Liber

N tempus capiende hereditatis inſtitui heredeꝫ poſſe beniuolētie eſt: veluti lucius ticius cuꝫcapereª poterit heres eſtoᵇ. idē ⁊ inlegato. ¶ Quotiensᶜ nō apparetquis heres inſtitutꝰ ſit: inſtitutio nōvalet. Quippe euenire pōt: ſi teſtator qͣꝫ plures amicos eodē noīe habeat: ⁊ ad deſignationem nominisſingulariꝰ noīe vtat̉: niſi ex alijs aꝑtiſſimis probationibus fuerit reuelatum pro qua perſona teſtator ſencx.L Abo.Eredes fine partibus vtrumconiunctim an ſeparatim ſcribantur hoc intereſt: ꝙ ſi quis ex coniunctis deceſſerit: hoc nō ad oēs ſꝫad reliquos qui coniuncti erant pertinet. Sinauteꝫ ex ſeparatis ad oēsqui teſtamento eodem ſcripti ſunthęredes portio eius pertinetᶜ.TDem.Ius ſeruumᶠ qui poſt morteꝫA meam natus erit: heredem inſtitui poſſe labeo frequenter ſcribit:idqꝫ verū eſſe manifeſto argumento cōprobat̉: qꝛ ẜuus hereditariuspriuſqͣꝫ adeat̉ hereditas inſtitui heres pōt: qͣꝫuis iſte teſtamēti facti tēore nullius ſit.I DemEreditas ad ſtaciūᶻ primumTnullo iure ꝑtinet: cum inſtitutus heres non ſit. nec quicqͣꝫ eiʰ prodeſt qd̓ ab eo aliꝗd legatū eſt. aut libertus ei defuncti teſtamento commēdatus eſt. ſeruuſue ex quoˡ ſi manumiſſus non eſt: ſeruus eſt.N Omponius.Iita quis heredes īſtituerit:ticius he̓s eſtoᵏ. gaius ⁊ meuius ex equisⁱ partibus heredes ſunto. quāuis ⁊ ſyllabaᵐ coniunctionēfaciat: ſiquisⁿ tamen ex his decedatnon alteri ſoli pars accreſcit: ſed oībus heredibus ꝓ hereditarijs por-

tionibus: qꝛ non tam coniūxiſſe qͣꝫceleriterᵈ dixiſſe videatur.IDem☞ I ita ſcriptum fueritꝰ ticius ⁊thitaſus ſi in capitolium aſcēderitᶜheres eſtoʳ: thitaſus heres eſto: ſecunda ſcriptura potiorʳ erit. plenior eſt enimqͣꝫ prior.TDem.I quis ſempronium heredeꝫinſtituerit ſub hac conditione.ſi ticius in capitolium aſcenderit qͣꝫuis non al̓s heres eē poſſit ſempronius niſi ticius aſcendiſſet in capitolium: ⁊ hoc ipſum in poteſtate ſit repoſitum ticij: quia tamen ſcripturanō eſt expreſſa voluntas ticij: eritvtilis ea inſtitutio. ¶ At quin ſiꝗsita ſcripſerit. ſi ticius voluerit ſempronius heres eſto: non valet inſtitutio. Quedamᵛ enimᵗ ſi in teſtamētis exprimantur nullum effectuꝫ habentʸ que ſi verbis tegantur eandēſignificationem habent quaꝫ haberent expreſſa: ⁊ momentumᶻ aliqd̓habebuntª. Sic enim filij exheredatio cum eo valet: ſiquis heresᵇ extiterit: ⁊ tamen nemo dubitat: quin ſiita aliquis filium exheredauerit: ticius heres eſto. ⁊ cum heres erit ticius: filius exheres eſto: nullius momenti eſſe exheredationem.P Roculus.¶Orneliusᵉ ⁊ meuius vter eorum volet heres eſto vterqꝫ vult.Trebatius neutrum fore heredeꝫ.Cartilius vtrūqꝫ. Tu cui aſſentis;proculusᵇ cartilio aſſentio. ⁊ illamadiectionem vter eorum volet: ſuperuacuamᵉ puto. id enim etiam eanon adiecta futurū fuit: vt vter vellet heres eſſet: ⁊ vter nollet heresnon eſſet. ¶ Ꝙ ſi hi ex numero neceſſariorum heredes eſſent: tunc idnon fruſtra adiectum eſſet: ⁊ nō ſolū figurāʳ: ſed vizᵍ quoqꝫ ꝯditiōisᵖ

N tempus. Poteſt quis inſtitui in tempus quo capere poterit. hoc diEcit Bar. ⁊ Io. de imo.a ¶ Cum capere. ⁊ ſic lꝫ nō ſit capax teſtamēti tꝑe ſi tn̄ poſtea efficiatur capax eritheres. ſecus ſi ſimpliciter eumiſſet qn̄ non teneret inſtitutio: ſi tunc cum inſtituitur nō eſſet capax: vt. sͣ. eim. §. i. que eſt contra. Iteꝫ cōtra. sͣ. e..l. hereditas. ⁊ īſti. eo. §. heres.ſed ibi ex certo die: hic ex incerto. Itē contra. jͣ. de regu. cato..l. i. ſed hic teſtator noluit regulam habere locum. ⁊ fac̄. jͣ. dele. ij. l. ſi ita quis teſtō. ⁊. jͣ. ti. i.l. ſi is qui heres.b ¶ Heres eſto. nota heredempoſſe inſtitui cum erit capax: lꝫnon ſit heres capax tempore teſtamenti. ac.¶ Quotiens eitiat̉ inſtitutio ꝑꝑ incertitudineꝫ ꝑſonaꝝ.h. d. Bar. ⁊ Io. de imo.c ¶ Quotiēs. dic vt noͣ. jͣ. d̓ le.ij. l. ſiꝗs ſeruū. §. ſi īter duos.⁊. l. ſi ꝗs ticio. §. fi. ⁊ facit. jͣ. derebus du. l. ſi fuerit. ⁊ sͣ. eo. l.quotiēs. §. heres. ⁊ de te. tu. l.duo ſunt ticij. ⁊ de ma. teſt. l.cum ex pluribus. ⁊ de adi. le. l..iij. §. ſi duobus. ⁊ de condi. ⁊de. l. falſa demonſtratio. §. i.d ¶ Singulari noīe. veluti ticius amicus ſit mihi heres. nāſi utit̉ plurali noīe uterqꝫ eſſetheres. y. Itē. sͣ. e. l. ꝗ ſoluendocontra. ſed ibi vnus ſupereſt.Eredes. Portio ꝯiunEcti deficiēs accreſcit cōiunctis: ſed portio diſiuncti accreſcit omnibus. h. d. Bar. ⁊ Io.de imo.e ¶ Pertinet. ut ⁊. C. de cad.tol. §. his ita. ⁊ sͣ. e. l. liber hō.§. cum ꝗs. ⁊. jͣ. d̓ le. iij. l. re cōiuncti. nec ob. sͣ. e. l. iteꝫ ꝙ ſabinus. §. i. qꝛ ibi non fuerunt cōiuncti verbis: vt ibi noͣ.Ius ſeruum. Pōt inſtitui ſeruuꝫ eius qui poſtmortem teſtatoris naſcitur. h..d. Bar. ⁊ Io. de imo.f ¶ Eius ſeruum. facit īſti. eo..§. ſeruus alienus. ⁊ sͣ. e. l. nōminus. §. i.Ereditas. Non videt̉quis inſtituere cum queꝫlegando grauauit. h. d. bar. ⁊Io. de imola.¶ Ad ſtacium. propriuꝫ nomen ſtacius primus.b ¶ Ei. ſtacio: vt videatur inſtitutus. ac.¶ Ex quo .i. ex qua cōmendatione ſi manumiſſus non eētal̓s .ſ. non ſit liber. ⁊ facit. sͣ. eo. l. ex facto. etiā alij dicunt ſeruum fuiſſe commendatum: ut libertum. ⁊ tunc dicunt fallere in milite. ut. C. de teſta. mili. l. ex his.Item dic legatuꝫ nō valere vt. jͣ. de le. iij. l. ſi fuerit. §. fi. ⁊. l. ſe. ⁊ facit. C. de iur.⁊ fac. igno. l. cum teſtamentum.I ita. Coniunctus re tm̄. ⁊ coniunctus verbis tm̄: ad portionem vacanteꝫO pariter admittitur. h. d. Bar. ⁊ Io. de imol.k ¶ Ticius heres eſto. ꝑ hoc apparet ꝙ totā hereditatē ei aſſignare videtur.l ¶ Ex equis. ergo fuerunt iſti duo non re coniuncti: ſed verbis tm̄: qꝛ per cōpulatiuam coniunctionē: ut. jͣ. de le. iij. l. re coniuncti. ac.m ¶ Syllaba ⁊. dictio eſt.n. ¶ Siꝗs. gaius vel meuius. nā de ticio nō eſſet dubitatio: qꝛ idem eſt in eo.o ¶ Celeriter. electiue. q. d. non cōiunxit .ſ. re: quia dixit pro equis: al̓s eſſet ſecusſi omiſſum ſit pro equis: vt. sͣ. ę. l. interdū. ſed celeriter dixit .ſ. coniungēdo verbis. ſicqꝫ dixit celerius ꝙͣ ſi dixiſſet gaius heres eſto: ⁊ meuius heres eſto. Alij dicunt vt azo. ⁊. h. ꝙ coniunxit .ſ. re. nam quantum ad ius accreſcendi re omnesvidētur coniuncti: quaſi teſtator id dixiſſet celeriter: verę tamen duo verbis: alterre coniunctus eſt. ⁊ ſic ẜm eos fictione ſunt re coniuncti. apparet ergo gaium coniunctum eſſe meuio verbis ⁊ ticio re: ⁊ ſic ſimul admittuntur per. l. iſtaꝫ licet alijpreferant re coniunctum: alij verbis coniunctum. ar. jͣ. de le. iij. l. re coniuncti. ⁊hoc dicunt ꝙ re tantum ſunt coniuncti. ⁊ ꝙ dicit ſyllaba ⁊: facit coniunctionem.ſ. al̓s non hic: quod non placet. Si autem re ⁊ verbis aliquis eſſet coniunctus

deficienti: ille prefert̉: ut. sͣ. eo. l. heredes. ⁊. d. l. re coniuncti. ⁊ facit. sͣ. e. l.liber homo. §. ticius. ⁊. jͣ. de le. ij. l. meuio. ⁊. C. d̓ cadu. tol. §. his ita. ⁊. .jͣ.de le. ij. l. lucius. §. lucius. ac.ita ſcriptum. Inſtitutio plenior pͥualet. h. d. Bar. ⁊ omnes.p O T Fuerit .ſ. ticius.¶ Aſcenderit .ſ. quilibet eorum. ac.r ¶ Eſto .ſ. pure. ac.s ¶ Potior. nō pleniorē uoluntatē ẜuādā. ac.t ¶ Plenior. eſt .n. pura ad qd̓. sͣ. e. l. ſi te ſolū.§. i. ⁊. jͣ. de ꝯdi. ⁊ d̓mo..l. nam ad ea.Md̓ pot contem in alquis Inſtitutioterius voluntateꝫ exprſam. ſed tacitaꝫ ſic. h. d.Bart. ⁊ Io. de imo.n ¶ Siꝗs. q̄dā. nota q̄dā expreſſa nocēt qͥ tacita nō nocerent. ac.x ¶ Quedā eniꝫ. non tn̄oīa: vt. jͣ. l. proxi. ac.¶ Effectum hn̄t. ꝯcor..jͣ. de condi. ⁊ d̓mon. l.nōnunꝙͣ. ⁊. l. ſi in diemin fi. ⁊ sͣ. e. l. illa. ⁊. jͣ. dle. ij. l. ſi ita legetur. ſeqarg. ꝯͣ. jͣ. eo. ti. l. i. ſol. utibi. Itē facit. sͣ. e. l. taleꝫ.§. i. ⁊ de ver. ob. l. eū ꝙ.§. i. ⁊. jͣ. d̓ le. i. l. ſi ita leget̉. §. i. ⁊. l. ſenatꝰ. §. legatuꝫ. ⁊ sͣ. de teſta. tu..ſ. tutor ita. ac.z ¶ Momentū .i. firmitatem. ac.a ¶ Pēbūt .i. valebūt.b ¶ Siꝗs heres. dic̄ ꝙſunt v̓ba legis. q. d. nulla ē exheredatio niſi heres inſtitutus ſit ⁊ adeatut. jͣ. de cōtra ta. l. filiuꝫ.§. ſed cū exheredatio. ⁊ſic lex intelligit hanc cōditioneꝫ: q̄ ab hoīe nonpōt poni vt ſubijcit: qꝛnon pōt fieri exheredatio ſub ꝯditione: vt. sͣ. d̓libe. ⁊ poſth. l. iij. §. pure. ⁊ qd̓ ſi fiat ille gradꝰnon valeret habito filiopreterito vt. jͣ. titu. i. l. exſcō. §. lucius. cū enim exheredatio debeat precedere effectum inſtitutionis ne filius inueniat̉ pͥteritus. hic non eſſet itaimmo precedere inuenitur inſtitutionis effectꝰcum ſic dixit: ſi ticius heres ⁊c̓.Ornelius. Expreſſio eorū que tacite inſunt nihil operat̉ ſi expriAmant̉ ꝓut īſunt: ſecus ſi alio mō exprimantur. h. d. Bar. uel ſic ẜꝫDy. Ray. Ang. ⁊ Io. de imo. Inſtitutio collata in voluntatē expreſſaꝫextranei inſtituti non reddit inſtitutionem conditionalem. Idē in ſuo neceſſario: qꝛ non facit inſtitutionem conditionalem: ſed facit de neceſſariovoluntarium. h. d. ẜm predictos.c ¶ Cornelius. tu procule.¶ Proculus. in ſcd̓a ⁊ prima perſona de ſeipſo dicit. ac.e ¶ Suꝑuacuā. ſuperuacua ē ī hereditate: qꝛ etiā eo nō adiecto nō acꝗfitur niſi velit. vn̄ nō trāſmittit̉ hereditas nō adita ad heredē: ut. C. de cadu. tol. §. in nouiſſimo. ſecus tn̄ in legato: vt. jͣ. de le. i. l. ſi ita legatur. §.illi. ⁊. jͣ. de cōdi. ⁊ de. l. ſi ita expreſſiꝫ. qꝛ legatū poſt mortē teſtatoris traſmittit̉ vt predicta. l. dicit̉. ſi ita legatū. ſed nōne hereditas ī quibuſdā caſibus etiā nō adita tranſmittitur: ut. C. de his q̄ an̄ aper. ta. l. vnica. an erto tunc erit idē qd̓ in legato? Rn̄. ꝙ nō. ſed videt̉ idē ar. eiuſdem. l. ac.f ¶ Figurā .ſ. verboꝝ ſuperuacuā: q̄ .ſ. non dicemus: ut. jͣ. de ac. ⁊ ob. l.nō figura. ac.f ¶ Figuram .i. formam.g ¶ Uim. ideſt poteſtatem.h ¶ Conditiōis. quia ſi nollent eſſe heredes non inuiti: quod eſſet niſi hecconditio eſſet: vt hic. ⁊. jͣ. de condi. inſtitu. l. uerba. ⁊ jͣ. eodem. l. ia diu in