝝ pͥmū diceret̉ vl̓ ſcriberet̉. Quare peculiū recte legatū videri ac ſi priꝰ liber eēt: d̓inde peculiū ſibi habere iuſſus eſt.T Deꝫ.☞ Eruo māumiſſo peculiū legatū erat. alio capite oēs ācillasſuas vxori legauerat: ī peculio ẜuiancilla fuit. ẜui eāᵍ eē rn̄di: neqꝫ referre: vti priꝰ legatū eēt. I. FricaTichusᵇ hꝫ ī peculio pamphiClūˡ: dn̄sᵏ hūc noxali iudicio defendit: damnatꝰ litis eſtimationēſoluit. deīde ſtichuꝫ teſtamēto ma-

a ¶ Cum peculio. ⁊ ſic libertate gratis danda. ac.b ¶ Imputandum. ⁊ ſic manumiſſo dandum. ac.c ¶ Decedere. ⁊ ſic apud heredem remanere. ac.q ¶ Plane eſſe pꝰdū cum reliquis rebus peculiaribus. R. ſꝫnonne hoc dn̄ore p̄lium leatū: ut. sͣ. eo. ſi peculiuꝫ.ii. rn̄. ⁊. §. ſicut.te cū debet̉ ob lide manu. l. vi. quia tunc fortealio modo ſuccurri pōt domino .ſ. per ac. in factum cōtra libertū factū vt. C. an ſeruus ꝓſuo facto. l. promiſſe. ⁊ aliudqn̄ ex alia cā naturaliter tm̄ qd̓non pōt peti. ⁊ ideo deducit. adqd̓. sͣ. d̓ peculio. l. ſi noxali. §idem ⁊ in filio. uel bene dicit idī peculio eſte placuit. quia ſoladeſtinatione nō re ipſa erat detractum: ⁊ ideo remanet in peculio adhuc. ⁊ dn̄s vl̓ eius hr̄spoterit deducere. ad qd̓. sͣ. depecul. ſi noxali. §. eſt aūt queſtionis. ⁊ .§. ſe. vel h̓ non preſtitit libertatem ex cōiunctioneſed gratis poſtmodum in teſtō⁊ ſic iam non eſt debitum qd̓ d̓bebat̉ ob libertatem. ⁊ ideo idnon detrahitur de pecul. ſecusin iam detracto vel ſoluto: ꝗaillud iam deſierat eē in pecul. ⁊ideo nō eſt ampliꝰ petendū. ac.e ¶ Item. hoc minus eſſe .ſ. detum remiſſum. ac.¶ ¶ Debitori .ſ. peculiari remittendo. ad quod. sͣ. eo. §. qui ſtichum.¶ Interdum: Que inducuntur ad diminutionē oꝑāturaugmentum qn̄ al̓s dipſoſitionon poſſet hr̄e effectum. bar.g ¶ Non ſit legatum .ſ. ex ordine: ut. jͣ. e. l. antepe. ac.h ¶ Interpretiur .ſ. in hoccaſu. ⁊ eſt ar. ad hoc. sͣ. de iudi.um pretor in prin. ⁊ sͣ. de fundo inſtruc. l. queſitum. §. idemrn̄. domo. Item facit. sͣ. e. ſi peculium. §. i. Item noͣ de tacitogato peculiari. acj ¶ Utrum. ſeruo libertatem etpeculium lego. ac.k ¶ Si ipſi .ſ. qꝛ largiul ¶ Si alij. qꝛ ſtrictius. ut ſtatiꝫpatet. ac.m ¶ Spectādū .ſ. iulia. ait.n ¶ Legati cedit. infra tpͥs adite hr̄ditatis quo cedit dies legati relicti ẜuo manumiſſo. ut.C. de cadu. toll. l. vnica. §. innoui ſſimo. in fi. §. ac.o ¶ Incrementa .ſ. naturalia:⁊ noͣ ꝙ aliter dicitur intrinſecꝰ⁊ extrinſecus ꝙͣ hic ⁊ sͣ. de peti. here. itei veniunt. §. ſed ea. ac.p ¶ Quā ipſi .ſ. ſeruo. ac. q ¶ Ad ipſuꝫ. etiaꝫ extraneū poſtꝙͣ ceſſit dies. ac.r ¶ Uoluiſſe .ſ. dominum. ac.g ¶ Futurum eſt. ideoqꝫ apud eum ſemper manſurum totum teſtatoris voluntate ⁊ deſtinatione. R. ſicut enim dominus perpetuo vult eſſe peculiuꝫ apd̓ manumiſſum: ſic ⁊ eius augmenta. at extraneo illud legans poſt mortem ſuam deſtinat a ſeruo peculium ſperare. ⁊ eadem ratione augeri non vult per eum ⁊ hocſubijcit cum alijs. ⁊cͣ. ac.t ¶ Alterius. extranei. ac.Hoc eum .ſ. ꝙ omne emolumentum detur legatario. ac.Idem dicas. qd̓ diceres ſi ſeruo legaretur ſuum peculium. R. ⁊ facit inſti. dele. §. ſi peculium. ⁊ sͣ. de pecu. l. pe. ⁊ ar. sͣ. de uſuris. l. equis in fi. ⁊ de le. i. peculium. ⁊ sͣ. ti. i. l. penulti. ſed contra. jͣ. eo. cum dominus. §. fi. Solū. ibi. Iteꝫ adhoc. jͣ. de ſtatuliber. ſi hereditas. §. i. h.D qd̓ ſeruo .ſ. vicario. nam ſticho ordinario relinqui libertatem ⁊ ſuuꝫ peLeulium non deducitur qd̓ debet vicario: qꝛ d̓ductuꝫ adhuc in peculio ordinarij remanet. ut ⁊ sͣ. de peculio ſi ſeruus. §. id v̓o. ⁊ inſti. qd̓ cū eo. §. aliqn̄. ſecꝰſi vtriqꝫ libertat em̄ ⁊ ſuū peculiū: quia tunc quaſi duo peculia ſunt: vt. sͣ. ę. ſi peculium. §. ſi ſeruus. ⁊ ſit deceſſio: ut. sͣ. eo. deniqꝫ. §. i.¶ Minuitur. ut ⁊. sͣ. d̓ pecul. l. iiij. §. ſed ſepe. ⁊. l. ſꝫ ſi damnum. §. ſed ſi ex eo.

dem delicto. ⁊. §. ⁊ ſi ipſe. ac.a I peculium. ſpecialiter. vt nulla ambiguitas: nullaqꝫ ſub alicuiusrigoris velamine ſit dubietas. Pōt ⁊ alio modo fieri: vt. sͣ. e. l. ſipeculium. §. i. ⁊ facit. sͣ. de vſufru. quotiens. §. fi. ⁊ quibꝰ mo. vſufru. amit.ꝗd tamen. §. quadrige. ⁊ inſti. de fihere. §. ſiquis vna.¶I quoqꝫ. pōt. ſicsͣ. de le. iij. l. ēt ⁊ d̓peculio le. l. queſitum inprin. ⁊ sͣ. de le. ij. peculium. in prin. ac.cy ¶ Unc inutile. decedit .ſ. anteꝙͣ teſtamentum relictaue confimētur. R. ad qd̓. sͣ. e. l.i. ⁊. jͣ. ti. i. l. ij. ac.a ¶ Mortis .ſ. temporeteſtatoris. ac.b ¶ Uixerit. ⁊ ſic legatuꝫſit iam re: aut ſpe debitum. R.c Liter. veſtitꝰ. tūcLenim veſtimentalegata non cederent: licetſeruus vixerit tꝑe mortis hoc enim .i. veſtimenta adherentie occaſione ⁊fere quaſi continue acceſſionis. immo ſequele nomine ⁊ non ſuo iure petūtur ⁊ velut appenditiaquedam nunꝙͣ per ſe debita eſtimantur. ſic nimirum armaria. loculos. lectos: ⁊ libros aueſqꝫ legatas clauſtra. fulcra. claues. ⁊ armaria continentur vt. sͣ. de le. iij. librorū.§. fi. ⁊. l. auibus. ⁊. l.heres. §. penul. ẜm. R.⁊. P.Uidam: Tranſpoſitio verborumlegatum non vitiat. hocdicit. Bar.d ¶ Recte. adiunge .ſ. q.d. dubitabilis erat qd̓ .ſ.an recte ſit legatum: ⁊ videtur ꝙ non.e ¶ Qd̓ .i. quia.if ¶ Coniunctionibus .ſ.dictionum vl̓ orationunvel locutionum: ⁊ ſic nōꝙ verba tranſpoſita ideꝫſignificāt. ſic. C. d̓ teſtamētis. l. prepoſteri. ⁊ sͣ.de le. ii. cum pater. §. fidei tue. ⁊. jͣ. de ſol. l. necenim. ⁊ inſti. de lega. §.ante heredis. ⁊ jͣ. de dāno infecto ſi finita. §. ſiplures. arg. contra. sͣ. divſufruc. quotiens .i. rn̄.cū ſui s cōcordan. ⁊ sͣ. de.sͣ. de vul. ſubſti. l. ij. §. quiſquis.XEruo manumiſſo. Generi per ſpeciem in aliam tranſlatam deU rogatur. h. d. Bar.z ¶ Serui eam. immo videtur neutriꝰ: ut. sͣ. de le. i. l. ticie. teſtō in prin. qͥeſt contra. ſo. hic ſpecies derogat generi: uel pars toto: vt ⁊ sͣ. d̓ tritico le.l. ij. cum concordan. ibi vtrunqꝫ genus .ſ. textores ⁊ verne. uel quia hoc dcendo ſuas vicarias non comprehendit: ut. sͣ. de le. iij. ſeruos. §. fi. ẜꝫ lectūram vnam.¶ Uti prius ſic. sͣ. l. proxi. ac.chus. Qd̓ dn̄s ſoluit pro vicario quem in cā noxali defendit deQīpſius vicarij peculio totum deducit ⁊ de peculio ordinarij vſqꝫ ad eſtimationem vicarij. Qd̓ v̓o alius pro vicario ſoluit de ipſius vicarij peculio tm̄ deducit. de peculio ordi narij nullo modo. Item nemo eſt in peculio ſui ipſius. h. d. l. multuꝫ no. ⁊ ſubtilis. Bar.h ¶ Stichus. ſeruus alicuius ordinarius. ac.¶ Pamphilum. vicarium. ac.k ¶ Dominus. vtriuſqꝫ .ſ. ordinarij ſtichi ⁊ pamphili vicarij.Hunc. pamphilum. ac.Litis eſtimationem. in qua ſola fuit damnatus licꝫ datio noxe ſit inſolutione: ut inſti. de officio iudi. in prin. ac.