Liber

I ꝑ epiſtolā ẜuo pupilli tutorhē̓ditatē adire iuſſerit: ſi poſtſcriptā epiſtolā tutor moriat̉ an̄qͣꝫex epiſtola ẜuus adiret: nēo dicturꝰē obligari poſtea pupillū he̓ditatiª.Um ꝗ duobꝰ teſta A Fric.¶ Amentisᵇ eiuſdē teſtatoris hēsſcribit̉: cū dubitet an poſteriꝰ falſuꝫſit: ex neutroᶜ eoꝝ poſſe adire he̓ditatē placet. ¶ Filiuſfamilias hē̓sīſtitutꝰ pr̄eꝫ ſuū certiorē fecerat: videri ſibiᵇ ſoluendo eē he̓ditatēᵉ. pr̄reſcripſerat ſibi paꝝ idoneā renūciariʳ: itaqꝫᶻ debere eū diligētiꝰ explorareᵇ: ⁊ ita adire ſi idoneā cōꝑiſſet.Filiꝰ acceptis lr̄isⁱ patris adijt hereditatē: dubitatū ē an recte adijſſet.Sꝫ ꝓbabilius dicet̉ qͣꝫdiu ꝑſuaſuꝫeiᵏ nō ſit: ſoluēdo eē hēditatē pr̄eꝫnō obligaſſeⁱ. ¶ Sꝫ ⁊ ſi ꝗs ita dixerit: ſi ſoluēdo hereditas eſt adeo hereditatē: nulla aditio ēᵐ. Ꝙ Arci.Um heres īſtitutꝰ erat filius:⁊ habebat patrē furioſū ī cuiꝰerat ptāteⁿ: interponere ſe ſuam beniuolentiam: diuus pius reſcripſit.vt ſi filiuſfamilias adierit: perindehabeat̉ atqꝫ ſi pater familias adijſſet. ꝑmiſit itaqꝫ ei ⁊ ſeruos hereditatis manumitte̓º. ¶ Qui ex ꝑte he-

res īſtitutꝰ ē pure: ex ꝑte ſub ꝯditione: ſolusᵖ ēt pendente ꝯditiōe ſi adierit he̓ditatē: ex aſſe hēs erit: qꝛ ſolus hēs futurꝰ ē oīmōq niſi hēat ī cōditiōalēʳ ꝑtē ſubſtitutū. GAiꝰ.Ui ex duabꝰᶠ ꝑtibꝰ heres īſtiatutus fuerit: ex alia pure: ⁊ exalia ſub ꝯditiōe. ⁊ ex pura īſtitutiōeadierit: ⁊ deceſſerit. poſteaqꝫ cōditio extiterit: ea quoqꝫ ꝑsˡ ad heredēeiꝰ ꝑtinet. ¶ Qui ſemel ex aliqͣ ꝑteheres extiterit deficiētiū ꝑtes etiā inuitus accipit .i. tacite ei deficientiuꝫꝑtes etiā īuitoᵈ accreſcūt. RLo.Eres qn̄cūqꝫᵗ he̓ditatē adeūAdo: iā tūc a morte defuncti ſucceſſiſſe d̓fūcto ītelligit̉ʸ. O Arcel.Um hereditate patris neceſAſariusᶻ heres ſe abſtineat: cōditioª coheredi ſiue ſuo ſiue extraneo defert̉: vt aut totāʰ agnoſcat:aut a tota recedat. ⁊ ita ſe abſtinerepoteſt propter alium qui per ſuā ꝑſonā non poteratᵉ. ¶ Si tn̄ creditores dicant ſe contentos eſſe eius/portioneᵍ: qꝛ non poteſt exonerariˢniſi deferatur conditioᶠ. ⁊ alteriusᶠparte abſtinere ſe creditores debēt:vt eius actionesᵖ ei qui conueniturdentur.CLpianus.

delibe. l. potuit: ⁊ sͣ. e. l. more. ⁊. l. pupillus. ⁊ inſti. de aucto. tu. §. neqꝫ. ⁊ sͣ. deaucͣ. preſ. l. obligari. §. antepe. ac.O Bar. ⁊ Io. de imo. a ¶ Hereditati. qꝛ volūtas q̄ fuerat deficit: vt. sͣ.I per epiſtolam Morte tutoris reuocat̉ mādatū factum ab eo. h. d.eo. l. ꝗ ẜuū. ⁊. l. ſi ꝗs mihi bona. §. fi. ⁊. jͣ. rē ra. ha. l. ſi is. ſi ergo defeciſſet: teneret aditio vt hic dicit. ⁊ ſic ē contra. sͣ. de auc. pͥ. l. obligari. §.tutor. ⁊ īſti. de auc. tu. §. tutorubi dicit ꝙ p̄ſens debet eſſe. ſedillud cū pupillus ꝯtrahit cumalio. h̓ qͣſi cōtrahit. vel ibi auctorat̉ pupillo hic iubet ſeruo.⁊ ſic iuſſus īter abſentes: vt. sͣ.eo. l. ſi quis mihi bo. §. iuſſuꝫ.Iteꝫ h̓ qn̄ pupillus eſt infans.al̓s ⁊ ipſe deberet iubere: ut. C.eo. l. potuit. ac.Um qui duobus. Sdubitat̉ de viribꝰ teſtī norpōt hereditas adiri. h. d. Bar.⁊ Io. de imo.b ¶ Eū ꝗ duobꝰ teſtamētis. diuerſis tēporibꝰ factis.c ¶ Ex neutro. ⁊ vltīo nō. quiadubitat an̄ falſuꝫ ſit. ex primonō: qꝛ cū dubitat̉ an vltimuꝫſit uerū: ergo dubitat an pͥmiſit irritū. ergo an valeat: igitadire ex eo nō pōt: niſi accuſaretur de falſo ipſe: ut. sͣ. e. l. cumfalſum ⁊. l. heres. ⁊. l. ſꝫ ⁊ ſi deſua. §. cur aūt. ⁊. l. cū ꝗdam. §.fi. ⁊. l. nec is in pͥn. ⁊ idē intellige ſi dubitet an vltimum ſit ſolemne vel minus ſolēne: qn̄ exneutro adire pōt. quia ſi ē ſolēne: primū tollit̉. ut īſti. ꝗ. mo.teſta. īfir. §. i. ⁊. jͣ. de ſe. ta. l. i. īpͥn. al̓s non vt dicto ti. §. ex eo.niſi in duobꝰ caſibꝰ: vt. C. deteſta. l. hac cōſultiſſima. §. pe.⁊. l. ſancimus. ſi autē utrunqꝫſit ſolēne teſtm̄: nec apparet qd̓prius qd̓ poſterius: hēbit locūq̄ſtio mota a dn̄o Ray. azo. quā noͣ. C. de edic. di. adri. tol. l. fi.¶ Filiuſfami Nō ualet aditio ſi nō eſt ẜuata forma. iuſſus. ⁊ hereditatꝭ aditio nō recipit ꝯditionem. h. d. Io. deimo. d ¶ Uideri ſibi. filio.e ¶ Hereditatē. ſibi delatā.f ¶ Renūciari. a ꝗbuſdam.¶ Itaqꝫ. qꝫ pro ⁊. ⁊ ſic ſunt v̓ba remiſſiue epiſtole patris: ⁊ nō habeas ibi. §. filius ẜm. R. qd̓ placet. vel dic itaqꝫ illatiuū. ⁊ ē rn̄ſio. ⁊ erit ibi. §. filius.h ¶ Explorare. ſcripſit pr̄ ẜm. R. i ¶ Acceptis lr̄is. ꝗbus pr̄ ſcripſerat hereditatē videri ſibi parū idoneā. R. k ¶ Ei. .ſ. patri. vel dic filio ẜm eundemcaſum. R. vt. sͣ. e. l. ſi ꝗs mihi bona. §. pr̄. l ¶ Obligaſſe. hr̄ditati .i. filiꝰnō obligauit patrē hereditati per v̓ba epl̓e: vel per aditionē. vel ergo non hēas.§. ẜm. R. vel pōt uterqꝫ. §. legi ꝑ ſe ut dicas ꝙ illud itaqꝫ ſit illatiuuꝫ. ⁊ incipiatibi rn̄ſio. ⁊ verba q̄ p̄cedunt videri ſibi ⁊cͣ. ſunt verba remiſſiue epl̓e patris. namhoc ipſo videt̉ ei mandare ⁊ ꝑmittere adire ſi eſt idonea: vel forte ita ſubiunxit ꝙipſe filius deberet explorare ⁊ videre an eſſet idonea vel nō. ⁊ ita adire uel nonadire: vt. ⁊ sͣ. e. l. ſi ꝗs. §. pater. ſequens. §. loquit̉ qn̄ pater direxit epl̓am quandā filio vt adiret hereditatē cuiuſdam que filio deferebat̉ ſi perſuaderet ſibi .i. filio idoneā. ⁊ poſtea expone ꝑſuaſum ei nō ſit .i. filio. vel dixerat pr̄ ſi perſuaderetur ſibi .i. patri. ⁊ poſtea expone ei ideſt patri ⁊ ſic differt vnus ab alio cuꝫ nō fuerit niſi vna epiſtola .ſ. patris. Itē plenius ſcripſit ꝙͣ. sͣ.m ¶ Eſt aditio: ut. jͣ. de reg. iur. l. hactenus. ac.Am heres Si pater efficitur furioſus filius pōt adire ⁊ ſibi querere ſineiuſſu eius. h. d. ⁊ eſt ſingularis lex ⁊ alibi non reꝑit̉. bar. ⁊ Io. de imo.n ¶ Ptāte. durat .n. poſt furorē patria ptās: ut. sͣ. de his qui ſunt ſui uel ali. l.patre. ⁊ tn̄ filiꝰ erit curator patris: ut. sͣ. de cur. fur. l. i. ⁊. ij. ac.o ¶ Manumittere. ⁊ cetera facere ut heres. ⁊ ſic no q̄dā facere filiū ꝓpter defectū pr̄is corpore vel mēte. ſic. sͣ. de ritu nup. l. ſi nepos. ⁊. l. ſi ita. ⁊. l. ſi filius ⁊ īſti. de nup. §. ii. ⁊. C. de nup. l. ſi furioſi. ⁊. C. de ep̄i. audi. l. tam dementis. ⁊ sͣ.ſo. ma. l. ſi cū dotē. §. nec nō. ⁊ de ꝓcur. l. ſi filius circa pͥn. ⁊. jͣ. de iniur. l. ſed ſivnus. §. filio. Item an̄ pr̄ ſit heres qd̓ vr̄ ꝑ legē iſtā. ſꝫ qūo poſſet filius manumittere nō potes dicere ut curator: ut. jͣ. de manu. l. ſeruum. dicas ergo non fieripatrē hr̄dē: vt. C. de cur. fur. l. fi. §. tali. ſed filium ex priuilegio fieri heredē ac ſieēt ſui iuris. ut hic dicit. ⁊ ſic de iurę cōi māumitter. uel ſi dicas patrē fieri hr̄deꝫē ar. C. de cur. fur. l. fi. §. ſin aūt. ⁊ ex priuilegio manumittit ſeruū pr̄is.¶ Qui ex parte. Nō expectat̉ ꝯditio cuiꝰ euētꝰ nihil oꝑat̉. h. d. bar. ⁊ Io. denola.p ¶ Solus. acciꝑe ex aſſe ⁊cͣ.q ¶ Oīmodo. exiſtat vel deficiat cōditio alterius partis ne inueniat̉ decedere ꝓparte teſtatus ⁊ pro parte inteſtatus: ut inſti. de here. inſti. §. non auteꝫ. gͦ quodbonū eſt expectet cōdi. cū in oī euentū ſit etiam illā parteꝫ habiturus: ut ar. sͣ. de

here. inſti. l. ſi ꝗs ita ſcripſerit ticius. ⁊. l. ſi ꝗs ita ſcripſerit heredē. ⁊ sͣ. qdvelleianuꝫ. l. aliqn̄. §. fi. ⁊. jͣ. e. l. ſi quis heres ita. ⁊ sͣ. de iniuſto. teſta. l.nā. ⁊ ſi. in prin. ⁊ de lib. ⁊ poſthu. l. poſthūa. ⁊ de condi. inde. l. iul. i. ⁊. ij.rn̄. ⁊ ar. ꝯtra in. e. l. §. i. ⁊ sͣ. ſi cer. pe. l. pecunia. ⁊. jͣ. qn̄ di. le. ce. l. huius.⁊ de v̓. ob. l. in illa ſtip. §. liberis. r ¶ In ꝯditionalē. quo caſu expectat̉ defunctus ꝯdi. ⁊ſic ē pro opinione Io. ⁊nr̄a in qōne quā facimꝰ.sͣ. ſi pars here. pe. l. ij.⁊ facit. sͣ. e. l. i. ⁊. ij. ⁊. jͣ.l. proxi. in fi. ac.Q Etiā heredi hereditacꝗrit̉ pro ꝑte portio ī cōditionis euentum. h. d.bar. ⁊ io. de imo.s ¶ Qui ex duabus. dicẜm. R. ⁊ azo. ꝙ in dimidia pure: ī alia dimidiaſub ꝯditione fuit inſtitutus. ⁊ in eius defectumdatus ſubſtitutus: vt. sͣ.l. ꝓxi. ī fi. vel dic ẜm eoſdē ꝙ in tertia pure ī aliatertia ſub ꝯdi. in alia fuit datꝰ cohr̄s: ut. sͣ. d̓ hr̄di. inſti. l. liber hō. §. ſiita .i. rn̄. ſi autē ponereseūdē pure in parte. ⁊ ſubcōdi. in alia ꝑte. ⁊ nullodato coherede vel ſubſtituto. tunc obtinet. sͣ. l. ꝓxi. §. fi. ſed ẜꝫ hoc: h̓ qūotrāſmitteret̉ ad heredemcū ꝯditio nō extiterit viuēte inſtituto: vt. sͣ. d̓ here. inſti. l. liber hō. §. ſiita. ij. rn̄. ⁊. jͣ. d̓ ſuis ⁊ le.her. l. ſi ex pluribus. infi. Rn̄. non ſuccedit h̓ heres heredis rōne condi.que extitit poſt morteminſtituti: ſed cū ipſe iamſit heres ꝓ parte adita ⁊eē velit nō pōt teſtator decedere ꝓ ꝑte teſtatꝰ: ⁊ pro ꝑte īteſtatꝰ. ac ſi dicasmagis iure accreſcēdi ꝙͣ iure ſuccedēdi ꝑ eādē. l. ſi ex pluribꝰ .i. rn̄. ſed. h.dixit h̓ ꝙ nec coheredē nec ſubſtitutū hēat: vt nō obſtēt dicta iura. ⁊ ꝙ dit ¶ Ea quoqꝫ pars. eiuſdē hereditatis qꝛ imitat̉ ius accreſcēdi. vt. sͣ. d̓ ſucit h̓ ꝯditio extitit ſubaudi maxīe ne obſit. sͣ. l. ꝓxi. ac.is ⁊ le. here. l. ſi ex pluribꝰ. §. fi. azo. ſecus ī alia hereditate ex eodē teſtamēto. vt. sͣ. de vul. ſub. l. ꝗ ex pluribꝰ. §. fi. ẜm. R. ⁊ ẜm hūc caſum facit. sͣ.e. l. ſi ꝗs heres. in pͥn. Ilē facit. jͣ. §. proxi. ac.¶ Qui ſemel. Portio deficiens accreſcit coheredi īuito. h. d. Bar. ⁊Io. de imo. u ¶ Qui ſemel. īuito. hoc qn̄ repudiantes ſunt exͣnei al̓sſecus: vt. jͣ. l. ꝓxi. ẜm quoſdā. vel dic idē in oībus. ⁊ facit. C. de impub. ⁊ali. ſb̓. l. teſtō. ⁊ qn̄ nō pe. par. l. i. ⁊. jͣ. d̓ bo. poſ. l. iij. §. fi. ⁊. l. ſe. ⁊ sͣ. e. l.hr̄di cū ⁊ sͣ. e. l. i. ⁊. ij. ⁊. C. de ca. tol. §. his ita. ⁊. jͣ. de iu. deli. l. ꝗdam.Eres. Br̄ditatꝭ aditio retro trahit̉ ad tpͥs mortꝭ. h. d. bar. ⁊ Io. d̓Cimola. x ¶ Qn̄cunqꝫ. al̓s qn̄cunqꝫ. al̓s qn̄qꝫ. ⁊ dic vel propemortē vel diu poſt. y ¶ Intelligit̉ .i. fingit̉. ſed rei v̓itas ex quo aditvt. jͣ. de ſtipu. ſer. l. ſi ex re. §. fi. ⁊ de le. i. l. ſi tibi hō. §. cū ſeruus. ſed hec fictio nō ſemꝑ locū hꝫ. ⁊ Io. jͣ. de regu. iur̄. l. oīa. appoſuit fere. nam fallitī multis: ut. jͣ. de ſtipu. ſer. l. ẜuus hereditarius. ⁊. l. uſufructuarius. ⁊ deacꝗ. reꝝ do. l. in eo qd̓. ⁊. jͣ. de fur. l. a ticio. ⁊ de acꝗ. reꝝ do. l. hereditas. ⁊.jͣ. de uſucap. l. fi. ⁊. jͣ. de iniur. l. i. §. labeo. ⁊ sͣ. de pecu. l. lꝫ ī fi. i. rn̄. ⁊ jͣ.de cri. ex. her. l. ij. ⁊ facit. jͣ. ad ſil. l. exheredatus.Uꝫ hereditate. Propter vnū abſtinētē pōt alius ꝗ adiuit a tota recedere niſi creditores ꝓ ꝑte abſtinētis eū uoluerint moleſtare. ⁊idē in eius herede. hoc dicit cū. l. ſe. bar. ⁊ Io. de imo. z ¶ Neceſſariꝰ. l.idē ītelligit Io. ī oī hr̄de repudiāte. azo. a ¶ Cōditio .i. clectio.b ¶ Totā .ſ. hr̄ditatē. c ¶ Nō poterat: ut. C. de repu. here. l. ſicut. ⁊noͣ hic qd̓ nō poſſum ꝑ me: poſſum ꝑ aliū: ſic. sͣ. quēad ſer. a. l. ſi cōem.⁊. .jͣ. de decur. l. decurio. ⁊ sͣ. de lib. ⁊ poſthu. l. fi. ⁊ de pig. ac. l. ſi pignore§. ſi pͥdo. ⁊. jͣ. de accep. l. ⁊ ꝑ iuſiurādū. §. ⁊ ſi fideiuſſori. ⁊. jͣ. d̓ li. le. l. ſi isꝗ duos. ar. ꝯͣ. jͣ. d̓ bo. li. l. ꝗ ī ẜuitutē. ⁊. jͣ. ad tre. l. an̄pe. ⁊ sͣ. ti. i. l. ſi ceſtaꝝ. §. i. ⁊ hoc noͣ. sͣ. q̄ res pig. ob. poſ. l. ariſto. d ¶ Eius portiōe .ſ. qadiuit ⁊ nūc uellet dimittere .ſ. pro dimidia dūtaxat ꝑte cū cōueniant creditores: ſubaudi poſſunt hoc facere: qꝛ tūc .ſ. nō pn̄t. uel ſubaudi dicedumeſt qꝛ nō pōt ⁊cͣ. e ¶ Exonerari. ꝑte adita a ſe. f ¶ Cōditio. hͦ atcū creditores dn̄t ſe cōtētos eius portiōe nō defert̉ ei ꝯditio predicta ⁊ io ſig ¶ Et alteriꝰ. ꝗ ſe abſtinuit .ſ. ut ꝓexheredat̉ in totū. azo.ea iſte ꝗ nō adiuit nō cōueniat̉. h ¶ Ut eius actiōes .ſ. ꝗ ſę ab-