De heredibus inſtituendisXXVIII.
4 6
ſub ꝯditiōe q̄ ī eius ptāte ē he̓de inſtituto: nepos ſit ſubſtitutꝰ: ſiue extraneꝰ puto uiuo filio n̄ extituꝝ hē̓dē ſubſtitutūª. poſt mortē v̓o extiturūᵇ. nec neceſſariā ſb̓ſtituto filijᵉ exhē̓dationē: cū ⁊ ſi fuerit fcā fruſtraeſt. poſt mortē .n. filij fcā eſt. quā inutilē al̓s eē on̄dimusº. ¶ Opinamur igit̉ filiū ſi ſit īſtitutꝰ ſub ea ꝯdtiōe q̄ ſit in eiꝰ ptāte nō indigere exheredatione a ſequentibus gradibus: alioquinᵉ ⁊ coheres īdigebit.Pud iulianū li. xvij. marcelꝰnotatᵖ. Si eiuſmōi ſit ꝯditioſb̓ qͣ filiꝰ hē̓s īſtitutꝰ ſit: vt vltīo viteᵍ eiꝰ tꝑe certū ſit eā exiſtē non poſſe: ⁊ pēdēte ea ꝯditiōe decedat: īteſtato pr̄i he̓s eritʰ. ueluti ſi alexādriazᵗ ꝑuenerit he̓s eſto. ¶ Ꝙ ſi ēt nouiſſimo tꝑe īpleri p̄t: veluti ſi. x. ticio d̓derit he̓ſ eſto. ꝯͣ putoˣ. ULp.Ed ⁊ ſi in ꝯditōeⁱ dies ſit adiectꝰ: vtputa ſi capitolium ītra.xxx. dies aſcēderit: tātūdē p̄t diciut ſi n̄ paruerit ꝯditōi: ſb̓ſtitutꝰ poſſit admitti elapſis. xxx. diebꝰ filio repulſo. qd̓ ꝯn̄s eſt ſnīe iuliani ⁊ nr̄e.¶ Nepotes aūt ⁊ deīceps ceteri liberi ꝗ ex lege velleia īſtituti non rūpūt teſtm̄: ſub oīª ꝯditiōe īſtitui pn̄t
⁊ ſi redigāt̉ ad filij ꝯditōeꝫ. ¶ Solemus media dice̓ tꝑaⁿ nō noce̓: vtputa ciuis romanꝰ ſcriptꝰ hēs uiuoteſtatore factꝰ eſt ꝑegrinꝰº: mox adciuitatē romanā ꝑueneritꝰ: mediatꝑa nō nocēt. ¶ Seruꝰ alienus ſubꝯditiōeq hēs ſcriptꝰ: traditꝰ ē ẜuohēditario: mox vſucaptꝰᶠ ab extraneo. nō ē vitiataᶠ īſtitutio. ¶ Si ſeruū cōeꝫᵗ cū lib̓tate dn̄s he̓dē ſcripſerit: ⁊ eum redemerit neceſſariꝰ efficiet̉. l Sꝫ ſi ſb̓ſtitutꝰ ſit īpuberi ⁊ ꝑtē redemerit īpubesª neceſſariꝰ nōefficiet̉ˣ iul̓. ſcribit. ¶ Sꝫ ſi ſit cū libertateʳ īſtitutꝰ an ei lib̓tatis datiocodicillis adimi poſſit apd̓ iulianūq̄rit̉? Et putat ī eū cāuꝫ qͦ neceſſariꝰfieretᶻ adēptionē non valē̓ª: ne a ſemetip̄o ei lib̓tas adimat̉. ¶ Seruꝰ.ni. hēs īſtitutꝰ a ſemetipoᵇ libertatēacccipit. q̄ ſnīa hꝫ ratiōeꝫ. nāſicuti lezari ſibi nō pōt: ita nec a ſe adimi.Iẜuꝰ cōisᵉ ſb̓ ꝯditōeᵈ TUl.hē̓s īſtitutꝰ. viuo teſtatore lib̓tatē ꝯſecutꝰ ſit: ēt pēdente ꝯdi. teſtārie libtatiſ adir̄ he̓ditatē pͥt̉. ¶ Itēſiue teſtator eū aliēauerit: ſiue hēspoſt mortē teſtatoris iuſſu dn̄iᵍ hēI Dem.ditatē adibit.Uo ſocij quēdā ſeruū cōeꝫ te
inſtitutioni nō eſt locus ſubſtitutiōi. ac. a ¶ Heredē ſubſtitutū. cūvltimo vite ſpirituſſit īpleri ꝯditio. aꝫ.b ¶ Extiturū. qꝛ tūc pͥmūſit veꝝ defeciſſe ꝯio filij. al̓s filio al̓s filij. ⁊ ē ſenſus ꝙ valet ſcd̓sslꝫ ab eo nō ſit filiꝰ exheredatꝰ: ut. sͣ. de li. ⁊ poſt.l. ſi poſthumꝰ. §. q¶ On̄dimꝰ: vt et. sͣ. de li. et poſt. l. ſiita. §. fi. et. l. gal̓. §. ī obꝰ. et eſt h̓ iō qꝛ nō p̄t locū hr̄e exheredatdonec ꝯditio inſtōnis īpleri pōt. ac īpleri p̄t ꝙͣdiuviuit filiꝰ et ſic viuēte filio nō hꝫ locū exheredatio: poſtea fruſtra fieretvt h̓. ⁊ ī dictis. ll. ⁊. jͣ. d̓bo. li. l. lib̓tꝰ ſb̓. §. eſtīo.e ¶ Alioꝗn̄ .i. ſi diceresin ſuꝑiori caſu filiū exheredari deber̄ cū recte ſitinſtitutꝰ .ſ. ſub ꝯditioneptātiua. ſil̓r diceres ⁊ inhoc alio caſu cohr̄dē debere exher̄dari vbi rectefuit īſtitutꝰ ſb̓ ꝯditōe ptātiua vt. sͣ. e. l. §. i. qd̓ eſtfalſū. nā vbi recte ē īſtitutꝰ exhr̄dari nō dꝫ: vtsͣ. de li. ⁊ po. l. ſi poſthumꝰ. §. qd̓ vulgo. eꝗpollet .n. ei ꝗ ē. jͣ. e. l. tā diuf ¶ Marcellus notat.al̓s lex al̓s. §. incipit. etdic notat addendo.g ¶ Ultimo vite. jͣ. d̓ cōdi. ⁊ de. l. hec ꝯditio. cōtra. ſꝫ ſi ſub. ēt. ⁊ fac̄. C.de ꝯtrahē. ſtip. l. fi.h ¶ Heres erit. ⁊ trāſmittit ad ſuos hr̄des. ⁊hoc niſi hēat ſubſtitutūvt. jͣ. l. ꝓx. ⁊. jͣ. de ꝯdi. īſti. l. fi. ibi nā ſuꝑior ꝙdē ſpēs ⁊cͣ. vel ad coheredē: vt. sͣ. e. §. i.i ¶ Alexandriam. cū ſit ꝓpe al̓s nō eſſet ptātiua: vt. sͣ. e. l. §. puto.k ¶ Cōtra puto. nō .n. erit filiꝰ hr̄s ab īteſtato nec trāſmittit ſꝫ alij ſequētis gradꝰ cū nec h̓ ſit ſubſtitutꝰ vel coheres: ut. jͣ. d̓ ꝯdi. īſti. l. fi. §. altera.O C Sed ⁊ ſi in ꝯditione. facit. sͣ. l. ꝓxi. in fi. ac.Ed ⁊ ſi. cabi eſt ꝯditio ⁊ dies: ꝯditio nō pōt īpleri poſt diē. bal.otēs. Liberi ſequētis gradus poſt filiū pn̄t ſub oī ꝯditione īſtitui. h. d. Bar. m ¶ Nepotes. ſub oī. inſtituit̉ gͣ h̓ nepos ne pͥmortuo filio viuo auo pͥteritus nepos rūpat ꝑ. l. vell̓. vt. sͣ. de iniuſto teſta. l.ponoꝝ. tūc .n. ſub ꝯditione īſtitui pōt: vt h̓. ⁊ sͣ. e. l. ſuus. ⁊. .jͣ. d̓ ſuis⁊ le. here. l. i. §. ſciēdū. ꝗd aūt ſi filius non eſt: rn̄. tūc ⁊ idē qd̓ in filijs ẜmio. ⁊ aꝫ. vt tm̄ ſub ptātiua poſſit inſtitui. ⁊ hoc ſubijcit ⁊ ſi redigant̉ ⁊cͣ. i.redigi poſſint. q. d. p̄dicto caſu vbi filiꝰ p̄decedit ſub qͣlibet: lꝫ poſſit redigiad ꝯditionē filij ſi filius nō eēt: qꝛ tūc vt filius dꝫ inſtitui ſub ptātiua tm̄.Alij ꝯͣ ⁊ dicūt redigat̉ .ſ. quo ad alia nō quo ad hoc. et ꝓ ꝓximo ꝙ liberiprimi gradus pluſculū hēant eſt. C. ad treb. l. iubemus. §. fi.¶ Solemus. Incapacitas medij tꝑis īſtitutionē nō vitiat. h. d. bar.⁊ Io. de imo. n ¶ Solemus. media tꝑa. tria ſunt tꝑa. tēpus teſtīmortis ⁊ additiōis. lꝫ .n. in medio eoꝝ exͣneus hr̄s fiat nō capax: ſi tn̄ histꝑibꝰ ſit capax ſatis ē: ut h̓. ⁊ jͣ. e. l. ſi alienū. §. i. ⁊ īſti. de here. qͣ. ⁊ dif. §.in extraneis. ⁊ fa. jͣ. de ſe. ta. l. i. §. ſꝫ ⁊ ſi ꝗs. ⁊ jͣ. e. quotiēs. §. ſeruꝰ cuꝫ libertate. ⁊. l. ẜuū meū. ⁊ jͣ. l. ꝓxi. o ¶ Peregrinꝰ .i. deportatꝰ ⁊ ſicnō capax: ut. C. de here. inſti. l. i. p ¶ Peruenerit. ꝑ reſtitutionē īllegrū vel ꝑ īdulgētiā pͥncipis: vt. C. de ſen. paſ. l. i. ei. l. cū īdulgentiā.¶ Seruus. Ubi lex ꝯſiderat certū ⁊ determinatū tp̄s q̄dā a pͥncipio īpediūt q̄ medio tꝑe nō impediūt. h. d. Io. de imo. q ¶ Sub ꝯditione. vt ſi dederit illi. x. vel ſil̓i. aliud forte ſi ſub ea ſi liber erit. qꝛ alienꝰ ſubea inſtitui pōt ſꝫ ꝓpriꝰ nō: ut. jͣ. de ꝯdi. īſti. l. ſeruꝰ alienus ita. ſic gͦ ſi eſſetſic īſtitutꝰ forte vitiaret̉ īſtitutio ſi traditus eſſet ſeruo hereditario vel ipſiteſtatori: qꝛ ꝑueniſſet in eū caſum a quo ſic īſtitui non poſſet. Itē bn̄ dicitſub ꝯdi. qꝛ ſi pure forte vitiata eēt inſtitutio cū traditꝰ eſſet ẜuo hr̄ditariovel ipſi teſtatori: qꝛ ꝑueniſſet in eū caſuꝫ ⁊cͣ. qꝛ ſic pure ſine adiectione libertatis ſeruū ꝓpriū īſtituere nō pōt hoc iure: ut iſti. de here. iſti. ī pͥn. ſedhodie ꝯtra vt ibidē dr̄. vel dic ẜm Io. ſi hr̄ditariꝰ māſiſſet eēt vitiata cūnō eēt cui q̄reret ſi tūc ꝯditio extet. nā ipſam ſibi ipſi queri ꝑ ẜuuꝫ iſtū abſurdū eſt. ſꝫ tūc alienatꝰ q̄rit nouo dn̄o. et facit. sͣ. §. ꝓxi. r ¶ Moxyſucaptus .i. ſtatī captus pēdēte ꝯditione: ut qꝛ aliquo mō bona fide veliuſto ti. ꝑuenit ad illū extraneū poſſeſſio hec. s ¶ Nō eſt vitiata. ⁊ſic exiſtēte ꝯditione iuſſu illius dn̄i adire poterit hereditatē ⁊ ſibi q̄rere.¶ Si ſeruuꝫ. Si ẜuus cū libertate īſtitutus redimat̉ in vita teſtatorisefficit̉ neceſſariꝰ. ſecꝰ ſi poſt mortē. Bar. t ¶ Si ſeruū cōmunē. cū
libertate. dicas ꝙ alienū nō poſſuꝫ inſtituere cū libertate. ⁊ ſi poſtea fiat teſtātis.ſed ſine: vt. jͣ. e. l. ſi alienū. ⁊ sͣ. ꝓxi. §. at ꝓpriū cū libertate: nō al̓r oliꝫ. hodie cōtra: vt. sͣ. no. ꝓxi. §. ſi aūt cōmunē. aut cū libertate: ⁊ nō valet vt ſit neceſſariusniſi poſtea ꝑtē ſocij redimat vt h̓. ⁊ .jͣ. ꝓxi. rn̄. ſꝫ ſocio accreſcebat vt inſti. de dona. §. fi. hodie cōtra. nā erit liber ⁊ neceſſariꝰ heres dato p̄cio ꝑtis ſocio: vt. C. decōi ſer. ma. l. i. §. i. ibi licet ipſecōis ẜuus ⁊cͣ. ſꝫ ſi ſimplicit̓ tenet: ut. sͣ. e. l. ẜuus. ⁊ ēt hodieaccreſcit hr̄ditas ſocio: vt. d. l.de cōi ſer. ma. ⁊ .jͣ. ad. l. fal. l.plauciꝰ. ⁊. C. e. l. iii. ⁊ sͣ. ꝓ ſo.l. veꝝ. §. ẜuo cōi. ⁊ fac̄. jͣ. l. ꝓx.⁊. .l. duo. ⁊ .jͣ. ti. i. l. ſi ẜuꝰ cōis.u ¶ Impubes. que erat aliena⁊ ſic habet totum.x ¶ Nō efficiet̉. ſꝫ voluntariꝰ:vt. jͣ. ti. i. l. ẜuus cōis. ii. rn̄. ⁊ ērō qꝛ quos poſſum ⁊cͣ. vt. jͣ. ti.i. l. ſꝫ ſi pl̓es. §. i. at ſeruū cōemnon poſſum facere neceſſariuꝫniſi eū redimam. ergo nec filiomeo lꝫ ipſe redimat. ac.¶ Sed. Si ſeruꝰ ſolus cumlibertate inſtituat̉ libertatē recipit a ſeipſo: ideo a ſeipſo adi.mi nō p̄t. h. d. Bar. vel ſic. Aſeruo cū libertate īſtituto libertas ſola adimi nō pōt: qꝛ ſicutlegari nō poteſt a ſeipſo ita necadēptio fieri a ſeipſo ẜm Bal.et Io. de imo.y ¶ Sed cū libertate. ītelligasvbi totꝰ ſuus erat ẜuus. naꝫ ſicōis nō poſſet inſtitui cū lib̓tate aꝫ. vt. sͣ. ꝓxi. §. no. ẜꝫ Io. dicit etiā in cōmuni ſecus.z ¶ Fieret. qd̓ erit ſi non fueritalienatus vel manumiſſus: utinſti. de here. īſti. §. ſeruꝰ aūt.vel ẜm Io. qd̓ erit ſi redimat̉.a ¶ Nō valere. nā nec in teſtōꝯcedit̉ eodē niſi adimat̉ vtraqꝫ: vt. sͣ. de li. ⁊ poſth. l. ſi ita.regulam. ⁊ facit inſti. de codicil. §. nec codicillis. in fi. ti.b ¶ A ſemetipſo .i. nec libertas quā a ſe hꝫ ei adimat̉. ſeruus .n. ⁊cͣ. ⁊ no. ꝙ libertas ſerui inſtituti cū libertate non pōt alij legari: nec ab ipſo īſtituto adimi. ⁊ ē rōqꝛ hꝫ eā a ſeipſo .i. nō hꝫ vt hr̄s. qꝛ ſic eēt res hr̄ditaria: ſꝫ vt ſingulare cōmodūque de herede in aliū ꝯſueuerūt dari: ſed hoc ipſe ſibi vt h̓. ⁊ jͣ. de acq. here. l. exparte. qꝛ ergo nō hꝫ eā vt heres nō pōt ei adimi vt hr̄di. nā ⁊cͣ. ſicut a ſil̓i nō pōtſibi legari libertas vel ipſemet ſibi cū ipſe ſit heres: ita nec adimi. ſic. ⁊ .jͣ. de adimē. leg. l. legata inutiliter. §. fi. ſꝫ vr̄ ꝙ poſſit legari ſibi ipſemet: vt. C. d̓ cōi ſer.ma. l. fi. ꝯtra. So. ibi erat aliꝰ heres īſtititutꝰ vn̄ libertas vr̄ ꝙ poſſit legari ſibi.at h̓ ipſe ſolus īſtitutꝰ eſt. vn̄ ſe ſibi dare nō pōt. ⁊ ſic ſol. jͣ. de le. i. l. ſenatꝰ. §. fi.ꝯtra. nā ibi nō erat inſtitutꝰ: ꝗnīmo nec alia res pōt ſibi a ſe legari: vt. jͣ. de le. i..l. ſi ꝗdē. ⁊. l. legatū. §. heredi. eſt ⁊ alia rō qͣre non pōt libertas adimi. qꝛ que ſimul ſunt data .ſ. hereditas ⁊ libertas nō pn̄t ſeꝑatim adimi. ꝑꝑ quā rōnē ēt hereditas ſine libertate adimi non pōt: vt. sͣ. de lib. ⁊ poſthu. l. ſi ita. §. regula. ſed innr̄o caſu eſt predicta ſpecialis rō. Item ⁊ alia qꝛ ſi libertas poſſet adimi. ergo ethereditas qd̓ nō dꝫ eſſe: ut inſti. de cōdicill̓. §. fi. nota ergo ꝙ ꝓtinus ē liber ⁊ heres: vt inſti. de here. qͣ ⁊ dif. in pͥn. ⁊ sͣ. ſi cer. pe. l. eius ꝗ. ⁊ ē ratio ꝙ a ſemetipſoqꝛ ſic oꝫ te de hereditate dicere: ꝙ a ſemetipſo acciꝑet. at hic notabil̓r tm̄ d̓ libertate dixit. Itē cū hēat libertateꝫ a ſeipſo vt hic. ergo cur nō pōt ei a ſeipſo legari;rn̄. ibi ſunt oppoſita heres ⁊ legatarius: vn̄ in eodē eſſe non poſſunt. hic hereditas et libertas non ſunt oppoſita: īmo quaſi cōnexa. ⁊ hec eſt rō qꝛ libertas noneſt res hereditaria: ut dixi: vel ſpeciale eſt in libertate.Iſeruus. Conditio cuius effectus nihil operatur non debet expectari. h.d. Ioannes de imo.c ¶ Si ſeruus cōmunis. tria ſunt. nam hereditas ſub conditione. Item libertaseodē teſtō ſub alia ꝯditione relicta fuit. Itē poſtea liber eſt factus viuo teſtatore.Is erit ergo heres dn̄o volūtarius ſi exiſtat ꝯditio hereditatis lꝫ pendeat cōditioin teſtō date libertatis. ad hoc. sͣ. e. l. ſeruus. §. ꝗ fideicōmiſſariam.d ¶ Sub conditione. ſi autem pure tota hereditas videtur acquirenda ſocio: vt.jͣ. ad. l. fal. l. plaucius. h.e ¶ Adire poteſt: cum iam extitit conditio hereditatis.f ¶ Peres .i. ꝗ eſſet heres hic ſi hic ſeruus ꝯditione defecerit. vel dic coheres quieum ſeruū non exiſtente conditione libertatis. nec al̓s eo libero alienauit. et tuncextitit ꝯditio hereditatis. ſed ẜm hoc non videt̉ ꝙ poſſet dare precium partis: vt.jͣ. ti. i. l. ſi ſeruus cōmunis. ſed nūqt id hec alienatio per heredē facta ſeruo adimet libertatē ſicut hereditatē? Rn̄. nō: vt. jͣ. e. l. pater filio. ac.g ¶ Domini. noui: ut. jͣ. e. l. quotiens. §. ſeruus. ac.Uo ſocti. Si hereditatis delate duobus dn̄is ſimul cedit dies: ſeruusvtriqꝫ erit neceſſarius. h. d. Bar. ⁊ Io. de imo. h ¶ Duo. ſimul. nāſi alter prius remaneret ſeruus alteriꝰ cuiꝰ ſolius poſſet eſſe āmodo neceſſarius.