Liber

partibus heredes ſunto: quos inuicem ſubſtituo. Quero quantuꝫ vl̓priores duo ex ſemiſſibus inſtituti:vel poſterioresª habere debeant;Marcellus reſpōdit in obſcuro eēcornelium ⁊ ſaluſtium ⁊ varonemprimo an ſecundoᵇ vel tertioᶜ gradu heredes inſtituere voluerit. ſedẜm ſcripturam teſtamēti q̄ proponeretur: alterum aſſem datumᵇ eisvideriᵉ.EratiusAter filio impuberiʳ ſeruumE heredem ſubſtituit: liberūqꝫeū eſſe iuſſit: eumꝰ pupillus vēdiditticio. ticius eum iam primo teſtamēto factoᵇ in ſecundo teſtamēto liberum heredemqꝫ eſſe iuſſit. Superiusⁱ teſtamētum ticij ruptum ē qꝛis ſeruus liber ⁊ heres poteſt eſſe: ⁊vt ſuperiusⁱ teſtamentum rumpatur ſufficitᵏ ita poſterius factum eēvt aliqͦ caſu potuerit ex eo hē̓s exiſtereˡ. ¶ Quod ad vim autem eiꝰinſtitutionisᵐ pertinet: ita ſe res habet: vt quādiu pupillo ex ea ſubſtitutione heres poteſt eſſe: ex ticij teſtamento libertatem hereditatēqꝫⁿconſequi non poſſitº. Si pupillus in ſuam tutelam ꝑuenerit: ꝑīdeex ticij teſtamento liber hereſqꝫ ſit:ac ſi pupilloᵖ ſubſtitutus nō fuiſſet.¶ Si pupillo heres extitit propriꝰeſt: vt ticio quoqꝫ ſi velitq heres eēoſſit.NAulus.Iis qui ſoluendo non eſt primo loco ſtichum: ſecundoʳ eūcui ex fideicōmiſſi cā libertatem dꝫ:liberum ⁊ heredē inſtituerit: Neratius ſecundo loco heredē ſcriptuꝫᶠfore aitᵗ: qꝛ non videtur creditoruꝫfraudandorū cauſa manumiſſusᵛ.I Dem.Oteſt quis ita heredem inſtituere. ſi intra annuꝫ ſeptuageſimū deceſſeroᵗ: ille mihi hē̓s eſto.

Nō .n. ꝓ ꝑteʸ teſtatus ītelligi dꝫ: ſꝫſub ꝯditione īſtituiſſe. Deꝫ.Iis ꝗ ſoluendo non eſt: ſeruūQ cum libertate heredeꝫ inſtituerit: ⁊ liberumˣ ſubſtituerit: ante incipiendum erit a ſubſtitutoª. lex eniꝫelieſcētia ita demum ei qui in fraudem creditorum heres inſtitutus ēconſeruat libertatē: ſi nemo aliꝰ exeo teſtō hr̄s eē pōt.T Dē.Emo dubitat recte ita herekdē nūcupari poſſe. hic mihꝰheres eſto. cū ſit corāᵇ qui oſtendit̉.¶ Qui frater non eſt ſed fraternacharitate diligitur: recte cuꝫ ſuo nomine ſub appellatione fratris hēs¶ Elſusinſtituiturᶜ.I liber homo cum tibi ſeruiret heres inſtitutus iuſſu tuoadijt. trebatius eē eum heredem labeo tunc non eēᵍ hr̄dē: ſi neceſſitateid fecerit: nō ꝙᵉ alioquinᶠ vellꝫ obligari. ¶ Siquis ita heredē inſtituerit. Ticius qua ex parte mihi ſociꝰē in vectigali ſalinarum: pro ea parte mihi hr̄s eſto. quidaꝫ putant ſi aſſe deſcriptoᵍ id ita adiectum ſit: vtmaximeᵖ ſocius fuerit: ticium noneē heredē. ſed ſi qua parsⁱ vacua relicta fuerit: ex ea heredem euꝫ eſſe.Quod totum ineptum ⁊ vitioſumeſt. Quid .n. vetat aſſe ſcripto vtiliter ticiuꝫ ex parte forte quarta: ex qͦſocius erat: heredeꝫ inſtitutum eē¶ Ticius heres eſto. ſeius ⁊ meuiꝰheredes ſunto. verum eſt quod ꝓculo placet duos ſemiſſes eē: quoꝝalter coniunctim duobus daturᵏ.¶ Cum quis ex inſtitutis qui cumaliquoˡ coniunctim inſtitutus ſit heres non ē: pars eius omnibus proportionibus he̓ditarijs accreſcit.neqꝫ refert primo loco quis inſtitutus e ſt: an alicui ſubſtitutusᵐ heresſit. ¶ Si heres inſtitutus ſcriben-

a ¶ Poſteriores. ex equis partibus inſtituti. ac.b ¶ An ſecundo .ſ. ante inſionem primorumc ¶ Uel tertio. qꝛ videbat̉ quaſi ad proximiora ſit facienda relatio. ar. jͣ. de le. i..l. ſeruus pluriū. §. fi. ⁊ quaſi ordo ſcripture ſit ſeruandus. ac.d ¶ Datū videri. ergo prīo gradu vident̉ īſtituti .ſ. ſeiꝰ ⁊ ſemproniꝰ ſicut ⁊ alij.⁊ facit. sͣ. e. l. ticius. Ac.e ¶ Uideri. nō ordineꝫ ſcripture non ſeruari.Ater. Ut primuꝫ teſtaE mētum tollatur per ſecūdum ſufficit eſſe poſſibile ꝙ exſecundo adeat̉ hereditas. ⁊ ſeruus ſubſtitutus pupillo cum libertate erit ipſi pupillo neceſſarius heres ſi tēpore mortis pupilli non reperit̉ eſſe heres ipſius pupilli. h. d. bar. ⁊ Io. deimo.f ¶ Impuberi. heredi īſtituto.g ¶ Eū .ſ. ſeruū. ac.h ¶ Teſtamēto facto .ſ. ꝓprioticij. ac.i ¶ Superius .i. primum.k ¶ Sufficit. vt inſti. ꝗ. mo. teſta. infir. §. poſteriori. ⁊ sͣ. de fiuſ. rup. teſt. l. cum in ſecunda.⁊ .jͣ. de his qui. vt indig. l. cuꝫquidam.l ¶ Exiſtere. nō rūpi primumteſtamētū per ſecūdū: dum tn̄per ſecundum poſſit exiſtere heres aliquo caſu. Ac.m ¶ Inſtitutiōis. facte a ticio.n ¶ Hereditatemqꝫ. vtrunqꝫſimul.o ¶ Non poſſit. vt incōmutabiliter poſſit dici neceſſarius vl̓voluntarius: quia adhuc pendet vt ſubijcit. interim tamē videtur neceſſarius emptori ⁊ liber. ſed poſtea fiet ei voluntarius vt etiam dimittere poſſit ſipupillo ſuccedat. vt. sͣ. e. l. ſeruus alienus. §. ꝗ fideicommiſſariā. ⁊ ar. jͣ. ti. i. l. fi. §. i. ſꝫ alijdicunt de neceſſario fieri volūtarium vt ibi. ſed non econtra:vt hic. ⁊ ſic interim nō fieri heredē emptoris. ac.p ¶ Ac ſi pupillo. decedenti inpupillari etate. nam alienatioſpeciē libertatꝭ nō mutauit: vt.C. d̓ teſta. ma. l. ſtatuliberis.ſic ergo erit neceſſariꝰ prvt. jͣ. ti. i. l. ſi pl̓es. §. quos poſſuꝫ. nec ob. ꝙ ē alienꝰ cum pupillus morit̉. ꝑ qd̓ vr̄ n̄ eē nec̄ius ſit̄ ſi teſtator aliēaſſꝫ: vt. sͣ..e. l. talē. §. i. ſꝫ hic cū ſuo onere tranſiuit cum pupillus alienauit vt h̓ ⁊ sͣ. eo. l. ſeruꝰ alienus. §. fin. ⁊. d. l. ſtatuliberis.q ¶ Si uelit. non aūt cogitur: vt. jͣ. ti. i. l. fi. §. fi. ac.Iis. Illius ſerui inſtitutio preualet qui creditorum fraudandorū cā inſtitutus non reperitur. h. d. Bar. ⁊ Io. de imo.r ¶ Secundo .ſ. ſubſtituendo vel etiam inſtituendo. ac.g ¶ Scriptum .ſ. tm̄ non primū: vt. jͣ. l. iij. ⁊ erit voluntarius: vt. jͣ. eo. l. ſi ẜuo.aliter ſi non debet̉ ei libertas: qꝛ tunc primus: vt. jͣ. eo. l. qui ſoluendo. ac.t ¶ Ait. nota caſum in quo valet ſubſtitutio ⁊ non inſtitutio. ac.u ¶ Manumiſſus. qui ſecūdo loco ſcriptus eſt heres. y. ⁊ facit inſti. qui ma. nonpoſ. §. lꝫ. ⁊. jͣ. qui ⁊ a ꝗ. l. ſi quis heres. ⁊ sͣ. eo. l. ſi ita. i. rn̄. Ac.Oteſt. Poteſt quis facere teſtm̄ ſub conditione ſi infra certuꝫ tempus deEceſſeritbar. ⁊ Io. de imo.x ¶ Deceſſero. non obſtat regula catōnis. ſed ſi poneres eum ita dixiſſe. inſtituoſi deceſſero poſt tale tempus. videtur obſtare. non eniꝫ tenet inſtitutio ſi ante meriatur: vt. jͣ. de re. ca. l. i. in prin. ſed reſponderi poteſt nō obſtare: quia ſicut h̓ dicitur videtur inſtitutus ſub conditione. ⁊ ſi decedit infra illud tempus vtpote d̓ficiente cōditione nō extitit heres. Idem eſſet ſi ſub qualibet alia conditione fuiſſetinſtitutus: ⁊ ea defeciſſet teſtatore viuente. nam ſufficit ad hoc vt teſtamentum teneat ꝙ adiri poteſt hereditas ex eo. Uel dic ꝙ non habet locum regula catōniana quotiens ex voluntate teſtatoris apparet aliud eſſe dicendum .i. quotiens teſtator voluit eam ceſſare. vel dic vt dixi. jͣ. de regu. ca. l. iij. ⁊ .iiij. vel dic regula

catōniana habet locum in legatis: hec lex in hereditatibus.y ¶ Pro parte. qꝛ tunc inſtitutus hēret quātūcunqꝫ decederet ſicut ⁊ habet totū ex ꝑte īſtitutus. ſed hic nō habet ſi poſt tēpus decedat qꝛ deficit cōditio. nō ergo pro parte ſue etatis dicitur teſtatus pro parte nō. ſed in totum teſtiditione. ac.Mtutus prefertur iſtiIis qui Subſtituto quando inſtitutusheres eſſe non pōt. h. d.Io. de imo.z ¶ Si is. liberum. aliquem ⁊ facit inſtitu. quima. non poſſunt. §. lꝫ.a ¶ A ſubſtituto. nō alium caſum ſimileꝫ huicſic. sͣ. de lib. ⁊ poſthu. l.ſed ⁊ ſi pepercerit. §. fi.Emo. PronitLo men hic hec hoc eſtdemonſtratiuū rei p̄ſentis ad oculū. h. d. Bar.b ¶ Eorā. ſic. sͣ. e. l. quotiens. §. ſi quis nomen⁊ .sͣ. ſi cer. pe. l. certū. ac.¶ Qui frater. Nominatus tanquaꝫ frater exmagna dilectione teſtātis: lꝫ non ſit frater tn̄ inſtitutꝰ vt frater ſucceteſtatori. h. d. bal. ⁊ Io.de imo.c ¶ Inſtituit̉. vt. jͣ. d̓ cōdi. ⁊ demō. l. falſa. affectioneꝫ .n. denotare voluit. vt. C. de offi. di. iu..l. ſinguli. ⁊. jͣ. d̓ adi. le..l. calūnie. in pͥn. ſed cōtra. C. de teſta. l. neqꝫ. ⁊.C. eo. l. nec apud. ⁊. l. ſipater. ſo. h̓ teſtator ſciebat nō eſſe fratrē quē inſtituit. ibi credebat fratrē ⁊ filiū cum nō eſſet. ⁊in dubio videt̉ eum credere fratrem niſi probcōtra. vt ar. jͣ. d̓ le. iij. l.non aliter.I tiber. Si liberhomo addit hereditatē vt ſeruus iuſſu alterius nō valet aditio. h..d. bar. ⁊ Io. de imo.d ¶ Homo. non eſſe. iōſubaudi fecit.e ¶ Qd̓. id eſt qꝛ.¶ ¶ Alioꝗn .i. al̓s. ⁊ facit. jͣ. de acꝗ. here. l. aditio. ⁊. l. vi. ⁊. l. ꝗ putat ⁊.l. qui ī aliena. §. i. ⁊. §.fi. ⁊ de acqui. re. do. l. liber homo. ⁊ dic vt plene noͣ. inſti. per quas ꝑ.no. §. item placet in glo. Io. ibi. ignarus nulli.g ¶ Deſcripto .i. aſſignato alijs heredibus. ac.quis. Poteſt relinqui portio hereditatis per reſpectum ad porEnem alterius rei. h. d. bar. ⁊ io. de imo.h ¶ At maxime. q. d. etiam ſi maxime ⁊c̄. ⁊ eſt pro eis qꝛ forte longe maior quātitas eſt in ſocietate. ſed certe nō ad quantitatem: ſed ad quotitateſe refert. ⁊ ſic tenet. C. de pac. cōuen. l. ex morte.i ¶ Pars .i. aſſis.Ticius. Duo coniuncti habent vnum ſemiſſem: ⁊ alius diſtunctushabet alium. h. d. Bar. ⁊ io. de imo.k ¶ Duobus datur. ut. sͣ. eo. l. ticius. ⁊. l. interdum. ij. rn̄. ⁊. l. lucius. ⁊de ver. ſigni. l. triplici. ſed cōtra. jͣ. de le. ij. l. lucius. §. lucius. Solū. geminatio verborum iſtoruꝫ heres eſto. uel repetitio q̄ hic fit tollit ꝯtra. Itēcontra. C. de impu. ⁊ ali. ſub. l. fi. i. rn̄. ſo. illa ẜm iſtam vt ibi no.Cum quis. Portio deficiens ei qui nemini erat coniunctus accreſcit oībus. h. d. Bar. ⁊ io. de imo.l ¶ Cum. aliquo. ſi .n. cū aliquo cōiunctus eſſet ei ſoli accreſceret: vt ⁊. C.de ca. tol. §. is ita. ⁊. §. ſinautē ex his ꝗ. ⁊. jͣ. e. l. heredes. ⁊ de le. iij. l. re cōiuncti. ⁊ facit. jͣ. de le. ij. l. nemo. in prin. ⁊ sͣ. e. l. item ꝙ ſabinus. §. l.m ¶ Subſtitutus. nō dicas ſubſtitutū cū inſtituto vocari: ſed ſi pl̓es ſunt