De legatis ⁊ fideicō. iij..XXXI.
1 3 1
petere ab eodem patrono poſſint:rogo ergo quid de hoc exiſtimesreſcribas. rn̄di nec repetitū videriin hūc caſū fideicō. ſꝫ alterutrū datū: vel fideicō. vel ipſaꝫ hr̄ditateꝫ.Meliꝰ aūtª dici in eūdē caſuꝫ ſubſtitutas videri: in quē caſum fideicō.meruerūt. ⁊ ideo ad ſubſtitutiōeꝫeas vocari. ¶ Cū .n. ſeruo aliēo fideicō. ab vno ex hr̄dibꝰ ſub ꝯditōne libertatis fuerit datū. idēqꝫ ſeruus ei hr̄di ſubſtituat̉: licꝫ pureᶜ ſubſtitutio facta ſit: tamen ſub eadē cōditiōe ſubſtitui videt̉ᵇ: ſub qua fid̓icōmiſſuꝫ meruit.TDem.I quis ſeruo ſuo fideicōmiſſariāᵉ libertateꝫ reliquit ⁊ʸ aliudꝗd aſcripſit. quidā dicūt qꝛ placebat ab herede eum manumittiʸ debere: futurum eſſe vt nō admittaſad fideicōmiſſuꝫ. Sꝫ hoc iniquū ē.In hmōi .n. ꝑſona vtriuſqꝫ quodāmodo dies ceſſitᵍ ⁊ libertatis ⁊ pecunie petende: adeo vt putē ſi mora fiat preſtande libertatis etiam fideicō. morā videri factā: ⁊ vſuraꝝonus accedere. nā ⁊ cetera que medio tempore acquiſiuitᵇ domino:dum moratur preſtare libertatē: eidem reſtitui oportere rectiſſime reIſpōſum eſt.IDem.Reditorem cui res pignorisiure obligata a debitore legata eētnō ꝓhiberiˡ pecuniā creditā pete̓ ſivolūtas teſtatoris ꝯpēſare uolētiseuidēter nō oſtēderet̉. IDeꝫAius ſeius pronepos meusꝘ heres mihi eſto ex ſemiſſe bonoruꝫ: exceptis domibus meis paternis in quibus habito cum omnibus que ibi ſunt. Que oīa ſciasad portioneꝫ hereditatis quā tibiˡdedi non pertinere. quero cum ſitin his domibus argentum: nomīadebitorum: ſupellex: mācipia. anhec oīa que illic inueniunt̉ ad alios
hr̄des inſtitutos debeant pertine̓;Pau. rn̄. nomina debitorū non cōtineri. Sꝫ omniū hec eſſe cōia. Inceteris v̓oᵐ nullū ꝓnepoti locū eſſe¶ Ticius cuꝫ fratris filio fundos⁊ vrbana p̄dia legaret in his ēt fūdū ſeianū legauit quē ipſe pater fa.quoad viueret vno ꝗdēⁿ noīe vniuerſum habuit. ſꝫ qͦ facilius cōductorē inueniret: per duas ꝑtes locabat. ita vt ex qualitate loci ſuꝑioreꝫꝑtē. ſeianū ſuꝑiorē: inferiorē auteꝫparteꝫ ſeianum inferiorem appellaretᵇ. quero anis totus fundus adfratris filiū ꝑtincat? pau. rn̄. ſi teſtator fundū ſeia. vno noīe vniuerſūpoſſedit quāuis eūdē diuerſis partibꝰ locauerat: vniuerſum eū ex cāfideicō. p̄ſtari oportere: niſi hr̄s dequa parte teſtator ſenſerit euidenter probauerit.TDē.Icia ſcio teſſeramᵖ frumentaTriaꝫ cōparari voluit. poſt diēxxx. a morte ipſiusq. quero cū ſeiusviua teſtatrice teſſeraꝫ frumentariam ex cauſa lucratiuaʳ hēre cepit:nec poſſit id qd̓ habet petereˢ: an eiactō competat? Pau. rn̄. ei de quoqueritur precium teſſere preſtandum: quoniā tale fideicō. magisᵗ inquantitate qͣꝫ in corpore conſiſtit.¶Uſurasᵏ fideicō. poſt īpletos annos. xxv. puelle ex quo moraᵉ factaeſt deberi. rn̄. quāuis enim conſtitutuꝫ ſit vt minoribus .xxv. an. vſure omnimodo preſtētur: tamē nōpro moraʸ hoc habēdum eſt: quaꝫʸſufficit ſemel interueniſſeᶻ vt perpetuoª debeātur. ¶ Seiaʰ libertis ſuis fundum legauitᵉ: fideiqꝫ eorumita commiſit. ¶ Fidei autē veſtrev̓e ⁊ ſapide cōmito ne eum funduꝫvendatisᵇ: eumqꝫ qui ex vobis vltimus deceſſerit cū morietur reſtituat ſēpronio liberto meo: ⁊ ſucceſſoriᵉ meo ⁊ berillo ⁊ ſapidoˢ: quos
gitute ⁊ fideicōmiſſarie: vt. d. l. lꝫ in fi. vel hec repetitio eēt inutilis: quialegaret̉ ancillis a dn̄o: vt inſti. eo. §. an ſeruo. ⁊. jͣ. de v̓bo. obli. l. ticia. §.antepe. al̓s ſecus vt ibi dr̄. ſꝫ lꝫ fideicō. nō ſit repetitū: conditio tn̄ libertatis ſic: vt. jͣ. ꝓxi. §. ac.a ¶ Melius aūt. ꝙͣ ꝯtrariū. vel melius ꝙͣalterū datū. lꝫ illud bene dicat̉. ⁊ dic ꝙ nō reprobat predcā ẜm. R. ⁊ ī eūdem caſum .ſ. ſi erunt libere. ac.h ¶ Ad ſubſtitutionemſi ſunt libere tēpore quocedit dies ſubſtitutionis⁊ domino non queri. vtjͣ. ꝓxi. ac.g ¶ Cū ẜuo. pure. quoad verba lꝫ non repetitacōditiōe libertatis.d ¶ Uidet̉: vt ⁊ sͣ. d̓ condi. inde. l. cū ſeruus ⁊ .jͣ.de cōdi. ⁊ demō. l. auiaſic ergo hereditas dn̄onō queritur: q̄ non eratdelata: vt. jͣ. de reg. iur̄.l. que legata.I quis. Si liberO tas ꝑ fideicōmiſſudebita retardetur: nihilominus ipſa ⁊ fideicommiſſum pecuniariū d̓betur. h. d. bar.s ¶ Fideicōmiſſariā. indirecta nō erat dubiumqꝛ ſimul cedit dies legati ⁊ libertatis. ſed hic ſuipenditur dies legati propter libertatē: vt. sͣ. ti. i.l. queſitum. §. i. ⁊. C. decad. tol. §. ī nouiſſimo.¶ ¶ Maumitti. ergo domino .i. ab iſto hr̄de quieſt dn̄s modo. ac.g ¶ Dies ceſſit .ſ. d̓ equitate lꝫ rigor alid̓ īnuat.h ¶ Acquiſiuit. ex hocpꝫ ꝙ ſeruus eſt adhuc licet mora ſit ei facta. ꝗavt dn̄o querit. vt h̓. necenim pōt h̓ dici boneſidei poſ. vt ea ex cā querat: cū īterpellatꝰ. ſcit ſedebere: vt. jͣ. d̓ acqui. re.do. l. q̄ſitū. Item lex vocat eā que eſt paſſa morāvt. jͣ. ad trebel. non ē cogendus. ⁊. jͣ. di ſuis ⁊ legit. here. l. i. §. queri. ſetn̄ ex ſerua: ut ibinaſcit̉ ingenuusergo libertas moraꝫ paſſo cuꝫ iudicatū eſt libertatē deberi: vt. jͣ. de fidecōmiſ. li. l. cū v̓o. §. ſubuētum. ⁊. C. de fideicō.li. l. ancillam azo. ⁊ facitsͣ. e. l. qui ſolidū in pͥn. §. ēt. ⁊. jͣ. e. l. ticia. §. vſuras azo. sͣ. ti. i. l. apud. §.ipſius. ⁊ de fideicō. li. l. cū v̓o. §. i. ⁊. C. ad ſil. l. pe. ⁊. jͣ. ti. i. l. ſi legatariꝰ.§. ſeruo heredis. ⁊. l. patronus in pͥn. ⁊. l. qui cōcubinā. §. cū teſtō. ⁊. jͣ. adl. fal. l. īpuberē. §. i. ⁊ de ali. le. l. cū vnus. §. i. ac.animo cōpenſandi. h. d. bar.Reditorem Si debitor legat creditori: in dubio nō intelligiturl ¶ Nō prohiberi. lꝫ agnouerit legatū: ſi aūt nō agnouerit certū eſt ꝙ petit pecuniā lꝫ teſtator cōpenſare voluerit. de rei v̓o eſtimatiōe non eſt opꝰquerere: vt. sͣ. e. l. īperator. §. ſi centū. azo. ⁊ facit. C. e. l. creditor. ⁊ sͣ. tit.i. l. lucius. ⁊. jͣ. e. l. fi. §. pe.k G TTibi. ꝓnepoti. l¶ Noīa. nec .n. ceteras res augēt: vt. jͣ.us In legato generali nō continent̉ noīa debitoꝝ. h. d. bar.ti. i. l. vxorē. §. legauerat. nec minuūt: vt. sͣ. de iudi. l. ſi fideicōmiſſuꝫ. §.tractatū. ⁊. d. §. legauerat. ⁊. l. ſi fundus. ⁊. l. queſitū in prī. ⁊. §. i. ⁊. l. ſimihi meuia in prin. ⁊. l. his uerbis. ⁊. l. ꝗ filiū. Io. Itē cōtra. sͣ. ti. i. l. ſeruum. filij. §. eum. ſo. ibi. ac. m ¶ In ceteris v̓o. que ibi non ſunt adtepus ſed in perpetuū vt. jͣ. ti. i. l. ſi fundus. ⁊ facit. jͣ. de uſufruc. leg. l. generali. §. vxori. ⁊ de fundo in. ⁊ inſtru. le. l. p̄dia. ac.¶ Ticius Diuiſio gratia vberioris culture diuerſos fundos non ſacit̉. hoc dicit. Bar.
n ¶ Ticius. vno quidē. ſecus ſi duo fundi eſſent ī veritate qui eodē noīe nuncuparentur: tunc .n. minor debet̉: niſi ꝓbauerit legatarius teſtatorē de maiori ſenſiſſe: vt. sͣ. titu. i. l. apud. iul. §. ſcio. que eſt cōtra. ſed hic vnus erat fundus. ſed utcongruentius locaret̉ eſt diuiſus. ſil̓is diuiſio ẜm vnū intellectum. C. de ſacroſan. ec. l. iubemus. §. i. ⁊ facit. jͣ. ti. i. l. predijs. §. fi. ⁊ sͣ. ti. i. l. plane. §. fi. ⁊. jͣ. dere. du. l. i. ac.o ¶ Appellaret. hoc eſt parteꝫſuperiorē. appellabat fūdū ſeianū ſuꝑiorē īferiorē aūt partemvocabat fūdū ſeianū īferioreꝫ.Icia In legato quātitatis non habet locum regula de duabus cauſis lucratiuish. d. ẜm vnam lec .ſ. ẜm illamꝙ fuit legata teſſera frumentaria. hoc eſt frumentum qd̓ ē admēſuram vnius teſſere. Huiclec. cōcordat. jͣ. de ſo. l. ſiꝗs duos. §. i. Secūdo modo legit̉ ꝙhic fuit legatum vas cum quomēſurat̉: non quātitas q̄ menſurat̉. Et ẜm iſtam. h. d. Quiiubet reꝫ alteri cōparari non videtur rem legare. ſed eſtimationē. Et iō re habita ex cauſa lucratiua actio non extinguitur..h. d. Et huic lect. magis applaudet littera. bar.p ¶ Teſſerā .i. vas ad menſurādū: ſicut ſi p̄cepiſſet emi corbē. vel dic. i. mēſurā frumenti:ſic no. sͣ. de iudi. l. ſed ⁊ ſi ſuſceperit. §. i. ⁊ ſemꝑ dic in genere.Et noͣ. ꝙ non legauit teſſeramtunc .n. non eſſet in quātitate:ſed in ſpē. lꝫ in genere. ſed iuſſitcomparari teſſeram: vnde uelres uel precium pͥſtat̉: vt. jͣ. tit.i. l. nō dubium. § fi. ⁊ de aur. ⁊ar. le. l. ticie. ⁊ hic ī fi. al̓s teſſera tm̄ eēt in obligatiōe. ac.q ¶ Ipſius .ſ. ticie. ac.r ¶ Ex lucratiua. idem ⁊ ſi nōex lucratiua cā ſit nactꝰ. azo.s ¶ Petere .i. teſſerā in genere quā habet in ſpecie. nec impeditur qꝛ hꝫ vt noͣ. sͣ. e. l. meuiꝰ.§. duobus. ſꝫ qꝛ hr̄s nullo mōvel īmodico p̄cio redimere pōtvt. jͣ. ti. i. l. nō dubiū. §. fi.t ¶ Magis. cōparatiue ponitur qꝛ poſſit vel nō poſſit redimere tenet̉ ad p̄ciū: ſed ad remita demū ſi poſſit reſtituer̄ al̓sredimere. azo. ⁊ facit. sͣ. titulo.i. l. mortuo. §. i. ⁊ sͣ. titulo. i. l.plane. §. i. ⁊. ij.¶ Uſuras Finita cā priuilegij finitur ⁊ priuilegium. ⁊ admorā ſufficit vna interpellatio.b. d. bart. vel ſic. Mora queirregulariter cōmittit̉ purgat̉Uel ſic. Finita etate cuiꝰ fauore ꝯcedit̉ pͥuilegiū: finit̉ ⁊ p̓uilegiū. h. d. Gal.u ¶ Uſuras. cāus ē ꝙ ſi fideicō. debet̉ minori: ex ſolo tꝑe tarde ſolutionis curritvſura: vt ⁊ in bōefi. vt hic: ⁊. C. in ꝗ. ca. in inte. reſti. l. in minorum. ſed eo factonaiore deſinunt currere eo iure ſpāli: ⁊ ſic ſolo curſu tꝑis purgat̉ mora hic ſpālis: qꝛ finita etate pro qua hꝫ priuilegium finit̉ ⁊ priuil. De nouo autē incipiuntcurrere demū facta de nouo interpellatione iure cōi poſt. xxv. annuꝫ: vt hic ⁊ noͣ..sͣ. de uſuris. l. mora. ac.x ¶ Mora. cōis poſt mīorē etatē. ac.y ¶ Mora .ſ. etatis priuilegio.y ¶ Quā .ſ. morā cōem. z ¶ Interueniſſe .ſ. ꝑ interpellationem.a ¶ Perpetuo: vt. sͣ. de vſur. l. cū patrifamilias. ⁊ facit. sͣ. e. l. ꝗ ſoliduꝫ. §. ēt. ⁊de admi. tu. l. maxīeqꝫ. ⁊. jͣ. de adi. le. l. iij. §. i. in fi. §. ac.b ¶ Seia lib̓tis ſuis .ſ. berillo ⁊ ſaa ¶ Perpetuo .i. donec mora purget̉.pido. ac. c ¶ Legauit .i. pͥlegauit: vt. jͣ. dicit cū eēt de inſtitutis. uel dic ꝓprie: qꝛ alius inſtitutus erat: ut. jͣ. dicit. ac.d ¶ Uēdatis. ex h̓ pꝫ ꝙ vnū altero vēdēte pl̓ alienante uoluit ſubſtitui non auteꝫex inferiori uerbo ꝗ vltimus deceſſerit. ⁊ ſic nō eſt ꝯtra. sͣ. de vul. ſubſti. l. vel ſingulis. Ac.e ¶ Succeſſori. nā eū ſcripſerat heredē uel ſolū: uel cū alijs. ac.f ¶ Berillo ⁊ ſapido. hic de alio ſapido ꝙͣ. sͣ. loꝗtur. alioꝗn ſibi ipſi ſubſtitui n̄poſſet. vel alius ſapido mortuo reſtitucre rogari non poteſt: ut ei ſapido iaꝫ mor
r iij