De acqui. vel omit. here.IVxx.

De acqui. vel omit. here.4A140

8 7

redis accipere nō poterat. ¶ Si ſepulcri violati filius ageretª: qͣꝫuishe̓ditarijᵇ: qꝛ nihil ex bōisᶜ pr̄is capit non videdit̉ ſe bonis īmiſcere.hec enī actio penā ⁊ vindictā potiꝰqͣꝫ rei ꝑſecutionē ꝯtinet̉. T Dem.I ꝗs extraneꝰᶠ rē hereditariāqͣſi ſurripiēs vl̓ expilāsꝰ tenet:nō pro he̓de gerit. nā id ꝯmiſſūʰ cōtrariā volūtatē declarat. ¶ Interdū aūt animus ſolus eū obſtrīgethr̄ditati. vtputa ſi re nō hr̄ditariaquaſi hr̄s vſus ſit: ſꝫ ita demum ꝓhr̄de gerēdo acꝗret he̓ditatē: ſi iāſit ei delata. Ceterū ex ꝗbus cauſisrepudiātē nihil ager̄ diximꝰ: ex hiſdē cāis nec ꝓ herede gerēdo ꝗcꝙͣagereˡ. ¶ Sciēdū eſt ſi ꝗs ꝑtē ex qͣinſtitutꝰ eſt ignorauitᵐ: iulianꝰ ſcripſit: nihil ei nocere quominꝰ ꝓ herede gerat: qd̓ et caſſius ꝓbat ſi cōditionē ſub qua heres inſtitutꝰ eſt:nō ignoratⁿ: ſi tamē extiteritº ꝯditōſub qua īſtitutꝰ eſt. ¶ Quid tamenſi ignorat cōditiōeꝫ extitiſſeᵖ: putopoſſeq adire hereditatē: quēadmodū ſi ignoret: an coheredis cui ſubſtitutus eſt repudiatione portio eidata ſit.QAulus.

C Iis ad quem legitima hereditas pertinet: putauerit defūctū ẜuū ſuū eē: ⁊ quaſi peculiūᵗ eiusnactꝰ ſit: placet n̄ obligariʳ eū hē̓ditati. ¶ Idem ergo dicemus vt aitpōpo. ſi quaſi libertini fui cū is īgenuus eſſet bona eius occupauitᵗ. nācum quis pro herede gerendo obſtringat ſe hereditati: ſcire debet qͣex cāª he̓ditas ad eū ꝑtieat. ¶ Uelutiᵗ agnatꝰ ꝓximus iuſto teſtamento ſcriptus heres anteqͣꝫ tabule ꝓferanturʸ: cum eſtimaret abinteſtato patremfamilias mortuum: quāuis oīa ꝓ dn̄oᶻ fecerit: heres tamēnon erit̉. ¶ Et idē iuris erit ſi noniuſto teſtōᵇ ſcriptus heres prolatistabulis cum putaret iuſtum eē: quāuis oīa ꝓ dn̄o adminiſtrauerit heręditatē tn̄ nō acꝗret̉. OOmpo.N repudiandaᵈ hereditate ul̓L legato: certusᶜ eē debet de ſuoiure is qui repudiat̉. xp̄ia.Uit qōnis an pro herede gerere videatur: qui preciuꝫ hereditatis omittende mortis cauſa cepitˢ: ⁊ obtinuit hunc pro herede quidem non gerere: qui ideo accepit ne heres ſitᵇ. in edictuꝫ tamē

tatum ꝯſeruandaꝝ. Itē is nomē ſolū hꝫ ꝗ reſtituit. ut inſti. de fideicō. here. §. reſtituta. Itē ꝗ abſtinuit: ut. jͣ. de fideicō. li. l. cū qͣſi. §. ſed ⁊ ſi quis.Itē ꝗ per reſti. in integ. dimiſit: ut.ſi ſine. §. ſed ꝙ pap̓. ⁊ tn̄conſtat ꝙ ꝗ reſtituet hereditatē accero qd̓ dat̉ cā implendꝯditionis. lꝫ qn̄qꝫ debeat reſt: qn̄qꝫ nō: ut. jͣ. de cōdi.⁊ demō. l. ꝗ hr̄di. §. cuꝫhr̄ditas. ⁊ sͣ. de peti. here. l. nec vllaꝫ. §. plane.Item bonoꝝ poſſeſſoridat̉ cā īplēde cōditiōisvt. jͣ. d̓ le. pͥſ. l. is ꝗ. §. fi⁊ de ꝯdi. ⁊ demō. l. iiij.pͥn. Itē ei cui bona ſuntadiecta cā libertatū ſeruādaꝝ: ut. jͣ. de fideicō.li. l. iiij. §. ſi ſub ꝯditōe.Iteꝫ ei ꝗ omiſit ex teſtō⁊ adiuit abinteſtato: vtꝗs omiſ. cā te. l. quiaūt. §. fi. ius ⁊ nomē hr̄dis hꝫ ꝗ directo ē heresiure ciuili ex teſtō vel abinteſtato. ⁊ no. ꝙ cū ꝗsfacit aliꝗd qd̓ nō pōt facere niſi ſit heres vr̄ idvelle facere vt ſit heres.¶ Si ſepulchri.Qui agit actōe ꝑſonalicōpetenti ad vindictā ꝓre her̄ditaria ſe īmiſcernō vr̄. h. d. Bar. Io. d̓imo. ⁊ Pau. de ca.a ¶ Ageret. actiōe in factū q̄ pecuniaria ē ⁊ popularis ⁊ ex primo capite dat̉ inquātum iudiciequū vr̄ ei ad quē ea resꝑtinet. alij puta in. c. arreoꝝ. ⁊ ex ſcd̓o v̓o in. cc.aureis ſine deletu ꝑſonarū ⁊ infamiā irrogatvt. jͣ. de ſepul. vio. l. ii.pͥn. ⁊. §. i. ⁊. §. fi. ⁊. l. d̓ ſepulchro. b ¶ Pereditarij. qꝛ liberoꝝ. ⁊ ſi hr̄des nō ſint. hn̄t tn̄ iura ſepulchroꝝ. ⁊ iō dicit hr̄ditarij: qꝛ tunc videbatur magis ſe īmiſcerꝙͣ ſi eēt familiare. ſed tn̄ idem eſt in vtroqꝫ: vt. sͣ. de rel. l. vel q̄. ⁊ sͣ. hacl. §. ſi quid tn̄ in fi. azo. c ¶ Bonis. hereditarijs.d ¶ Potius. electiue ponit̉ vt pꝫ ex predictis. ⁊. jͣ. de ſepul. vio. l. ſepulchri in pͥn. ⁊. l. pe. in fi. azo. e ¶ Cōtinet. mala rō. nā ſi furti actiointētat̉ qͥ ſolā penā ꝯtinet adire videt̉: ꝗa citra ius heredis facere nō pōt.ſed certe īmo bona: qꝛ hic nō datur: qꝛ abſit aliquid de nr̄o pr̄imonio: ſꝫactio furti ſic. ⁊ lꝫ hec actio ꝑꝑ hereditatem contingat: nihil tn̄ ex defuncticapit̉ voluntate: ut. jͣ. de ſepul. vio. l. pe. Item ſignat̉ contra. sͣ. de mi. l.iij. §. ſcio. ſed non eſt contra: qꝛ ibi adiuit. Iteꝫ accepit vt heres ſed reſtituitur: qꝛ ex ſequētia prioris lapſus incidit in ſecundum vt ibi no. Itē nechec eſt bona rō quia nihil ⁊cͣ. vt. jͣ. l. ꝓxi. §. i.uis. Animus delinquēdi ē ꝯͣriꝰ aīo adeūdi. h. d. bart. ⁊ Io.¶ D ¶ Exneus. ſecus ī ſuo: ut. jͣ. e. l. ſi ẜuū ꝗs. §. ait pͥtor. ſuus enī facilius amittit p̓uilegiū abſtinendi ꝙͣ exͣneus ius cōe repudiandi. azo. Itiſuus accipit id qd̓ eſt quaſi ſuū: ut. sͣ. de lib. ⁊ poſthu. l. in ſuis. ⁊ ſic nondeliuere ſed īmiſcere ſe creditur. ac.g ¶ Expilans. hereditatem.h ¶ Id cōmiſſum .i. delictum.l¶ Declarat .ſ. ꝙ nolit eſſe heres ſic. ⁊. jͣ. e. l. fuit.Interdum. Si ꝗs q̄ſi heres res nō hr̄ditarias attingat adire vſ.b. d. bar. ⁊ Io. de imo. k ¶ Nō hr̄ditaria. quā putabat hr̄ditariā:ut. jͣ. e. l. gerit. magis aūt ſi erat hr̄ditaria. ⁊ ecōtra ſi hr̄ditaria fuit vſusut nō hr̄ditaria nō ſit heres: ut. jͣ. e. l. cū bonis. ⁊ h̓ iō qꝛ animꝰ inſpicit̉ etopinio ut ⁊. C. e. l. ſi auia. ⁊. jͣ. e. l. ſi ẜuū. §. pe. ſꝫ ar. ꝯͣ. jͣ. d̓ cri. ex. hr̄. l. fi.l ¶ Agere. al̓s ageret. ⁊ tūc eſt. §. ſciendū. al̓s agere ⁊ tūc eſt. §. ſi ꝗs partem. ⁊ fa. sͣ. e. l. his qui heres. §. i. ⁊. jͣ. de ver. ſig. l. delata.¶ Sciendum. Error in quota non impedit aditionē nec ignorantiaexiſtentie conditionis. h. d. bar. ⁊ Io. de imo.m ¶ Ignorauit. qꝛ erat inſtitutꝰ ex maiori ꝙͣ putaret. ſecꝰ ſi putaret ſe inſtitutū in maiori ꝙͣ eēt in veritate: ut ar. jͣ. e. l. ſi ꝗs mihi bona. §. ſed ⁊ fimādatū. ⁊. l. pr̄ in pͥn. ⁊ sͣ. e. l. ſi ex aſſe. et. jͣ. e. l. ꝗ putat. ī pͥn. ſed hoc nōvalet ꝑ. l. j. e. l. ex ſemiſſe. q̄ eſt ꝯͣ. dic̄ gͦ attēdendū an̄ eiꝰ ꝓpoſiti erat ⁊ voluntatis: vt ex quacūqꝫ vel ꝙͣtacūqꝫ portione eſſet inſtitutus velet adire:vt tūc ſit heres ⁊ nihil noceat error: ut hic. An nō ⁊ tūc nihil agit: vt. d.l. ex ſemiſſe. ꝓ qua ſolutiōe eſt. sͣ. ti. ii. l. ꝗ iure. veꝝ cū ē inſtitutꝰ ex maiore ꝙ putet veriſil̓e eſt tunc eū velle adire. vel pone inſtitui quotcūqꝫ mihinati erunt ⁊ luciū. nā adibit lucius quaquā ſuā ꝑtē ignoret: ut. sͣ. ſi pars

re. pe. l. illud in fi. ac.n ¶ Non ignorat. qn̄qꝫ tn̄ ⁊ ſi ignoret: ut. jͣ. e. l. ꝗ putat in pͥn. ſed nō videtur ibinorare ſed ſcire lꝫ ꝙͣtitatem ignoret. ay ¶ Erritiſſe q̄ feextitit.o ¶ Extiterit. al̓s ſecus: ut. sͣ. e. l. is ꝗ heres. §. i.qt. Puto poſſe. in caſuali nō habet locū: vt. jͣ. de cōdi. ⁊ de. l. multum. contra.nec in ptātiua: ut. jͣ. de condi. ⁊demō. l. ii. in fi. ꝯtra. So. hecẜm illā multū vt de cōditioneiuris intelligat̉ non facti. Uelẜm Io. hec lex loquit̉ qn̄ ꝗs ꝓparte pure ⁊ ꝓ parte ſub conditione. puta ſi coheres nō eritvel ſub alia eſt īſtitutus. namlꝫ alterius partis ignoret conditionem extitiſſe adire pōt. etẜm hoc qd̓ ſubijcit quēadmodū ⁊cͣ. ponit̉ exēplificatiue nonſimilitudinarie. ſed ẜm primūcaſum ſimilitudinarie ponit̉.vel dic duplex eſt ignorantia.vna que habet ſecum vehemētem opinionem ꝙ conditio extiterit: licet verum ignoret. ethec non nocet vt h̓. alia que nōhabet. ⁊ illa ſic: vt ibi. Iteꝫ cōra. jͣ. l. proxi. So. ibi.r ¶ Ei. ideſt. ſibi.I is. Error in cā acꝗſitionis īpedit aditionem.h. d. Bar. ⁊ Io. de imo. ⁊ ẜmPau. de ca. ponit qͣttuor exēpla. In primo putabat bonaeſſe ſua cū nō eſſent. In ſecundo putabat hereditatē ſibi debitam cū nō eſſet lꝫ eēt delata.In tertio putabat ſibi delatāab inteſtato cum eſſet delata exteſtamento. In quarto econxſo. Pau. de ca.r ¶ Peculiū. nā non pōt ſeruus habere beredem niſi in caſibus: ut no. C. cōia de ſucc. l.ſeruus. ac.s ¶ Non obligari. quia ignorat cauſam ex qua poſſunt bona ad euꝫ pertinere:t. jͣ. eo. l. pater. ⁊. l. hac lege. ac.t ¶ Occupauit. iure patroni cum eēt heres vt agnatus ⁊ ſic errauit in cā ⁊ occupauit ab inteſtato. fuit etiam error in conditione teſtantis qui nocet. ut. jͣ. e. l. heres. §. i. accur.u ¶ Ex qua cā. dn̄i vel heredis agnati vel vt patroni. Itē ex teſtō vel abinteſtato: vel inſtitutiōis vel ſubſtōnis iure vt hac. l. ⁊ jͣ. eo. l. ſi ꝗs mihi bona. §. aliteratqꝫ. ⁊. l. pater. ſed contra. sͣ. l. proxi. in fi. ſed non obſtat. quia bene ſciebat ibi exqua cauſa ad eum pertinebat hereditas: quia ex teſtamento licꝫ ignoraret condi.extitiſſe: qua de cauſa nihil adijcit ad conditionem. et econtra nec aliquid habetnum cōmune cum altero. ac.x ¶ Ueluti. addit tertium exemplum prout eſt hic. §. veluti. ac.y ¶ Proferantur .i. adducant̉ in propatulo. ac.z ¶ Pro domino. id eſt pro herede: vt inſti. de here. qua. ⁊ dif. §. fi. ⁊ sͣ. de libe.⁊ poſthu. l. in ſuis. ac.a ¶ Non erit. qꝛ ignorat cām ⁊ qꝛ eius ꝯditionem faceret deteriorē: ut. jͣ. eo. l. ſiquis mihi. §. aliter. Ad hoc ergo adhibit ex teſtamēto cum nō videat̉ ob hoc repudiaſſe: ut. sͣ. eo. l. nec his. §. heres. ⁊ de inoffi. teſtamen. l. mater. ⁊ .jͣ. eo. l. ilid. ⁊. l. in plurium. ac.b ¶ Si nō iuſto teſtō. ecōtra ad ſuꝑiorē. ⁊ eſt quartus caſus legis. ac.c ¶ Non acqͥret. nec repudiare videt̉ ab inteſtato: ut in ſuꝑiori caſu dixit. ⁊ facitjͣ. e. l. pr̄. ⁊ sͣ. de pac. l. ſi cū te. ⁊ no. hac. l. ꝙ adeundo ex cā putatiua non ſit heres. lꝫ ſi ex vera adijſſet eſſet heres. ſic iudex ſi ferret ſnīaꝫ ex cā falſa nō nocet ſententia cum effectu lꝫ motus veris probationibus poſſet eandē pertuliſſe et valeret: ut. C. ſi ex falſis inſtrumentis. l. iii. no.d N repudianda. ſic etiam in adeunda: vt. sͣ. l. ꝓxi. ad paria enim iudicant̉repudiatio ⁊ aditio. ut. sͣ. eo. l. is. pōt. ac.e ¶ Certus. vehementi opinione: vt. jͣ. e. l. cum ꝗdam. §. i. ẜm yr. ⁊ ſic accipe dictionem illam. l. ſuperioris ſcire debet.f ¶ Repudiat. cum ignorat ſibi delatam ſi repudiat nihil agit: vt. sͣ. eo. l. is quiheres ꝑ totā ⁊ ſequētibꝰ vſqꝫ ad. l. ꝗ hereditatē. ⁊ ar. C. de dona. l. nec ignorās.⁊ sͣ. de inof. teſt. l. mater. in fi. ⁊. l. nihil. §. ſi eū. ⁊ de pac. l. ſi cum te.Uit. Qui accipit pecuniaꝫ vel prouiſſonē vt repudiet non videtur adire.h. d. Io. de imo. vel ſic. Illud quod fit ad vnum effectum non inducit effetum contrarium. Pau. de ca.g ¶ Fuit. cā cepit. dicit̉ eniꝫ mortis cā capere qd̓ occaſiōe alicuius mortis ad eūobuenit. ſiue ex voluntate eius .ſ. defuncti: ſiue non: ut. jͣ. de dona. cā mortis. l.ui precio. ⁊. l. mortis cā capitur. in pͥn. §. ſine donatione. ac.h ¶ Ne heres ſit. ſic. sͣ. eo. l. ſi quis extraneus. in pͥn.