XXVIII.De liberis ⁊ poſthumis
5 2
poteſtatē. ¶ Siquisª ex certa vxore natūᵇ ſcribit heredeꝫ: in periculūrumpendi teſtamentuꝫ deducitᵉ exalia ſuſceptis liberis. ¶ Siquiſ eotꝑe quo nondum eius vxor eē poſſet: teſtator natumᵈ ex ea ſcripſit heredeꝫ: an poſtea cōtracto licito matrimonio natus: heres ex teſtō eēpoſſit queritur. veluti ſi ſcribas hodie heredē qui tibi ex ticia natꝰ erit.quando ticia ancillaᶜ vel minor annis .xxv. ea cuius pr̄ tuus tutelamadminiſtrauit: aut tutor tu ipſe fuiſti poſtea ticia vxor tibi iuſta fuerit:vel libertatem adepta: aut temporeᶠ elapſo. an. xxv. vtilis anni: ⁊ rationuꝫ allegationeᵍ edita: an natusheres eſſe poterit? Nemo certe dubitabit: ex ticia que tunc propter tenorem etatis vxor dici non potuitquando teſtamentum fiebat: natūpoſtea ea vxore dycta heredēᵖ eſſepoſſe. Et generaliter nato poſt te-
ſtamentum herede ſcripto adituseſt ad hereditatē in qualicunqꝫ ſtatuᵗ teſtamenti faciēdi tempore fuit:que poſtea teſtatori ciuiliter nuptaeſt. ¶ Quid aūt ſi filiuꝫ poſt teſtamentum natum ex beſſe: filiā auteꝫpoſt teſtamentum natam ex triente ſcripſit heredē: nec vllū coheredem dedit: nec ſubſtituit inuicem:nec alium. vnus natus ſolus ex teſtamento ſit heresª. SCeuola.O ſtitui poſthumosᵉ nepotes inAllusⁱ aquilius ſicᵐ poſſeⁿ induxit. ¶ Si filiꝰʰ meus viuoq meˡmorieturª: tuncᵗ ſiquis mihi ex eonepos ſiue que neptisᵛ poſt morteꝫᵗ meā in. x. menſibusᶠ proximis:quibus filius meus moreret̉ natusnataue erit: heredes ſūto. ¶ Quidamᶻ recte admittēdū credūtª: etiāſi nō exprimatᵇ d̓ morte filij: ſꝫ ſimpliciter inſtituat: vt eo cāu valeat ꝙex verbis concipi poſſit. ¶ Idem
.§. fina. ⁊. l. ſi filius. h.a ¶ Siquis ex certa. ſecus ſi nullius vxoris habita mentione. ſed ſimpliciter: vt. sͣ. eo. l. placet. ⁊. l. ſequen. ſꝫ py. littera eſt ex ſecta. ad quod ē. sͣ. e.b ¶ Ratū .i. naſciturū. ſic. jͣ. de le. iij. l. ēt. Azo. vel dic natū nūc: nō tuncl. quod dicitur. ac.ſ. tꝑe inſtitutionis. acc.c ¶ Deducit .ſ. ſe uel teſtamētū. rūpit̉ enī: ut argu. sͣ. e. l. cōmodiſſime.¶ Si quis. Pōt ꝗsinſtituere poſthumuꝫ exea que tunc ſibi vxor eſſenon pōt. ſꝫ honeſta ſpesē ꝙ eſſe poſſit. h. d. bar.⁊ Io. de imo.d ¶ Natum. expone vt.sͣ. e. l. proxi. §.e ¶ Ancilla. cū q̄ non pͥteſſe mr̄imoniū ſed contuberniū: ut. C. de īceſt.nup. l. cum ancillis. ⁊ d̓adulte. l. ſerui. ⁊ .jͣ. d̓ adulte. l. īter liberas. azo.¶ ¶ Tꝑe. tranſacto elapſo. ſub. ſi nō eſt in tex.g ¶ Allegatione edita.⁊ facit ad hoc. sͣ. de ritunup. l. non ē. ⁊. l. quāꝙͣ§. fi. ⁊. C. de īterdic. ma.l. ſi pr̄is. ⁊. l. ſi curator.⁊. l. curatorē. ac.h ¶ Heredē poſſe eſſe.T. de nup. l. ⁊ ſi conſtra. ſed argu. contra. jͣ.d̓ re. iur̄. l. qd̓ ab initio.⁊ de uer. ob. l. īter ſtipulantem. §. ſacrā. ⁊ īſti. de inuti. ſtip. §. i. ⁊ de exhere. li. in pͥn. ac.i ¶ Statu. predicto. nec obſtat. sͣ. eo. l. ſiꝗs poſthumos. §. i. ⁊. §. ſed ſi exea. que ſunt contra. qꝛ ibi impediebat̉ matrimoniū iure naturali ⁊ diuino. hic iure ciuili tm̄. ar. jͣ. de adulte. l. ſi adulteriū. §. i. Itē caſuꝫ iſtum licitum eſt expectare. ſecus in contrarijs.k ¶ Quid aūt. ſit heres. facit. jͣ. de le. i. l. ſi duobus. §. fi. ſed pͥn. eiuſdeml. eſt ar. contra. Item ſic. C. de cadu. tol. §. his itaqꝫ. ⁊ inſti. de here. inſti..§. non autem. ac.Allus. Re ⁊ fama. difficilis ē hec lex. ⁊ gloſa vltima huius legisO dicit ꝙ eſt difficilior aliqua que ſit in corpore iuris. ⁊ magis perfecteſuā materiā exprimat. Et diuiditur tota in tres partes ẜm Dy. Primoponit̉ cōſiliū galli cū reprehenſionibus ⁊ ſuppletionibus ſceuole vſqꝫ ad.§. nūc de lege. Scd̓o ponit̉ ꝓuiſio legis velleie cū duobus capitibus vſqꝫ ad. §. Ille caſus. Tertio ponit̉ ꝓuiſio iuliani in caſu difficili vſqꝫ ad finem. Itē pͥma ſubnidit̉ in ꝗnqꝫ partes. Primo ponit conſilium vſqꝫad.īrecte. Scd̓o ponunt̉ reprehenſiones ⁊ ſuppletiones ſceuole vſqꝫ aens. Tertio ponit̉ quedam breuis ordinatio teſtamenti viad. §. ſi eius. Quarto quedam dubitabilis qd̓ vſqꝫ ad. §. inito ⁊ vltimo quedā regle generales viqꝫ ad. §. nunc de leze. 1ma pars hoc intendit in ſumma vſqꝫ ad verſi. quidam recte.imgalli eſt vt nepotes naſcituri poſt mortē aui inſtituantur in caſu in quo futuri eſſent ſui. ne p̄teriti rūpāt teſtm̄. h. d. Io. de īmo.l ¶ Gallus .ſ. ꝗ cognominat̉ aꝗlius: vt. jͣ. ea. l. §. ⁊ bn̄. azo.m ¶ Sic .i. tali cautela. vl̓ ſic .i. his v̓bis ſi filius meus ⁊cͣ. azo.n ¶ Poſſe. ⁊ neceſſe eē ne teſtamentum rumpat̉: ut. jͣ. ti. i. l. poſt humorum. ⁊ dic inſtitui. id eſt ſubſtitui. nam omnis ſubſtitutio eſt inſtitutio ſednon conuertit̉. ⁊ dic ꝙ pro conſtanti habuit gallus ꝙ h̓ pͥceſſit filij inſtitutio: al̓s ipſo iure non valeret teſtamentum: ut inſti. de exhere. libe. in pͥn.⁊ jͣ. eo. §. in omnibus.o ¶ Poſthumos .i. quaſi poſthumos: qd̓ ē veruꝫ habito reſpectu ꝙ alioexeunte de medio incipiant poſſe fieri ſui: ut. d. l. poſthumorum. ſed eoreſpectū ꝙ poſt mortē aui naſcantur proprie ſunt poſthumi: quia naſcuntur poſt mortē aui: vt. sͣ. de teſta. tu. l. ꝙ ſi nepotes in fi. ⁊ ſic bona eſt cōtinuatio. Dictū ē qualiter poſthumi pͥteriti rumpant teſtm̄ nunc qualiter prouideatur ne rumpant ẜm primū ⁊ ſecundum. Item ⁊ hoc dictumē de vero poſthumo nunc de quaſi ẜm alium. vel verius nulla eſt facienda continuatio. ac.p ¶ Si filius. ecce confiliū galli vſqꝫ illuc quidā ⁊cͣ. ⁊ nota ꝙ de nepotibus tm̄ natis poſt mortem aui dicit gallus vt hic: ſed velleius etiam d̓ natis viuo auo: vt. jͣ. eod. §. nunc de lege. Item nota ꝙ ſceuola reprehendic gallum in multis vt ⁊ alias pompo. vt ſupra de negocijs. geſ. pompo. Et primo de ſuperfluitate. vt. jͣ. eo. §. quidam. Secundo de inſufficientia. ⁊ hoc in multis. primo de pronepote de quo non dixit gallus: vt.jͣ. §. idem credendum. Item in alio in. §. ſed ⁊ ſi viuo. Item in alio in. §.ſiam ⁊ ſi. Item ⁊ in alio quia de naturali morte filij tm̄ dixit. nam idemeſt de ciuili vel ſimili caſu: ut in. §. ⁊ ꝗd ſi tm̄. ⁊ in alijs pōi notari repre-
henſio. ſed vellius non reprehēdit vtpote poſt gallum adueniens non dixit repͥhenſibile .i. aliquod propter quod debet reprehendi ſed ad plenum: vt. jͣ. in. §. ⁊ bene. nam quanto iuniores tanto perſpicatiores: vt ait priſcianus. Item nota ꝙ dicit filius non filia: quia nepotem ex filia poſſum preterire: vt inſti. de exhere. libe..§. iure. ⁊. jͣ. §. nunc de lege. ac.q ¶ Me viuo. hoc ideo dicit qꝛcum filius poſt mortem patrismoritur nepos non rumpit teſtm̄ aui per. l. vell̓. vt. jͣ. ti. i. l.ſiquis erheredato in pͥn. ⁊ sͣ. e..l. ſiquis poſthumos. §. ſi filiū⁊. C. de inoffi. teſ. ſiquis. ⁊ itaponit gallus eos tm̄ caſus quibus teſtator habuit neceſſe inſtituere nepotē. ac.r ¶ Me. auo. ac.s ¶ Moriet̉. al̓s moritur. al̓snorietur .ſ. naturaliter. pn̄s ꝓfuturo: vt. jͣ. de verborum ſignificatione. l. verbum erit. ⁊ īhoc reprehenditur a ſceuola vtjͣ. §. ⁊ quid ſi.t ¶ Tunc. ideſt in eum caſum.vel ideſt mortuo filio: vt ar. jͣ.de condi. ⁊ demonſtratio. l. iij.in fine. ac.u ¶ Reptis. ⁊ hoc abundat cūpoterat concipi ſub maſculino:vt. jͣ. de verborum ſignifi. l. pͥma. accur.x ¶ Poſt mortem meam. velme viuo eadem ratione: vt. C.c. l. fin. ⁊. jͣ. eadem. l. §. nam ⁊ſi filius ẜm quoſdam. ſed certeid per velleiuꝫ: ut. §. nunc de lege. non per gallum vt hic dicitur. ⁊ ſic etiam hic reprehēdit̉ per velleiū ex interpretatione: ⁊ in. §. naꝫ ⁊ ſi. vndeſubaudi me mortuo vel me viuo. ac.¶ In. x. menſibus. proximis morti filij. nam tanto tempore pōt ex eo naſci nōvltra: niſi forte per paucos dies ẜm phyſicos: vt. jͣ. de ſuis ⁊ legitimis. l. inteſtato. §. poſt. x. ⁊ in aucͣ. de reſti. ⁊ ea que pa. §. fi. ⁊ facit. sͣ. de ſta. ho. l. ſeptimo mēſe. ⁊ dies mortis computat̉ in. x. mēſibus. Sed quid ſi poſt duos dies poſt. x.menſes naſcatur; videtur preteritus: vt. sͣ. eo. l. commodiſſime. ſed dico contravt ibi noͣ. per. l. C. eo. l. fi. ac.ecte. Hec eſt ſecunda pars prime partis in qua reprehenditurprimo gallts.¶ Quſuperfluitate. Secundo de inſufficientia circa numerum perſonarum. Tertio de inſſufficentia circa caſus. Secunda in. §. idem credendum.Tertia in. §. ⁊ quid ſi tm̄. ⁊ hoc intendit. Inſtitutio facta de filio ⁊ nepote trahitur ad nepotem naſciturum poſt mortem filij. hoc dicit. Uel ſic. Cum ſit ſubſtitutio de nepote in caſu de quo gallus prouidit non eſt neceſſe vt de morte filij fiat mentio. h. d. Io. de imo. ⁊ Bart.z ¶ Quidam. prima reprehenſio ac.a ¶ Credunt .ſ. vt valeat inſtitutio ſiue ſubſtitutio nepotis etiam non ſcā mentione mortis filij: ⁊ valebit eo caſu qui ex verbis .ſ. galli concipi poſſet. vel dic admittēdum ⁊cͣ .ſ. vt eo caſu ⁊cͣ. ⁊ in idem recidit. ac.b ¶ Non exprimat. id eſt non dicit illa verba ſi filius meus viuo me moritur. ſꝫſimpl̓r .i. ita dixit ſiquis mihi nepos poſt mortē meam naſcet̉ heres eſto. ⁊ dic ſicinſtituit .i. ſubſtituit: ut in prin. l. idem ſi dixi filium ⁊ nepotē qui ex eo mihi naſcetur poſt mortem meā heredes inſtituo. vel etiā ſic. ſi filius heres non erit nepopotem qui ex eo naſcetur ſubſtituo. Uel ſic. Filium inſtituo ⁊ nepotem ſubſtituoUel ſic filium ⁊ nepoteꝫ ex eo inſtituo ſentiens de naſcituris. naꝫ ⁊ his omnibuscaſibus videor eum inſtituere in eum caſum in queꝫ rumperet preteritus .ſ. in caſu galli quando me viuo moritur filius: ⁊ poſtea me mortuo naſcitur nepos infra decem menſes ⁊cͣ. vt enim teſtamentum non rumperetur hoc feci. Quid aūtſi filium ⁊ nepotē natū inſtitui? Rn̄deo ⁊ tunc videor eodē ordine inſtituiſſe. ar..jͣ. de le. ij. l. peto. §. fratre. ⁊. l. cuꝫ pater. §. penul. ⁊. C. de verb. ſigni. l. finali. ⁊.jͣ. e. l. §. inſtituens. ⁊ sͣ. de vſufruc. l. quotiens. ⁊ etiaꝫ hic innuit. ſed argumen.contra. sͣ. de vſufruc. ac. l. ſi mulieri. ⁊. jͣ. de leg. i. l. ſi quando. §. i. ⁊. jͣ. de ſolu. l.nec enim. ⁊ in auc̄. de mona. in fi. colla. i. Iteꝫ contra. C. de impu. ⁊ alijs ſub. l.finali. ſed ibi teſtator erat extraneus. hic pater ⁊ auus. ſed quidam dicunt dictocaſu filiuꝫ eſſe heredeꝫ ⁊ nepotē etiaꝫ filio viuo. vt ſi emancipet filium ⁊ nepotempoſt morteꝫ aui ⁊ ſic queritur nepoti: vt. jͣ. de lega. iij. l. ſi a patre. alias nec momento eſſet heres: vt. jͣ. de acquiren. here. l. placet. ⁊ hoc etiā dicunt per hunc. §.⁊ exponunt ex verbis .ſ. teſtatoris. nec reprehenditur gallus ẜm eos. Solutioneꝫprimā teneas.lem Hic ponitur ſecunda reprehenſio ſceuole contra galluꝫ de inſufficientia circa numeruꝫ perſonaruꝫ. Et primo loꝗtur qn̄ ſolus nepos ſuꝑeſt ⁊ ꝓnepos naſciturus ex eo ſperat̉. Scd̓o qn̄ viuit ſolus filiꝰ ⁊ ſꝑat̉ ꝓnepos naſciturusex nepote premortuo. Tertio qn̄ viuit tam filius ꝙͣ nepos ⁊ pronepos ſperatur:Quarto limitat proxime dictuꝫ ẜꝫ vnū intellectuꝫ vel ẜꝫ illuꝫ ponitur ratio primi ⁊ ſecundi caſus. Secunda ibi. ſed ⁊ ſi viuo. Tertia ibi. nam ⁊ ſi. Quartaibi. ſane prout ponitur limitatio. ſed prout ponitur ratio que ē ibi. ne ſucceſſione
h ij