Liber.

Iroª atqꝫ vxore mores īuicēaccuſantibꝰᵇ cāꝫ repudij d̓diſſe vtrūqꝫ ꝓnūciatū ē. Id ita accipidꝫ vt ea legeᶜ quā ambo ꝯtēpſerūtneuter vīdicetur. Pariaᵇ .n. d̓lictamutua ꝯpēſatōe diſſoluūt̉. Tdē.Oſt dotē datāᵉ ⁊ nuptias cōtractas ſtipulatꝰ ēᶠ pr̄: filie volūtate diuortio fcō dotē dare ſi ꝯditioᵉ ſtipulatōis īpleat̉: ⁊ poſtea filiaſine liberisᵖ deceſſerit nō erit īpediēdus pater qͦminus ex ſtipulatuagat. viua aūt filia ſi agere vult exceptiōe ſūmouēdus erit. TDe.I pr̄ ignorās filiā diuertiſſe:dotē ex cā ꝓmiſſiōis numerauerit: n̄ ꝑ īdebitiᶠ ꝯdictiōeꝫ: ſꝫ d̓ dote actiōe pecunia petet̉. FDē.N īſulā pr̄e deportatoᵏ ꝗ dotē ꝓ filia d̓dit: actio dotis adfiliā ꝑtinetⁱ. ¶ Poſt diuortiū qͦqꝫpr̄e dānato ꝗ ꝯſentiēteª filia dotēnō petierat: eque dotis actō mulieris ē. ¶ Fructꝰª ex p̄dijs q̄ ī doteꝫdata eē videbāt̉. bōa fide ꝑceptos⁊ mulieris oneribꝰ an̄ cāꝫ liberalē

abſumptos qͣꝫuis ẜuā fuiſſe poſteaconſtiterit: peti non poſſe placuit.¶ Sūptꝰ v̓o neceſſarios ⁊ vtilesºī p̄dia q̄ dotalia videbant̉ factos:cōpēſatisᵖ fruciibꝰ ꝑceptisq ad finiſuꝑfluiʳ ẜuari ꝯuenit. ¶ Uſurasaūt numerate dotis ex ſtipulatū ſipr̄ ī mr̄imonio defūcta filia petatᵗ:gener ꝗ reſidue dotis ꝓmiſſe fenꝰſtipulatꝰ eſt: ita demū ad finē vicemutua debite quātitatis cōpēſationē oppone̓ iuſte vr̄: ſi ꝓprijs ſumꝑtibꝰ vxorē ſuā exhibuerit. alioꝗnſi pr̄is ſui ſūptibꝰ exhibita ſit īanisvſuraꝝ ſtipulatioᵛ cōpēſationi nōꝓderit. ¶ Ad viꝝ vxore poſt diuortiū reuerſa: iudiciū acceptuꝫ exſtipulatiōe quā extraneꝰ ꝗ dotē dederit ſtipulatus fuerat nō diſſoluiturᵉ: nec ex officio iudicis abſoluSCeuola.tio continetur.I maritus in id qd̓ facere poteſt condemnatus ſit: ⁊ nomina ſint ad dotis quantitateꝫʸ: neqꝫampliusᶻ habebit: neqꝫª mandareactiones debet.

ſalia vident̉ cōtracta cū non durent: vt. sͣ. de in rē v̓. l. ſi pro ꝑte. §. v̓ſum. ⁊ ſic n̄ob. jͣ. de reg. iur. l. ex qua ꝑſona. ⁊. C. de rei ven. l. cum a matre. que ſunt contrah̓ ergo ſubaudi maxime ſi non conſenſiſſet ⁊cͣ.Iro. Paria delia mutua cōpēſatione tollunt̉. h. d. Bar. Ul̓ ſic. Exceptio adulterij tolliatione lenocinij vel ecōtra cū agit̉ de dote ciuilitervel donatiōe ꝑꝑ nuptiada. h. d. concordat lex cum mulier. jͣ. eo. Alex.a ¶ Niro quondam: nā. jͣ. lolitur de repudio. h.b ¶ Accuſantibꝰ .i. obijciētibꝰin ciuili cā. ſic ponit̉ in auc. deſan. ep̄i. §. ſi ꝗs aūt ꝓ pecuniaria. ibi. vt accuſata ⁊cͣ. puta incā dona. ꝑꝑ nup. quam vir repetebat ab vxore: ⁊ dotis quaꝫvxor repetebat a viro: ſed vterqꝫ ſe tuebat̉ ꝑꝑ delictū alteriusputa mulier ꝑꝑ lenocinium viri: ⁊ vir ꝑꝑ adulterium vxorisqd̓ quidem poſſet ꝗlibet eorumfacere: vt. C. de repu. l. ꝯſenſu.niſi obijcēs eēt in pari turpitudine. vel diuerſoꝝ criminū veleiuſdē in quo vterqꝫ conſenſit:vt. jͣ. eo. l. cū mulier. crīali aūtaccuſatiōe īſtituta vīdicta poſci poſſet. nec .n. vnꝰ aliū accuſare ꝓhibet̉: niſi cū idē perpetraſſet lēociniū. tūc .n. nihil iudeꝰ iudeo nihil cathelina cathezo vt. C. d̓ hr̄t. l. qm̄. §. int̓ ſe.c ¶ Ea lege. indiffinite dicit lege. ⁊ ē ſic. sͣ. d̓ mino. l. auxiliūin fi. ⁊ in auc. ut li. ma. ⁊ auie.§. qꝛ v̓o ita cōꝑiunt̉. coll̓. viij.d ¶ Paria enim. nō delictumcū delicto cōpēſari: ſic. sͣ. ne ꝗdin lo. pu. l. i. §. idē ait. ⁊ de dolo.l. ſi duo cū concor. ⁊. jͣ. qd̓ vi aut clam. l. ſi vitē. §. fi. ad ianuā. ⁊ ne qs eum ꝗt̓ius vo. l. ij. ⁊. jͣ. de adul. l. ſi vxor. ī fi. ſꝫ ar. ꝯͣ. sͣ. cōmo. l. rē mihi. §. in exercitu.Oſtdotem. Inter alias lec. glo. tenēda ē tertia q̄ reddit hāc. l. ſing. ẜmBal. ⁊ ang. h̓: qͥ ab oībus approbat̉ ⁊ bn̄ p̄terꝙͣ a bar. ⁊ ẜm hāc lec. hoc intēdit. Si pr̄ ex interuallo volūtate filie ſtipulat̉ dotē ſimpl̓r reddi n̄ expreſſa ꝑſona cui reddi debeat cēſet̉ ſtipulari cōiter tā ſibi ꝙͣ filie. ⁊ ſic actio ex ſtipulatu eritcōis ſicut fuiſſet actio prima ſi ſtipulatꝰ non fuiſſet: ⁊ ideo mortua filia ſine liberis cōſolidat̉ in patrē ſed viuente filia cū actio ſit cōis ſi agat ſine filie voluntaterepellet̉ exceptiōe. Uel ſic ẜm lec. Dy. q̄ cōit̓ approbat̉ īter lec. Doc. ⁊ ē multuꝫnotabilis. Pater ſtipulādo dotē mādato filie vr̄ ſtipulari ⁊ eiꝰ ꝓcurator ex quaſtipulatione filia mortua ſine liberis agit pr̄ ut hr̄s filie: ſed filia viuente ius agēdi non reſidet ī pr̄e. h. d. Alex. e ¶ Poſt dotem datam. Caſus. pr̄ ex interuallo filie uolūtate ſtipulatus eſt ſibi ſoli dotem reddi facto diuortio ſub hacconditione. ſi filia ſine liberis deceſſerit: extitit cōditio diuortij. Item mortis ⁊ liberoꝝ defectꝰ nulla pr̄i dotē repetēti obſtat exceptio. ſed ſi diuortij tm̄ non etiammortis ⁊ liberoꝝ defectꝰ exiſtat: pr̄i ſine filia agēti ob. exceptio: niſi caueat rē ra.filiā habiturā. vel cā cognita oīo ſibi actio denegat̉: vt. sͣ. e. l. ij. §. pe. ⁊ fi. ⁊. l. ſicum dotē. §. ſed ſi latitet. vel dic ſcd̓o diuortij tm̄ fuiſſe cōditionē appoſitā: ⁊ tūcpr̄ ſi defuncta filia ſine lib̓is aget non ob. exceptio. qꝛ ad ſolū patreꝫ recidit actio.⁊ h̓ ſubaudit̉ maxime ut ſtatim dicā. Si v̓o filia viua agat pr̄ ob. exceptio inſpecto tenore actionis ex ſtipulatū q̄ pr̄i cū filia competit: ſed qꝛ pater poſtea ſibi ſoliꝯſenſu filie eſt ſtipulatꝰ primo ⁊ ſcd̓o caſu replicat̉: ut. sͣ. e. l. quotiens. §. ceterū.Azo. vel tertio dic ꝙ volēte filia fuit ſtipulatus ſimpl̓r nō ſibi. quo caſu ſibi ⁊ filie videt̉ ſtipulatꝰ: vt ꝑinde ſit: vt lex dicit cū nullo mō eſt ſtipulatꝰ. ⁊ ſic eſt cōisactio vtriuſqꝫ: ar. contra. jͣ. de verb. ob. l. ſi ita ſtipulatꝰ fuero. §. griſogonꝰ. ibiſequēs ſti. ⁊ nō dat̉ replicatio pr̄i. ⁊ ẜm hos tres caſus filie uolūtate determinethāc or̄one ſtipulatꝰ ē. vel qͣrto filie volūtate determinet ſcō diuortio. ⁊ tūc nō datur replicatio. vel ꝗnto verbū dari. q. d. ad uoluntatē filie mihi reddes .i. ſi ipſatūc uolet. Ergo ſi viuit reꝗͥrit̉ eiꝰ uolūtas al̓s ſi non ꝯſentiat repellor exceptioneſed ea mortua ſine liberis nō ē cuiꝰ reqͥrat̉ uolūtas. Sed ſi liberi extāt. idē ꝙ nōreq̄rat̉ alicuiꝰ volūtas ſi dos ē ꝓfecticia ꝗ ſeꝗt̉ me: alioꝗn reꝗͥritur uolūtas lib̓toꝝ. Si v̓o ponas ꝙ filia ſimpl̓r ꝯſenſit mee ſtipulatiōi: ⁊ ego non appoſui aliāꝯditionē niſi diuortij: qͣre īpedirer agere facto diuortio ēt īuita filia. ac.f ¶ Stipulatꝰ ē. ꝯſentiente filia ẜꝫ tres pͥmos caſus. vl̓ nō ꝯſentiēte filia ẜꝫ aliosduos. g ¶ Si ꝯditio. vna tm̄ .ſ. diuortij. nō āt uoluit filia qn̄ pat̓ agit ẜmoēs caſus.ac. h ¶ Sine lib̓is. maxīe nā idē ſi cū lib̓is. ⁊ dos eſt profecticiaẜꝫ. v. caſuꝫ: vl̓ dic: ꝙ hic caſus fuit cōplexꝰ ī ſtipula. ẜꝫ pͥmū. ⁊ ſic n̄ fac̄ ꝓ bul. ꝗdixit dotē reddi pr̄i: etiā ſi liberi extāt. Et ꝓ eo facit. C. ſol. ma. l. dos ubi de hocnoͣ. Sꝫ ꝓ Azo. fac̄. sͣ. de pac. do. l. inter ſocerū. in prin. ⁊. §. ij. ⁊. jͣ. de le. iij. l. uxore. §. teſtō. ⁊ de mino. l. iij. §. ſed vtrū. in fi. §. ⁊ sͣ. e. l. ſi ab hoſtibus. ac.pater. Indebitum ſolutum qd̓ cadit in repetitione per viam contractꝰnon repetitur per condictionem indebiti. h. d. Bal. Uel ſic. Etiam pro dote ſoluta ſoluto matrimonio competit actio de dote. h. d. Pau. de caſt. ⁊ Alex.

i ¶ Nō ꝑ īdebiti. īmo īdebiti: vt. sͣ. loca. l. ſiꝗs fūdū. l. īꝑator. qͦ ē ꝯͣ. ſo. vtibi. ⁊ fac̄. sͣ. de iure do. l. quēadmodū ī fi. ⁊ d̓ ꝯdi. īde. l. ꝗ executionē. §. fi.N inſula. Mors ciuilis pr̄is cōtingēs an̄ dotis executionē ꝯſtātemr̄imonio vel eo ſoluto facit actionē de dote in ſolaꝫ filiā cōſolidari.h. d. noͣ. Et primo loquit̉ qn̄ cōſtāte mr̄imonio pr̄ deportatꝰ eſt vſqꝫ ibipꝰ. Scd̓o qn̄ eo ſoluto.Et ſic vnū dictū ꝑ aliudnō ē ſuꝑfluū. P. d̓ ca.k ¶ Deportato. aut diuortiū qd̓ apꝑet ex littera ſequenti. ac.l ¶ Pertinet. qꝛ pr̄ promortuo habet̉: vt. jͣ. deꝯtra ta. l. i. §. fi. ⁊ de bo.liber. l. ſi neceſſe. §. ij. h.m ¶ Cōſentiente. maxime. nā ⁊ ideꝫ vbi cōſentiēte ea petijſſet: vt. sͣ. e..l. ſi marito. §. ſi volūtate. vel dic nō petierat cūeffectu .i. nō exegerat. nātūc ſecꝰ eēt. ⁊ fac̄. jͣ. ad. l.fal. l. pr̄ filia ī pͥn. ⁊ sͣ. e.l. ſi cū dotē. §. ſi pr̄. ⁊ .jͣ.e. l. ī hiſ. §. filia. ⁊. l. ſi ſocer. in pͥn. ⁊. C. d̓ rei vx.act. §. videamꝰ. ⁊ de ſo.l. ꝗ hominē. §. ſi gener.Hs pptatioLiuus nō lucrat̉ fructꝰ dotis: tanꝙͣ maritꝰ:tn̄ de ipſis retineat qͣtenus ī vxorē putatiuamuel in p̄dia dotalia neceſſarios ſūptꝰ vl̓ vtiliter īpēdit. h. d. Pau. d̓ ca.n ¶ Fructus .i. in eo ꝙſumptus excedunt fru.I. ti. i. l. qd̓ dicitur.ctus ẜuabit de dote: vto ¶ Et vtiles. ad perpetuā rei vtilitatem.p ¶ Compenſatis. ſo. ma. vel dic etiā cōſtante: qꝛ nō fuit matrimoniuꝫ:nec habuit neceſſe ſuſtinere onera matrimonij: nec lucrifecit fructus ea ratione ꝙ ſuſtinuit onera: ſed qꝛ bona fide percepit. ac.q ¶ Perceptꝭ. pūcta ibi ꝑceptis. ⁊ dic ꝯuenit ẜuari ad finē .i. vſqꝫ ad fi.r ¶ Superflui .i. reſidui in quo ſumptus excedit fructū: vt ⁊ sͣ. d̓ rei ven.l. ſumptꝰ. ⁊. l. ēptor. ⁊ facit. jͣ. ti. i. l. iij. ⁊ de dote pre. l. i. §. impēſe. ⁊ sͣ. e.l. ſi cū dotem. §. fi. ⁊. l. ſe. ſed quo iure ſeruat̉; rn̄: vt. C. d̓ rei. vx. ac. §. ſednec ob impenſas. uel dic iure exceptionis doli: cum non fuerit dos: vt. d.l. ſumptus. ⁊ de peti. here. l. ꝙ ſi ſumptus.¶ Uſuras. Maritus ꝗ non ſuſtinuit onera matrimonij nō pōt petere vſuras dotis ꝓmiſſe ⁊ nō tradite. h. d. Sed ſi ſuſtinuit vſure cū vſurisompenſantur. hoc etiam dicit hic Pau. de caſtro.¶ ¶ Uſuras. dotis pro parte dimidia: qꝛ dimidiaꝫ dotē dedit ſocer in quareſtituenda eſt ī mora maritꝰ facto diuortio. Itē alterius dimidie fuit gener vſuras ſtipulatꝰ: quas mō cōpenſat in vſuris: uel q̄ petunt̉ ex mora.t ¶ Si petat. ex mora qꝛ iudiciū bo. fi. eſt ut. C. de rei vxo. ac. §. exactio. vl̓ẜm. R. qꝛ ſtipulatus erat: qꝛ hic dicit ex ſtipulatu.Stipulatio. qua ſocer tenebatur genero. ſi alterius dimidie differretſolutionē. ⁊ facit. sͣ. mā. l. creditor. §. pe. ⁊ de iuredo. l. cum poſt. §. in domum. ⁊ de doli exceptione. l. fi. in prin.¶ Ad uiruꝫ. Reconciliatio matrimonij non nocet extraneo cui queſitum erat ius ad repetitionem dotis ex ſolutiōe iā facta. hoc dicit Pa.x ¶ Non diſſoluitur. vt ⁊ sͣ. de iure do. l. ſtipulationem. niſi cōſenſit denuo vt. sͣ. de pac. do. l. cum maritus. §. i. ⁊ facit. sͣ. eo. l. ſi mulier diuerterit. ⁊ sͣ. loca. l. Item queritur. §. i. ac.maritus. Maritus nō tenet̉ ꝑ reſtitutionē dotis actioneꝫ d̓ doM te cedere: ſi aliud adiūctū ſufficiens ſibi non remanet. h. d. Bar.y ¶ Quantitatem .ſ. concurrentia vel paria. Azo.z ¶ Amplius. in bonis preter dicta nomina que etiam nomina ſunt ei neceſſaria pro victu. ac.¶ Neqꝫ mandare. niſi forte talis ſit qui ex ſua ꝑſona poſſit ſibi quererevictum: ar. jͣ. de lib. agno. l. ſiꝗs a liberis. §. ſed ſi filius. ⁊ ẜm hoc habesbis neqꝫ: ⁊ tūc incipe ſoluere ibi: neqꝫ mādare ⁊cͣ. al̓s deeſt ſcd̓ꝫ neqꝫ: ⁊ nōeſt aliqͣ negatio. ⁊ tunc dic .i. nō hꝫ ampliꝰ aliud neceſſe niſi mādare actiones poſtꝙͣ cōdemnatus eſt: cū nihil hēat vltra alimenta. ⁊ tunc recidit inidem cuꝫ prima. ſꝫ in hoc differt qꝛ incipit ibi ſoluere neqꝫ ampliꝰ. uel aliter nō hēbit ampliꝰ .i. plus aliud neceſſe: niſi hoc mādare actiones. ẜꝫ yr.⁊ hoc ſi ſint noīa ſufficiētia ad dotē ⁊ ad alimēta: ⁊ tūc ſimiliter īcipit ibiſoluere neqꝫ amplꝰ. uel aliter .i. cū facta ceſſione nihil ad alimēta ſibi remaneat. ⁊ hec cōis eſt ad geminuꝫ neqꝫ. ⁊ ad vnicū ẜm yr. vel aliter īmoneceſſe habet ſi al̓s habeat ſufficientia alimenta: ut. C. de rei vxo. ac. §.cum autem ex. in fi. §. ⁊. jͣ. de ceſ. bo. l. qui bona. i. rn̄. Azo. ⁊ hoc ẜm yr.