De acꝗ vel omit. here.XXIX

9 l

Iis ꝗ īmiſcuit ſe hr̄ditati d̓ceſſiſſꝫ: deīde alter ſe abſtīet eadēꝯditioª deferēda eſt heredi eius q̄ etGaius.pſiª quodmarcel. ait.Eceſſarijsᵇ hr̄dibꝰ nō ſolū impuberibꝰ ſꝫ etiā puberibꝰᶜ abſtinēdi ſe ab hr̄ditate ꝓcōſulᵈ ptāteꝫfac̄: vt quāuis creditoribꝰ hr̄ditariis iure ciuili teneāt̉ᵉ tn̄ ī eos actio nōdet̉: ſi velint relinq̄re hereditatem.¶ Sꝫ īpuberibꝰ ꝗdē etiā ſi ſe īmiſcuerītᶠ hr̄ditati p̄ſtat abſtinēdi facl̓tatē. Puberibꝰᵍ ꝗdē ita ſi ſe nō īmiſcuerītʰ: ſꝫ tn̄ ⁊ puberibꝰ minoribuꝫxxv. an. ſi temere dānoſaꝫ hr̄ditatēparētis appetierint: ex generali edcto qd̓ ē de mīoribꝰ xxv. an. ſuccurrit̉. cū ⁊ ſi extraneiᶠ dānoſaꝫ hr̄ditatēadierīt: ēt ex ea ꝑte edictiª in integrūeos reſtituit. ¶ Seruis aūt neceſſarijs hr̄dibꝰ ſiue puberes ſiue īpuberes ſint: eis hoc n̄ ꝑmittit̉ˡ. HAu.X parte heres inſtitutꝰ ſeruus¶ A nōdū adita hr̄ditate a coherede eius liber ⁊ heres ſit neceſſariusqꝛ nō a coherede: ſꝫ a ſemetip̄oᵐ accipit libertatē: niſi ita inſtitutus fuerit: cū mihi quisⁿ heres erit: ſtichusliber ⁊ heres eſto.NEratius.Ui patri hr̄s extititᵇ ſi idē filioīpuberi ſubſtitutꝰ ē: nō pōt he̓ditatē eiꝰ p̄termittereʰ: qd̓ ſic recipi

endūq eſt: etiā ſi viuo pupillo mortuus erit: deinde pupillꝰ impubes deceſſerit. Nā is ꝗ hr̄s extiteritᶠ pupillo quoqꝫ her̄s neceſſarioᵍ erit: naꝫ ⁊ſi ip̄ꝫᵗ iuitū obligaiᵘ: cōiungi eāᵗ paterne hereditati: ⁊ accreſcendi iureacꝗri cuicūqꝫ patris her̄diʸ exiſtimādum eſt.¶ Abolenus.Iliū emancipatū pater ſolum¶ heredem inſtituit: ⁊ ſi is heresnon eſſet: ſeruū liberū ⁊ heredē eſſeiuſſerat. filius tanqͣꝫ pater demensfuiſſet eius bonoꝝ poſſeſſionēᶻ ab īteſtato petijt: ⁊ ita hereditatē eiꝰ poſſedit. labeo aitª ſi ꝓbaret̉ᵇ ſana mente. pr̄ teſtamentū feciſſe: filiū ex teſtamēto patri heredē eē: hoc falſuꝫ putoᵉ: nā filius emācipatus cū hereditatē teſtō datā ad ſe ꝑtinere noluit:cōtinuo cā ad ſubſtitutū heredē trāſmiſitᵇ. nec pōt videri ꝓ herede geſ-ſiſſe: qui vt hereditatem omitteret:ex alia parte edicti poſſeſſioneꝫ bonorum petat. Paulus et proculuslabeonis ſententiam improbant: etin iaboleni ſnīa ſunt. O Arcel.Iminor annis poſteaqͣꝫ ex ꝑte heres extitit ī integrū reſtitutꝰ ē: diuus ſeuerus cōſtituit: vt eiꝰpartis onus coheres ſuſciꝑe nō cogaturᵉ: ſed bonoꝝ poſſeſſioᶠ creditoribus detur.¶ Abolenus.

ſtinuit. vel dic eius partis.s ⁊cͣ. q. d. pars nō adita deturadeūti ſuā. vel dic det̉.it iſte in totū. ſedortio illiꝰ qui nōpro ꝑte a ſe adita tm̄ ſeradiuit ſiue ꝗ ſe abſtinuus. iſto caſu exponesex ſua ꝑſona qui adiuit. ei. i. invt eius actiones ⁊cͣ. i. eeū qui ꝯuenit̉ nūc a creditoribꝰ dētur eiꝰ portionis dico dūtaxat. nec obſtat. jͣ. d̓ re. iur. l. ius noſtrū. qꝛ dico hūc eē heredē inſolidū: ſed portionieius ꝗ nō adijt dꝫ ceder̄creditoribus: cū creditores hoc velīt: ⁊ velint eēꝯtēti cōuenire eū pro ſuaportōe tm̄. ⁊ facit vt. jͣ. l.ꝓxi. ⁊. C. e. l. ꝗdam. ſꝫ ꝯͣ.sͣ. e. l. ꝗ ex duabꝰ. §. ꝗ ſemel. So. hoc ī ſuo ꝗ nōabſtinet niſi ꝑ pͥuilegiuꝫpͥtoris: ut. jͣ. l. neceſſarijqd̓ nō dꝫ dari inIi.iniuriā: vt. (nec auus. at exͣnere cōi repudiat. hplacet. dic ergo ꝙaccepit niſi .ſ. velit aliātē dimitter̄. ſic ſoluit̉. C.d̓ īp̄ū. ⁊ ali. ſub. l. teſtō.⁊. C. d̓ ca. tol. §. ſi ita. ⁊.sͣ. eo. l. i. ⁊. C. de repu.hr̄. l. iij. Itē n̄ ob. sͣ. eo.l. ſi duo. ac.xIis cōditio. j. eſeO ctio.a ¶ Et ipſi .ſ. ut hr̄s eiusꝑꝑ cohr̄dē abſtinētem ſeabſtinere poſſit: vt. sͣ. l.ꝓxi. vbi plene noͣ.Eceſſarijs. Siebr̄s hꝫ bn̄ficinēdi a pͥtore ſi ſe ſter nō īmiſcuit. ſed ſi ſemiſcuit tūc ſecꝰ niſi reſttuat̉ vt minor.ceſſariꝰ v̓o nullo mō ſe abſtinere pōt. h. d. bar. ⁊ Io. de imo. b ¶ Neceſſarijs. ⁊ ſuis. nā de neceſſario tm̄ ſecꝰ vt. jͣ. e. §. fi. c ¶ Puberibꝰ. cētenarijs cū n̄ ſe īmiſcuerīt.d ¶ Procōſul .i. pͥtor ut īſti. de hr̄. qͣ. ⁊ dif. §. ſꝫ ⁊ his. ſic. sͣ. qd̓ cū eo. l. i.nec eſt opus ꝓ hoc adiri pͥtorē uiuētē. ut. sͣ. e. l. ei. ⁊ fa. jͣ. d̓ le. i. l. nā nec..sͣ. e. l. ſiꝗs filiū. §. i. e ¶ Teneant̉. facit hoc valde ꝓ ſnīa quorūdāꝗ dixerūt filiū exn̄tē in ptāte ſtatim effici ſuū hr̄dē ⁊ neceſſariū ⁊ ſtatim teneri creditoribꝰ. ar. pauli. Si filiꝰ gͦ ⁊ hr̄s. nec fatemur ſuū ⁊ neceſſariumvt īſti. de here. qͣ. ⁊ dif. §. ſui. ſꝫ hoc ꝙͣtū ad nomē nō ꝙͣtū ad cōmoduꝫ ul̓īcommodū niſi ſe īmiſceat. ⁊ ita qd̓ h̓ dicit ītelligi pōt. vl̓ ꝙ dicit teneant̉teneri videant̉ pͥma facie. qn̄qꝫ tn̄ libertatis fauore dr̄ ac ſi ſtatī īmiſcuiſſet: vt. jͣ. de fideicō. li. l. cū qͣſi. §. ſed ⁊ ſiꝗs. lꝫ al̓r poſſꝫ. l. illa exponi. ut ibinoͣ. ꝓ noſtra opinne ē. C. ſi ſe ab here. abſti. l. i. ⁊. ij.f ¶ Si ſe īmiſcuerint. ſine auctoritate tutoꝝ. alioquin reſtitutio locuꝫ hꝫ.azo. lꝫ ꝗdā ēt tūcſtōne: ut noͣ. sͣ. e. l. impuberibus.g ¶ Iꝰ. curatores nō hn̄tibꝰ. alioꝗn idem ē in pupillo: vt. sͣ. deīteg.j. l. ſi curatorē. h ¶ Nō īmiſcuerīt. al̓s non: ut. sͣ. de hr̄.inſti. l.in dubitari. §. ſuis. ⁊. C. e. l. ſicut niſi in caſu: ut. sͣ. e. l. hr̄ditate.⁊ sͣ. l. ꝓxi. niſi ſit minor: ut ſubijcit. i ¶ Extranei. genitiuus uel noīatiuus. ⁊ facit. sͣ. de mi. l. iij. §. ſcio. ⁊. l. ait p̄tor. §. ſed ⁊ ſi hereditatē.k ¶ Edicti. qd̓ ē. sͣ. de mi. l. i. cōtinebat .n. edictū plura ⁊ inter cetera de miibus dibat. acl ¶ Permittit̉. sͣ. de mino. l. ait pͥtor. §.nō ſolū. ꝯtra. ſo. nō reſtituit̉: qꝛ ſemꝑ hr̄s manet: ſed reſtituitur vt bona q̄acꝗſiuit poſt aditā hr̄ditatē ſeparent̉ ſi mixta ſint ꝑ in īteg. reſt. quia minor ē. ſi aūt nō ſint mixta: iure cōi ſeparari petit ſit minor ul̓ maior: vt. jͣ.de ſepara. l. i. §. fi. ⁊ īſti. de here. qͣ. ⁊ dif. §. i.X parte. Suus lꝫ hēat cohr̄dē exͣneum: ex ſua ꝑte ē neceſſariꝰ: niſiQ ſub cōditione fuerit īſtitutus. h. d. Bal. ⁊ Io. de imo.m ¶ A ſemetip̄o. q. d. n̄ ab alio. qd̓ dic vt. sͣ. d̓ hr̄. īſti. l. ſꝫ ſi ī ꝯditōe. §. fi.n ¶ Cū ꝗs mihi. qn̄qꝫ oꝫ hr̄dēmo adire hr̄ditatē: qꝛ īſtitutus eſt ſeruusſub ꝯditiōe quā pͥmo oꝫ adimpleri: vt. jͣ. de ꝯdi. ⁊ demō. l. qui hr̄di. §. fi.⁊. sͣ. de here. īſti. l. ij. §. alit̓ atqꝫ. ⁊. l. clemēsi. ⁊. l. iij. §. i. ⁊. l. ei ꝗ ſoluēdo. nā h̓ monoſyllabū cū: facit ꝯdi. ⁊ tātūī: ut. jͣ. de ver. ob. l.huiꝰ. ⁊. l. ꝙ cū. §. nō ſolū.i. inniſit. ⁊ videt̉ hoc ītellexiſſe cū ꝗs .i. ſi aliꝗs aliꝰ a ſerhr̄s .nruo nō pōt intelligi: cide ſua ꝑſonaſit coheresile ſutā ꝯdi .i. ꝙ ſit heres aūꝙͣſit cohexes: vt.e here. īſti. l. ſiꝯhe

lus accreſcēdi trāſit ad hr̄dē. ⁊ ſi ē vnitū cū pupillari ſubſtōnetrahit̉ ad eā vt hēat locū poſt aditam hr̄ditatē ⁊ trahat̉ etiā ad bona īpuberis. h. d. Et ē ſingularis ⁊ alibi nō reꝑit̉. Et diuidit̉ in tres partes. Nam primo ponit vnū dictū. Scd̓o declarat illud hr̄e locū in herede heredis. Tertio rōnē aſſignat. ſcd̓a ibi. qd̓ ſic. Tertia ibi. nam ⁊ ſi ip̄m. Bar. ⁊ Io. de imo.o ¶ Ertitit. cū filio īpubere teſtatoris: ⁊ ita ſic̄ īſtitutꝰ īuituscōpellebat̉ adire hr̄ditatem pupilli: vt h̓. ita hiis ut h̓ dicit. alioꝗn ꝯͣ: ſi nō adijſſet pr̄ishr̄ditatē h̓ ſutꝰ vl̓ pupillvt. sͣ. e. l. q̄ſitūfi. ⁊. l. ſe. ⁊. l.iul. vl̓ forteefert adierithr̄ditatē pupillꝰ vel nō. aꝫpPretermitter̄. d̓ rigore: vt.eo. l. ꝗdam. de eꝗtate ſecus3cū ſit fr̄ īpuberis: vt. sͣ. de vul.ſub. l. ſi filiꝰ. vl̓ aliter intelligit̉illa. l. vt ibi noͣ. ⁊ adde diſtinctionē que ē. C. e. l. quidam.q ¶ Recipiēdum .i. intelligendum ⁊ ꝓcedēdum.r ¶ Extiterit .ſ. ſubſtituti.ſ ¶ Neceſſario .i. d̓ neceſſitate.t ¶ Nā ⁊ ſi ip̄m .ſ. ſubſtitutum.u ¶ Obligat. hereditatis paterne aditio.x ¶ Eā .ſ. hr̄ditatē īpuberis cōiungi pr̄ne vt vna intelligat̉.y ¶ Patris hr̄di. prīo vel ſecundo. qꝛ heres heredis ⁊cͣ. vth̓. ⁊ sͣ. e. l. ſiꝗs filiū. §. fi. ⁊ dicetiā inuito vt p̄dixit: vt. C. de īpu. ⁊ al̓. ſub. l. teſtō. ⁊. C. e. l. ꝗdam. ſꝫ in eo ꝙ trāſit ad hr̄deꝫpupillariter ſubſtituti eſt contra. sͣ. de vul. ſub. l. ꝗ liber. §.fi. ⁊. l. ſꝫ ⁊ ſi plures. in pͥn. So.ẜm. R. h̓ ꝓpriū nomē ſubſtituti dixit ibi ꝑ appellatiuū ꝗſquismihi heres erit. ad qd̓. jͣ. de le.ij. l. ſi hr̄des. ⁊ ad treb. l. nōnūꝙͣ. vel dic ꝙ h̓ iure accreſcendiut h̓ dicit: nō aūt iure ſubſtitutionis vt ibi. ⁊ hoc puto verumcum alij iure ſubſtitutionis admitti nō pn̄t. vl̓ qꝛ nullus aliꝰ erat ut h̓. vl̓ qꝛ mortuus fuit. vel ꝗa noluit: tuncenī illi p̄ferent̉: vt. d. l. ſed ⁊ ſi plures in pͥn. qꝛ ius ſucceſſiōis vel ſubſtōnis ē potētius iure accreſcēdi: vt in auc̄. de here. ⁊ fal. §. ſi v̓o in fi. ⁊ sͣ. de vul. ſub. l. quihēbat. Alij dicūt. ꝙ h̓ pupillus adiuit: ⁊ ſic trāſferat. ibi non ⁊ ſic nō trāſferat.Itē adhuc ꝯtra. jͣ. de ſuis ⁊ legi. l. ſi ex pluribꝰ. in fi. vbi hr̄s ſubſtituti non audit̉niſi exiſtat ꝯditio viuo ſubſtituto. So. ibi in vulgari: h̓ ī pupillari. vel hic ſuusſubſtitutus: ibi exͣnens. vl̓ h̓ ſubſtitutꝰ erat ꝗ adiuit in ꝑte qͣ erat inſtitutus. ſed ille ſubſtitutꝰ: nō erat īſtitutus. ⁊ iō ibi nō defert̉ hr̄di: h̓ ſic. vt nō ꝓ ꝑte decedatteſtatꝰ ⁊ ꝓ ꝑte īteſtatus. ſicqꝫ hoc iure accreſcēdi: qd̓ p̄t vt in eadē. l. in pͥn. dr̄. qd̓ius accreſcēdi ibi locū hr̄e n̄ p̄t. Itē ꝯͣ ad idē. jͣ. e. l. totiēs. So. ibi. ⁊ facit inſti. adorfi. §. fi. ⁊. jͣ. ad treb. l. an̄pe. ⁊ sͣ. e. l. i. ⁊. ij. ⁊ca. tol. §. his ita. az.idiare ex teſtō ⁊ facit locū ſubſIlium. Inſtitutꝰ ꝗ adit ab īteſtato vtuto. h. d. Bar. ⁊ Io. de imo.onoꝝ poſteſſionē. vn̄ liberi.emācipatis ē neceſſaria. ſuis uolūtaria: ut īſti. d̓ here. ab īte. §. emācipati. ſed eadē ꝓcedere pn̄t in ꝯſtituto in ptāte. nā ei ſit ſubſtitutio ſi hr̄s nō erit: vt. sͣ. de here. inſti. l. iam dubitari. a ¶ Labeo ait. ⁊ male. b ¶ Si ꝓbaret̉. qd̓ ꝓbat̉ hoc ipſo ꝙ nō ꝓbat̉ ꝯͣrium: ut. C. de cōdicil. l. nec codicillos. illud ꝯſtat ꝙ qn̄qꝫ p̄ſumit̉ ꝗs demēs ex ſermonibꝰ ꝗbus vtit̉: ut. sͣ. de ꝯdi. īſti. l. ꝗdā. ⁊ de tuto. ⁊cura. da. ab his. l. is cui. ⁊. jͣ. de q̄ſtio. l. de minore. §. fi. ac.c ¶ Puto. ego iabolenꝰ cuius ē h̓. l. ⁊ qd̓ dicit in fi. loꝗt̉ de ſeipſo in tertia ꝑſona. ſic ⁊ al̓s. sͣ. ſo. ma. l. diuortio vel dic puto ego neratiꝰ ut hēas in pͥn. idem. ⁊tūc dicit in fi. iaboleni ſnīa ē .ſ. talis qͣlis noſtra. vel dic ꝙ neratiꝰ refert hic v̓baiabol̓. ⁊ ſic ſub. ait iabol̓. vt concordat finis.d ¶ Trāſmiſit. hoc cū ſciebat ſibi delatā alioꝗn ꝯtra: ut. sͣ. de īof. teſt. l. mr̄. ar.sͣ. e. l. nec is. §. hr̄s. ⁊. l. ſi is. ⁊ ſic ibi adhuc adire pōt. vel pōt h̓ loꝗ cuꝫ ius ignorauit: ut. sͣ. ſi ꝗd in frau. pa. l. ſi pr̄onꝰ in pͥn. ⁊ facit. C. d̓ īpu. ⁊ al̓. ſub. l. iij. ⁊ .jͣ.eo. l. claudius. ⁊ jͣ. ſiꝗs omiſ. cā teſt. l. ſi non ſolus. ⁊. l. ſi teſto. in pͥn. ac.M inuito. h. d. Bar. ⁊ Io. de imo. e ¶ Nō cogat̉. ſꝫ ſi velit nunꝗd poteſi?minor. Portio abſtinētis ſe ꝑ reſtōnē in integrū nō accreſcit coherediRn̄. nō ut. jͣ. e. l. pe. ⁊ ad tertul̓. l. i. §. ſiꝗs adita. ⁊. l. ij. §. ſi bonoꝝ. ſꝫ ꝯtra. sͣ. e.l. cū hr̄ditate. ⁊. l. ꝗ ex duabus. §. ſemel. So. ibi nō fuit heres repudiās. hic fuitvn̄ deſinere nō pōt lꝫ petat reſti. vt. sͣ. de mino. l. ait pͥtor. §. ſed qd̓ papͥ. ⁊ dic vtibi noͣ. ⁊ noͣ. C. de impu. ⁊ al̓. ſub. l. poſt aditā. ac.f ¶ Bonoꝝ poſſeſſio. factū nō vis hoc ſignificat. nā qͣſi uacantiū fiat miſſio cauſa rei ẜuande. ſed vr̄ inſolidū coheredē teneri: vt. jͣ. de fideicō. l. ſi ticius. ⁊ ſeia.So. ibi ab initio īſolidū tenebat̉ fideiuſſor. ⁊ ſic inſolidū remanet ſubducto con-

m iij