jxxiix.De acꝗ̄rē. vl̓ omit. here.

8 2

adijſſeª. ¶ Quid ſi mandauitᵇ ſi expediat adiri adito ſi putas expedire adito. erit iuſſu aditū. ¶ Si corā ticioᶜ iuſſit adir̄: ſi arbitrio lucij ticij recte putoᵇ iuſſiſſe. ¶ Sꝫ ſi mādauit qͦſi ex aſſe īſtituto ⁊ īuēiat̉ ex ꝑten̄ puto ex iuſſu adijſſe. ¶ Ꝙ ſi ex ꝑteᶜ iuſſit: p̄t ex aſſeᶠ adir̄ ¶ Aliter atqꝫ ſi mādauit: qͣſi abīteſtato ⁊ ex teſtamētoᵍ adijt. nā nō puto ꝗcquā egiſſe. atſi ex teſtō mādauit poteritᵏabiteſtato: qm̄ nō fe c̄ deteriorē cōdionē pr̄is. ¶ Idēqꝫ ē: ⁊ ſi qͣſi īſtituto p̄cepit: ⁊ īueniat̉ ſb̓ſtitutꝰˡ ul̓ ꝯͣˡ¶ Sꝫ ſi mādauit ut pr̄is adiret: ſitāt ⁊ īpuberi ſubſtitutꝰ nō ſufficitʸ iuſſū. ¶ Plane ſi ſic mādauit. ſi qͣ exteſtō lucij ticij deferat̉ he̓ditas: pōtd̓fēdi iuſſu adijſſeᵐ. ¶ Sꝫ ſi poſteaqͣꝫ iuſſit pnīaꝫ egitⁿ pͥus qͣꝫ adierit:nihil agitᵈ adeūdo. ¶ Iteꝫ ſi ſe adarrogādū d̓deritᵖ pͥus qͣꝫ filiꝰ adir̄tnō eſt acꝗſitaq he̓ditas. O Aulus.I ego ⁊ ẜuus meus vl̓ filiꝰ heres iſtitutusᶠ ſit. ſi iuſſero filiovel ſeruo meo adire: ſtatī ⁊ ex meainſtitutione me heredem eſſe pom

ponius ſcribitᶠ. idem ⁊ marcellusprobat ⁊ iulianus.OOmpo.Emineꝫ ꝓ hēde gerer̄ poſſeviuo eoᵗ in cuius bonis gerēdū ſit: labeo aitᵛ.UEpianus.Riſto exiſtimat ꝑtoreꝫ aditūᵗL facultatē facere debere heredirōnes defuncti ab eo petereʸ penesquē depoſite ſūt: deliberanti d̓ adeunda hereditate. OOmpo.Ui he̓s īſtitutus eſt ꝓhibeat̉¶ Cab eo: ꝗ vnaᶻ inſtitutus iā he̓ditatē adijt: tabulas lr̄as rōnes inſpicere mortui: vn̄ ſcire poſſit an ſibi adeūda eē hereditas: nō videt̉ꝰpro herede gerere. DApianus.Aꝫ ꝗdā legatiōis cā abn̄sᵇ: filiū hēdē īſtitutūᵉ n̄ potuiſſꝫ iube̓ adireª in ꝓuīcia agentē. diuus pius reſcripſit ꝯſulibus ſubuenireᵇ eioporte̓: mortuo filio: eo ꝙ reipu.cā aberatᵉ. ¶ Q dr̄º ꝓximꝰ a filiopoſthūoᵉ hēſ: dū mulier p̓gnās eētaut putat̉ᶠ eē: adire he̓ditatē n̄ pōtᵍſꝫ ſi ſcitᵖ n̄ eſſe pͥgnātē pōt accipe̓ ꝓximꝰ a ventre ꝗⁱ ſuūᵏ he̓dē pariturꝰˡeſt. ¶ Et nō ſolū ad teſtatosᵐ hec

¶ Poter. Uerba enūciatiua mōitionē ⁊ mādatū īducūt. h. d. vl̓ ſic.Sba excitatiua inducūt iuſſuꝫ tacite. bal.a ¶ Adijſſe. ſi adeat poſthoc. ⁊ ſacit. sͣ. de tute. l. ſi filiꝰ. ⁊. jͣ. e. l. eū ꝗ bonis. §. i. ⁊iuſſus īportat h̓ neceſſitatē. ſꝫ ar. ꝯͣ īſtl. tu. §. pe. ⁊ ī au.§. ⁊ h̓ v̓o.b ¶ Mandauit .ſ. hoc m¶ Si corā. Pr̄ pōtiuſſuꝫ limitare in modovel ī quota. quā limitationē nō licet egredi ſi ꝑeā fieret pr̄is ꝯditio deterior: ſecꝰ ſi melior. h.d. Bar. ⁊ Io. de imo.c ¶ Ticio .i. filio iuſſit qͥadeat ⁊ ī tꝑe aditiōis debeatticiꝰ eē pn̄s. vel ꝙadeat arbitrio lucij ticij.d ¶ Recte puto. ſꝫ ꝗd ſiadiuit. ſin̄ eiꝰ ꝯſilio; rn̄.nulla ē aditio: vt ar. sͣ.de iſti. ⁊ ſub. l. ſꝫ ⁊ ſi pu.§. ꝯditio. ⁊ de exerc. l. i.§. ſi pl̓es. ⁊ sͣ. de admi.tu. l. ſi ticiū. in pͥn. ⁊ sͣ.mā. l. idēqꝫ. §. ſi ꝗs. aꝫ.e ¶ Si ex ꝑte .ſ. quaſi initum.i ¶ Pōt ex aſſe. ſꝫ contra. sͣ. e. l. ſi ꝗs extraneꝰ§. ſciēdū. ſꝫ h̓ error fuit:ibi ignorantia q̄ nō nocet: ut. jͣ. e. l. ex ſemiſſe.dic vt ibi no. ⁊ fa. jͣ. e. l.ꝗ bonis. §. fi. ⁊. l. pr̄. ac.Aliter atqꝫ Madatū factuꝫ ꝯtēplationecerte cāe pōt ex alia cā īpleri dūmodo nō ſit cādurior. h. d. Bal.g ¶ Ex teſtō. in quo legata erāt plura. ⁊ ſic deterior conditio patris fieret. ac. h ¶ Poterit. adire.tio ⁊ ſubſtitutio nō differūt eſſential̓r ſꝫ quo ad graanc ctbbinnuuiōis aptat̉ ſubſtōi. Bal.. Ini ¶ Subſtitutus. ⁊ itaadiuit ex ſubſtōne. acꝗrit .n. ex ſubſtōne hereditatē. k ¶ Uel ꝯtra.cepit vt adiret ex ſubſtōne ⁊ n̄ erat ſubſtitutꝰ ſꝫ īſtitutꝰ ⁊ ita adijt ex inſtōeſꝫ ꝗd ſi ab inſtituto ſunt relicta legata a ſubſtituto nulla vel ecōtra. forteſic iō dicit qꝛ ad ea q̄ ⁊cͣ. ut. sͣ. de le. ⁊ ſe. cō. l. ad ea. vel forte erit diſtinguēdū. facit meliorē ꝯditionē pr̄is vel nō. aꝫ. ⁊ facit. sͣ. mā. l. diligēter in fi. ⁊bus mo. pig. vel hypo. ſol. l. ſicut. §. ſꝫ ſi ꝑmiſit. ⁊ .jͣ. ad tre. l. ſed ſi an̄.ſi mandauit. Uerba ſpecifica minꝰ īcludūt ꝙͣ īdefinita v̓ba.h. d. bal. Uel ſic. Iuſſus reſpectu pr̄ne hr̄ditatis non porrigit̉ ad pupillarē. Secꝰ ſi ſimpl̓r iuſſit reſpectu teſtamenti. bar. l ¶ Non ſufficitiuſſū. qꝛ pupilli hr̄ditas p̄t eē grauata legatis. m ¶ Iuſſu adijſſe.ēt pupillarē qꝛ teſtm̄ pupillare ꝑs ē pr̄ni: ut īſti. d̓ pupil. ſb̓. §. liberis. aꝫ.poſſet ⁊ plane legi ꝙ nulla fuerit pupillaris. ſꝫ tūc nulla eēt dubitatio. ac.dſi poſtea. Nuda penitētia iubētis reuocat̉ iuſſus. Item mutatiōe ſtatus eiꝰ cui iubet̉. h̓. d. bar. Uel ſic. Iuſſus pōt reuocari ⁊ impedit̉ effectꝰ lꝫ nō deducat̉ in noticiā eiꝰ cui dirigebat̉. Bal. n ¶ Penitētiā egit .ſ. pr̄ idē ſi furere cepit: ut. jͣ. e. l. ꝗ ẜuum. ⁊. l. ſe. ſecꝰ ſi obierit:ut. sͣ. e. l. vi. §. ꝙͣꝙͣ. ⁊ no. ꝙ nō oꝫ certū fieri filiuꝫ huiuſmodi pnīe. ſic. jͣ.de manu. vin. l. iiij. ⁊ sͣ. de diuor. l. ſi penituit. ⁊ ſi cer. pe. l. eiꝰ qui. §. qͣsvo. ſꝫ ar. ꝯͣ. jͣ. de acꝗ. poſ. l. fundi. §. fi. ⁊ de ſolu. l. v̓o. §. ſed ⁊ ſi. et inſtit.ma. §. recte. ⁊. jͣ. de aqua plu. arc. l. in diē. o ¶ Egit filius.¶ Dederit .ſ. pater. q ¶ Nō eſt acꝗſita. qꝛ iuſſum eiꝰ expectari oꝫtui ē q̄renda: ut. jͣ. e. l. antiſtiꝰ §. i. et īſti. de her. īſti. §. ẜuus. et. §. alienꝰ.⁊ sͣ. e. l. vi. §. fi. ⁊ de here. inſti. l. ſi ſeruus cōuiunis. ac.Qui vult portionē ſibi delatā ꝑ aliū vr̄ velle ēt ſuaꝫ. h. d.OBa. 8o. deimo. ⁊ pan. d̓ca. r ¶ Si ego. hr̄s īſtitutꝰ ſit. ſubaudi ꝓꝑte. s ¶ Pōponiꝰ ſcribit. cur ſecꝰ eꝯͣ: vt. jͣ. l. ſi tu ex ꝑte. rn̄.qꝛ cū iuſſi videor velle ⁊ meā ꝑtē hr̄e: quā ſola volūtate exp̄ſſa vel p̄ſumpta hr̄e poſſum: ut inſti. de her. qͣ. ⁊ dif. §. fi. igit̉ eā habeo. ſꝫ ſi pͥmo meāadiui nō videor velle hr̄e partē ſerui: cū ſine iuſſu queri nō pōt. ſed certeīmo poſſum hr̄e voluntatē ⁊ hr̄e partē filio vel ſeruo delatā. dic ergo ꝙhec eſt rō. qꝛ cū iubeo volo hr̄e partē ſerui: ergo totaꝫ q̄ro ꝗcꝗd velim demea. vt. sͣ. e. l. ſi ex aſſe. at ecōtra ſi meā adeo nō poſſum aliam hr̄e cumitſſus p̄cedere: ⁊ aditio ſerui vel filij debeat ſequi ꝗcꝗd velim. ut. sͣ. ſi ꝗsmihi bona. §. iuſſum. ⁊ facit ad hoc. jͣ. e. l. ſi ſolus. in fi. Itē bene facit. l.iſta. ad id qd̓ dicit paulus. jͣ. e. pau. rn̄. ꝓ procur.HEmineꝫ. At ꝗs gerat ſe ꝓ herede neceſſe ē illū mortuū eē in cuiꝰs geri dꝫ. Pau. de ca. t ¶ Neminē. viuo eo. v̓e vel opiniōe hr̄dis: ut. jͣ. e. l. hr̄s. aꝫ. u ¶ Labeo ait. qꝛ viui hr̄ditas nullae: ut. sͣ. d̓ hr̄. vē. l. i. ⁊ fa. sͣ. e. l. ſi ꝗs mihi. §. iuſſū. ⁊. jͣ. e. l. ꝗ ſuꝑſtitꝭ. ⁊ sͣ

e. l. ꝗ hr̄ditatē. ⁊ sͣ. ꝓ hr̄de. l. i. ⁊. jͣ. ti. i. l. ii. §. ſi dubitet̉. ⁊. C. de cap. l. nec nos.iſto. Rōnes defuncti pn̄t peti vt videant̉ cā deliberatiōis. ⁊ ex hoc nōI videtur hereditas adiri. h. d. bar. ⁊ io. de imo.Petere .i. petēdi efficacit̓ ⁊ dic vt ꝑx ¶ Aditū. quē adiuit heres. azo.edictū quē admodū teſtm̄. aꝑ. vel ꝑ interdictū de ta. ex. vt. jͣ. ti. i. l. ii. in fi. ſed quidā dāt officiū iudicis quaſi videret̉ gerere ꝓ herede ſi dictisedictis ageret. ſed non eſt verum: ut. jͣ. l. ꝓxi. ꝗ heres plusme mouet ꝙ nō eſt heres. ⁊ ſicinſtr̄m ad ſe nō ꝑtinens petit:ut ⁊ sͣ. d̓ iure deli. l. ariſto. dicā gͦ dari in factum extraor. qd̓in varijs figuris dat̉: ut. C. d̓ſacro. ſan. ecc. l. ſancimus. velofficiū iudicis ⁊ eſt mirū. quodhic dicit ſed ꝓpter fauoreꝫ vltime voluntatis. ac.s. Qui petit iQuropaihgijegi p hocnō vtereditatē adire. h. d. bal.z ¶ Qui heres. vna. .i. īſimul.a ¶ Nō vr̄. īmo magis vt deberet vr̄ hoc petere exhiberi:nō aūt iō adit. ſunt .n. exhibenda ſibi vt d̓liberet: ut. sͣ. l. ꝓxi.ariſto. ⁊ sͣ. de iure deli. l. iiij.Impeditus iuber¶ōdabientiā ſui vel filij reſtituit̉ ad cōmodum hereditatis vt eā hēat ac ſi fuiſſet aditaiuſſu ſuo. h. d. Pau. de ca.b ¶ Cū ꝗdā. abn̄s .ſ. pat̓. al̓seſt abſentem filium ⁊c̄.c ¶ Inſtitutū. ab aliquo.a ¶ Adire. hereditatem.b ¶ Subuenire. nā ita bn̄ ſubuenit̉ in lucro vt ī dāno: ut. sͣ.ex qui. cau. ma. l. iul̓. ⁊. l. nō ſoluꝫ in pͥn. §. i. ⁊. l. ⁊ ſi ſine. ⁊. l.ſi ꝗs ticio. ⁊. l. ſi ꝗs ſti. petet ergo reſtitutionē pr̄ ⁊ eo reſtituto adhibit ꝙͣuis ipſenō fuerit īſtitutus. nā ⁊ al̓s adit pr̄ filio infante inſtituto: vt. C. e. l. ſi infanti.c ¶ Aberat. pater ſed hic erat abn̄s ꝓ ſua ciuitate ergo ⁊ non reipu. cā: ut. jͣ. deverb. ſig. l. eū ꝗ nec. ⁊ sͣ. ꝗ. ex cau. ma. l. ſꝫ ⁊ ſi ꝑ pͥto. §. fi. Rn̄. verū ē vt ex clauſula iuuet̉ qͣ iuuant̉ abn̄tes cā reipu. ſꝫ iuuat̉ ꝑ generalē: ut. sͣ. ex ꝗ. cau. ma. l. i.in fi. ⁊. l. ii. ⁊. l. legatis. vel improprie hic dicit cā reipu. ſic. jͣ. de publi. l. ſꝫ ⁊ ſi. §.preterea. vel reipu. cā abfuit ad principē puta ⁊ filiū domī ī ꝓuincia dimiſerat:ut. C. ex ꝗ. ca. ma. l. i. ſed ecōtra pone filium fuiſſe abn̄teꝫ. rn̄. idē erit ⁊ per hocſi habeas ſic lr̄am abn̄tem. ⁊ ẜm hoc pr̄ iuuatur per filiū: ⁊ ſic eſt ꝯtra. sͣ. de mi.l. iij. §. ſed an hoc auxilium. So. plus iuuat̉ pater ꝑ filiuꝫ maioreꝫ ꝙͣ minorem.na pn̄s ꝯtra abn̄tem reſtituit̉ ⁊ ecōtra: ut. sͣ. ex qui. ca. ma. l. i. ergo preſens perabn̄tem. Item pꝫ plus maiori ſuccurri: ut. sͣ. de mino. l. auxiliuꝫ. ⁊ sͣ. ex ꝗ. cau.ma. l. ſi qua mihi. ſed ſi habeas abn̄s dicta lex de mino. non obſtat.¶Quod dicitur. Uenter q̄ paritutus eſt poſthumū ꝗ alijs antefert impeditē nue ſit plenus v̓e ſiue eē putet̉. ſecus ſi vere eſt vacuꝰ ⁊ ſit opinioadcūtis ⁊ cōis. h. d. vſqꝫ ad. §. ſuū heredē Bar. ⁊ Bal. Et diuidit̉ in tres partes pͥncipales. Quia pͥmo loꝗtur qn̄ ꝑtus ꝗ erat in ventre erat in gradu proximior alijs. Scd̓o qn̄ erat in pari gradu cū ſuo iam nato. Tertio tractat cuiꝰ ſcīareꝗͥratur. ſcd̓a ibi: ſuū. Tertia ibi: ſcīa. Prima ſubdiuidit̉: qꝛ pͥmo ponit regulam antiquoꝝ. ſcd̓o illā declarat qn̄ mulier v̓e ē p̓gnans. Tertio qn̄ putat̉. ſcd̓aibi: adire. tertia ibi: qd̓ dr̄. Scd̓a ſubdiuidit̉. Quia primo dr̄ regulam ꝓcederein ventre ꝗ pariturus eſt ſuū. ſcd̓o ꝙ hꝫ locū ſiue ex teſtō ſiue ab inteſtato ſuccedat̉. Tertio ꝙ hꝫ locū ēt ſi vēter pariturus ſit nō ſuū dūmō alijs p̄ferat̉. Quarto ſiue ſuccedat̉ de iure ciuili ſiue de iure pͥtorio. ꝗͣnto ꝯcludit ad predicta ponendo rōnem. ſcd̓a ibi: ⁊ nō ſolum. tertia ibi: ⁊ in eo. quarta ibi: idēqꝫ. ꝗnta ibi: ſiueigitur. Io. de imo.¶ Qd̓ dr̄. totah̓ lex āmodo ⁊ īferior tractant d̓ vnamateria p̄ter vltimū. §. huiꝰ. l. C A filio poſthumo .i. poſt filiū poſthumū inter quē ⁊ iſtū nullus ē medius. lꝫ poſt illū nulli alij ſequant̉: ut. jͣ. vnde cōgna. l. i. §. ꝓximū. ⁊. jͣ. de v̓b. ſig. l. ꝓximꝰ. aꝫ. f ¶ Putat̉. cōi opinionevel ſua ideſt heredis. lꝫ non ſit: ut. jͣ. apparebit. g ¶ Non pōt. pendet vſqꝫilluc non ſolum ⁊cͣ. ⁊ ex eo qd̓ dicit adire. nota ꝙ ī extraneo dicit vſqꝫ ad. §. ſuū.cū adire ſit extraneoꝝ: ut inſti. de her. qͣ. ⁊ dif. §. extraneis. ac.h ¶ Sed ſi ſcit. id eſt rōnabiliter putat. Itē eſt opinio cōis. Itē v̓itas: hec tria cōcurrere debēt vt teneat aditio: ut. jͣ. e. §. ꝗd ergo. in ſuo nullū fuit: ut. jͣ. e. §. ſuū.⁊. .§. ſi vnum. h ¶ Sed ſi ſcit. multoꝝ opiniōe qui hoc ſcire pn̄t. ⁊ hec ſcīacū veritate ꝯcordat: ut. jͣ. §. ꝗd gͦ: in ſuo ſecꝰ: vt. jͣ. ea. l. §. ſuuꝫ. ⁊ hoc nō fcō̓ teſtō.al̓s idē in exͣneo qd̓ in ſuo ſi fuit īſtitutꝰ cū poſthumo: ut. sͣ. ſi ꝑs her. l. illud.i ¶ Qui .ſ. venter. k ¶ Suū. defuncto. ſed ꝓximus nō eſt ſuus vt dixi.l ¶ Pariturus. ſi quem pariturus eſt. ⁊ facit. jͣ. de ſuis ⁊ le. l. in teſtamento. §.vtiqꝫ. ⁊ de cōtra ta. l. illud in fi. ⁊. l. ſe. ⁊. jͣ. e. l. vētre. ⁊ sͣ. ſi mulier vē. no. l. i. §.ſub pͥtextu. ac. m ¶ Ad teſtatos. pͥterito poſthumo vt hic. ⁊. jͣ. §. ſiue igit̉.ſi aūt īſtitutus aūt ſolus poſthumus tūc idē ut h̓. ſi cū alio: tūc alius ſtauꝫ habet