De heredibus inſtituendis.XXVIII

7 0

diª tꝑe teſtamenti cuius romanusᵇfuit: deinde ei aqͣ ⁊ igniᵉ interdictuꝫeſt heres ſit: ſi intra illud tp̄s quo teſtator deceſſit redieritᵇ. aut ſi ſub cōditiōe hr̄s īſtitutusᵉ ē: quo tꝑe cōditio extitit. Idē ⁊ in legatisᶠ ⁊ ī bonorū poſſeſſionibus. ¶ Ticius ex ſemiſſe he̓s eſto. ſeius ex qͣdrante heres eſto. ticius ſi in capitoliū aſcēderit: ex alio qͣdrāte hr̄s eſto. an̄qͣꝫ capitoliū aſcendat ſi ꝓ herede geratex ſemiſſeᵍ heres erit. ſi capitoliumaſcendat etiā ex qͣdranteᵛ hēs erit.Nec erit ei neceſſe ꝓ hē̓de gerere.ꝗppe iā heredi. ¶ Si ita ſcriptumfuerit. ticiꝰ ex ꝑte tertia: meuiꝰ ex ꝑte tertia heredes ſunto. ticius ſi ītratertias calēdas nauis ex aſia venerit ex reliqͣ ꝑte hr̄s eſto: videamꝰ neticius ſtatim ex ſemiſſe hr̄s ſit. namduo hr̄des inſtituti ſunt: ſed ticiusˡaut ex ſemiſſeᵏ aut ex beſſeˡ. itaqꝫ ſextansᵐ vtiqꝫ erit īpendentiⁿ vt ſi cōditio extiterit ex beſſe hr̄s erit: ſi nōextiterit ille ſextāsᵇ meuio accreſcet.¶ Sꝫ ſi deceſſerit ticius anteqͣꝫ cōditio exiſtat: deinde cōditio extitit:tamen ille ſextans non ticio herediſed meuio accreſcet. nam cum adhuc dubium eſſet ticio an meuio isſextans datus eſſet ticius deceſſit.nec poteſt intelligi datus ei qui tempore dandi in rerum natura nonfuit. ¶ Si attilicinusq ticium ⁊ meuium ⁊ ſeium equis partibus heredes inſtituit: ⁊ ticiusᶠ interim ſolusadijtᶻ hereditatē: ⁊ ſeiumᶠ heredeꝫ

inſtituit: poterit ſeius ticij adire he̓ditatēᵉ attilicini: vel adire vel omittere. ſꝫ attilicio an̄qͣꝫ adeat vl̓ omittat eiꝰᶠ hr̄ditatem ex ſemiſſeᶻ hereserit. ſi adierit ſeiꝰ artilicini hereditatē ticiꝰª ex triente dūtaxat hr̄s erit. ⁊ꝑ hereditatē ticij triensᵇ dūtaxat adſeium perueniet: alterū trientem exſua inſtitutione habebitᵉ. Quid ergo ſi ab attilicino ticius ⁊ ſeius hēdes inſtituti ſunt: ticius adierit hereditatem ticioª ſeiusᵇ heres extiterit:poteſt ne attilicini hereditateꝫ omittere: an neceſſario eiᶜ ex aſſe eſtᵇ heres? Quippe cum alius nemo heres inſtitutus eſt qͣꝫ isᵉ ipſe: ꝗ ex aliqͣparte iam heresʳ eſt: perinde ē quaſi vnus heresª per ticiumʰ inſtitutꝰſit.G Elſus.Ui ſoluendo non erat ſeruuꝫprimo loco ⁊ alterum ſeruuꝫſecūdoˡ loco heredes ſcripſit. ſolusis qui primoª loco ſcriptus eſt hereditatem capitˡ. nam lege elieſcentiaita cauetur: vt ſi duo plureſue ex eadem cauſa heredes ſcripti ſunt: vtiquiſqꝫ primus ſcriptꝰ ſit heres ſit.QQ Odeſtinus.Ui volebat filiam exheredareᵐ: ſic teſtamento comprehendit.Te autem filiam ideo exheredauiquoniam contentaꝫ te eſſe dote volui. q̄ro an efficaciter exhr̄data ſit?Modeſtinus reſpondit nihil proponi cur non eſſet voluntateⁿ teſtatoris exheredata.

ſubſtituti: ⁊ vnius ꝑs deficit accreſcit alijs ſubſtitutis ſecum p̄dicto mō.¶ Si heres. Media tēpora nō nocent. h. d. Bar. ⁊ Io. de imo.a ¶ Scribendi: ſecus ſi ſit nūcupatiuū: qꝛ nō curat̉ tempus teſtamēti ẜmoſdam quod non placet. ac¶ Ciuis romanus. cui ſoli legari pōt. vt. jͣ. ad. l. fal. l. i. in prin. ac.c ¶ Et igni. cuius loco ēdeportatio: vt. jͣ. ad. l.iul̓. pe. l. iij. ac.d ¶ Redierit. in ciuitatem.e ¶ Peres īſtitutus. ſubaudi redierit in ciuitateꝫeo tempore quo ⁊c̄. h.f ¶ In legatis. veruꝫ inlegatis tm̄ inſpici vnitempus dꝫ: nō vt in heredibus tria: vt noͣ. sͣ. e..l. ſi alienū. §. i. ⁊ fa. sͣ.eo. l. ſeruum. ⁊. jͣ. titu.mo. l. ſi is ꝗ. ⁊ de manmiſ. teſta. l. ariſto.¶ Ticius. Inſtitutꝰex parte pure: ⁊ ex parteſub conditione. ſi hꝫ coheredē adeundo ex pura: ex illa ē heres: ⁊ etiaꝫpro parte conditionalisinſtitutionis quam habiturus eſt in omnē euētuꝫ eſt heres conditionependēte: ſed ea exiſtenteeſt heres in totum ſinenoua aditione. ⁊ decedēs interiꝫ cōditiōe pendēte non tranſmittit partē: que erat in pendenti.h. d. cum. §. ſe. Barto.⁊ Io. de imola.g ¶ Ex ſemiſſe. ⁊ etiamex ea parte quadrantis:que eum tāget ēt cōditione deficiēte. vt. sͣ. eo. l. ſiquis ita ſcripſerit. ⁊ jͣ. ꝓimo. §.b ¶ Etiam ex quadrante. toto. vel dic reſiduepartis quadrantis ſinevlla aditione vt hic ⁊ sͣ.eo. l. ſi te ſolū. ⁊. jͣ. de ſe.ta. l. ij. §. ſi duo. ſed contra. jͣ. d̓ acꝗrē. here. l. ſirum eſt: qꝛ ſtatim adeūdo vnā acquiro alterā ſi iaꝫ delata eſt. ſi v̓o nōdūſolus. So. nō ob. qꝛ vedelata acquirā eā cū defert̉. nec erit opus noua aditione: vt ibi noͣ.i ¶ Si ita ſcriptum. Ticius. de quo primo dictum eſt qui fuit inſtitutusex ſemiſſe. ac.k ¶ Aut ex ſemiſſe. ſi conditio deficiat. ac.l ¶ Cx beſſe. ſi extat conditio.n ¶ Impendēti. cōuenit̉ interim pēdente ꝯditione tn̄ ꝗlibet eoꝝ ac ſi nihilm ¶ Sextans .i. due vncie.impēdenti eēt: vt. jͣ. ad. l. fal. l. ꝗ fundū. §. ſi tu. ſꝫ dic ꝙ alteriꝰ ſextātis ſtatim eſt heres ticius vt hic dicit̉. ſed pone nō extitit conditio ergo nō habetiure inſtitutiōis. Itē nō iure accreſcēdi qꝛ nō deficit pars ſocij vt. jͣ. de acqui. here. l. ſi dolus. rn̄. nō videt̉ ſub conditione relictus cū in oēm euētūſit habiturus: vt. sͣ. eo. l. ſiquis ita. ⁊ sͣ. proxi. §. alterius autē ſextātis nōeſt heres: quia forte conditio deficiet. ac.o ¶ Sextans .i. ille due vncie.p ¶ Nō ticio heredi. ad qd̓. C. de cadu. tol. l. i. §. ſinaūt ſub cōditiōe. ſedcōtra. jͣ. de acꝗ. here. l. ꝗ ex duabus. So. ibi nō habuit coheredem lꝫ. R.ibi gloſauerit ꝯͣriū: ſed male vt noͣ. ibi ꝑ. l. precedentem. Hec ſequēs gloſa in alijs libris raro reperitur.q ¶ Si attilicinus. continet duos caſus. Primus eſt talis. pone attilicinus ticiū ſeium ⁊ meuiū inſtituit heredes ex eꝗs partibus duobus deliberatibus: ticius tm̄ pro ſua ꝑte adiuit hereditatē attilicini: deinde condiditſuū teſtm̄ ⁊ ſeium ex aſſe ſibi heredē īſtituit: mō querit̉ an ſeius poſſit adire hereditatē ticij ⁊ omittere hereditatē attilicini? Rn̄. ꝙ ſic ſed interiꝫ eritheres ipſi attilicino ex ſemiſſe. Sed quid erit ⁊ ſi ſeius adeat hereditatemattilicini? Rn̄. ꝙ tunc ex ꝑſona ticij erit heres attilicini ex triente: ⁊ ex ſuaex alio triēte: ⁊ ſic habebit beſſem. Secundus eſt talis. pone attilicinus tātu inſtituit ticiū ⁊ ſeium: poſtea ſolus ticius adiuit hereditateꝫ attilicini ⁊ſeium inſtituit: qui ticio extitit heres. modo queritur an ſeius poſſit omittere hereditatem attilicini. an neceſſario illi attilicino ex aſſe heres erit?

Rn̄. ꝙ ille eſt heres. cum ipſe ſolus eſt heres ticij qui pro parte adiuit hereditatem attilicini: ⁊ ſic ſolus partiuꝫ eſt heres attilicini ꝓ ꝑte. Si igit̉ nō adeat ex ꝑſona ſua: tūc cū totā hereditatē ticius adiuit: partē quam omiſit ex ſua perſona: experſona ticij habebit: ⁊ ſic idem eſt ac ſi partium ipſe ſolus fuiſſet heres inſtitutus. ſecus autem ſi non eſſent tantum duo inſtituti ab attilicino: vt in principio§. dicitur.¶ Si attilicinus. Qui adithereditatem heredis defunctiex parte inſtituti ſi ſuam propriam dimittit: eius portio pro ꝑte ſibi accreſcit ſi habet coheredem: al̓s inſolidum erit heres.h. d. Et diuiditur in duas ꝑtes principales. Naꝫ primo loquitur quādo heredes tres fuerunt inſtituti. Secundo quando duo tantum. Scd̓a ibi. ꝗdgo. Io. de ſmo.q ¶ Si attilicinus. in primo caſu ſunt tres. in ſecundo duo heredes.q ¶ Attilicinus .ſ. teſtator.r ¶ Ticius. primus heres.s ¶ Adijt hereditateꝫ. pro parte ſua .ſ. tertij. ac.t ¶ Seium .i. coheredē ſuum.u ¶ Ticij adire hereditatem. ⁊ſeium ſuum coheredeꝫ ticij ſuicoheredis a quo fuit inſtitutꝰ.x ¶ Adire hereditatem. ſuo ꝓprio noīe. Ray. vel adire proſua parte que eſt tertia. ac.y ¶ Eius. ticij.z ¶ Ex ſemiſſe .i. ex medietatehereditatis. trientem .n. habetex ſua inſtitutione. medietatemtrientis ticij habet iure accreſcēdi ſi eius hereditateꝫ nō adijt:alius medius triēs eſt in ſuſpēſo. ac.z ¶ Ex ſemiſſe .ſ. interim. ⁊ hocex perſona ticij. nā ⁊ ſi repudiat ex ſua perſona: tn̄ ex ſemiſſeheres erit. ac.a ¶ Ticiꝰ. extriente dūtaxat heres erit. i. fuiſſe dicendus eſt.b ¶ Triens. hereditatis poneticij. ac.c ¶ Habebit .ſ. ſeius.a ¶ Ticio. teſtatore.b ¶ Seius. dūtaxat .ſ. hi duoe ¶ Ei. attilicino.⁊ ſub. ⁊ ticius ⁊cͣ.d ¶ Ex aſſe hr̄s eſt. ⁊ certe ex aſſe hr̄s eſt ſaltem ꝑ ticium cui ſuccedit. ut. C. de cadu. tol. §. his ita. ⁊. jͣ. eo. ti. l. ſi plures. §. ij. C. de iure deli. l. quidam. ⁊ in aucͣ.de here. ⁊ fal. §. primum. ac.e ¶ Quā is .ſ. ſeius. ac.f ¶ Heres eſt. attilicino per medium ticium. ac.g ¶ Heres. cum non vult eſſe heres ex teſtō attilicini. ac.h ¶ Per ticium inſtitutus ſit .ſ. ab initio qm̄ heres heredis ⁊cͣ. ut ⁊. jͣ. de ver. ſigni. l. ſciendum. ⁊. C. de vſufru. l. antiꝗtas. ſed certe īmo videt̉ partē hereditatis attilicini eum directe habere: aliam per obliquum ꝑ mediuꝫ ticium ut. sͣ. eo.l. quotiens. §. ſi quis primum. contra: ſed ibi voluit ſic habere: hic noluit habevt ex teſtamento attilicini.Ui ſoluendo. Seruus primo loco inſtitutus ab eo qui non ē ſoluēdo: ēheres neceſſarius. h. d. Bar. ⁊ Io. de imo.i ¶ Secundo loco. in ſcd̓o gradu tn̄. ac.k ¶ Qui primo. quaſi maiorē ad eū affectionē habebat: ut hic ⁊ jͣ. e. l. ſi non lex.§. tēporibus. ⁊ ar. jͣ. de fideicō. lib. l. generaliter. §. ꝗd ergo ſi plures. ⁊ sͣ. devſufruc. l. quotiēs. ſꝫ hoc fallit. jͣ. qui ⁊ a qui. ſiquis heres. ⁊ sͣ. e. l. ſi is qui ſoluēdo. q̄ ſunt ar. cōtra. itē facit. sͣ. e. l. qui ſoluendo.l ¶ Capit. nota ordinē ſcripture ſeruandum.Ui uolebat. Uerba enunciatiua ēt in actu odioſo diſpoſitionem induLcunt. h. d. Bar. ⁊ Io. de imo.m ¶ Exheredare. videbat̉ ꝙ nō quia eā non exheredauerat: lꝫ dixiſſet iō exheredaui. ſed tamen videtur bn̄ exheredata: quia dixit ꝙ eēt contenta dote: ⁊ ſic eamalienam fecit a ſua hereditate. ⁊ hoc eſt etiam exheredare. ut. C. de lib. pre. l. iij.azo. ⁊ facit. sͣ. de rei vēdi. l. emptor. §. fina. ⁊ sͣ. ſol. ma. l. ſi ſocer. §. i. ⁊. jͣ. de ali.le. l. cum vnus. §. fi. ⁊. jͣ. de dona. l. ex hac. ſed ar. contra. sͣ. eo. l. ex facto. Itemnoͣ voluntatē magis ꝙͣ verba inſpici. ſic. jͣ. de adi. le. l. iij. §. conditio. ar. contra. jͣ. de vſufruc. le. l. ſi alij.n ¶ Uoluntate. no voluntatē magis ꝙͣ verba inſpici. ac