De acqui. ⁊ omit. here.XXI

9 o

res exiſtetª. ¶ Si ī ſocietate quā viuo pr̄e īcohauerat filiꝰ: poſt morteꝫpr̄is ꝑſeuerauerit: Iulianꝰ recte diſtīguit: ītereſſe vtꝝ rē ceptā ſub pr̄eꝑfecitʰ: an nouā īcohauerit. nā ſi ꝗdnouū ī ſocietate īcohauitᵉ: nō videriˢ ſe īmiſcuiſſe hereditati pr̄is ſcripſit. ¶ Si ſeruū pr̄nū filiusᵉ manumiſerit: ſine dubio miſcuiſſe ſe pr̄nehereditati videbit̉. ¶ Proponebat̉ filius a patre d̓ caſtrenſi peculioſeruos ꝯparaſſe: eoſqꝫ a patre manumittere rogatus ē: cū heres eſſetab eo inſtitutus. Querebat̉ ſi ſe abſtinuiſſet pr̄na hr̄ditate: eoſqꝫ manumiſiſſet an miſcuiſſe ſe pr̄ne hereditati videat̉? Dicebamus niſi euidenter qͣſi heres manumiſerit: nondebere eū calūniamᶠ pati qͣſi ſe miſcuerit hereditati.¶ UlianusEres ꝑ ẜuū hereditariū eiuſdem hereditatis partemˢ: vl̓id qd̓ eiuſdem hereditatis ſit acquirere non pōt.T Dem.Uotiēs pupillus patri heresCextitit: ⁊ abſtinetᵇ ſe hereditate quāuis pr̄is bōa ſub creditoribꝰ fiant: tn̄ rata haberi debēt: q̄cūqꝫ pupillus bōa fide geſſerit. Et iō ei quifundūᵏ tutor̄ auctore a pupillo emerit: ſuccurrēdū erit. nec ītereſt pupillus ſoluendo ſit: necne. De.Ditioⁱ hereditatis non eſt inoꝑa ẜuili: iccirco ſi ẜuus dotalis adieritᵐ: actiōe d̓ dote eā hereditatē mulier recuꝑabit: qͣꝫuis ea q̄ exoꝑisⁿ dotaliū acꝗrunt̉ ad virū ꝑtineāt. ¶ Et cū q̄ſtus ⁊ cōpēdij ſocieetas init̉: ꝗcꝗd ex oꝑis ſuis ſociusacquiſiuerit: in mediuꝫ cōfert. Sibi

aūt ꝗſqꝫ hr̄ditatē acꝗ̄rit̉ ¶ Preterea ne fructuarius ꝗdē ẜuus iuſſueius qui vſufructū ī eo hꝫ: adire hereditatē poteritᵖ. ¶ Et ꝙ a ꝗbuſdā rn̄det̉q: ſi liber hō: qui bona fidemihi ſeruiebat: ꝑꝑ meʳ heres inſtitutus erit: poſſe eum iuſſu meo adire hereditatem. poteſt verum eſſe:vt intelligat̉ nō operaᶠ ſua mihi acquirere: ſed ex re meaᵗ ſtipulando:⁊ per traditionem accipiendo ex remea mihi acquiret.Frica.Am falſum teſtamentum diceret̉. ſiquidem ipſe heres accuſaret̉ᵛ: qm̄ certus eſſe debeatᵗ ſefalſum non feciſſe recte adibit hereditatem. ſinanteꝫ alius arguereturcirca conſcientiaꝫ eiusʸ: non poteſtadireᶻ quaſi dubitat verum eſſe teDem.ſtamentum.Ui ſeruum ſuū heredem īſtitutuꝫ adire iuſſerat: prius qͣꝫille adiret furioſus eſt factusª. negauitᵇ recte ſeruūᵉ aditurum: qm̄ nonniſi voluntate dn̄i acquiri hereditas poteſt. furioſi autem voluntasnulla eſtª.AulusI quis alicuiᵇ mandauerit vtſi eſtimaueritᵉ: peteret ſibiᵇ bonoꝝ poſſeſſionem: ⁊ poſtqͣꝫ ille petijt furere ceꝑit: nihilominus acꝗſitaᵉ ē ei bonoꝝ poſſeſſio. ¶ Ꝙ ſi an̄qͣꝫ illeᶠ petatis ꝗ mādauit petendūfurere ceꝑit: dicendū eſt nō ſtatiꝫ eiacquiſitāᵍ bonorū poſſeſſionē. Igit̉bonoꝝ poſſeſſionis petitio ratihabitionē dꝫ ꝯfirmariꝰ.I Frica.Apillū etiā eo tutore auctorequi tutelā nō gerat: hr̄ditateꝫadeūdo obligariᶠ ait. O Odeſti.

a ¶ Exiſtet. patri nec nō īpuberi. ſed poterit abſtiner̄ a pr̄na ſi vult: vt. sͣ.de vul. ſubſti. l. ſꝫ ſi filius. ac.Qui ꝑſeuerat in īcohatione in vita patris videt̉ ſeī in ſocietateīmiſcere: ſecus ſiētur. h. d. bar. ⁊ Io. de imo.c ¶ Incobauit poſt mortē pr̄is. azo.¶ Perfecit. ⁊ tūc adire vs.d ¶ Nō videri. hoc ideoqꝛ ſui iuris factꝰ volūtati paruiſſe dici non pōt.qꝛ huic rei non aſſenſit.vbi v̓o ceptā patris iuſu ꝑficit: pr̄is iuſſui parēdo adire videtur. azo. ſical̓s refert ꝑficiat quis ceptū an̄ īcohet nouuꝫ: ut.sͣ. ꝓſocio. l. ſi id qd̓. §.ſi filiꝰ. ⁊ sͣ. de admi. tu. l.tutorē qui. ⁊ sͣ. de tute. ⁊ra. di. l. ſi poſtea. ⁊ sͣ. d̓neg. ge. l. eū actū. ⁊. l. ꝓculus. ⁊. l. at ꝗ natura. ⁊.l. nā ⁊ ſeruus. ⁊ de mi.l. iij. §. fi. ⁊. §. ſcio.pimnt ſuun pr̄nutꝫSi ſęruum. Quiglſe īmiſcere vr̄ hr̄ditati:ſecꝰ ſi ẜuū ꝓpriū cāſtrēſis peculij manumittit.h. d. bar. ⁊ Io. de imo.e ¶ Si ſeruū. filius. ſuusſec̄us in emācipato: quiade iure ciuili ſola uoluntate adire nō pōt. ſed q̄dā ſolēnitas in bo. poſ.petēda ibi deſiderat̉: vt.C. e. l. i. q̄ ē cōtra. Itemſecus in milite. ut. jͣ. ꝓximo. §. ac.¶ Proponebat̉. calūniā. ſpāle ī milite: vt. sͣ.ꝓxi. §. vel ē hoc iō: quiaprimo ſe abſtinuerat: vtipſa lr̄a dicit. ⁊ hoc ꝯſtabat: vn̄ nō ē in eo ſpeciale. immo idē ē in quolibꝫalio. azo. vt. C. de repu.hr̄. l. ſicut. ⁊ facit qd̓ noͣ.sͣ. e. l. ꝓ hr̄de. §. pomp̄.N ferlit pereautariuꝫPernon pōt acꝗri aliꝗd qd̓ſit hr̄ditatis. h. d. Bar.g ¶ Heres. parteꝫ. quotā. ⁊ ſic noͣ. ꝙ nec parteꝫnec rem ſingularem hr̄ditatis rōne ꝓprietatisuel poſſeſſionis ut hic. nec totā hereditatē nec aliꝗd aliud q̄rit̉ ꝑ eu m: ut.jͣ. de acꝗren. rerum do. l. ꝑ hereditariū. ⁊. l. hereditas. ⁊ de acqui. poſ. l.i. §. ueteres. nec obſtat. jͣ. de acꝗ. poſ. l. i. §. item acꝗrimus. qꝛ ibi ꝓprie dr̄hereditariꝰ .i. hr̄dis qui iā adiuit. Sed que ē rō? Rn̄. qꝛ anteꝙͣ adeat nōeſt ſuus. igitur ꝑ eū nō q̄rit. poſtea ꝙͣ adijt non q̄rit ꝑ hereditarium: quiaſuus ē factus: cum deſijt eē hereditariꝰ: uiſi īproprie qn̄qꝫ ut mō dixi. alijdn̄t rōnem eē urgētem diſputationē ut Io. alij dn̄t qꝛ dedignat̉ ꝑ cōpare queri: nā ⁊ aſinus auribus intumeſceret ſi ꝑ cōꝑarē ſe videret cōprehēdi. Item ⁊ alia bona rō. qꝛ heredi hereditas in qua ē inſtitutus non poteſtper aliū acꝗri: ut. jͣ. e. l. paulus. Lꝫ ſecus ſit in ea in qua ſeruus ē inſtitutus. nec ob. ꝙ dr̄ in dicto. §. ueteres. per ſeruum legatū uel donatū poſſeqͥri. na hec noīa uel ꝑticipia deſignāt ti. unde lꝫ ſit factꝰ dn̄s legatariusadhuc ſeruus legatus dicitur. ⁊ ita de ceteris. ſed hoc nomen hereditariꝰlegatarius deſignat dominam hereditatem .ſ. unde non dicitur hereditarius ſi factus eſt heredis.Q uone abſtento habent̉. h. d. Bar. ⁊ Io. de imo.. Geſta ꝑ pupillū bona fide habent̉ rata eo ꝙ ꝑ reſtitu¶ Et abſtinet. ꝑ in integ. reſt. i ¶ Bona geſſerit. ipſe uel eius tutor.ſecus ſi mala. ut. jͣ. q̄ in fra. credi. l. pupillus. ⁊ de condi. inde. l. tutores. ⁊.l. nec e nouum. k¶ Fundum. ex hereditate. ⁊ facit ad hanc. l. jͣ. debo. auc. iu. poſ. l. ſi non expedierit. §. i. ⁊ sͣ. de mino. l. ī īte. ⁊. l. ſi mulier.I Et diuidit̉ qꝛ prīo ponit unū dictū: ſecundo ex illo facit tres illatioi0. Aditio hr̄ditatis nō ē ī oꝑa. iō reqͥrit̉ iuſſuſ dn̄i. h. d. bar..sͣ. tertio rn̄det cuidā obiectioni. ſcd̓a ibi. ⁊ cum q̄ſtus tertia ibi. ⁊ ꝙ a ꝗbuſda. Io. de imo. l¶ Aditio. ponit. l. iſta unū qd̓ dicit in pͥmis uebis. ⁊ illud nitit̉ ꝓbare eē uerū tribꝰ rōnibꝰ: ſiue ar. ſiue exēplis. qͣrto inaucit ar. in ꝯtrariū ſiue rōnē: ⁊ ei rn̄det. primū eſt illud iccirco ⁊cͣ. ſcd̓m ⁊

cū q̄ſtꝰ ⁊cͣ. tertiū p̄terea ⁊cͣ. qͣrtū. Et ꝙ a ꝗbuſdā. ⁊ ei qͣrto ar. ī ꝯͣriū rn̄dit cuꝫ dicit p̄t veꝝ eē vt ītelligit ⁊c̄. azo. m ¶ Adierit ad hoc. sͣ. ſo. ma. l. ſi dotale. ⁊ d̓pecul. l. hinc q̄rit̉. §. pōt. n ¶ Ex operis. vel ex re mariti: vt. C. de rei vx. ac. §.cūqꝫ. ⁊ sͣ. d̓ iure do. l. ſi legato. o ¶ Acꝗrit. vt. ⁊ sͣ. pro ſocio. l. coheredi. ⁊. l.ſeq̄us. ⁊. l. duo. §. fi. hoc aūt verū niſi ſint ſocij oīum bonorū: vt. e. l. iij. §.i. vel ibi cōtemplatiōe ſocietatis ſit aliꝗs inſtitutus: vt ar. jͣ.in fi. huius legis. ⁊ noͣ. sͣ. ꝓ ſocio. l. ſociū ꝗ. §. fi. ⁊. l. ſe.p ¶ Hereditatē poterit: vt. sͣ.e. l̓. ſi ꝗs mihi ī pͥn. ⁊ dic vt ibinoͣ. ac.q ¶ Rn̄det̉. vt. jͣ. d̓ acꝗ. re. do.homo liber. ac.r ¶ Propter me. qd̓ pͥſumit̉ ſidicat illiꝰ ſeruū illū: vt. C. eo.l. cum aliquis.s ¶ Nō oꝑa. qꝛ liber hō ē.t ¶ Sꝫ ex re mea. ſic. jͣ. de acꝗ.reꝝ do. l. liber hō. ⁊ sͣ. de vul.ſub. l. ſed ſi plures. §. in arrogato. ⁊ facit īſti. ꝑ qͣs ꝑ. §. Iteꝫnobis acꝗrit̉ qd̓ ẜui. ⁊ quod ibinoͣ. ⁊. d. l. hō liber. Itē facit. sͣ.de vſu ⁊ ha. l. ꝑ ſeruū. ac.(tali ſid ipedit aditonem3. Queſtioeius ꝗ facto ſuo ē certus de viribus teſtī. h. d. bar. ⁊ Io.u ¶ Accuſaret̉. ſi autē hr̄s accuſaret falſuꝫ: tūc hꝫ locū qd̓ dr̄.C. de his ꝗ. vt idi. l. alia.x ¶ Debeat. de fcō ſuo. vt. sͣ.ad velle. l. ꝙͣꝙͣ. ⁊ sͣ. de iur̄. ⁊fac. igno. l. pluriū. qn̄qꝫ tn̄ ⁊ ſuum factū dr̄ ꝗs ignorare iuſtevt. sͣ. de ꝯdi. īde. l. ſꝫ ⁊ ſi me. ⁊de pac. do. l. inter. §. i. ac.y ¶ Eius .ſ. heredis. ac.z ¶ Nō pōt adire .i. quia iuſta ēignorātia alterius facti: vt. jͣ.ꝓ ſuo. l. fi. ⁊ no citra cōſciētiaꝫvt ſi ꝓbabiliter ī alieno pōt ſcire: ⁊ tūc pōt adire: vt. jͣ. e. l. pātonius. §. rei. q̄ ē ar. ꝯͣ ⁊ hoc ſubijcit. qꝛ dubi. ⁊c̄. ad qd̓. sͣ. e. l.ſed ⁊ ſi de ſua. §. cū autem. ⁊ facit. sͣ. eo. l. cum ꝗdā. in fi. ⁊. l.nec is ī pͥn. ſed ꝯͣ. C. d̓ edic. di.adri. l. ij. Sol. ibi iam adieratan̄qͣ q̄ſtio qͣſi falſi fuit mota.vel h̓ tractat̉ de aditionē que ſitvolūtate ſola: ⁊ tribuit dn̄iuꝫ.ibi de ſola poſſeſſione q̄ datura parēte ſcripto. ac.OAlſfrainā. ꝯᵘᵐs reuocat̉ iurore ſupueniēte. h. d. bar. ⁊ Io. deimo.is. ꝗ iuſſit. .i. dn̄s.b ¶ Negauit. affricanꝰ. de ſe .n. ī tertia ꝑſona loꝗt̉. ſic̄ noͣ. sͣ. ſo. ma. l. diuortio.c ¶ Seruū. alienū. jͣ. e. l. cū hr̄s ī pͥn. a ¶ Nulla ē. vt. jͣ. d̓ re. iur̄. l. furioſi. ſedaliqn̄ tacita ī eo dr̄ volūtas eē: vt. sͣ. ſo. ma. l. ij. §. uolūtate. ⁊ de his ꝗ ſūt ſui vl̓alie. l. pr̄e. ⁊. jͣ. l. ꝓxi. ⁊. l. ſi ꝑ epiſtolā. ⁊ sͣ. e. l. ſi quis mihi bona. §. fi.Furor ſuꝑueniēs nō reuocat ea q̄ ſunt ꝑfecta vigore manS dath lea īpeditbacienda. h. d. bar. ⁊ Io. de imo.b ¶ Si ꝗs alicui. filio vel ẜuo īſtitutis: vt. sͣ. e. l. ſi ꝗs mihi bona fide. §. iuſſum.vel dic ꝓcuratori: vt. jͣ. de bo. poſ. l. iij. §. acꝗrere. in aditōe ſecꝰ: vt. jͣ. e. l. paulꝰ.Si eſtimauerit. bn̄ .n. p̄t ſic mādari. ut. jͣ. e. l. eū ꝗ. §. i. ⁊ sͣ. e. l. ſi ꝗs bōa. §. pr̄d ¶ Sibi. mādati. e ¶ Acꝗſita. retinet .n. eā qͣrtā que iuris eſt ſicut eam quefacti eſt. ut. jͣ. de uſucap. l. nunꝙͣ. §. ſeruus. ⁊ sͣ. de acꝗ. poſ. l. ſi is. nam ⁊ matrimonium: ut. sͣ. de his qui ſunt ſui uel alie. iur. l. patre. ac.Ille. filius uel ſeruus uel ſimiles.g ¶ Nō ei acꝗſitā. ſicut gͦ morte reuocat̉ mādatū petēde bonoꝝ poſſeſſiōis: vt. jͣ.rē ratā hēri. l. ſi is. ⁊. jͣ. e. l. ſi ꝑ epiſtolā. ⁊ ſicut ꝑ penitētiā. ut. sͣ. eo. l. ſi ꝗs mihibona. §. fi. ſic ꝑ furorē: vt hic ⁊ sͣ. l. ꝓxi. nō gͦ obſtat. sͣ. de ꝯdi. inde. l. īdebitum.qꝛ ibi nō fuit mādatū reuocatū expreſſe vel tacite. ac.h ¶ Confirmari. ꝑ furioſum factū ſane mētis: ut. C. de cur. fur. l. fi. §. tali. ⁊ īfratꝑa petēde bonoꝝ poſ. vt. jͣ. rē ra. ha. l. bonoꝝ. in prin. que tn̄ tempora cum ſintvtilia furioſo nō cedūt. ut. jͣ. de bo. poſ. fur. p̄ſtan. l. i. in pͥn. ⁊ facit. jͣ. de bo. poſ.l. fi. vel dic ꝑ ꝓcuratorē: ut ar. jͣ. eo. l. antiſtius. §. fi. ac.Tutor ꝗ n̄ gerit ſꝫ gerere p̄t: auctorari p̄t. h. d. bar. ⁊ io. d̓ imo.E Obligari ait. contra. sͣ. de auc. tu. l. ſi pluribus. ſed ibi non fuit cōceſſa .i. denegata. hic aūt conceſſa fuerat. lꝫ non gereret. vel non fuerat conceſſa. n̄iretamen denegata. azo. ⁊ facit ad. l. iſtam. jͣ. de ſol. l. qd̓ ſi forte. §. i. ⁊

m ij