Liber

gitaſſe. ¶ Saneª ꝯſtitutio qͣ placuit eidē ſepe legatū corpꝰᵇ n̄ onerarehe̓dē: ad vnū teſtm̄ᵉ ꝑtīet. ¶ Debitor aūtᵇ nō ſꝑ qd̓ dꝫ iure legat. Sꝫita ſi plus ſitᵉ ī ſpē legati. Si .n. ideꝫſub eadē ꝯditione relīꝗt̉ qd̓ emolumētū legati futurūᶠ ē. ¶ Duoꝝ teſtamētisᵍ ꝑs fundi q̄ meuij eſtʰ ticiolegata ē: nō īelegāter ꝓbatum ē abvno hē̓de ſoluta ꝑte fundi q̄ meuijfuit: ex alio teſtō liberatōeꝫ obtīge̓ˡ.neqꝫ poſteaᵏ parteⁱ alienata reuocare actionē ſemelᵐ extīctāⁿ. ¶ Sꝫ ſiꝑsº fundi ſimpl̓r non q̄ meuij fueritleget̉ʰ: ſolutio pͥor ꝑimitq alterā actionē. ¶Atqꝫ ēt hāc eādēᶠ ꝑtē aliqͦmodo ſuāˡ ſcām poterit alter hēsſoluere. Neqꝫ pluresᶠ ī vno fundo dn̄iuꝫ iuris ītellectu non diuiſioneᵗ corporis obtinēt. ¶ Nō idēˢ rn̄det̉ cū duobꝰˣ teſtīs general̓r hō legat̉ʳ: nā ꝗᶻ ſoluente altero legatarij

factus ē: qͣꝫuis poſtea ſit alienatusªab altero hr̄de idē ſolui nō poterit.¶ Eadē qͦqꝫ rō ſtipulationisᵇ eſt.¶ Hominis .n. legatuꝫ or̄onisᶜ cōpēdio ſingulos hoīes ꝯtinetª. vt q̄ab initio nō ꝯſiſtit in his q̄ legatarijfuerūt: ita fruſtra ſoluit̉ cuiꝰ dn̄iumpoſtea legatarius adeptus ē: tā ⁊ ſilegatarius dn̄s poſtea eſſe deſinit.¶ In fundo legato ſi heres ſepelieritʰ eſtimatio referenda erit ad totū p̄ciūᵉ fundi qͦ potuit ante ſepulturā eſtimari: qͣre ſi fuerit ſolutꝰº actionē adhuc ex teſtōᵉ ꝑꝑ locūᶠ alieriatūᵉ durare rōnis ē. ¶ Eum qui abvno ex he̓dibꝰ: ꝗ ſolus oneratꝰ fuerit litis eſtimationē legate reiꝰ abſtulit̓: poſtea codicillisᵏ aꝑtis ab oībushēdibꝰⁱ eiuſdē rei relicte dixi dn̄iuꝫnō q̄rere. Eū .n. ꝗ pl̓ibꝰ ſpēbꝰ iurisvteret̉ᵐ n̄ ſepiꝰ eādē rēⁿ eidē legareſed loqui ſepius. ¶ Fundo lega-

a ¶ Sane. pꝫ de uno grauari hr̄dē circa eādē rē ⁊ ſic ob. ꝯſtō. ut. sͣ. de leg. i. l. plane. §. i. ſꝫ h̓ Rn̄. Itē ⁊ n̄ circa idē hoc dic̄: ſꝫ circa aliā ꝑtē nō priꝰ legatā eidē.cer̄ p̄t n̄ āt hr̄s eiꝰ ꝗ ē debitor legati. ⁊ h̓ eſt.b ¶ Corpꝰ. ab uno qd̓ ipſe ꝗ legatebitā: referat̉ legatū ad alterā nōdebitor āt ⁊c̄. ne gͦ ſit īutile fcā ī.i. vel dic non obeſt huic. l. condebitam. ſic. sͣ. ti. i. l. ſi qn̄ ī pͥnſtitutio. ſed nec qd̓ debitū al̓s legauerit. ⁊ ad hoc. d̓bitor āt ⁊c̄.fac̄. sͣ. d̓ īſti. l. in eū. §. tabernec ¶ Anū teſtm̄ .i. vniꝰ hoīs teſtm̄: nā ſi idē plura fecerit ⁊ ineis ſepe idē corpꝰ legauerit: idēerit: ut. jͣ. e. l. §. eū. ac.d ¶ Debitor āt. vt hr̄s meuijerat. ac.c ¶ Plus ſit. qd̓ quatuor modis attēdit̉: ut īſti. d̓ act. §. plꝰ.Itē ⁊ quinto mō ut. sͣ. ti. i. l. ſicreditori. §. id qd̓. ⁊ fac̄. sͣ. ti. i.l. hmōi. §. i. ⁊. jͣ. de do. pͥ. l. i. ⁊de li. le. l. ſi id qd̓ mihi. ⁊. jͣ. ti.i. l. nutu ⁊ īſti. e. §. ꝯͣrio.f ¶ Legati futuꝝ. q. d. nullum.¶ Duoruꝫ teſtamentis.Due cāe lucratiue ī eiuſdē perſona ⁊ ī eadē ſpē q̄ v̓e poſſet adoculū demōſtrari nō pn̄t cōcuirere eodē tꝑe quo ad effectū ſolide exactiōis. h. d. ⁊ ceſſant quaſi oīa ꝯͣria. Et diuiditur in tresꝑtes pͥncipales. Prima loquitur de legato generis .i. quātitatis facto ſimpl̓r non adiecta certa demōſtratiōe: quia legata ēpars fundi que meuij eſt. Secundo loꝗt̉ de legato generis .i. quotitatꝭ fcō ſimpl̓r non adiecta certa demonſtratione. Tertio loꝗt̉ de legato generis alterius puta hoīs in gener̄. Scd̓a ibiſꝫ ſi ꝑs. Tertia ibi. nō idē. Et q̄libet ꝑs ſubdiuidit̉ ī al̓s ꝑticulas qͣs ꝓſequor ponēdo caſuꝫ ī terminis. Bar. vl̓ ſic. Si eadē res d̓beat̉ eidē ex diuerſis cauſis lucratiuis ⁊ a diuerſis lꝫ ſit talis q̄ nō poſſit ad oculū demonſtrari tꝑe ꝯͣcte obligationis: vel poſt ſolutionē: tn̄ fcā ex una cetere obligationes tollunt̉ ⁊ alij liberantur. Sꝫ ſi obligatiōes ꝯſiſtebāt ī genere ⁊ ſic nulla ſpēs in obligatiōe ſoluta unaſpē ex una cetere nō tollunt̉. ſed eadē ſpēs etiā n̄ deſinat eſſe creditoris ipſo īuitonō pōt ſolui ex alia cā lucratiua dummō ſit talis q̄ facta demonſtratione poſſiad oculum demōſtrari al̓s ſecꝰ. h. d. iſte. §. difficilis ⁊ horribilis maxīe ſcholaribus: qꝛ tractatunā materiā exꝗſitā ꝯſiſtētē ī apicibꝰ iuris quā bar. repetijt in iuuētute ſua cū legeret piſis. quā uoluit ponere ī lectura ⁊ nihil addere uel minuerut poſteri viderēt a ꝙͣta ꝑfectiōe ītellectus inceꝑit creſcere. Pau.g ¶ Duoꝝ teſtamētꝭ .i. duoꝝ .ſ. ticij ⁊ ſempronij. ac. h ¶ Meuij ē. hēbatergo meuiꝰ fundū cōeꝫ cū alio ꝓ īdiuiſo. i ¶ Obtīgere. ꝑꝑ regulā. jͣ. d̓ act. ⁊ob. l. oēs. ⁊ īſti. e. §. ſi res. k ¶ Poſtea. bn̄ dicit poſtea. ſecꝰ forte ſi alienet̉ viuēte teſtatore altero ex cuiꝰ teſtō n̄ ē ſoluta: qꝛ tūc ex eiꝰ teſtō ſolui poterit.l ¶ Parte .ſ. ſoluta. ac. m ¶ Semel. ſolutione ab uno facta ẜm quoſdamn ¶ Extīctā. ſic. jͣ. d̓ ſo. l. ꝗ res. §. areā. ⁊ d̓ v̓. ob. l. īter ſtipl̓antē. §. ſacrā. circa pͥncipium.o ¶ Sꝫ ſi ꝑs. dimidia ſi alid̓ n̄ liq̄at ut viceſimā: ut. jͣ. de v̓. ſi. l.nomē. §. i. vl̓ dic ꝓ īdiuiſo. ac. p ¶ Leget̉. puta dixit vnꝰ teſtator lego ticiomedietatē fundi corneliani: ⁊ alter teſtator eodē mō dixit. qt Non ꝑimit. ⁊eſt rō qꝛ ſoluta pars ab uno nō erat ab altero debita illa eadē ꝑs ſoluta qꝛ ſi eſſetab eodē debita illa ꝑs iā eēt ſublata ſolutione ab vno ſcā. qꝛ non pn̄t due lucratiue cāe in eadē ꝑſona ꝯcurrere: vt. d. l. oēs. ac. ⁊ sͣ. ſi pars hr̄. pe. l. i. §. i. ij. ⁊. iij. ⁊.jͣ. ſtatim ibi. neqꝫ pl̓es.¶ Hāc eandē. male dicit hāc cū ꝑ hāc .i. ꝑ hancdictionē hāc. corpꝰ viſibiliter ⁊ ꝓ īdiuiſo debeat on̄dere. dic ergo hāc .i. eādemiuris ītellectu ⁊ ꝓ indiuiſo. ⁊ hoc eſt ꝙ ſubditur neqꝫ plures ⁊c. hoc mō dixi ſoluipoſſe eandem ꝑtem iuris intellectu non facta demōſtratiōe ad corpꝰ: qꝛ non pōtdare aliquā ꝑtem vt dimidiā īſolidū. neqꝫ .n. plures .i. legatarius cui pars ſoluta eſt: ⁊ alter hr̄s ꝗ non ſoluit aliꝗd. ⁊ ſic eſt qͣſi ſociꝰ collegatario. ⁊ repete neqꝫobtinēt dn̄iū ī vno fundo vel ꝑte aliqͣ fundi inſolidum ut poſſit hic uel ille dicerehec pars tm̄ mea eſt non tua. non obtinēt ꝗd de iuris intellectu. ius .n. intelligitquēcūqꝫ hr̄e dimidiā īdiuiſibilit̓ ī qͣlibet ꝑte q̄ poſſet on̄di non facta diuiſione. ⁊ſic non offendit̉ regula. jͣ. de act. ⁊ ob. l. oēs. cum nō poſſit deſignari ad oculumꝑs ī qͣ due cāe lucratiue ꝯcurrant: alioꝗnfacta diuiſione. ego meū: tu tuum dicere poſſumus: ut. jͣ. de v̓. ſig. l. recte. §. ꝗntꝰ. ⁊ tūc offendit̉ regula. ſi eandem ꝑtem diceremus ſolui poſſe. ⁊ ẜm hoc ſubaudit̉ enim. ibi neqꝫ .n. ⁊c. vel dic ẜmR. neqꝫ ⁊c̄ .ſ. ob hoc ꝙ dixi eandē ꝑtem ſolui poſſe. nā ītellexi de ꝑte indiuiſa: q̄ſenſu ꝑcipit̉ nō oculo vr̄. nec .n. videri p̄t ⁊ ita non ſubaudit̉ .n. ibi. neqꝫ plures⁊c. ⁊ facit. sͣ. cōmo. l. ſi ut certo. §. fi. ⁊. jͣ. de caſtrē. pecul̓. l. pe. §. pr̄. ⁊ sͣ. ti. i. l. nōquocūqꝫ ī pͥn. ac.s ¶ Suam. alterius heredis.s ¶ Neqꝫ plures .i. ſinguli plurium.t ¶ Non diuiſione .ſ. facta.u ¶ Non idem .ſ. qd̓ dixi qn̄ ſimpl̓r ꝑs fuit legata. ſꝫ certe īmo idem qꝛ ſic̄. sͣ. itanec h̓ vno ſoluēte liberat̉ alius. ē tn̄ hic aliud qꝛ hō ꝗ ab uno mihi ſoluit̉ ſi deſinat eſſe meus nō ſoluet̉ ab alio: qꝛ oſtēdi p̄t hō ad oculū in quē ꝯcurrit huius cālucratiua: vn̄ ⁊ ſolutus vr̄ ī obligatiōe ſolus fuiſſe: ⁊ nō alius ⁊ hoc eſt homi.n. ⁊c. ſed ꝑs fundi ſoluta nō p̄t oſtendi. vn̄ nec fuiſſe vr̄. ex cauſa lucratiua debi

z ¶ Nā q. puta ſtichꝰ. a ¶ Alienatꝰ. alegatanioº. FTesal̓. eide.ta vn̄ eadē ſolui pͥt. aꝫ. x ¶ Duobꝰ .i. duoꝝ.b ¶ Stipulationis. puta ſi ſim ſtipl̓atꝰ a te hoīem ī gener̄. ⁊ ab alio ſim ſtipulatꝰ ſin̓ihoīeꝫ ī gener̄. alid̓ āt ſi ab vno eēm tm̄ ſtipl̓atꝰ: qꝛ poterit ſolui ꝗ meꝰ furat: vt. jͣ. d̓ ſol. l. ꝗ. x. §. ſtichū ⁊. l. ſiꝗs duos. q̄ ſūt ꝯtra. vl̓ h̓ de rigore ibꝰde eꝗtate dicit .n. ibi cuꝫſcꝫ in ipſa. l. ꝗ decē. ac.c ¶ Pratiōis .ſ. ſi hō lezet̉. hoc enī eſt ⁊c.a ¶ Cōtinet hoīes. ꝙͣtuꝫad ſolutionē: qm̄ ꝗlibetin ſolutiōe ē. nō āt ꝙͣtūad obligationē: ut ꝓbat̉.sͣ. ti. i. l. cū īcertus. cumfaciūt ibi ſil̓itudinē interlegatū hoīs ī genere ⁊ legatū ſtichi. ⁊ ſic non ob.s. d̓ pac. l. ſi vnꝰ. §. ſꝫ ſigeneralit̓. ſecꝰ dico cūꝓmittit ſtichū aūt pāphilū ſub alternatiōe. quiavterqꝫ ē ī obligatione lꝫꝗdā ꝯtra. vt. sͣ. d̓ mīo. l.⁊ ſi ſine. al̓. ē. l. ait pͥtor.⁊ al̓s. §. pōp. ait ⁊ ſi ſine.⁊ .jͣ. d̓ v̓. ob. l. ſi duo. alijdicūt ꝯtinet .i. ꝯtinuiſſevr̄. ēt quo ad obligationē ſcā ſolutione eiꝰ ꝗ ſolutꝰ eſt. ac.p. Si reslegata traditn peecteactio ex teſtō adhuc duratad ipſam. h. d. bar. velſic. Si hr̄s fundū legatū fac̄ religioſuꝫ tenet̉ legatario ꝙͣto minoris effectꝰē fundus hīto reſpectu ad p̄cium totiꝰ. Et ſi tradit fundū n̄ hīta rōne deterioratiōis p̄t ꝯueniri ad eundē fundum ut illā ꝯſequat̉. ẜm gl. pau. de ca.b ¶ Sepelierit. ſuo arbitrio n̄ teſtatorꝭ. c ¶ Totū p̄ciū. ut apꝑeat ꝙͣtū minꝰ ualeat ꝑꝑ ſepulturā. ſic. sͣ. fa. her. l. meuiꝰ. §. fi. d ¶ Solutꝰ. ꝓ ꝑte q̄ ſuꝑerat. vl̓ dic ſolutꝰ lꝫ īefficacit̉ quoad religioſaꝫ ꝑtem. ac.e ¶ Ex teſtō. īmo ī ſcm̄: ut. sͣ. e. l. ſi hr̄s rē. q̄ ē ꝯͣ. So. h̓ alibi poterat cōmodū īferri. vn̄ qͣſi dolo d̓ſijt poſſider̄: alioꝗn mero iur̄ lib̓atꝰ ē. ſꝫ ſi ſit ſoluēdo agit̉ ī ſcm̄: ut ibi. ⁊ sͣ. de reli. l. ſcriptꝰ ī fi. ⁊. l. at ſiꝗs. §. ſed ſi res lega.f ¶ Rocū. locꝰ ē ꝑs fundi: ut. jͣ. d̓ v̓. ſig. l. locꝰ ⁊ noͣ ꝙ caute dicit ꝑꝑ naͣ ꝑꝑꝑtē petit̉ totū ſoluto tn̄ qd̓ deeſt ꝯtīgit liberatio: ⁊ ē idē vbicūqꝫ ī re ſolutaaliꝗd deeſt: ut h̓ erat ⁊. jͣ. d̓ ſol. l. ēt uel cautio q̄ rēſolutā reſpicit: vx. jͣ. dev̓. ob. l. iul. §. i. ſecꝰ ſi ꝑs ſoluit̉ ītegre: qꝛ ī ea ꝑte ꝯtingit liberatio ſiue ſpecies certa ſiue ꝙͣtitas debeat̉. lꝫ ſecꝰ ſit ſi in genere: ut. jͣ. de ſol. l. ſi ſtipulatus. ⁊ .jͣ. e. l. §. fundo. ⁊. C. de rebus alie. l. fi. ac.g ¶ Alienatum. dedicando: ut. C. de re. alie. nō alie. l. fi.ui. Diſpoſitio generalis ſequēs derogat ſpāli p̄cedēti q̄ caditlter gͣrauatos. h. d. bar.¶ Eum. rei legate. nunquid hic ſolus poſſet grauatꝰ rem hereditariamīſolidū pͥſtare. Et ſi alij nō eſſent grauati qͣſi videat̉ ſibi prelegata an habet ſibi neceſſe dare eſtimationē ꝑtiū alioꝝ; rn̄. ſatis ē ſi ꝓ portiōe ſua tm̄pͥſtet: ut. sͣ. ti. i. l. ſi fundum. §. libertus.¶ Abſtulit .i. accepit. ſic. jͣ. de fur. l. quas. i. rn̄. aꝫ.Codicillis. ī ꝗbus oēs grauauit hr̄des. ac.l ¶ Ab oībus heredibꝰ. nūc rn̄det nō queri dn̄ium ab oībꝰ. Neqꝫ enī querit ꝓ ꝑte eius ꝗ pͥſtitit eſtimationē. Sꝫ alioꝝ utpote cū eſtimatione cōdicere qͣſi īdebitā pro ꝑtibꝰ alioꝝ poſſit qui ſoluit: ut. sͣ. de pac. l. ſi cum ex cauſa. aꝫ. ⁊ ſic iſti alij vel dimitterēt ſolutā: uel ſoluerēt ſi nō ſoluerūt. Sꝫ videt̉ ꝙ nec ꝓ partibꝰ alioꝝ poſſit peti: ut. sͣ. ti. i. l. ſi tibi. §. i. ꝯtra. ſo. h̓ ſpōte fuit ſolutū. Itē vr̄ ꝙ ēt ꝓ ꝑte pͥmi trāſeat dn̄iū: cū aūt ſciēs ſe non debere ſoluit ⁊ nō ꝯdicit. aut errādo credēs ſe debere ⁊ tūc trāſit. ſed cōdicit ut īdebitū uel ſine cā; rn̄. nō trāſit irreuocabilit̉ ſꝫ ꝑtes alioꝝ ſic. ac.m ¶ Uteret̉. qꝛ fecit teſtm̄ ⁊ codicillos. n ¶ Eādē rē. ⁊ nō p̓ſumit ꝙh̓ facer̄ uoluit. poſſet tn̄ ſi uellet: ut. sͣ. ti. i. l. ꝗd gͦ. §. i. ſed ꝯtra vr̄. ut. sͣ. deꝓba. l. ꝗnqͣgīta. ſꝫ ibi ꝙͣtitas hic ſpēs: ut ar. sͣ. ti. i. l. plāe. §. i. Itē vr̄ ſolūprimū teneri: ut. sͣ. e. l. oīa. al̓s. l. legatoꝝ. §. qui plures. So. ibi uerbumoēs refert̉ ad reſignatos in teſtō. hic nō pōt referri. qꝛ unꝰ ſolus erat in teſtō grauatus. vnde cum plurale circa euꝫ reſtringi non poſſet: merito applicatur ad omnes ut hic. ⁊ facit. C. de le. l. cum queſtio. ac.p. Heres tenetur ſi fundus traditur diminutus iniure vſutfuctus del pignoratus uel ab alio poſſeſſus: ſecus ſi alteri ſeruiat. Item non ualet legatum rei mee propter ſeruitutem alij debitam.h. d. Bar. Primo loquitur quando mihi legatur res mea in qua deſicit ius. Secundo quādo mihi legatur res mea ī qua deficit aliquod ius.Secunda ibi. ſin autem. Item prima ſubdiuidit̉ in qͣtuor. Primo quado deficit ius uſufructꝰ. Scd̓o rn̄det cuidā obiectiōi. Tertio loꝗt̉ quandoeſt pignorata uel ab alio poſſeſſa. Quarto loꝗt̉ qn̄ deficit ius alterius vuitutꝭ. Scd̓a ibi. Uſufructꝰ .n. Tertia ibi. Fundo v̓o. Quarta ibi nō idē.