Liber

credēdū ē gallū extimaſſe: ⁊ d̓ ꝓnepote vt dicat teſtator. ſi me viuo nepos d̓cędat: tūc ꝗ ex eo ꝓneposᵇ ⁊cetera. Sꝫ ⁊ ſi viuoᶜ filio iaꝫ mortuo nepote cuiꝰᵇ vxor p̓gnās eſſetteſtm̄ faceretᵉ: pōt dice̓ᶠ. ſi me viuofiliꝰ meꝰ decedat tūc ꝗ ꝓnepos ⁊c̄.¶ Nam ⁊ ſi filiusᵍ ⁊ nepos viuātꝯcipe̓ʰ vtriſqꝫ mortuis uiuo ſe: tūcꝗ ꝓnepos naſceret̉. Qd̓ ſimiliteradmittēdū eſt. Ita ſaneᵏ ſi prius neposⁱ deīde filiꝰ d̓cederet. Ne ſucceſſiōeª teſtm̄ rūperet̉. ¶ Et ꝗd ſi tm̄ˡī mortis filij caſū ꝯciper̄tº. Quideniꝫ ſi aque ⁊ ignisq interdictōeꝫ pateret̉ʳ. ꝗd erit ſi neposⁱ ex quo ꝓnepos inſtituereturˣ vt on̄dimꝰª emā

cipatus eētᵉ. Hi .n.ʸ cāus ⁊ oēsᶻ exꝗbus ſuus heres poſt mortem ſuāſcꝫ aui naſceret̉ nō ꝑtinēt ad legemvelleiā: ſꝫ ex ſētētia legis uelleie. ⁊ᵗhec oīa admittēdaᵇ ſūtᶜ vt ad ſimilitudinē mortis ceteriª caſꝰ admittēdi ſint. ¶ Quid ſi is ꝗ filiū apd̓ hoſtes hēat teſtaret̉ qͥre nō īduxitᵇ vtſi an̄qͣꝫ filius ab hoſtibus redierit:qͣꝫuis poſt mortē pr̄is decederetᶜ:tūc d̓īdeᵍ nepos vl̓ ēt adhuc illis viuis poſt mortē .ſ. aui naſceret̉ nō rūperet. Nā hic caſuſᶜ ad legē velleiānō ꝑtinꝫᵗ. Et meliꝰᵍ ergo ē vt in huiuſmōi vtilitateᵖ p̄ſertī poſt legē vl̓leiā: q̄ ēt multos caſusⁱ rūpendi abſtulitᵏ interpretatio admittereturˡ.

hoc intēdit. Sicut inſtitui poteſt nepos naſcituriium galli ſicolus filius: ſiuepronepos ex nepote ſiue ſolus n̄ſuperſit filius ⁊ nepos: hoc tn̄decedere filiumainſtitutū: deinde nepotē preteritiial̓r fit magis ꝙͣ ſi diceret hoca ¶ Credēdū. ſcd̓a repͥhēſio ⁊ ē deomiſit.b ¶ Pronepos. ſubaudi ſiueproneptis poſt morteꝫ meaꝫ inx. menſes proxi. quibus neposmoriet̉ ⁊cͣ. ut in pͥn. l. ⁊ nō ꝙſolus nepos viuit. jͣ. proxi. ſefilius. at alio ſequēti uiuit uterqꝫ. Itē noͣ ꝙ hic ⁊ ſequēti caſuincidit ſceuol̓. in uitiū ſuperfluitatis. de quo reprehendit gallum. jͣ. proxi. §. nam dicit decedat. ſed dic ꝙ referendo verbagalli circa illud hoc facit nō approbando uitiū. ac.c ¶ Sed ⁊ ſi uiuo. alia reprehēſio inſufficientie circa eūdem ꝓępotem. ac.l ¶ Cuius. nepotis.¶ Faceret. auus. ac.f ¶. Dicer̄ .ſ. auus. tūc qui pronepos ⁊cͣ. ⁊ repete ut. sͣ. proxi.dixi. ac.g ¶ Nā ⁊ ſi filius. al̓s nā. aliasnuꝫ interrogatiue. ⁊ dic duobꝰmodis caſuꝫ. primo in filio inſtituto nepote p̄terito ⁊ ꝓnepote ſubſtituto ⁊ hic paulus. ſecūdo ꝙ filiꝰ ⁊ neposfuerūt inſtituti ⁊ pronepos ſubſtitutꝰ. utroqꝫ eoꝝ mortuo uiuo teſtatore.b ¶ Cōciꝑe. pōt auus ſubſtitutionē ꝓnepotis hoc mō. ſi filiꝰ ⁊ nepos morientur me uiuo: tūc qui pronepos naſcet̉ poſt mortē meā in. x. mēſibꝰ proxi. ꝗbꝰ nepos meꝰ moriet̉ heres eſto. ⁊ noͣ. ꝙ dixit poſt mortē meā: qꝛ de hoc loquitur gallus. ſed uelleius ēt de nato in uita teſtantis: ut. jͣ. eo. §. nunc de le. ac.i ¶ Admittēdum. ut ualeat dicta ſubſtitutio. ⁊ ē repͥhēſio galli de inſufficiētia.k ¶ Ita ſane .ſ. ē hoc admittendū. h.l ¶ Prius nepos. qꝛ ſi filiꝰ decederet pͥus: nepos rūperet teſtm̄ per legē uelle. n̄gͦ pronepos ex nepote natꝰ cuꝫ iā inueniret ruptū. qꝛ qd̓ iā ruptū ē amplius rumpi nō pōt: ut. jͣ. ti. i. l. nā ⁊ ſi. ⁊ .jͣ. e. §. in oībꝰ. ⁊ hoc ẜꝫ pͥmū caſuꝫ. at ẜꝫ aliū nonē uis ꝗs an̄ d̓cedat dūmodo nō d̓cedant ābo in uita pr̄is. ⁊ tunc ſubaudi h̓ maxime. uel ēt ẜꝫ eūdē dic priuſꝙͣ .ſ. auus ⁊ deinde nepos. q. d. ſi unus ⁊ alter an̄ auūm ¶ Ne ſucceſſione .ſ. nepotis p̄teriti ẜꝫ primuꝫ caſuꝫ ul̓ prodecedat.nepotis ẜꝫ aliū. ſed tunc hic uerſus ne ſucceſſione ⁊cͣ. refert̉ nō ad ꝓxi. ſꝫ ad ſuꝑiꝰ.ſ. qd̓ admittēdū ne ⁊cͣ. uel ēt referas ad illud admittēdū ⁊ ēt ad ambos ſuꝑiores. §. ẜꝫ eūdeꝫ caſuꝫ. ⁊ ẜꝫ hoc dic ne rūpat ſucceſſionē cū ſit preteritꝰ. ac.¶ Et quid. Hic reprehēdit̉ gallus de inſufficiētia circa caſus. ⁊ hoc intendit.Subſtitutio ſcā de nepote in caſuꝫ mortis filij extēdit̉ ad oēꝫ caſuꝫ per quem filius deſineret eſſe in ptāte teſtātis. Et pōt diuidi ī tres ꝑtes. pͥmo ponūtur duo caſus īprouiſi per gallū. ſecūdo rn̄det cuidā obiectōi. tertio reduc̄ predictos caſusad prouiſionē galli ex ſnīa legis uelleie. ſcd̓a ibi. hi eniꝫ. tertia ibi. hec oīa. h. d.Io. de imo. n ¶ Si tm̄. al̓s ꝗd tn̄. ⁊ al̓s ⁊ ꝗd ſi tm̄. ⁊ dic caſuꝫ ẜꝫ py. ꝙ tresfiāt h̓ oppoſitiōes ꝯͣ ſuꝑiorē ꝓximū. §. ⁊ non ſoluant̉. Prīa ſuper eo ꝙ dixeratutriuſqꝫ. nā ꝗd ſi in caſum mortis filij tm̄. ⁊ de nepote tacuit. Scd̓a de deportatione. Et tertia de emācipatiōe ſuꝑ v̓bo mortis. q. d. dictis tribꝰ caſibꝰ nō ē improuiſuꝫ. Sed abſurdū vr̄ ꝙ ſceuo. ꝯtra ſeip̄m opponat ⁊ nō ſoluat. qͣre dic caſūꝙ una fit qd̓ ꝯtra v̓ba galli qui de naturali tm̄ morte filij dixit ꝑ quā filius exitde medio q̄rit̉ hic gͦ an ſufficiēter uideat̉ dixiſſe cū ⁊ alijs modis poſſit filius exirede medio: vt deportatione ⁊ emācipatōe ⁊ alijs ⁊cͣ. certe nō. ⁊ ſic reprehenditurgallus de inſufficiētia. Alij referūt ad oīa ſupradicta ubi d̓ morte ſit mētio.o ¶ Conciperet .ſ. teſtator ſubſti. non videt̉ ſufficere. ꝗd enī ⁊cͣ.p ¶ Quid .ſ. erit. q ¶ Aque ⁊ ignis. loco cuiꝰ ē deportatio: ut. jͣ. ad. l. iul.pe. l. iij. q̄ ē mors ciuilis: vt. d̓ ꝯtra ta. l. i. §. filiū. ⁊ sͣ. ꝓ ſoc. l. actōe. §. publicatione. acc.r ¶ Pateret̉. iſte filius.s ¶ Si nepos. ſubſtitutus.t ¶ Inſtitueret̉ .i. ſubſtitueret̉. ac. u ¶ Oſtēdimꝰ. sͣ. §. idē credēdū. ⁊ cautede filio de quo īcipit tranſit ad nepotē vt on̄dat idē in vtroqꝫ.x ¶ Emācipatꝰ eēt. nō ſoluit. ꝗd gͦ; dicūt ꝗdā nō cōtineri. ut ar. sͣ. e. l. commodiſſime. ⁊ sͣ. ſo. ma. l. ſi cū dotē. ⁊. jͣ. de ver. obli. l. ex ea. §. inſulā. ⁊ ſic bene reprehēdit̉ gallus. ⁊ qd̓ ſubijcit admitti hos caſus ex ſnīa. l. velleie exponūt vt teſtatorpoſſit eos exprimere non ꝙ habeantur pro expreſſis lꝫ de morte ſit expreſſum. ſꝫtu dic eos haberi pro exp̄ſſis ex ſnīa. l. velle. ſꝫ forte galli ſnīa fuit eadē. ſed reprehenditur ꝙ nō exp̄ſſit. nā ſicut morte filius deſinit eē ſuus ⁊ exit de medio. ſic deportatione cū ſil̓is mortuo deportatꝰ ſit vt dixi. Itē ꝑ emācipationē iure ciuili deſinit eſſe ſuus ⁊ exit de medio: ſecꝰ ſi per pretorē: ut. jͣ. de bo. poſ. l. ſi cū pr̄ono. §.i. qꝛ gͦ caſus omiſſus ſil̓is exp̄ſſo hn̄dus eſt. eſt .n. mortuo ſil̓is deportatio vt dixi⁊ emancipatio: vt. C. de inſti. ⁊ ſub. l. ſi mr̄. nec refert quid de equipolētibus cuntingat: vt. C. de dona. que ſub mō. l. fi. nec ob. in aucͣ. de here. ab. §. nullam. ubitollit̉ dr̄ia emancipationis: ꝙī nullū eſt factū teſtm̄. Sed ꝗd ſi emācipatus readoptet̉? vr̄ nō nocere nepott. jͣ. ſi ta. te. nul. ex. l. i. §. ſiquis ſiliꝰ. ſecꝰ in

aui: qꝛ tūc cū nepos eſt heres non pōt deſinere: vt inſti. d̓ fideicō. here. e.reſtituta. ac. y ¶ Hi enī. nii nocet gallū n̄ dixiſſe qꝛ lex velle. dicit. ſꝫhoc eſt falſum ⁊cͣ.z ¶ Omnes. ſimiles qn̄ viuēte teſtatoreprecedēs ꝑſona de medio tollit̉ vt ſi fiat ſeruus pene: vt inſti. q. mo. iuapa. po. ſol. §. pene. hi .n. nō ꝑtinent ad velle. qꝛ pͥmo capite. l. velle. cauet̓de nepote nato in vitaaui poſt mortē filij: ut. jͣ.eo. sͣ. nunc d̓ lege. In ſecundo cū tꝑe teſtamentierat natus nepos ⁊ filius. hic āt naſcit̉ ſuꝰ poſtmortē aui. qd̓ accipe. .i.ſi fuiſſet natꝰ viuo auo īſua ptāte futurus erat:vt īſti. de her̄. abinte. §.poſthumi. ſꝫ ſnīa locumhꝫ vt ſubijcit. dicūt eniꝫverba eiꝰ ſiquis ex ſuisherdibꝰ ſuus heres eſſedeſierit vt. jͣ. e. §. nūc d̓le. ⁊ bn̄ verba ſe hn̄t adoēs caſus ꝑtinētia .i. qͣlitercunqꝫ ſuus heres eſſedeſierit ꝑ mortē vel peremancipationem vel deportationē. ⁊ hoc eſt qd̓hic ſubijcit.a ¶ Et. al̓s ⁊. ⁊ al̓s vi.b ¶ Admittēda. vt teſtamentuꝫ non rūpat̉: ⁊ neyos ex ſubſtitutione admittat̉. nā hi caſus habent̉ pro exp̄ſſis vt dcm̄ ē.¶ Sunt. al̓s ſunt. ⁊ al̓s ſint.a ¶ Ceteri. al̓s certi. al̓s ceteri .ſ. ſimiles predictis.uid ſt is. Sceuola aliā materiā alto ſtilo ꝓſequit̉. ⁊ dic ꝙ adhucponit ſceuola ſuppletiōes ⁊ correctiōes ad dictū galli circa contingentiacaſuū. Et diuidit̉ iſte. §. in ꝗnqꝫ ꝑtes. Prīo pōit caſuꝫ īprouiſuꝫ per gallū. Secundo ponit prouiſionē. Tertio ponit effectū ſue ꝓuiſionis Quarto remouet quādā tacitaꝫ ob iectionē. Quinto īfert ſupplēdo ad dictū galli ꝑꝑ vtilitatē publicā. Secūda ibi. qͣre non induxit. Tertia ibi. ꝙͣuis. qͣrta ibi. nā hic caſus. quinta ⁊ vltima ibi. Et melius gͦ. Bald. Et hoc intēdit. Si filius īſtituat̉ ⁊ nepos naſciturꝰ ſibi ſubſtituat̉ ſub ꝯdicione ſi filius decedat viuo auo: ſubſtitutio locū hēbit ſi filius tūc erat in captiuitate ⁊ in ea moriat̉. h. d. Io. de imo.b ¶ Quid ſi is ꝗ. induxit. gallus: vt teſtator ſic diceret. filiū ſi de hoſtibꝰredierit īſtituo. aut ſi filiꝰ an̄ꝙͣ ab hoſtibꝰ redierit: ſubaudi deceſſerit: tūcꝗ mihi ex eo nepos in. x. mēſibus ꝗbus filius eſt captus: natus erit hereseſto. deficit enī iſtud hic. ⁊ ſunt hec verba teſtantis. qd̓ aūt ſequitur. ꝙͣuis⁊cͣ. ſunt v̓ba ſceuole. reprehendentis gallū de inſufficientia vſqꝫ ī fi. Qd̓ſi gallus induxiſſet ⁊ teſtator dixiſſet nepos nō rūperet qd̓ ē in fine. ꝙͣuispoſt ⁊cͣ. ⁊ ẜm hoc hēas aūt. ſed al̓s ē vt. ⁊ tunc pn̄t eē v̓ba omnia ſceuol̓.q. d. quare non induxit gallus aliquē modū: ut ſi filius decederet apd̓ hoſtes n̄ rūperet teſtm̄: vt. sͣ. ti. i. l. lege. vn̄ d̓buit expͥmer̄ hūc morti ſil̓e. ac.d ¶ Deinde. ſic cōſtrue duobꝰc ¶ Decederet. filius.modis. tūc deinde nepos poſt mortē .ſ. aui naſceret̉ qd̓ ē. jͣ. naſceretur. vl̓cum ēt decederet adhuc illis viuis .ſ. auo ⁊ filio. vel ſecūdo ſic. ꝙͣuis poſtmorteꝫ patris decederet filiꝰ apud hoſtes deinde nepos poſt mortem aui..ſ. naſceretur. uel ēt decederet adhuc. uel viuis .ſ. auo ⁊ pronepote. ⁊ ẜmprimuꝫ intellectū iſti ablatiui illis uiuis determinant verbuꝫ naſceretur.ẜꝫ aliū v̓buꝫ decederet. ⁊ vere gallus hoc non dixit cuꝫ exigebat filiuꝫ mori viuente auo. Itē nepotē naſci mortuo auo ⁊ mortuo ſuo patre: vt. sͣ. īpͥn. huius. l. qd̓ hic nō ē. quocūqꝫ duoruꝫ predictoruꝫ modorū exponas.Tertij dicūt illis viuis .i. illo pr̄e viuo. ⁊ ponit̉ plurale pro ſingulari. ſic.sͣ. de pe. here. l. diuus. in fi. ac. e ¶ Nā h̓ caſus. cuꝫ poſt mortē auiapud hoſtes decedit filiꝰ. adhuc .n. ſe reſtringit: ⁊ ꝯtinua lꝫ gallus non dixit: lex velleia forte dixit ſꝫ nō ē veꝝ. nā ⁊cͣ. f ¶ Nō ꝑtīet. qꝛ ea loquiturcū poſthumꝰ ſeu nepos iſte naſcit̉ viuo auo: ſꝫ ꝑtinet quo ad mētē: ut. jͣ.eo. §. vidēdū. g ¶ Meliꝰ .i. bonū. vl̓. i. ꝙͣ ꝯͣriū. h ¶ Utilitate. al̓evtilitatē. ⁊ hēas in fi. admitter̄t .i. admīſtret. vl̓ utilitate ⁊ tunc habeas infi. admitteret̉. vl̓ dic hmōi īterpͥtatio admittet̉ vtilitate .i. ꝑꝑ vtilitatē publicā. ne teſtam̄ta rūpant̉ ut īſtituēs ⁊cͣ. ⁊ tūc ſic ꝯtīua ſine. §. ⁊ hēas ut ẜꝫpy. al̓s de eſt vt ⁊ īcipit. §. īſtituēs ⁊cͣ. i ¶ Caſus. ꝯſuluit gallus ſuperius auo in nepote ⁊ ꝓnepote ſi moriat̉ filiꝰ vl̓ īcidat ī caſus ꝗ ex intertatione morti eꝗparantur: nūc vult ēt ei ꝯſulere ī caſu ꝗ ſil̓r ex īterp̄tatmorti ſimilat̉ utpote ſi captus fuerit ab hoſtibꝰ filiuſfa. auus ita dicat ininſtitutiōe: ſi filiꝰ meus an̄ꝙͣ redeat ab hoſtibꝰ filiū ſuſcepit ſit mihi hersnepos meus. nā poſtea nunꝙͣ rūꝑet teſtm̄ aui. Et ē iſtud verū ſiue filiusanteꝙͣ redeat decedat poſt mortem patris uel ante. uel ſiue nepos naſcat̉ adhuc viuo auo ſiue poſt mortē aui. ꝙͣuis cāus iſte nō ꝑtineat ad. l.vell̓. principalit̓ q̄ multos caſus abſtulit rūpēdi teſtm̄ ⁊ ex interpretationitm̄ admittat̉.k ¶ Abſtulit. ut. jͣ. e. §. videndū. azo.l ¶ Admitteret̉. ut teſtator poſſit hūc caſuꝫ exprimer. ⁊ ſūt omnia plans.