Liber

dē neceſſariū. ¶ Sꝫ ⁊ſi ꝗs hr̄s inſtitutꝰª adoptet̉ a filio exhr̄dato: neceſſariū eū non facit: ſꝫ iuberi dꝫ vtadeat: qm̄ mortiſ tꝑe ī ptāteᵇ nō fuerit. nā ꝑ eūᶜ ꝗs exiſte̓ neceſſariꝰ nonpōt ꝗ ipſe nō eēt extiturꝰᵇ. ¶ Celſusᶜ lib. xv. digeſtoꝝ ſcripſit. Euꝫ ꝗmetu v̓boꝝ vl̓ aliqͦ timore coactꝰ:fallēsᶠ adierit hr̄ditatē: ſiue liber ſitheredē nō fieriᵍ placet: ſiue ẜuus ſitdn̄ꝫ heredeꝫ nō facereᵖ.D AuIꝗs filiūfamiliasᶠ heredē īſtituerit: ⁊ ita ſcripſerit. ſi mihi ticiꝰ iſte filiuſfamilias heres nō erit:ſemproniꝰ heres eſto. filio adeunteiuſſu patrisᵏ ſubſtitutus excluditur.¶ Si filiꝰ priꝰ qͣꝫ ſciret ſeⁱ neceſſariū extitiſſe pr̄i heredeꝫ: deceſſerit:relicto filio neceſſario ꝑmittēduꝫ ēnepoti abſtinereᵐ ſe ab aui her̄ditate: qꝛ ⁊ pr̄i eiꝰ idē tribueret̉ⁿ. ¶ Inoī ſucceſſiōe ꝗ eiᵇ heres extitit: qꝰ ticio heres fuit: ticio quoqꝫ heres videturq eē: nec pōt ticij omittereʳ hereditatem.UXpianus.Ore nr̄e ciuitatisᶠ neqꝫ pupillꝰ neqꝫ pupilla ſine tutoris auctoritate obligariᵗ pn̄t. ¶ Hereditas āt ꝗnᵛ obliget nosˣ eri alieno: ētſi nō ſit ſoluēdoʸ plus qͣꝫ māifeſtuꝫ

eſt. ¶ De ea āt hr̄ditateᶻ loꝗmur inqͣ nō ſuccedunt hmōi ꝑſone qͣſi neceſſarieª. ¶ Impubesᵇ ꝗ ī alteriusptāte eſt: ſi iuſſu eius adierit hereditatē: lꝫ ꝯſilijʳ capax nō fuerit: ei acꝗrit hereditatem.Aulus.Apillus ſi fariª poſſit: lꝫ huiꝰetatis ſit vt cām acꝗ̄rēde her̄ditatis nō intelligat: qͣꝫuis non videat̉ ſcire huiuſmodi etatis puer:neqꝫ enī ſcire: neqꝫ diſcernere talisetas pōtᵇ non magis qͣꝫ furioſusᶜ:tn̄ cū tutorisᵇ auctoritate hereditatē acꝗrere pōt. hoc eniꝫ fauorabiliTApianus.ter eī preſtatur.Iex aſſe heres deſtinauerit ꝑtēᵉ habe̓ hr̄ditatis: videt̉ in aſſeꝫ ꝓ herede geſſiſſe. P Ompo.Mpuberibꝰᶠ liberiſ oīmō abſtinēdi ptāſ ſit. ¶ Puberibꝰāt ita ſi ſe nō īmiſeuerit. UXp̄ia.I qui ſe non immiſcuitᵍ hereAditati paterne: ſiue maior ſit:ſiue minorʰ: non eſſe neceſſe pretorem adire: ſed ſufficit ſe non immiſcuiſſe he̓ditati. ¶ Et ē in ſemeſtribus iuris octauio victorino reſcriptum. nō eſſe neceſſe pupillis in integrum reſtitui ex auito contractu:quoꝝ paterᵏ cōſtituerat non agno-

placet ⁊ neceſſariū facit: vt hic ⁊ in fi. huius. l. qꝛ qd̓ filius querit: patri querit. hodie ſecus: ut. C. de bo. q̄ li. l. fi. ⁊ facit. jͣ. de caſtrē. pecu. l. ex caſtrēſi in prin. ac.a ¶ Sed ⁊ ſi ꝗs heres īſtitutus. ab aliquo extraneo vt locū habeat qd̓ dicit in fi.qꝛ ipſe nō eſſet ⁊cͣ. vel dic a patre ſuo in cuius erat ptāte inſtitutus. vel retine ꝑſonas ſuperiores. ⁊ dic nepos ab auo .i. a pr̄e filij exheredati: ꝗ filiꝰ exiuerat de ſuipr̄is ptāte. alioquin nulla eſſetadoptio cū mortuo auo neposin ſui patris caderet ptāte vt inſti. ꝗbꝰ mo. ius pa. po. ſol. §. i.ſed certe hic vltimus caſus ſtare nō pōt qꝛ adoptiōe facta ſtatim ⁊ hr̄ditas iā queſita nepotivtpote ſuo hr̄di acꝗreret̉ adoptanti: ut. sͣ. de adop. l. ſi pr̄ inpͥn. ⁊ ſic iā denuo adiri ſeu acꝗri nō pōt. Itē ⁊ finis nō poſſetbn̄ adaptari. Iteꝫ nec alie duepoſitiones caſus valēt. ſed hecvalet vt dicas ꝙ ticiꝰ filiū ſuuꝫexheredauit ⁊ extraneū īſtituiteoqꝫ mortuo anteꝙͣ adiret a filio exheredato ē adoptatꝰ.b ¶ In ptāte. adoptantis velpatris eius. ac.c ¶ Nam per eū. bn̄ dico ꝙ nōiacit eū neceſſariū naͣm ⁊cͣ. hectn̄ regl̓a fallit. jͣ. de caſtrē. pec.l. ex caſtrēſi. ⁊ dic vt ibi no.d ¶ Extiturijs .ſ. neceſſarius.¶ Celſus. Proteſtatio precedens actui ſequēti contraria:facit vt actus ſubſequens nihiloperet̉. h. d. bar. ⁊ Io. d̓ imo.e ¶ Celſus. al̓s. §. celſus. al̓sl. eum.f ¶ Fallēs: ut qꝛ preſciēs ſe cogendū clā corā ꝗbuſdā fuit ꝓteſtatꝰ ꝙ lꝫ adiret ꝓ nihilo volebat eſſe ad qd̓. jͣ. de le. ii. l. ſiquis in prin. ac¶ Nō fieri. īmo ſit: ſꝫ abſtīetvt. sͣ. qd̓ me. cā. l. ſi mulier. §.ſi metū. ⁊. jͣ. e. l. ſi metꝰ. q̄ ſuntꝯͣ. So. hic fallēs ibi nō. alij dicūt ꝙ hic de eꝗtate ibi d̓ rigore. alij ecōtra ꝙ ibi d̓eꝗtate ṗtoria. hic de ſtricto iure .i. ciuili. alij ꝙ n̄ ſit heres .ſ. cū effectu qꝛ abſtīet.⁊ pͥma placet. Itē opponit̉. metꝰ v̓boꝝ nō fuit iuſtus: gͦ nō impedit fieri heredē:vt. sͣ. qd̓ me. ca. l. v. vi. ⁊ vii. ⁊ ꝗ. ex cau. ma. l. metꝰ. ſo. hic fallēs. vn̄ ſi ēt nullus fuiſſet metꝰ nō tenuiſſet aditio. Itē op. C. e. l. cū aliꝗs. ſꝫ ibi ꝑ iudicē cogituradire. ſic. jͣ. ad ſe. cō. treb. l. nā ꝙ. §. ꝗ cōpulſus.h ¶ Nō facere. hoc pōtintelligi cū ẜuus ab aliquo cōpellit̉ nō a dn̄o: alioꝗn ꝯtra: ut. jͣ. ſi ꝗs omiſ. cauteſta. l. i. §. i. azo. ⁊ facit ad. l. sͣ. de neg. geſt. l. at ꝗ natura. §. ſi libero. ⁊ de tute.l. qui teſtō. in fi. ⁊ de iudi. l. ij. circa prin. ⁊ de auc. pͥſ. l. i. in fi. ⁊. jͣ. de acqui. rerūdo. l. hō liber. in prin. ar. ꝯtra. sͣ. de ritu nu. l. ſi a patre.quis. Uulgaris ſubſtitutio expirat ſi ꝑ īſtitutū adeuntē alteri hereditasC acꝗratur. h. d. Bar. Pau. de ca. ⁊ Io. de imo.īfamilias. alterius ⁊ ſciebat eū filiūfamilias eſſe. alioꝗn diſtingue vt inl ¶ Fiſeruo: vt. sͣ. de here. inſti. l. ſi pr̄. ⁊. l. ſe. k ¶ Pr̄is lꝫ ergo pr̄ nō filius videat̉ eē heres: ut. sͣ. e. l. qui in alienū. §. interdū. nō ideo defecit ꝯditio: qꝛ intellexit ſi heres non erit .i. ſi hereditatē ſibi vel patri nō q̄ſierit: vt. d. l. ſi pater.¶ Si filius. Suus hereditatē patris nō agnitā traſmittit cū beneficio abſtinēdi ꝓut etiam habebat ipſe defunctus. h. d. Bar. ⁊ Io. de imo.l ¶ Sciret ſe. ꝗd ſi ignorauit; rn̄. idē niſi ſe īmiſcuerit. m ¶ Abſtinere. ⁊ habere paternā. ſꝫ ſi vellet abſtīere a pr̄na ⁊ hr̄e auitā poſſet: ut. C. ſi vt ſe ab here.n ¶ Idem tribueret̉ .ſ. ſi viueret: vtab. l. i. ⁊. l. ij. ⁊. C. vn̄ lib. l. ꝗ ſe. azo.jͣ. e. l. ei qui. ⁊ inſti. de here. qͣ. ⁊ dif. § ſi his ꝑmittit. ergo idē ius hēbit eiꝰ heres:vt. C. de iure deli. l. cū antiꝗtas. in fi. ⁊ de re. iur. l. qd̓ in ius. Itē ꝯͣ. jͣ. ꝓxi. §.¶ In omni. Hereditatē agnitā ꝑ defunctū nō pōt eius hēres repudiare. h.d. bar. ⁊ Io. de imo. o ¶ Qui ei. puta ſeio p ¶ Qui. ſeius.q ¶ Uidet̉. no. qꝛ heres heredis ⁊cͣ. vt ⁊. C. de here. inſti. l. fi. ⁊. jͣ. de v̓b. fi. l. heredis. ⁊ sͣ. de pe. here. l. iii. §. ſed ſi ticio. ⁊ dic qd̓ ibi no. ⁊ ad idē. C. de le. l. ī ānalibꝰ. ⁊. jͣ. de iure īmu. l. iiij. fallit in caſibꝰ: vt. jͣ. d̓ v̓b. ſig. l. ſciēdū. ⁊ sͣ. de vul.ſubſti. l. ꝗ liberis. §. fi. ⁊. C. de vſufruc. l. antiquitas. ⁊ de vul. ſubſti. l. ſi filius.⁊ .jͣ. de caſtrē. pecu. l. i. vno modo littera illa intellecta.r ¶ Pōt omittere: ut. sͣ. ꝓxi. §. ꝯtra. ſo. hic adierat ticius. ibi non. ac.Ore. Qui nō pōt ſe obligare nō pōt adire hereditatē. h. d. bar. ⁊ Io. dede imo. Et diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ primo ponit vnā regulā generalem:Scd̓o infert ad ſpeciē. Scd̓a ibi hereditas. bar. ⁊ Io. de imo.s ¶ More ciuitatis. romane per excellentiā: ut inſti. de iure. na. §. ius aūt quemſeruamus: ut. sͣ. de le. ⁊ ſe. cō. l. de quibꝰ in prī. t ¶ Obligari pn̄t .ſ. hereditati vt ſubijcit. ⁊ sͣ. de auct. preſ. l. obligari. §. hereditatē. ⁊ ē rō. ne habeāt dāna: ut inſti. de auct. tu. §. neqꝫ. ⁊ ne vexent̉: ut. sͣ. de mino. l. minor. xxv. Idē deadulto dicas ſine curatore: ut. C. de admi. tu. l. cum ꝗdam. ſi aūt eſt infans ſolus tutor: ut. C. e. l. ſi infanti. §. i. vel dic ſcd̓o obligari alicui ex pacto vt ſil̓itudi

narie ponat̉ .ſ. ꝙ ſequat̉ de hereditate. ac.u ¶ Quin i. ꝙ.x ¶ Obliget nos. ⁊ ſic obligaret pupillos: ut ⁊. jͣ. ad treb. l. nō. n. ⁊. jͣbus ex cau. in poſ. l. iiij.¶ Soluendo: ut ⁊. C. e. l. ſi te. niſifiat inuentarium: ut. C. de iure deli. l. fi. §. ſi autē.z ¶ De ea autē hereditate: ut pupilli eam nō adeāt ſine tutore. ⁊ facit. jͣ.d̓ ꝯdi. ⁊ de. l. ꝙ pupillꝰ.⁊ de reg. iur. l. pupillꝰ.a ¶ Receſſarie. huic enīipſo iure obligat̉ lꝫ poſſit ſe abſtinere iure pͥtorio: vt. sͣ. l. ꝓxi. §. i. ⁊. jͣ.d̓ fideicōmiſ. li. l. cū q̄§. ſed ⁊ ſi ꝗs. Item neceſſarius heres tm̄ qt̓inde abſtinet quo ad ꝗdvt. sͣ. de her. īſti. l. iii. §.ꝗ fideicō. qd̓ qualiter ſitītelligēdū dicā. jͣ. e. l. neceſſariꝰ. ⁊ sͣ. de mi. l. aitp̄tor. §. nō ſolū. azo.b ¶ Impubes. maior īfante al̓s ſolꝰ pr̄: ut. C.e. l. ſi infanti. in prin.c ¶ Cōſilij. pleni aliꝗtn̄ hēt vt dixi. ⁊ facit. jͣ.e. l. pater. ac.PuE viſitibra cumtutoris auctoritate hereditateꝫ adire. h. d. bar.⁊ Io de imo. ſed bal. addit ſi pupillus maior infante fuerita ¶ Si fari .i. maior iufante al̓s ſolꝰ tutor: vtC. de iure deli. l. ſi īſanti. §. i. vel infans tutoreauctore: ut. jͣ. ad treb. l.ſeruo īuito. §. ſi pupillo. ſubaudi gͦ hic maxime. ſed in hoc differt qꝛſi eſt maior nō poteſt ſolus tutor vt ſtatī dices.b ¶ Diſcernere pōt. ſic. sͣ. de iureiu. l. qui iuraſſe. ⁊ de iur. ⁊ facti igno. l.regula. ⁊ .jͣ. d̓ fal. mo. l. i. ⁊. jͣ. rē pu. ſal fo. l. fi. in fi.c ¶ Furioſus.ſꝫ in iſto adit ſolus curator: vt. C. de cu. fu. l. fi. §. tali. ⁊ jͣ. e. l. qui ſeruuꝫſuū. ſed an faciat furioſum heredē. dic vt ibi. at hic oportet ambos cōſentire: ut. C. e. l. potuit. ⁊ ad hoc. jͣ. de re. iur. l. in negocijs.d¶ Cum tutoris: ut. sͣ. l. ꝓxi. noͣ. atcuratoꝝ nō ſufficit pupillo: vt. jͣ. deap. l. cū in vna. §. tutor. ſed adulto ſic: ut. C. de admi. tu. l. cū ꝗdam. Itēin bo. poſ. ſolus tutor: ut. jͣ. de bo. poſ. l. tutor. ac.Iex aſſe. Heres inſolidū inſtitutus adeundo ꝓ ꝑte totā hereditaM tē acquirit. h. d. Io. de imo. vel ſic ẜm bal. Qui partē īdiuidui facittotū feciſſe videt̉. Bal.e ¶ Partē. tm̄ vel ſciens ſe inſolidū heredē. vel credens tm̄ de ꝑte quā vult adire ⁊ dic deſtinauerit .i. propoſueritcū effectu .ſ. adeundo: ut. sͣ. e. l. i. ⁊. ii. ⁊. jͣ. de le. ii. l. neminē. ⁊. l. ſi crimē.⁊ .jͣ. e. l. ꝗ ſe. ⁊ de le. i. l. legatariꝰ. ſed ꝯͣ. jͣ. e. l. ex ſemiſſe. ſo. ibi.Mhuberibus. Minus ſolēnis aditio non officit beneficio abſtinēdi. ſecus ſi aditio teneat lꝫ reſtitutio in integrū ꝯpetat. qꝛ tūc opuseſt reſtitutionis in integrum. h. d. bal.f ¶ Impuberibus. per hanc. l. dicit. py. non eſſe neceſſariam in integ. reſtitu. impuberibus. etiam cum tutore adeuntibus. alioquin idem eſſet inimpuberibus qd̓ puberibus. nam ⁊ puberes reſtituūtur: vt. jͣ. e. l. ſi minor. ſed tu dic ꝙ hic impubes fine tutore: pubes ſine curatore adiueruntcum non haberent tutorem vel curatorem quorum aditio non tenet ipſoiure: ut. sͣ. e. l. pupillus. ergo ſine reſtitutione deſerit. at puberis tenet cacuratorem non habet: ut. C. de in integ. reſtitu. mi. l. ſi curatoreꝫ. ⁊ ideonon ſine reſtitutione iuuatur ſi adiuit vt hic. ⁊. jͣ. e. l. neceſſarijs. Si autcuratorem habet ſimilis eſt pupillo: ut dicta. l. ſi curatorem. Uel ſecundo intellige ꝙ impuberes vocet minores. xxv. an. qui iuuantur etiam ſiadierint vel ipſo iure vel per reſtitutionē ut ex premiſſis patet. at puberesvocet maiores xxv. an. qui nullo modo iuuātur: ut hic ⁊. C. de repu. here. l. iiij. ⁊ ẜm hoc non facit hec. l. pro. p. in eo ꝙ dixit pupillum ſoluente.debitum naturale condicere: non prehabita reſtitutione: vt ⁊ .sͣ. de condi. inde. l. interdum. quia hic nec ante aditionem tenebatur. nec poſt cuꝫſine tutore adiuit. at ibi naturaliter ſaltē tenebatur. ⁊ ideo nō condicit ſolutam ⁊ conſumptam ſine reſtitutione: ut ibi no. ⁊ facit. sͣ. de mi. l. aſi ptor. §. ſed ⁊ ſi heredi. ⁊ jͣ. l. ꝓxi. ac.qui. Suus qui ſe non immiſcuit poteſt abſtincre bene ficio edicūpretoris ſine aditione iudicis. h. d. Io.Immiſcuit. erit ergo ſuus: ut in rubrica no.h ¶ Siue minor. ſed minor ēt pōt: vt. sͣ. l. ꝓxi. accur.i ¶ Quoꝝ. pupilloꝝ. k ¶ Pater. cui ſucceſfer āt pupilli. ac.