De acꝗrenda vel amit. heredi.LXII

8 9

ritū vel ruptū lꝫ dicat̉̉ eſſe poſſumadire hr̄ditatem.Q AulusEredi cū poſthūoᵇ īſtituto re¶ L liq̄ ꝑtesᶜ accreſcūt q̄ poſthūodate ſunt: ſi certū ſitᵍ nō eē p̓gnātē:lꝫ hr̄s ignoretᵉ.U Xpianus.Eres īſtitutus ſi putet teſtatoL rē viuere: qͣꝫuis iā defunctusſit: adire hr̄ditatē n̄ p̄tᶠ. Sꝫ ſi ſcit ſehr̄dē īſtitutū: ſꝫ vtꝝ pure an ſub cōditiōe ignoret: nō poterit adire hr̄ditatē: lꝫ pureᵍ hr̄s īſtitutꝰ ſit. vl̓ ſb̓ꝯditōeᵇ lꝫ paruerit ꝯditioni. ¶ Sꝫ⁊ ſi d̓ ꝯditiōe teſtatoris īcertus ē pr̄fa. an filiuſfaˡ. ſit: non poterit adirehr̄ditatē: ⁊ ſi eiꝰ ꝯditionis ſit vt inveritate teſtari poteritˣ. P AulꝰUod ſi dubitet an apud hoſtes deceſſeritˡ: an ciuis romanus. qm̄ vtroqꝫ caſuᵐ ē ius adeūdi:⁊ in reⁿ ē vt poſſit adire: dicēdum ēpoſſe adire.TLpianus.Ed ⁊ ſi d̓ ſua ꝯditione ꝗs dubitet: pr̄fa. an filiuſfa.º ſit: poſſe eū acꝗrere hr̄ditatē iam dictū ēʰ¶ Cur aūt ſi ſuā ignoret ꝯditiōeꝫadir̄ pōt: ſi teſtatoris nō pōt. illa rōē ꝙ ꝗ ꝯditionem teſtatoris ignoratan valeat teſtm̄ dubitatq: ꝗ de ſuaʳ

ꝗdē: d̓ teſtō certꝰ ēᶠ. ¶ Sꝫ ⁊ ſi cuꝫeēt pure īſtitutus putauit ſub ꝯditioneᵗ: ⁊ īpletaª ꝯditiōe: quā iniectaꝫputauit adijt: an poſſit acꝗrer̄ hr̄ditatē; ꝯn̄s ē dicere hr̄ditatē poſſe eūadire: maxime cum hec ſuſpitio nihil ei obfuerit: nec ꝑiculū attulerit.¶ Faciliꝰˣ ꝗs admittet. Si ꝗs pure īſtitutꝰ putauit ſub ꝯditiōeʸ ſe inſtitutū: ꝯditionēqꝫ īpletāᶻ quam ineuentūª putabat: nā in nullo hec ſuſꝑicio nocuitᵇ.T DemI quis heres inſtitutꝰ ex ꝑte:Q moxticioᵗ ſubſtitutus: ante qͣꝫex cauſa ſubſtitutionis ei deferaturhr̄ditas: pro hr̄de geſſerit: erit hr̄sex cā quoqꝫʰ ſubſtitutiōis: qm̄ īuitoquoqꝫ ei accreſcit portio. ¶ Ideꝫdico ⁊ ſi filiuſfamilias vl̓ ẜuꝰ iuſſudn̄i vel pr̄is adierit hr̄ditatē: moxemācipatꝰ vel manumiſſus: ex cauſa ſubſtitutiōis adeat: erūt nāqꝫ heredesᵉ. ſunt .n. appēdētie p̄cedētisīſtitutiōis. ¶ Si excluſusᶠ ꝑ ꝯditionē ſibi datā pr̄ filiū iuſſit adire hereditatē: dicēdū eritᵍ eūʰ nō nō q̄ſiſſe ſuāˡ portionē. ¶ Sꝫ ſi ex duobꝰfilijs vnū iuſſeritª: ⁊ aliūˡ filiū debebit iubere adire. N Omponiꝰ

a ¶ Dicat̉. etiā communi opinione lꝫ ſecus noͣ. in alio caſu. sͣ. e. l. §. ꝙipſe putet ſolus. certus aūt poſſum eē vt qꝛ dicit̉ ꝙ ego id falſum eſſe fecerim. vt. jͣ. e. l. cū falſum. ⁊ sͣ. e. l. nec is. ij. Rn̄. ac.redi. Portio deficiēs accreſcit ēt ignoranti eam defectam. h. d.bar. Uel ſic in iure accreſcēdi ꝯſiderat̉ veritas nō opinio. Bal.b ¶ Cum poſthumo. ꝙſperatur ſꝫ non eſt. ac.c ¶ Relique ꝑtes .i. reliqua pars. plurale ꝓ ſingulari. ſic. sͣ. d̓ orig. iur̄.l. ij. §. ex actis. vel dicpl̓es portiones erāt datpoſthumo: vna poſt aliāvel alia pure. alia ſub cōditione. ſic. jͣ. e. l. ſi ſoin pͥn. ⁊. C. eꝝnād ¶ Certr̄in qͣ oīa certa ſūt ut. sͣ. d̓iudi. ſꝫ ⁊ ſi. §. fi. ⁊ īſti. dev̓. ob. §. ꝯditiōes. ſe¶. Ignoret. ignorāti gͦaccreſcit. nā cū ēt inergo ignorāti qd̓ eſt. jͣ. qͣſi in fi. glo. ut. C. d̓ cad.tol. §. is ita. ⁊. jͣ. e. l. ſiꝗshr̄s. ⁊. l. ſi duo. niſi ī milite. vt. sͣ. ti. i. l. ſi duobꝰ⁊ vbi ſuā repudiet: vt. jͣ.e. l. cū hr̄ditate. gͦ ignorāti. vt. jͣ. d̓ re. iur. l. quipōt. Itē ꝯͣ. jͣ. de le. i. l. ſiduobꝰ in pͥn. dic ut ibi. ⁊facit. jͣ. e. l. fi. §. fi.Eres. IgnorātiaO mortis teſtatorisvel exiſtētie ꝯditionis: ⁊dubietas an teſtator fuerit ſui iuris īpeditnē niſi in oēm ꝑtētationis teſtm̄ eſſet valiturum. h. d. cum. l. ſeq.Io. de imo.f ¶ Non pͥt. nō .n. credit eē hr̄ditatē cuꝫ nihil alid̓ ⁊c. ut. jͣ. de ver. ob. l. nihil. ⁊ viuētis nulla ē hereditas: ut. sͣ. de her. uē. l. i. h.Cꝫ pure. īſpecta potiꝰ ſua dubitatōe ꝙͣ rei v̓itate: ut. sͣ. e. l. ſiꝗs exͣneꝰ.§. ſciēdū. h ¶ Sub ꝯditiōe .ſ. īſtitutꝰ v̓e. ⁊ ſubaudi cū putet ſe īſtitutum pure adire nō poterit: lꝫ ⁊cͣ. qꝛ facto īplet qd̓ nō ſufficit. vel noli ſubaudire ꝙ putet ſe īſtitutū pure. ſꝫ ignorabat pure vel ſub ꝯditiōe lꝫ eſſet verepure vel vere ſub ꝯdi. ⁊ paruiſſet. nā ꝓ certo ſcire dꝫ ꝯditionē īſertā. vt. sͣ.c. l. ſi ꝗs exͣ. §. ſciēdū. ⁊. jͣ. de ꝯdi. ⁊ de. l. ij. vel putaret. ut. jͣ. e. l. ſꝫ ⁊ſi deſua. §. ſed ⁊ ſi cū. ⁊ ſic nō ob. jͣ. e. ſꝫ ⁊ ſi de ſua. §. pe. ⁊ vlt. R.i ¶ An filiuſfa. ꝗ teſtari non potuiſſet: vt. sͣ. de teſta. l. qui in ptāte.k ¶ Teſtari poterit. qꝛ v̓e erat ſui iuris. ſic gͦ noͣ ꝙ h̓ ⁊ ſuꝑioribꝰ caſibꝰ inſpicit̉ potiꝰ opinio ꝙͣ v̓itas. ⁊ ſic ē ar. ꝯtra. jͣ. ꝓ emp. l. ij. §. ſi ſub ꝯdi. ſedaliud in acꝗſitiōe aliaꝝ reꝝ ꝙͣ hr̄ditatis. Item ad fi. huiꝰ. l. eſt ꝯtra. C. d̓edic. di. adri. tol. l. ij. So. ibi poſſeſſorio h̓ petitorio: vt. C. de pe. hr̄. l. liber. vel ut ibi. Itē facit. sͣ. de teſta. l. de ſtatu. ⁊ ſi pars her. pe. l. illud. ⁊ .jͣ.de ſcd̓is ta. l. i. §. ſcīam. ⁊ jͣ. vn̄ le. l. ij. §. pe. ⁊ ad ter. l. i. in prin. ac.L extremoꝝ ē eiuſdē nature. h. d. bal.Uod ſi dubitet. Dubitatio īter duo extrema nō vitiat ſi qd̓libetl ¶ Qd̓ ſi dubitet. deceſſerit. ꝯſtabat tn̄ eū deceſſiſſe. al̓s ꝯͣ. ut. sͣ. e. l. ꝗ hr̄ditatē. ⁊. C. de cap. l. nec nos. ac.m ¶ Utroqꝫ caſu. qd̓ nō ē ī ſuꝑiori. l. ī fi. cū qͣ hec ꝯtinuat̉ ⁊ hec preua let altero caſu. ꝑ. l. cor.n ¶ In re. i. ī v̓itate. ſic. jͣ. ꝓ ēp. l. ij. §. ſi a pupillo. ⁊ sͣ. de iureiu. l. quotiēſO hoc de cā acꝗſitiōis nō dubitat̉. h. d. Bar. ⁊ Io. de imo.Ed ⁊ ſi. Error in ꝯditiōe ꝑſone adeūtis aditionē non īpedit: qꝛ pero ¶ De ſua. an filiuſfa. ſub. vl̓ nō. ad qd̓. jͣ. de uſuc. l. iuſto. §. filiꝰ. ⁊. jͣ. d̓ꝯdi. ⁊ de. l. multū ī fi. idē ſi an̄ ſit liber: vt. jͣ. e. l. ꝗ ſe putat. §. fi. ⁊ facit. jͣ.e. ꝗ ſe pupillo. ſꝫ non ſic pͥſumit̉ pr̄ viuere. ergo ⁊ h̓ filiꝰ. ergo adire n̄ p̄t.Rn̄. iuſtis pͥſumptionibꝰ mouebat̉ patrē mortuum credere.p ¶ Dictū ē. ut. sͣ. e. l. §. nā eū. ſꝫ ꝯtra. sͣ. e. l. is ꝗ putat. ⁊. l. ſe. So. refertvtrū in oēm aduētū velit acꝗrere qd̓ pōt ut hic. an nō ut ibi: ut plene noͣ.in dicto. §. nā eū. vel hic in acꝗrēdo: ſꝫ ꝯͣria in repudiādo. nam aliꝗs acꝗrit qd̓ non repudiat. ſed nō ecōtra: ut. sͣ. e. l. is pōt.q ¶ Cur aūt. dubitat. vn̄ nō adit: vt. jͣ. e. l. cū falſuꝫ. ⁊ sͣ. e. l. cū ꝗdā. §. fi.⁊. l. nec is. ī pͥn. qd̓ ē ueꝝ cū dtat deceſſit paterfa. uel filiuſfa. ſeruus ul̓liber. vel an fecerit teſtm̄ vel non. ſꝫ ſecus ſi dubitat deceſſit in ciuitate velapud hoſtes. ⁊ ita ciuis vel ſeruus: qꝛ tunc bn̄ pōt eē certꝰ de teſtō an valeat aūt nō. ⁊ ſi certꝰ ē adire pōt: vt. sͣ. e. l. heres. in fi. ⁊. l. ſeq. h.r ¶ Qui de ſua .ſ. cōditione dubitat.ſ ¶ Certus ē .i. eē pōt.¶ Sed ⁊ ſi.ſtitutus pure qui putat ſe inſtitutū ſub ꝯditione nō poterit.liſi ea purificata. h. d. Bar. ⁊ io. de imo.

¶Sed ⁊ ſi. ſub conditione. poteſtatiua. ſi daret. x. vt differat a ſequenti.u ¶ Impleta. a ſe vel ab alio. pro ſe cumteſtatiua. ac.x ¶ Faciliꝰ. cur nō dicit eodē mō? Rn̄. qꝛ ptātiua a ſciēte ē adimplēda: vt. jͣ. d̓ cōdi. ⁊ de. l. ij. caſualis ēt cū inſcio he īpleta ꝓficit. ut. sͣ. e. l. ſiꝗs exͣneus. §. ſciendū. ſed certe īmo oꝫ ꝙ eo ſciēte: vt.⁊ de. l. multū. ſꝫ forte aliud ē cū fuitvere appoſita: aliud cū putat̉ ⁊nō ē. vel dic iō facilius quia iniſta deſiderat̉ factū uel uoluntas hr̄dis in ea īplēda: in ſuꝑri ſecus. nā non facto ſed ꝑ ſe ul̓per aliū ꝓ eo eſt implēda: vt dictum ē.y ¶ Sub ꝯditōe. caſuali vt ſubijcit: ⁊ ſic differta p̄cedēti. R.z ¶ Impletā. putabat repete nōcuro ſit impleta vel non. vl̓ melius ſubaudi putās .i. ueruꝫ ſiteam impletā eſſe ⁊ ſciēbat eamimpletam eſſe.a ¶ In euētū. fortune appoſitū⁊ ita erat caſualis: vel mixta: ut.jͣ. de here. inſti. l. ſuus. ⁊ de cōdi. inſti. l. fi. ⁊. C. de inſti. ⁊ ſubſti. l. ſi pater. ac.b ¶ Nocuit. al̓s obfuit. Impleta .n. ꝯdi. ſe pure īſtitutum pucat. vt. sͣ. de ꝯdi. īſti. l. ſi pupillus. q̄ opinio veritati cōſonat.ſic .n. vere fuit īſtitutꝰ at in ꝯtrario. sͣ. e. l. hr̄s. ibi ⁊ ſub cōdi. averitate diſſonat. iōqꝫ nō adit.ar. sͣ. e. l. cū ꝗdā. §. ꝗd ergo. vl̓dic ꝙ ibi ignorat pure vel ſubꝯdi. eēt īſtitutus ⁊ nō applicabat aīmū ſuū ad vnuꝫ magisꝙͣ ad aliud. ſed h̓ bene putabatſe inſtitutū ſub ꝯditiōe. ſed hocnihil aliud ē dicere ꝙͣ ꝙ h̓ ignorabat ibi dubitabat quam reprobauimus. ut. jͣ. e. l. vj. §.nā eū. vel dic ꝙ ibi fuit completa conditio eo inſcio .ſ. facto hica ſe ſciēte poteſtatiua: vel eo ſciente caſualis. vel ibi ē caſus ecōtra qꝛ ibi ſub cōdiione inſtitutus putauit pure. hic econtra.quis heres. Aditio ex īſtitutiōe trahit ad ſe ꝑtē ꝓueniētem ex ſubſtitutione vulgari vel ex iure accreſcēdi qꝛ iſta ſunt appēditie īſtitutiōis. h. d. Ul̓ic. Qd̓ iuris ē de pͥncipali. idē iuris ē de appēditijs eius. h. d. Bal.c ¶ Ticio. coheredi.d ¶ Ex cā quoqꝫ. q. d. nō ſolū ī ꝑte in qͣ ē inſtitutus:ſꝫ ēt in ꝑte in qͣ ē ſubſtitutꝰ. ⁊ dic hr̄s erit ea delata: nō pͥus. ⁊ ēt ſine alia conditiōe. ſecꝰ vbi ꝑ aliū ſit hr̄s: ut. jͣ. e. l. ſi ſolus in fi. Sꝫ ꝗd ſi vult hr̄e ut cohr̄s iureaccreſcēdi nō ut ſubſtitutꝰ; dn̄t ꝗdā ꝙ pōt. ⁊ h̓ ſubaudiūt. ſi uoluit. qd̓ eton̄dit̉ in hoc exēplo. vbi ſunt tres hr̄des: ⁊ vnꝰ ſolusteri ſubſtitutus:decedēte ſi iure ſubſtitutiōis veniat: ſolus hꝫ. ſi iure accreſcēdi nō. īmo ⁊ alter cū eovenit. īmo certe vr̄ ēt ſi noluit hēat iure ſubſtitutiōis: ⁊ iure accreſcēdi. nāſteadicit ꝙ accreſcit quoqꝫ ei īuito. q. d. ignorāti accedit ſubſtituto qꝛ ⁊ eo īuito. ut. jͣ.de reg. iu. l. ꝗ pōt. ⁊ facit. C. d̓ īpu. ⁊ ali. ſubſti. l. teſtō. ⁊ de iure deli. l. ꝗdā. ⁊ sͣde vul. ſub. l. ſꝫ ⁊ ſi. §. filio. vel dic ex cā quoqꝫ ſubſti. n̄ ſolū iure accreſcēdi ⁊ ignorās ī utroqꝫ. qꝛ ⁊ īuitꝰ vt ſubijcit. Itē facit. jͣ. de ſuis ⁊ le. here. l. ſi ex pluribꝰ.e ¶ Erūt nāqꝫ hr̄des. pr̄ ⁊ dn̄s. ⁊ ẜm hoc bn̄ dixit idē. ⁊ bn̄ ſeꝗt̉. ſunt .n. ⁊c. ſꝫ hocē falſum. īmo manumiſſū ⁊ emācipatū ſequit̉: vt. jͣ. e. l. ſi ſolus. §. i. que ē ꝯtra.dic ergo erūt heredes .ſ. filiꝰ ⁊ ſeruus. nō aūt que ſequunt̉ ad ſubauditū referuntur. hoc mō dixerim vbi adierūt. ſecꝰ vbi nō adierūt. tūc. n. dicimus idē qd̓. sͣ .ſ.ꝙ habeat ſubſtitutionem ꝗ hꝫ inſtitutionē: erunt nāqꝫ ⁊c̄. ⁊ ꝙ dicit appēditie. q.d. applicent̉ ſubſtitutiōes eis ꝗ hn̄t inſtitutiōes. non aūt dicas ꝙ pēdeat ſubſtitutio ex inſtitutione. ut vbi vna valeat ⁊ alia. ⁊ vbi non vna nec alia. qꝛ qn̄qꝫ ualet vna ⁊ non alia. ut. sͣ. de li. ⁊ po. l. iij. §. fi.¶ Si excluſus. Acꝗſitione partis non querit̉ alia eo iure quo deficit nec eaue dꝫ ꝑ aliū acquiri niſi noua aditio ſuꝑueniat. h. d. Bar. ⁊ io. de imo.ſ ¶ Si excluſus. dic pr̄em ⁊ filiū inſtitutos. ſꝫ pr̄ ſub condi. filiꝰ pure.Dicēdū erit. hoc iō ne ſemꝑ euitaret īplere ꝯdi. qd̓ faceret ſi ſine ea iure accreſcēdi aliaſibi daret̉. ⁊ ẜm hoc in ptātiua ponit̉. ſed meliꝰ ē dicere ꝙ pr̄iubēdo filiadire non acꝗrat hoc ipſo ex ſua ꝑſona ſuā portionem: qꝛ deferturꝯditio. alioꝗn ſecus eēt: ut. sͣ. e. l. ſi ego. ſꝫ bn̄ ſibi acꝗrit ex perſona ſerui iure accreſcēdi qͣſi accreuit ipſi ſeruo ne alioꝗn inueniat̉ ꝓ ꝑte teſtatus ⁊ ꝓ ꝑte inteſtatus. qd̓ eſſe non debet niſi in milite: ut inſti. de here. inſti. §. nō aūt. alij hic dicūtpatrē inſtitutū ſub cōditione ptātiua. ⁊ filiū ſubſtitutū.h ¶ Eum. filiū: vel dic patrem.i ¶ Suam .ſ. patris.¶ Sed ſi ex duobus. Ex duabꝰ portiōibꝰ d̓latꝭ mihi ꝑ diuerſos lꝫ ego acꝗſiuerī vnā n̄ ꝑꝑea eo ipſo acꝗro aliā ſine nouo iuſſu ⁊ noua ditiōe. h. d. pau. d̓ ca.t ¶ Unū iuſſerit .ſ. adirel ¶ Aliū. ut per illū fiat heres ꝗ tn̄ pōt nolle adire: ut. C. de here. inſti. l. iij. ⁊ tūchꝫ iure accreſcendi. ut. C. qn̄ non pe. par. l. i. ⁊ facit. jͣ. l. ꝓxi. ac.

m