Liber

petoris incidereª. ſiue igitur a ſubſtituto heres accepit ſiue a legitimomortis cā accepiſſe uidet̉. Idēqꝫ iuris erit ⁊ ſi nō accepit ſed p̄miſſa ſitei pecunia. nā ⁊ ſtipulandoᵇ mortisIDem.cauſa cepit.I quis mihi bona fide ſeruiatẜuus alienꝰ iuſſu meo hereditatē adeundo: nihil ꝓmouebitᶜ necacꝗret mihi nec fructuariusᵈ ꝗdeꝫ.¶ Seruꝰ mūicipijᵉ vel colegij velcurie hr̄s īſtitutus uel manumiſſusvl̓ alienatꝰ adibit hr̄ditateꝫ. ¶ Siẜuus fiſci inſtitutꝰ ſit: iuſſu ꝓcuratoris ceſaris adibit hr̄ditatēᶠ: vt ē ſepe reſcriptū. ¶ Si ꝗs plane fueritẜuus pene effectus: ad gladium vl̓ad beſtias vl̓ in metallū dānatꝰᵍ: ſifuerit hēs inſtitutus ꝓ nō ſcriptoᵍhic habebit̉ idqꝫ diuꝰ pius reſcripſit. ¶ Iuſſū eius ꝗ in ptāte hꝫ nōeſt ſil̓e tutoris auctoritati: que interponit̉ ꝑfecto negocioᵏ: ſꝫ p̄cede dꝫiuſſꝰ vt gaiꝰ caſſiꝰ li. vii. iuris cipil̓ſcripſit. ⁊ putat vl̓ ꝑ nūciū fieri poſſeᵐ: vel per epiſtolā. ¶ Sed vtruꝫgeneraliter quecūqꝫ tibi hereditas

fuerit d̓lata: an ſpecialiterⁿ; Et magis placet vt gaius caſſius ſcripſitſpecialiterᵈ debere mādare. ¶ Sꝫan nominatim de viui hereditatemādari poſſit queritur; ſed ego nōputo recipiendum eſſe vt de viuiᵖhereditate mandetur. ¶ Planeſi rumorq fuit lucium ticium deceſſiſſe: poterit ei mādare vt ſi ſcripſitheredeꝫ eūʳ adeat: aut ſi clauſe adhuc tabule ſunt: ⁊ ſic incertuꝫ an filius ſcriptus ſit heres. ¶ Sed ꝗdſi mandauit vt hereditatem colligat: an videtur mandaſſe vt adeat. ¶ Quid ſi vt petat bonoꝝᵗ poſſeſſionem: aut vt rem hereditariādiſtrahat. Aut quid ſi petitā bonorum poſſeſſionem rataꝫ habueritmox filius adeatª hereditateꝫ. Uelquid ſi pro herede gerereᵗ mandauit ⁊ filius adijt hereditateꝫ: an iuſſu uideatur adijſſe: dubitari poteſtimmo veriꝰ ē ex his oībꝰ aditioneꝫeſſe introducēdāʸ. ¶ Pater ſeiofilio ita ſcripſit: ſcio fili ꝙ pro tuaprudentia inuigilabis hereditati d̓late tibi lucij ticij: puto iuſſu patris

a ¶ Incidere. ſi omiſſa cā teſtamēti: vt. jͣ. ſi quis omiſſa cā teſta. l. i. §. i. ⁊. l. ij. ⁊ſi quis omiſ. cā teſta. l. i. ac.¶ Stipulando: ut. jͣ. de dona. cā mor. l. mortis cā capitur. ⁊. l. mortis cā doio. ⁊. l. ſenatus. in fi. ⁊ ar. C. ad. l. fal. l. fi. ac.I quis Sͣ eruus bona fide poſſeſſus ſi adit iuſſu bone fidei poſſeſſoris: hereditatem nō acꝗrit. h. d. Io.ęimo. ⁊ Bar.c ¶ Promouebit. qꝛ mihi nōquerit. ſꝫ cōtra. jͣ. e. l. aditio. §.⁊ qd̓ a quibuſdā. q̄ eſt ꝯͣ. Sol.ibi loꝗtur in libero hoīe bonafide poſſeſſo ꝗ ſuam conditioneꝫ ſciens voluit mihi q̄rere. ⁊ſic adiuit me iubente: ⁊ ſic mea⁊ ſua ibi cōcurrit volūtas. Etin alieno ẜuo eadem rōne nonmea tm̄ ſed veri dn̄i exꝗrit̉ voluntas. ⁊ ſic nō obſtat. ⁊ cogit̉tūc dn̄s ſi mei cōtēplatione eſtinſtitutus iubere adire: ut. jͣ. l.ditio. in fi.d ¶ Nec fructuariꝰ. ẜuus nō qͥrit hr̄ditatē fructuario iubēti:ut. jͣ. e. l. aditio. §. p̄terea. ⁊ .jͣ.d̓ acꝗrē. re. do. l. fructuario. ſꝫcōtra. sͣ. de vſufr. l. ſi ẜui. ⁊. l.ſe. ſo. ibi dn̄s iubet vt h̓. ſꝫ mihi reſtituit ꝑ cōdi. ſine cā: ut. jͣ.de ſtip. ſer. l. pe. ⁊ ſic mihi querit. In contrarijs qͣſi ex re meavt. jͣ. e. l. aditio ī fi. ⁊ sͣ. d̓ vul.ſub. l. ſed ſi plures. §. in arrogato. ⁊ ad hoc p̄t agi vt ibi plene no. in. l. ſi ſeruꝰ. ſꝫ legatumqd̓ mihi q̄rit̉ ēt ſine iuſſu alicuius q̄rit̉. ⁊ ē rō qꝛ nulla oꝑeeſt in eo. ut. jͣ. de acꝗ. re. do. l.liber hō. Itē ẜm h̓ ītellige īſti.⁊qͣs ꝑ. no. ac. §. de his. ac.Seruus municipij. adibihereditatē. primo caſu ſuo arbitrio. ſcd̓o iuſſu dn̄i noui. ut inſti. de here. inſti. §.ſeruus. ⁊ .jͣ. e. l. antiſtius. §. ij. at ſi in ſua cā ꝑmanſerit iuſſu curie municipū velcollegij adibit ⁊ ei acꝗret. nec obſtat ꝙ vniuerſitas dr̄ nō poſſe ꝯſentire: ut ar. sͣ.de dolo. l. ſed ſi ex dolo. §. i. ⁊. jͣ. de libe. vniuer. l. i. qꝛ ſub. ibi facile: ut ꝓbat̉. sͣ.qd̓ metus cā. l. metū. §. i. ⁊. jͣ. de acqui. poſ. l. i. §. fi. ⁊. l. ſe. ⁊ sͣ. de ori. iur̄. l. ii. §.oīum. vel adibit iuſſu eoꝝ ꝑ quos vniuerſitas regit̉. ar. jͣ. de cōdi. ⁊ de. l. municipibus. ⁊ hoc ītellige cū collegiū eſt licitū qd̓ ē tūc demū cū aliqua lege cōcedit̉:vt. jͣ. de colle. illi. l. iij. ⁊ sͣ. qd̓ cuiuſqꝫ vni. l. i. Si ergo eſt illicituꝫ nō pōt ei acꝗri: ut. C. de here. inſti. l. collegiū. ⁊ jͣ. de re. du. l. cuꝫ ſenatus. ⁊ no. ꝙ ẜuus vniIis nō eſt ſinguloꝝ: ut. sͣ. de re. di. l. in tantum. §. i. ac.ls. Seruus vniuerſitatis iuſſu rectoris ⁊ ſeruus fiſci iuſſu ꝓcuratoris ceſaris adibit hereditatē. ſeruus aūt pene nō eſt capax alicuius hereditatis.¶ Pereditatē. opulentā: ut. sͣ. de of. ꝓcu. ce. l. i. in fi. ⁊h. d. Io. de imo.l. ij. ⁊ .jͣ. de iure fi. l. i. §. an bona. ⁊. l. aufert̉. §. ſeruꝰ. ⁊ dr̄ opulenta q̄ affert opesſine vexatione. ſed locuplex que ēt vexationē habꝫ. Itē in alio ꝓcur. ſecus: vt. jͣ.eo. paulus. nec tn̄ iſte repudiat: ut. sͣ. de of. ꝓcu. ce. l. i. §. i. ac.g ¶ Si ꝗs dānatus. ſic enī ſtatī ſit ſeruus vt h̓. ⁊ .jͣ. d̓ penis. l. ꝗ vltimo. ⁊ inſti.qui. mo. ius pa. po. ſol. §. pene. nō ſic in deportato. qui liber remanet: ut. C. debo. ꝓſcrip. l. ii. ꝯtra. lꝫ ciuitatē ꝑdat: ut. jͣ. de penis. l. ꝗdam. Item gladium dicnon alio ferro: ut. jͣ. de pe. l. aut dānuꝫ. Itē hodie nemo bn̄ natus ⁊cͣ. ut in aucͣ.de nup. §. ꝙ v̓o. coll̓. iiij. Item ad beſtias damnatus olim efficiebatur ſeruus.h ¶ Pro non ſcripto. ⁊ ſic remanet penes ſubſtitutū vel ꝯiunctū vel venienteshodie v̓o nemo bene natus ⁊cͣ.ab inteſtato vt olim ⁊ ita hodie: ut. C. de cadu. tol. §. in primo. Iteꝫ bene dicit ꝓnon ſcripto haberi qꝛ non eſt ſeruus fiſci: nec ceſaris. ſed pene. ⁊ hoc intellige ſiueprimo fuerit dānatus ⁊ poſt inſtitutus ſiue ecōtra. Ideꝫ in legato niſi ad alimēta: vt. jͣ. de iure fiſci. l. in metallū. ⁊. jͣ. de his que pro nō ſcrip. l. ſi in metallum.⁊. .jͣ. de alimen. le. l. is cui. ⁊ de pecul. le. l. ꝗdam. ſic ⁊ in pͥuati ſeruo tenet legatūIuſſum. Iuſſus dꝫ p̄cedere: auctoritas v̓o pōt ſequi. Itē iuſſus dꝫ ſpāliteralimenta: ut. jͣ. de ali. le. l. ſeruos. ac.fieri reſpectu certe hereditatis lꝫ ꝑ iubentem dubitetur de cā acquiſitionis. h. d.Io. de imo. Et diuidit̉ in ꝑtes qͣttuor. Quia pͥmo ponit tria q̄ reꝗͥrunt̉ ad hocvt iuſſus valeat vſqꝫ ibi. ſed ꝗd ſi mādauit. Scd̓o ponit per q̄ v̓ba inducat̉ iuſſus. vſqꝫ ibi: ſed ſi mandauit. Tertio declarat qn̄ in iubente fuit error an hoc habeat vitiare iuſſum: ⁊ an valeat aditio non ẜuata forma tradita per errorē vſqꝫibi: ſed ſi poſtea. Quarto ⁊ vltimo declarat an iſte iuſſus poſſit reuocari re integra expreſſe vel tacite. Pau. de ca.i ¶ Iuſſum. al̓s iuſſuꝫ ⁊ in neutro. ⁊ al̓s iuſſus. ⁊ dic loꝗ ī ꝓfecticia hereditate .ſ.ſi ꝯtēplatione pr̄is vel aduēticia .ſ. ſi ꝯtēplatiōe filij ſit īſtitutꝰ: qꝛ in vtraqꝫ .ſ. hereditate hoc iure oīa querebant̉ pr̄i: ut inſti. per quas per. no. §. i.k ¶ Perfecto negocio. ſubaudi ēt. nam an̄ ꝯſtat ꝙ pōt: ut. jͣ. de vſuca. l. nūqͣ.ſed hic innuit ꝙ etiaꝫ poſt contractū. ⁊ ſic ſunt contra. sͣ. de auc. tu. l. obligari. §.

tutor. ⁊. jͣ. de vſuca. l. nūqͣ. in pͥn. ⁊ inſti. de auc̄. tu. §. tutor. ſo. interp̄tatal̓s auctorat̉ ꝑfecto negocio. ſed perperā. qd̓ nihil eſt. vel ꝑfecto .i. ad ꝑq̄.ciendū negociū lꝫ ſub ꝯditione. cōtrahit̉ .n. vt. sͣ. de auc. tu. l. etiam ſi nōſed dic ꝑfecto incōtinenti tamen vt hic: nō ex interuallo. ut in contrariis.⁊ no. inſti. d. §. ⁊ nota hic ar. ꝙ conſenſus patris poſt ſnīam nō valet: vtno. C. de bo. q̄ li. l. fi. §.i. Itē no. ꝙ pyl̓. dixit ꝙetiā ſtatim poſt conſenſus īterueniēs ſufficit. ⁊ſic in mr̄imonio filij: utinſti. de nup. in pͥncipio⁊ no. ꝙ in filio et ſeruohic loꝗtur ꝗ pōt nō parere: ut. C. de here. īſti.l. iij. in fi. lꝫ ſit cōtrariūar. jͣ. ſi ꝗs omiſ. cā te. l.i. §. i. dic vt ibi. ac.l ¶ Precedere dꝫ .ſ. iuſſus. ſꝫ al̓s mandatumſed ⁊ fideiuſſor p̄cedit ⁊ſubſeꝗt̉: ut. sͣ. māda. l.ſi v̓o nō remunerādi. §.ſi poſt. ſed in caſibꝰ nonoportet īteruenire iuſſuꝫſi caſtrēſis hereditas ſitvt. jͣ. d̓ caſtrē. pecu. l. v.Itē in alio. sͣ. e. l. qui inaliena. §. interdū. Itē īalio. jͣ. e. l. cū heres. Itē⁊ al̓s. sͣ. eo. l. ꝗ ī aliena§. ſed ⁊ ſi non adierit. ⁊al̓s vt. C. de peii. here.l. ſi filius. Iteꝫ hodie inaduēticia filius ſine pr̄e⁊ pr̄ ſine filio adit: ut. C.de bo. q̄ lib. l. fi. Itē no.hec ſpecialia in iuſſu vtprecedat: al̓s tantū valet ſequens ratihabitquantum preambuluꝫmandatuꝫ: ut. C. ad mace. l. fi. ⁊. jͣ. de aqua plu. arcē. l. ſi autem. ac.m ¶ Fieri poſſe .ſ. iuſſum. ſecus in auctoritate tu. ut inſti. de auct. tu. §.tutor. contra. qd̓ verum eſt ꝙͣtum inter tutorem ⁊ pupillum. ſed ſecus eſtquantum inter tutorem ⁊ contrahentem cum pupillo: ut. sͣ. de auc. tu. l.obligari. §. fi. ac.n ¶ An ſpāliter .ſ. exigimus interuenire iuſſum. aco ¶ Spāliter debere. nota ſpāle mādatū. ſic. sͣ. d̓ mi. l. illud. §. i. ⁊ d̓ ritunup. l. general̓r. ⁊ jͣ. ad treb. l. ꝗ ita. §. ēt. ⁊ sͣ. ſi ꝗs cau. l. ſꝫ ⁊ ſi. §. q̄ſitū⁊ qd̓ cuiuſqꝫ vni. l. item. §. ſed ſi ita decreuerit. ⁊. jͣ. d̓ iniur. l. itē apud. §.hoc edictum. ⁊ sͣ. de ꝓcur. l. pōpo. in pͥn. ⁊. l. nō ſolum in fi. ⁊. l. ꝗ duos.ſꝫ regulariter contra: ut. sͣ. qd̓ iuſſu. l. i. §. i. ⁊ sͣ. man. l. i. ⁊ d̓ admi. tu. l.ſi duo. ⁊ ꝓ ſocio. l. verum. ⁊. l. actione. §. renunciare.p ¶ De viui. qꝛ nō dꝫ eſſe ſollicitus de hereditate viuentis: ut. sͣ. de vul.ſub. l. ii. §. interdum. ⁊ facit. jͣ. e. neminē. ⁊. l. qui ſuperſtitis. igit̉ hoc cāuſt mortem iterum erit mandandum. ac.Plane ſi rumor. falſus qꝛ viuebat. ſic. sͣ. de here. inſti. l. fi.r ¶ Eum .ſ. heredē. ⁊ tꝫ iuſſus dūmodo tꝑe aditiōis deceſſerit ⁊ hoc ſciatadiens: ut. jͣ. e. l. heres in pͥn. et. sͣ. eo. l. is ꝗ heres. §. ſi ꝗs dubitet. et. l. ꝗs ¶ Et ſcriptus ſcit. ſub. poterit mādari p̓dicto mō dūmodo hoc tꝑe adihereditatem. et. C. de cap. l. nec nos.tionis ſciat ſibi delatam. lꝫ tabule aꝑte nō ſint. al̓s adire nō pōt niſi ſciatſibi eē delatā ⁊ qual̓r: ut. sͣ. eo. l. is ꝗ heres .i. rn̄. et. jͣ. eo. l. heres. §. i. eritergo incertū tempus mādati: ſed non aditionis. vel incertū pr̄i nō filio.et no. ẜm azo. ꝙ inſoliduꝫ inſtitutꝰ etiā clauſis tabulis adire pōt ꝓ parteeis aꝑtis. deinde vt ſit ſuus heres: ut. sͣ. de iur. et fac. igno. l. i. in fi. ⁊. C.de iure deli. l. ſi fratris. ⁊. C. de cadu. tollen. §. i. hodie ſecus: ut in. §. innouiſſimo. C. eo. ac.¶ Sed quid. Iuſſus intelligit̉ quocūqꝫ mō et ꝑ quecūqꝫ v̓ba voluntatem pr̄is appareat preceſſiſſe. h. d. Io. de imo.t ¶ Petat bonorum .ſ. nō decretam. et iō poterat filius deſiſtere al̓s nōpoſſet: ut. jͣ. de ſuc. e. l. i. §. decretalis. ſed oppo. nonne petendo gerit ſe ꝓherede et ſic querit. qūo ergo amplius adeundo denuo querit: vt. C. e. l.puberē? Rn̄. ibi fuit decreta vel habita ꝓ decreta per iura. C. ẜm q̄ ſufficit ſola agnitio: vt. C. qui admit. ad bono. poſ. l. penul. ⁊. l. fina. hic no.⁊ ſic ratihabitio non operatur hic ad bonorum poſ. que poſſet operari ſidecreta eſſet: ut. jͣ. ad treb. l. ſeruo inuito. §. fi. ſed operatur iuſſum ad ſeu ¶ Adeat. ſolo verbo vel animo qd̓ ſufficit: ut inſti. de here. qua. et dif.uentem aditionem.§. fina. vel mādauit vt adiret iure ciuili et ipſe petijt iure pretorio per bo.oſ. vel contra.x ¶ Gerere .i. de facto adminiſtrare.y ¶ Introducenda. ſi poſt hoc adeat.