De acqui. uel omit. here.LLL.

8 6

ſcere hereditatēᵉ nec ꝗcqͣꝫ amoueratᵇ: vel pro herede geſſeratᶜ.S ꝗ heres īſtitutꝰ TDem.eſt: vel is cui legitīa her̄ditasd̓lata ē: repudiatiōe hr̄ditatē amittit. hoc itaᵈ ueꝝ eſt ſi ī ea cā erat her̄ditas ut adiri poſſit. ¶ Ceteꝝ heres inſtitutꝰ ſub ꝯditione ſi aū ꝯditionē exiſtētē repudiauit nihil egit̉qualis qͣlisᶠ fuit ꝯditio: ⁊ ſi ī arbitriuꝫᵍ collata eſt. ¶ Si ꝗs dubitetᵇ uiuat teſtator necne: repudiādo nihilagitⁱ ¶ Sb̓ſtitutꝰ qͦqꝫ ſimilit̓ ſi an̄repudiet qͣꝫ hr̄s īſtitutꝰ d̓cernat dehr̄ditateᵏ: nihil ualebitⁱ repudiatio.¶ Neqꝫ filiuſfamiliasⁿ repudiando ſine pr̄e: neqꝫ pr̄ ſine filio alteriocet. utriqꝫ autē pn̄t repudiare.Dē ēt ē ſi legitīaⁿ hr̄di P Autas filijs obuenit. D Ipianꝰ.S qui putat ſe neceſſariūº: cūſit uoluntariꝰ non poteritꝰ repudiareᵈ. nam plus eſtᶠ in opiniōe

TDeꝫ.qͣꝫ in ueritate.T eꝯͣrioʳ ꝗ ſe putat neceſſariūuolūtariꝰ exiſte̓ n̄ pōtᵗ CDē.Ec isᵛ ꝗ nō uale̓ teſtm̄: aut falſuꝫ eſſe putat: repudiareᵗ pōtʸ¶ Sꝫ ſi certū ſitᶻ falſum nō eē qd̓falſū dicit̉: ſicut adeūdo acꝗrit: ita⁊ r̄pudiādo amittit hereditatem.¶ Hēs īſtitutꝰ idēqꝫ legitīꝰª: ſi qͣſi īſtitutꝰ repudiauerit: quaſi legitimꝰ nō amittitᵇ hr̄ditatē. ¶ Sꝫ ſi qͦſi legitimꝰ repudiauit: ſiꝗdeꝫ ſcit ſeheredē inſtitutū credēdū eſt utrumqꝫᶜ repudiaſſe. Si ignorat ad neutrā ei repudiatō nocebit. Neqꝫ adteſtamētariā: qm̄ hāc nō repudiauit. neqꝫ ad legitimā: quoniā nōdūPAulus.ei fuerat delataᵇ.S poteſt repudiareᵉ qui ⁊ acꝗLrere poteſt.IDem.Ui he̓ditatē adire. ul̓ bonoꝝpoſſeſſioneꝫ petere uolet: certus eē debet defūctūᶠ eē teſtatorēᵍ.

a ¶Hereditatē. aui. i. patris ſui. idē ſi deceſſiſſet ignorās delatā: vt. sͣ.e. l. ſi quis. §. i. ac.h ¶ Amouerat. qꝛ tunc bn̄ficiū abſtinēdi amiſiſſet cū ſit ſuus: ut. jͣ. eo. l.ſi ſeruū. §. pretor ait. in extraneo ſecus: ut. jͣ. e. l. ſi extraneus. ac.e ¶ Geſſerat. in bonis aui. ⁊ facit. C. ſi ſe ab here. ab. l. i. ⁊ sͣ. l. ꝓxi. ⁊ .jͣ.e. l. neceſſarius. ac.Sami. Illa hr̄ditas ꝑ repudiationēperdit̉ q̄ pōt adiri. ſecꝰſi tūc adiri non poterat.h. d. bar. ⁊ Io. de imo.d ¶ Hoc ita .ſ. ꝙ īſtitutus repudiet. ⁊ ſic ad pͥmum non ꝓximū dictūrefertur. vel ſic hoc ita.vt .ſ. eā eē delatā ſi adit.nō ſic hoc ita .ſ. delataꝫpoſſe repudiare ſi in ea⁊cͣ. qꝛ h̓ ꝯuertibilia ſunteſſe delatā ⁊ poſſe adiri:vt. jͣ. d̓ v̓b. ſi. l. delata.⁊ ſic male loqueret̉e ¶ Nihil egit. niſi corāiudice creditoribꝰ inſtātibus renunciet ⁊ ſe nonadituꝝ dicat: ēt ſi condtio extiterit: ut. jͣ. de cur.bo. dā. l. i. ⁊. jͣ. e. l. ī plrriū. ī fi. q̄ ſunt ꝯͣ. ar. sͣ. d̓orig. iur. l. ii. §. ⁊ cū placuiſſet. ⁊ de of. pͥto. l. leatus. Itē ꝯͣ. jͣ. e. nec is§. ſꝫ ſi qͣſi. ſo. ꝑ. l. jͣ. e. l.illud. Itē ꝯͣ. C. d̓ pac. l.i. ſo. vt ibi. Itē aliud efin bonoꝝ poſſeſſione ptenda ꝙͣ in aditiōe hereditatis: ut. jͣ. de ſcd̓is ta. l. ii. §. ſi ſub ꝯditiōe. ⁊. §.ꝗs ita cū ꝯcor. ⁊. jͣ. de reg. iur. l. ꝗ pōt. ⁊. jͣ. d̓ ſuc. edic. l. i. §. decretalis.de le. i. l. ſi ita ſcriptū. §. i. ⁊. jͣ. e. l. is pōt. ⁊. l. ſi ꝗs extra. §. ſi ita. ac.¶ ¶ Qualis qͣlis. dūmodo nō impoſſibilis de natura vel iure: qꝛ tūc habet̉ ꝓ nō adiecta. vel niſi ſit talis: ut habeat̉ ꝓ īpleta: ut qꝛ nō ſtat ꝑ heredē: ut. sͣ. de ꝯdi. inſti. l. i. ⁊. l. ꝯditiōes. ⁊. jͣ. qn̄ di. le. ce. l. v. ⁊ de ꝯdi. ⁊ demon. l. obtinuit. ⁊. l. aliqn̄.g ¶ Arbitriū .ſ. hr̄dis ⁊ ſic eſt ptātiua.⁊ dic tacite: ut ſi. x. des eſto heres. ſecus exp̄ſſe ſi voles: ut. sͣ. de cōdi. inſti. l. fi. ⁊. l. v̓ba. vl̓ arbitri .ſ. exͣnei tacite nō exp̄ſſe: ut. jͣ. de cōdi. ⁊ demō.l. nōnunꝙͣ. hec aūt ꝯdi. ſi iſte arbitret̉ heres eſto vl̓ tibi lego. videt̉ pura:vt. jͣ. de le. ii. l. i. Itē ꝗdā dn̄t ꝙ ſi exp̄ſſim ſi voles heres eſto. nō ſit ꝓ pura ꝙͣꝙͣ ſtatiꝫ poſſii acꝗrere: ⁊ tūc fallit regula. jͣ. e. l. is pōt. ſꝫ pͥmo debeoificare. ſꝫ dic ut p̄dixi. ⁊ no. sͣ. de here. inſti. l. iam diu.¶ Si quis. Qui nō pōt adire ꝓpter dubitationē an teſtator viuat: vl̓ionis pendētiā nō pōt ēt repudiare. h. d. bar. ⁊ Io. de imo.h ¶ Dubitet. ꝗs dicit̉ dubitare. dic vt. jͣ. eo. l. cū ꝗdam. §. qd̓ dicit̉.i ¶ Nihil agit. qꝛ nec adire pōt: ut. jͣ. eo. l. heres inſtitutus. ⁊. l. ſe. h.ke hereditate .ſ. repudianda. ac.l ¶ Nihil valebit. qꝛ nec adire pōt: ut. sͣ. ea. l. in prin. ⁊. l. ꝙͣdiu. ⁊. jͣ. e. ꝙͣdiu. ⁊ facit. C. de cap. l. nec nos. et. jͣ. e. l. qui ſuꝑſtitis. ac.¶ Neqꝫ filius. Hereditatē filio delatā teſtamētariā vel legitimā pater ⁊ filius ſimul repudiare pn̄t. ſꝫ nō alter ſine altero. h. d. cū. l. ſe.m ¶ Neqꝫ filiuſfa. inſtitutus filius ab aliquo ꝯtēplatione pr̄is. ⁊ ſic ꝓfecticia .ſ. ſit hereditas: ut. sͣ. de vul. ⁊ pup. ſub. l. ſꝫ ſi pl̓es. §. in arrogato.vel ſui cōtēplatione: ⁊ ſic aduenticia nō pōt repudiare vt patri noceat: ſꝫiubebit adhuc eū adire: ut h̓. ⁊. C. de pac. l. filius. ⁊ ecōtra pr̄ nō nocet filio: qꝛ nec antea ꝑtinebat ad filium: ut. jͣ. e. l. placet. vel nō nocet qꝛ poſtmortē pr̄is adire poterit. ſꝫ an̄ ipſi pr̄i? forte nō. ar. ꝯͣ. sͣ. ſo. ma. l. ii. §. deniqꝫ. Acſequēs lex qn̄ ab inteſtato vt ꝑ orficianum: ut. sͣ. e. l. ꝗ in aliena§. ſꝫ ſi legitima. ſꝫ nouo iure ẜm qd̓ querit̉ ꝓprietas filio in aduenticia indubitanter obtinet qd̓ hic dicit: ut. C. de bo. q̄. li. l. fi. Alij dn̄t hic a matre filiū inſtitutū ⁊ in. l. ſe. ab eadē hereditatē delatam ab inteſtato. ⁊ dicunt ēt iure iſto eā q̄ri filio ꝑ. l. sͣ. e. l. ꝗ in aliena. §. ſꝫ ⁊ ſi. qd̓ nō placꝫ. ꝗaprimo ꝑ cōſtantinū hoc fuit inuētum: ut. C. de bo. ma. l. i. ⁊ lꝫ filio deferatur ſtatim patri q̄rit̉. Itē opp. inſti. ꝑ quas per. §. i. vbi pr̄ dat cui vultRn̄. pōt acꝗſitū nūc. qꝛ iā nō eſt ſpes filio. ſꝫ an̄ qꝛ ſpes eſt filio ſi fiat ſuiiuris non poteſt pr̄ repudiare ſicut in ſeruo: ut inſti. de here. inſti. §. alienus. tꝑe .n. aditionis in hereditate ꝯſiderat̉ ꝯditio inſtituti. ſecus in letis ⁊ ſtipulatiōibꝰ vt ibi no. Itē ſecus ē in dn̄o et ẜuo: ut. jͣ. de le. l. legatūſeruo. et de ſuc. edic. l. i. §. ꝑ ẜuū. et facit. C. de repu. bo. poſ. l. filio. et. sͣ. d̓iureiur. l. quāto magis. ibi ipſi aūt re ⁊cͣ. et. C. e. l. renitēte. et d̓ fideicō. l.n ¶ Dē ēt ē ſi legitīa. ex orficiano: ut. §. e. l. ꝗ ī aliena. §. ſꝫ ⁊ ſi legitīa.ex repudiatione. ac.Squi. Error an ꝗs ſit voluntarius vel neceſſarius īpedit repudiationē et aditionē. h. d. bar. et Io. de imo.o ¶ Acceſſarium. ꝗs ſit ſuus et neceſſarius vel neceſſarius tm̄ hēs inſti.

de here. quali. ⁊ diffe. in prin. ac.p ¶ Non poterit. in eodē errore ꝯſiſtens. vt ſic verba ad idē tēpus referant̉: ſicarbor mala nō facit fructus bonos .ſ. exn̄s mala. ⁊ eſt rō qꝛ credens ſe neceſſariuꝫcredit ſe non poſſe repudiare. ⁊ qꝛ de iure ſuo non eſt certus qd̓ omniū heredumcommune eſt. q. ¶ Repudiare. vel adire: ut. jͣ. l. proxi.r ¶ Plus eſt. qꝛ in aīo cōſiſtitlitio: vt inſti. d̓ here. qͣ. ⁊ dif.§. fi. ⁊ no. generale dcm̄: vt. jͣ.de īiur. l. eū ꝗ. §. fi. ⁊. l. itē apd̓.§. interdū. ⁊ sͣ. ꝗ. mo. vſufr.ait. l. is ꝗ. ſꝫ ar. ꝯͣ. sͣ. jͣ. d̓ cri. expi. her. l. fi. ⁊ ꝓ emp. l. ii. §. ſi apupillo. ⁊ inſti. de leg. §. ſi ꝗsre. ⁊. jͣ. de ma. vin. l. iiii.Tecōtrario. ſꝫ in quo ēLeꝯͣ cū idē videat̉? rn̄. sͣ.non repudiat: hic econtra nonadit. ſed vtrobiqꝫ erat voluntarius. ſed putabat ꝙ eēt neceſſarius. ſed nūꝗd ecōtra ſi ī veritate erat neceſſarius: ſꝫ ſe voluntariuꝫ credidit; rn̄. ſi neceſſarius tm̄ ꝓtinus ē heres: vt īſti. d̓ here. qͣ. ⁊ dif. ī pͥn. niſi incaſu qn̄ ſit de neceſſario voluntarius: ut. sͣ. d̓ here. inſti. l. iij.§. ꝗ fidei. ſꝫ ꝗdā dn̄t eū nō fieriprotinus heredeꝫ ꝑ hunc caſuꝫhuius. l. ⁊ in hoc dicit eꝯͣrio. ſiaūt ſuus ⁊ neceſſarius: eſt ꝑ pͥtorē volūtarius: vt no. sͣ. e. l.more. ⁊ iō adire nō poterit velrepudiare cū in ſuo iure errat.t ¶ Nō pōt .ſ. adire hereditatēetiam ſi velit in errore permanens. ac.Ec 1s. Qui dubitat de viribus teſtī nō pōt adire. Iteꝫ aditio alteriꝰ nonL impedit eū ꝗ eſt certꝰ. h. d. bar.u ¶ Nec is. al̓s incipit is qui ⁊ deeſtnec. ⁊ tūc primus ⁊ ſecūdus caſus idē ſit. ſi tu hēas nec ⁊ erunt duo caſus.¶ Pōt. ēt ſi nolit qꝛ de iure ſuo ēx ¶ Repudiare. vel adire: ut. jͣ. l. ꝓxi.incertus. ac. z ¶ Sꝫ ſi certū ſit. puta cū ipſe heres dr̄ falſum cōmiſiſſe: tūccertus ē de iure ſuo: ⁊ ideo adire vel repudiare pōt. ſecus ſi alius dr̄ feciſſe falſuꝫvt hic: ⁊ .jͣ. e. l. cū falſum. ⁊. l. cum quidam in fi.¶ Heres. Repudiatione vnius iuris nō videtur aliud repudiatū: niſi repudiatum nō poterit ſine illo repudiari. h. d. bar. ⁊ Io. de imo.a ¶ Legitimus. qꝛ ꝓximior. b ¶ Nō amittit. pōt ergo vno iure repudiare ⁊ altero amplecti: ſicut ⁊ ille ꝗ iure ciuili ⁊ pretorio ſuccedere pōt: ut no. C. e. l.puberē. ⁊ hoc verū ſi nulli ſint legatarij. al̓s tenet̉ ad onera ac ſi ex teſtō adijſſet:vt. C. ſi omiſ. ca. teſt. l. ii. in pͥn. Itē pōt hic rō colligi quid oꝑetur ſubſtitutioduobus exͣneis inſtitutis. vos inuicē ſubſtituo. cū iure accreſcēdi ſunt idē cōſecuc ¶ Utrūqꝫ. ideſtturi: qꝛ vno iure repudiari altero amplecti poterūt.her̄ditatē vtroqꝫ iure obueniētē. ⁊ eſt. ſic. jͣ. e. l. ī pluriū. ſꝫ ꝯtra. sͣ. e. l. is ꝗ. ii. rn̄.in eo ꝙ pōt h̓ repudiari legitima q̄ nō eſt delata. ſo. jͣ. e. l. illud. ac.d¶ Fuerat delata. bona rō: ut. sͣ. e. l. is ꝗ. ii. rn̄. ⁊. jͣ. de ſuc. e. l. i. §. cū furioſi. habes ergo ꝙ adhuc poteſt adire ex teſtamēto qꝛ nō tenuit repudiatio cum ignorabat ſibi delataꝫ. ſꝫ ſi pōt adire ex teſtamēto nō eſt locus ab inteſtato: qꝛ ꝙͣdiu eſtlocus teſtamētarie ⁊cͣ. ut. jͣ. e. l. ꝙͣdiu. ⁊. jͣ. de reg. iur. l. ꝙͣdiu. ⁊. C. cōia de ſuc. l.ante. ⁊. C. vnde li. l. ii. ⁊ facit. jͣ. de excep. rei iudi. l. ex ſextante. in pͥn. ⁊. jͣ. de reg.tur. l. quotiens. ex duplici. ac.ꝯͣ poteſt. Qui habet ius adeūdi principaliter ⁊ ꝑ ſe nō īpeditū ad ſui vtiE litatem is repudiare pōt ⁊ alter non. h. d. bar. ⁊ Io. de im.e ¶ Is pōt repudiare. ⁊ tunc. ꝗs aūt ⁊ quādo poſſit acꝗrere dic homo liber pr̄fa.compos mentis. maior. xxv. an. ꝗ ſcit teſtatorem mortuū ⁊ ſibi delatam hereditatem. ẜuus ergo ⁊ filiuſſa. adire nō poſſunt. niſi precedat iuſſus: ut. jͣ. e. l. ſi ꝗsmihi bona. §. iuſſum. Item furioſus non: vt. C. e. l. qui ſeruum. In minore dicvt. sͣ. e. l. more. ⁊. l. pupillus no. Item ſcire debet teſtatorē mortuū: ut. jͣ. l. ꝓxi.⁊ ſibi delatam ſcire dꝫ: qꝛ pure inſtitutus uel purificata ē inſtitutio: ⁊ hoc ſcit: vtsͣ. e. l. is qui heres. ⁊ .jͣ. e. l. heres. §. i. ⁊. jͣ. de ſcd̓is ta. l. i. §. ſcīam. Itē debet eſſecertus ꝙ teſtator potuerit teſtari al̓s de viribus teſtamēti dubitat: ut ⁊ .jͣ. e. l. heres. §. fi. Item ꝙ nullus eum precedat ſcire dꝫ. al̓s de viribus teſtamēti dubitare videtur: ut. jͣ. e. l. cum quidam. §. i. Item ſcire dꝫ qua ex cā ad eum pertineat:ex teſtamento uel ab inteſtato: ut. jͣ. e. l. ſi is ad quē. ſed regula huius. l. fallit. nātutor quādoqꝫ ſolus adit vt infanti acquirat: ut. C. e. l. ſi infanti. §. i. ⁊ de bonorum poſ. l. tutor. ⁊. e. l. ſi pupillus. ſed repudiare nūꝙͣ: vt. d. l. tutor. ⁊. jͣ. de ſuc.e. l. i. §. tutor. Item ſeruus repudiare non pōt: ſed poteſt nolle adire: ut. C. de here. inſti. l. iij. in fi. quid autem in filiofami. habuiſti: vt. sͣ. e. l. is qui in fin. Itemdecretalem poſſeſſiōeꝫ bonoruꝫ acquirere quis pōt. non tamē repudiare. ⁊ eſt rōvt. jͣ. de ſucceſ. e. l. i. §. decretalis. concor. ſunt. sͣ. e. l. iiij. cum ſuis cōcordā. ⁊ .jͣ.e. l. ſi quis extraneus. §. ſꝫ ita.Ai hereditatem. Nullus pōt ſe ꝓ herede gerere niſi mortuū teſtatoreꝫ¶ Lſciat. h. d. Bar. f ¶ Qui hereditatē. defunctum .i. mortuum.g ¶ Teſtatorē. ⁊ alia q̄ lā: ut no. sͣ. l. ꝓxi. ⁊ facit. jͣ. e.. l. nemine. ⁊. l. ꝗ ſuꝑſtitis.