Liber

I ex ſua ꝑte dn̄s vl̓ pr̄ adieritneceſſariūª ē iuſſum vt filiꝰ vl̓ſeruus coheredes adeāt. I Dē.Eres ī oē iusᵇ mortui nō tm̄L ſingularū reꝝ dn̄iuꝫ ſuccedit:cuꝫ ⁊ ea q̄ in oībus ſunt: ad heredētranſeant.U ApianusI duo ſunt he̓des neceſſarijᵍ īſtituti: qͦrū alter ſe abſtinuitᵍ:alter poſteaqꝫ pͥor abſtinuit īmiſcuit ſe: dicēdū ē hūc nō poſſeᵉ recuſare qͦminus tota onera hereditariaſubeat. Qui .n. ſcit aūt ſcire potuitillo abſtinēte ſe oneribꝰ fore īplicitūea ꝯditiōe adire vr̄ᵍ. TDem.Uādiu pōt ex teſtamēto adiri hereditas: abinteſtato nōdeferturʰ.I DemUeſitū ē an licꝫ quis paternehereditatis nihil attingat: aliꝗd tn̄ ꝑꝑ pr̄is volūtateꝫ habeatⁱ vl̓faciat: an creditoribꝰ paternis cogatur rn̄dere: vtputa ſi impuberi fuerit ſubſtitutus. In qͣ ſpecie iulianuslibro viceſimoſęptimo digeſtoruꝫſcripſit. īcidere eūᵏ īēdictūⁱ: ſi ſe īmiſcuerit īpuberis hereditatiᵐ. Namqⁿ iudiciū parentis oppugnaueritᵇnō dꝫ ex eadem hereditate ꝗcqͣꝫ cōſeꝗᵖ. Sꝫ marcel. ita eleganter diſtīguit multū intereſſe vtrū ex aſſe fuerit inſtitutus patris teſtō: an ex ꝑte

vt ſi ex ꝑte potuerit ſine metu remota patris ſucceſſiōe impuberis hereditatem amplectiq.T Alia.Ilius ꝗ ſe pr̄na hereditate abſtinuitʳ: ſi exhe̓dati fr̄isᶠ hereditati ſe īmiſcuerit: ⁊ ꝓ he̓de geſſerit: poterit ex ſubſtitutione hereditatem obtinereᵗ.¶ Ulianus.Ipupillusª paterna hereditaM te ſe abſtinuiſſetˣ: deīde ei aliꝗs heres extitiſſet: nō eſſe eūʸ cōpellendū creditoribꝰ paternisᶻ reſpondere: niſi ſubſtitutus eiª fuiſſet. Inclinatᵇ .n. in hoc: vt putetᵉ ſubſtitutūª etiā pr̄isᵇ onera ſūbiturūᵉ. Queſnīa a marcello recte notataᵇ ē. Impugnatᵉ .n. vtilitatem pupilli: ꝗʳ ip̄ſaltemᵍ pōt habere ſucceſſoremᵖ.Metu .n. onerū patris: timidiꝰ ꝗsˡetiā īpuberisᵏ hereditatem adibit.¶ Alioꝗnⁱ inꝗtᵐ. ⁊ ſi fraterⁿ fuerit:omiſſa cā teſtamenti ab īteſtato poſſidebitº hereditatem. ⁊ ꝗdem īpune. Nec eniꝫ videturʰ voluiſſe fraudare edictūq: ꝗ ſibi ꝓſpicit ne oneribus patris pupilli hereditasʳ implicaretur. ¶ Sed quod in fratre ſcripſit credo ita intelligendum: ſi nonimpuberis frater fuerit: ſed teſtatorisʳ. ¶Ceterumᵗ vtiqꝫ ſi frater apatre fratri ſubſtitutus impuberi ſit: ſine dubio neceſſarius he-

☞ Ier ſua parte. Aꝫ quis adiuerit pro ꝑte ſua nō efficitur heres in parte inqua filius eius vel ſeruus eſt inſtitutus niſi interueniat noua aditio cum iuſſu. h. d. pau. de ca. a ¶ Si ex ſua parte. neceſſarium. ſecus in neceſſario caſu. ⁊ eſt ratio: vt. sͣ. e. l. ſi ego. contra. ⁊ facit. jͣ. l. proxi. in fi.Eres in omne ius. Per hereditatis aditionē acquirit quis non ſoluꝫUdn̄ium ſed etiaꝫ oīa iura actiue ⁊ paſſiue. h. d. pau.de caſtro.b ¶ Peres in omne ius. ſi eſtvnus al̓s non ē in omne ſed invniuerſuꝫ ius mortui: ut. jͣ. dever. ſig. l. nihil. ⁊ de re. iu. l. nihil. ⁊. l. heredem. ⁊ dic in id iusquod pōt ad heredem tranſire.non ergo uſufru. vel alia iuraq̄ cum perſona finiunt̉. ⁊ facit.jͣ. de bo. poſ. l. i. ⁊. ij. ⁊. iij. inprin. ⁊. §. i. ⁊. ij. ac.I duo. Qui vult vnampartē videtur uelle alterāaccreſcentē. h. d. Bar. ⁊ Io.Neceſſarij. ⁊ ſui.¶ ¶ Abſtinuit. qd̓ potuit: ut. jͣ.e. l. neceſſarius. ſꝫ neceſſariustm̄ nō. ut inſti. de here. qua. ⁊e Tion poſſe. ct ſi velit ſuamportionē recuſare. qꝛ ē ſibi imputādū ſi adiuit ſciēs aliū abſtnuiſſe. ſecus ſi nōdū abſtinuiſſet. vl̓ abſtinuiſſet. ſꝫ h̓ ignoratquādo habet locum: vt. jͣ. e. l.cum hr̄ditate.f ¶ Scire potuit. ꝯſulēdo peritiorē. ſic. jͣ. de bo. poſ. l. in bonoꝝ. ⁊ sͣ. de iur. ⁊ fa. ig. l. regula. §. ſꝫ iuris. ⁊ hoc cū facile ſcirepotuit: vt dcō. §. ſꝫ iuris. ⁊ ar.jͣ. de v̓. ſig. l. nepos ꝓ. Itē noͣꝙ iuris ignoratia nocet hic indānis. ⁊ ſic ē cōtra. sͣ. de iur. ⁊fac. igno. l. error. in fi. ⁊. l. iurisignorantia ⁊. l. regula. Sol. h̓fallit vt ⁊ al̓s. ut in. l. illis. noͣ.vel dic fingit̉ hic ſcire. tū quiaoriginē habet a lucro. tum ꝗaagnoſcebat in ſua parte ſcienter fingatur idem uelle in accreſcente ut hic ſubijcit. ſed quidam reddunt rationēquaſi poterit conſulere ꝑitiores.g ¶ Adire vr̄. ut oībꝰ ſatiſfaciat. nec admittit̉ ꝓbatio in ꝯͣrium qꝛ ē fictio nō preſumptio. ⁊ facit ad hoc ꝙ inuito accreſcit. C. qn̄ non pe. l. i. ⁊ sͣ. l. i. ⁊. iij. ⁊. l. ſiꝗs heres. in pͥn. ⁊. C. de impe. ⁊ ali. ſubſti. l. teſtō. ac.Uandiū Cā teſtati pͥor eſt ꝙͣ cā īteſtati. h. d. Bal. alij nō ſummāt.h ¶ Nō defert̉. fallit hec regl̓a. sͣ. d̓ hr̄. īſti. l. ſi ꝗs ita. Itē nō obſtat. jͣ. vn̄lib. l. vl. ſꝫ ibi non poterat adiri ex teſtō. utpote deficiente ꝯdi. īſtitutionis: q̄ eratſi emāciparet̉ īfra. x. dies. Itē ꝗd eſt ꝙ al̓s dicit lex. ꝙ ꝙͣdiu pōt dari cōtra ta. n̄dabitur ẜm. ta. ut. sͣ. de ſcd̓is ta. l. equiſſimū. in pͥn. ⁊. §. i. ⁊ de contra ta. l. illud.§. fi. nā cōtra ta. dat̉ ab inteſtato: vt. C. decol. l. ut liberis. Rn̄. nō dari ab inteſtato eā: ſed ex teſtō: ut. C. de col. l. filie dotē. ⁊ īſti. de bo. poſ. §. ſūt aūt. ⁊. jͣ. d̓ bo.poſ. l. ſed cū. §. i. nec eſt dicēdū dari eā ab inteſtato: niſi cū nullꝰ adit ex teſtō. nā⁊ tunc dat̉. ut. jͣ. de cōtra ta. l. illud in pͥn. Iteꝫ ꝙ dixi nō dari ẜm ta. ꝙͣdiu hꝫ locum contra ta. nō dixi ꝙ de iure ciuili adire nō poſſit. vn̄ forte adibit. ſed contrahoc dicta. l. illud in fi. ⁊ fac̄ ad hāc. l. jͣ. de re. iu. l. ꝙͣdiu. ⁊ sͣ. e. l. nec is. §. fi. ⁊ jͣ.e. l. illud. ⁊. l. ī pluriū. ⁊. l. ꝙͣdiu. ⁊. C. cōia de ſuc. l. q̄ri. ⁊. jͣ. ſi ta. teſt. nul. ex. l. i.§. i. ⁊ in auc. d̓ hr̄. ⁊ fal. §. ad hec. colla. i. ⁊ sͣ. de teſta. tu. l. ſi quis ſub ꝯdi. ī pͥn.Aeltum. Qui repudiat hr̄ditatē paternā pōt adire pupillarem ſi hꝫ hr̄dem cuius aditione ꝯfirmatū ſit teſtm̄: al̓s ſecus. h. d. Bar. ⁊ Io. de imo.abeat. ex ſubſtitutione facta filio. k ¶ Eum. ſubſtiturſ ¶ In edictū. forte illud ſi quis omiſ. ca. teſ. l. i. ꝙͣꝙͣ illud nō uideat̉. ꝓſpicerecreditoribus ſed legatarijs ⁊ fideicōmiſſarijs. uel dic ꝙ alid̓ edictū erat qd̓ nonhabemus ꝙ creditoribus paternis ſubueniebat hoc cāu: ubi pr̄na videat̉ adita.m ¶ Pereditati. ſcripta pr̄na hr̄ditate. n ¶ Nā ꝗ. q. d. exquo nō vult pr̄nam dimittat ⁊ pupillarē ⁊ ſuā: vel utrāqꝫ uel nullā. ⁊ ē ad hoc. jͣ. ad treb. l. ita.§. ꝗ. ſuſpectā. ⁊ de cōtra ta. l. ſub ꝯdi. §. fi. ⁊ de his h̓. ut īdi. l. v. §. ꝗ pͥncipale. ⁊de le. pͥ. l. ꝗ filiū. §. oībus. ⁊. §. nō ſolū. ⁊ sͣ. de uul. ſub. l. is quiOppugnauerit. ſpernēdo hr̄ditatem pr̄is. p ¶ Cōſeꝗ. rōne pupilli.oq ¶ Amplecti .ſ. ex aſſe. nō qꝛ nullꝰ adijt pr̄nā: ergo uitiat̉ teſtm̄ pͥmuꝫ ⁊ ꝑ cōſequētiā pupillaris: ut. sͣ. de uulg. ſubſti. l. ij. §. adeo. hēbat igit̉ hic coheredē quiadiuit. ⁊ dic coheredē .ſ. extraneū nō pupillū: qꝛ tūc ſecus. ut. sͣ. de uul. ſubſti. l. ſꝫetſi. §. filio. q̄ eſt contra. ⁊ dic diſtinctionem. q̄ eſt. C. e. l. quidā.Ilius. Exiſtētia ſui hr̄dis ꝯfirmat tabulas pupillares ad utilitatē abſtinentis. h. d. Bar. ⁊ Io. r ¶ Abſtinuit. ī qͣ erat inſtitutus.

ſ ¶ Fr̄is. cui fuit ſubſtitutus: vt ī fi. l. ⁊ hoc potuit fieri: vt īſti. de pu. ſub.§. nō ſolū. ac. t ¶ Obtinere. īmo cū ſit adita ex pr̄no non tꝫ pupillare:vt. sͣ. de vul. ſub. l. ij. §. adeo. ⁊ sͣ. l. ꝓx. in fi. So. ⁊ h̓ aliꝰ cū filio fuit inſtitutus: ꝗ adiuit. vl̓ dic ſpāle in filio abſtinēte: qꝛ adhuc vr̄ eē hr̄s: vt. jͣ. defideicō. li. l. cū qͣſi. §. ſꝫ ⁊ ſi ꝗs. vl̓ illd̓ fauore libtatis. ⁊ ſic tenebat prima.vl̓ dic ſpāle alia rōne qꝛabinteſtato erat habiturus: nō eſt gͦ ei īuidendūſi ex ſubſtitutiōe hēat qd̓abinteſtato erat habiturus. ſꝫ in ꝯͣrijs extraneuserat ex aſſe inſtitutus: adqd̓. sͣ. d̓ vul. ſb̓. l. ſi filiꝰ.M ftētia ſui br̄dis conrupiſs. Exifirmat tabulas pupillares ad commodū ipſiuscui eſt fctā ſubſtitutio. h.d. Et primo ponit dictūiuliani qd̓ ꝯtinet regulā⁊ exceptionē. Scd̓o ponit̉ repͥhēſio marcelli circa exceptionem. Tertiocōſiliū marcelli ſi opinioiuliani eēt vera. Quarto addit declarationemrep̄hēſiōis. ſcd̓a ibi. queſnīa. Tertia ibi. alioꝗn.qͣrta ibi. Sed qd̓ infr̄e.Bar. ⁊ io. de imo.u ¶ Si pupillꝰ. al̓s incipit lex iul̓. al̓s ſi pupillꝰ.x ¶ Abſtinuiſſet. ꝑ in integ. reſt. poſtꝙͣ ſe immiſcuerat. vel dic̄ ab initioſe īmiſcuerat. vel ab initio ſe abſtinuit ſed habebat coheredem ꝗ adiuit:vel nullū hēbat coheredē ꝗ adiuit vt iam dicā.y ¶ Eū .ſ. hr̄deꝫ pupilli.z ¶ Paternis. id eſt patris pupilli.a ¶ Ei .ſ. pupillo.b ¶ Inclinat. ſcꝫ iul. perhoc ꝙ dic̄ niſi ſb̓ſtitutꝰ.c ¶ Ut putet. ſed malevt ſtatim ſubiungit.a ¶ Subſtitutū .ſ. pupillib ¶ Pr̄is pupilli. c ¶ Subituꝝ. hoc iō qꝛ pr̄is volūtate ſucceſſit. azo.d ¶ Notata .i. reprehenſa.e ¶ Impugnat. ſnīa iul.f ¶ Qui pupillus. g ¶ Saltē ⁊ ſi pr̄eꝫ nō hēbat. h ¶ Succeſſorē. ſubſtitutū .ſ. ꝙͣuis pr̄ nō hēat ⁊ hoc notat ſaltem ſꝫ ſi nō tꝫ pr̄nū qutenꝫ pupillare. vt. sͣ. de vul. ſub. l. ij. §. adeo. ⁊ sͣ. l. q̄ſitū. in fi. Rn̄. pr̄ nōhabuit hūc ſed aliū: vl̓ pr̄ nullū aliū habuit ⁊ tꝫ eius teſtm̄ lꝫ h̓ abſtinuitqꝛ ſemel fuit hr̄s: ſed per reſtitutionē eſt abſtētus: vn̄ nihilominus heresꝑmanet: vt. sͣ. de mi. l. ⁊ ſi ſine. §. ſed qd̓ pap̓. vl̓ dic ꝙ ab initio abſtinuerit ſed nihilominus remāet hr̄s: vt. jͣ. de fideicō. lib. l. cū qͣſi. §. ſed ⁊ ſiꝗs.k ¶ Impuberis .ſ. tm̄ non pr̄is.i ¶ Quis. ſubſtitutus īpuberi.l ¶ Alioꝗn. p̄dicta in exͣneo inſtituto. alioꝗn. ⁊c. m ¶ Inꝗt. i1perando qd̓ dixerat. vl̓ dic ꝙ marcellus. q. d. ⁊ ſi veꝝ dixiſſet. iul. alia viaoccurret̉ eius dicto. n ¶ Frater teſtatoris. vt. jͣ. apꝑet. ibi. ſi quid ⁊c̄.o ¶ Poſſidebit hr̄ditatē .ſ. īpuberis. ⁊ hoc īnuit cū poſtea dic̄ pupilli here. īplicaret̉. p ¶ Nec .n. vr̄. noͣ. nō cōmittit dolū qui fraudē repellit.ſic. jͣ. de le. ij. l. cum pater. §. ticio. ⁊. jͣ. ſi ꝗs omiſ. ca. teſt. l. ꝗ aūt. §. nonſimpl̓r. ⁊. l. mater. §. i. ⁊ sͣ. de inof. teſt. l. papͥ. §. quarta. in fi. §. ac.q ¶ Edictū. qd̓ coercet eos qui omiſ. ca. teſta. poſſident ab inteſtato: vtjͣ. ſi quis omiſ. ca. teſt. l. j. r ¶ Pereditas. quam adijt.ſ ¶ Teſtatoris. ꝗ al̓s abīteſtato erat habiturꝰ bōa īpuberis qꝛ patruus.t ¶ Ceteꝝ. nā frater pupilli reſpondebit creditoribus paternis: alioꝗn nōbn̄ ꝯtinuat̉ niſi ſic exponas. Sꝫ ẜm hoc h̓ q̄rit̉: vtꝝ ille frater impuberiserat inſtitutus in parte ⁊ ſubſtitutus in alia parte. an ſubſtitutus tm̄: primo caſu pōt paternā repudiare ⁊ pupillarem adire: vt. sͣ. de vul. ſubſti. l.ſi filius. In ſecundo nec pupillare tenet: vt. sͣ. de vul. ſubſti. l. ij. §. adeo.Rn̄. fuit h̓ inſtitutus ꝓ parte: ⁊ ſubſtitutus in alia. ⁊ nō exponas vt dicaseū teneri creditoribus pr̄is: ſed ita fr̄ teſtatoris exiſtat volūtariꝰ. ſed fr̄ pūpilli neceſſarius: qꝛ quos poſſū ⁊c. vt. sͣ. de vulga. ſub. l. ſed ſi plures. §. j.Azo. ⁊ erit hic neceſſarius patri vel ēt fratri. vt. d. l. dr̄. h. ſed ⁊ tunc polęrat adire ex ſubſtitutione: ⁊ impetrare ſeparationē bonoꝝ paternorum exeꝗtate pͥtoria: vt. sͣ. de vul. ſub. l. ſi filius. ⁊ hoc dixit h̓ rn̄. lꝫ abſtineſe porſit. R. vel aliter intellige. l. illam: vt ibi noͣ. ⁊ adde diſtin. quaꝫ feci ad ſolutionem multarum legum. vt. C. e. l. quidā. ⁊ sͣ. e. l. i. ⁊. ij. ⁊ sͣ. de vul.ſub. l. ſed ⁊ ſi. §. filio. ⁊. l. ſi filius. ⁊ sͣ. e. l. queſitum. ac.