XXIIII

Soluto matrimonio.

⁊

ſerit: iudicati actionem filieª potiꝰqͣꝫ heredibus patris dari oportebit. ¶ Cum patriª dos data eſſet:⁊ ei filius ex aliqua parte heres ſubconditioneᵇ inſtitutus fuerit: ⁊ pendente conditione coheredes eiusdotem ꝓ ſua portione mulieri ſoluerintᵉ: hoc minus filiꝰ ex dote preſtare debebitˢ: qm̄ nullā actionemeius pecunieᵉ recuperande gr̄a aduerſus coheredes hꝫᶠ. ¶ Si funduꝫ dotalem recepiſſet mulier nōhabita rōne fructuū ꝓ portione anni quoᵍ nupta nō fuiſſet: nihilominus de doteʰ agere pōt: qꝛ minorēdotem recepiſſet. hocˡ .n. ad dotisaugmentū ꝑtinet: quemadmoduꝫſi partum ancillaꝝᵏ non recepiſſetaut legata vl̓ hereditates q̄ poſt diuortiūˡ ꝑ ſeruos dotales acquiſiteT Dem.marito fuiſſent.I prior maritꝰ poſterior dotis nomineᵐ tanquā debitormulieris dotē promiſerit nō plusqͣꝫ id qd̓ facere poſſitⁿ dotis futurūA Fricanus.eſſe.Ue dotis noīe certam pecuniam promiſerat: quoſdamadhibuerat qui ſtipularentur parteꝫ dotis diſtracto matrimonio ſibi ſolui: ea nulla data dote obierateodem marito ſuo herede relicto:iſqꝫ dānoſam hereditatē eius adierat: nihilominus ſtipulatoribꝰ tenebiturº: qm̄ adeundo hereditateꝫdebitricis intelligeret̉ ſe cōpenſaſſeʰ: nec ad rem ꝑtinere ꝙ ſoluēdonon eſſet hereditas: ꝗn ceterisq etiam creditoribꝰ teneat̉ʳ. I Deꝫ.

¶ Icia diuortiū a ſeio fecit: hācticius ī ſua ptāte eſſedicit̉: ⁊dotemᵉ ſibi reddi poſtulatᵛ. ip̄a ſemr̄em familias dicit: ⁊ d̓ dote agere vult. Queſitū eſt q̄ ꝑtes iudicisſint; rn̄di pr̄i niſi probet filiā: nō ſolū ī ſua ptāte eſſe. ſed etiā ꝯſentire:ſibi denegandamˣ actionem. ſicutidenegaretur etiā ſi conſtaret eaꝫ inptāte eſſeʸ.P Aulus.Iberta q̄ volūtateᶻ patroniꝰdiſceſſit: d̓dote cuꝫ eo agerepōt: quā ei dedit.P Aulus.I maritus minus facere p̄t:⁊ dos publicataᵇ ſit ī id qd̓ facere pōt fiſco maritꝰ ꝯdemnāduseſt: ne ī ꝑnitiemᵉ mariti mulier punita ſit.TLpianus.Otem voluntate filieᵈ videri pr̄eꝫ recepiſſe: cū cās ꝯtradicēdi ei filia nō hr̄et: maxime cuꝫab eo poſtea ampliore ſumma dotata ſit.Q Arcellus.⁊ Ucius ticius cū eſſet filiuſfa.volūtate pr̄is vxoreꝫ meuiāduxit: ⁊ dotē pr̄ accepit. Meuia ticio repudiūᵉ miſit: poſtea pr̄ repudiati: abſente filio ſpōſalia cū eadēnoīe filij ſui fec̄. Meuia deīde r̄pudiū ſpōſalibꝰ miſit: atqꝫ ita alij nupſit. Quero ſi meuia age̓t cū lucioticio quōdā marito ⁊ a pr̄e hēde relicto d̓ dote: ⁊ ꝓbet̉ culpa mulierismr̄imoniū diſſolutuꝫ: an marituspoſſit ꝑꝑ culpā mulieris dotē retinere; Marcellus rn̄dit ēt ſi vt hēsīſtitutꝰ a pr̄e ticiꝰ ꝯueniret̉: tn̄ ſi ſpōſalibꝰ n̄ ꝯſenſiſſetᶠ culpā mulierismulctā dā eſſe. P Apinianus

a ¶ Filie. quaſi ipſa procur. dedinet.4Cum patri doQuatenus ſolutū ē mulieri eatenus vir a coheedibus ſuis nōBar.a ¶ Cum pr̄i. al̓s. §. al̓s lex eſt.b ¶ Sub conditione.ua. uel dic in defectum eius exheredatumal̓s non valeret: vt. jͣ. de here. inſti. l. ſuus quoqꝫ.c ¶ Soluerit .ſ. ſo. ma.d ¶ Debebit .ſ. filiꝰ cuꝫfuerit hr̄s: al̓s non teneret̉: ut. jͣ. de dote pre. l..ij. §. per contrarium.e ¶ Pecunie .ſ. vxori iāſolute. azo.f ¶ Hꝫ .ſ. nūc lꝫ ſi extaret mr̄imonium ⁊ fami.ber. ageret ēt īſtitutiōisꝯditiōe pēdēte nōdū factus hr̄s poſſet vt. sͣ. faher. l. ſi maritꝰ. ⁊ facͣ. jͣ.e. tit. l. ſi filia. ⁊ de dotepre. l. ij. §. idem iul. ⁊. l.pater. §. ſi poſt. ⁊. l. pe.¶ Sifundum. Fruzent dotē. ⁊ ideoctus:ꝗd iuris eſt in dote erit ⁊in fructibus. h. d. Bar.g ¶ Si fundū. quo .i. inqua portiōe vt ſit figura ſynecdoche. Azo. 7noͣ ꝙ fructꝰ vltimi annidebent diuidi: ut. sͣ. eo.l. diuortio. ac.h ¶ De dote. lꝫ non ſitdos ſꝫ dotis acceſſio. ſic.sͣ. cōmo. l. ſi ut certo. §.vſqꝫ adeo. Item dic vtno. jͣ. de v̓. ob. l. iul. §. i.i ¶ Hoc .i. fructus.k ¶ Ancillaꝝ. ſecꝰ in fitu pecoꝝ ꝗ ut alius fructus diuidit̉ ꝓ portioneanni: ut. C. d̓ rei vxo. ac.§. itaqꝫ. ſed partus ancille nō eſt in fructu. vt. sͣ.de vſufr. l. uetꝰ. ar. contra. jͣ. ad. l. fal. l. paulusreſpondit. §. i. h.l¶ Poſt diuortiuꝫ. uelꝯſtā. ma. uel an̄ cōtēplatione tn̄ mulieris: ut. sͣ.de iu. do. l. ſi ex legato.⁊. l. ſi ẜuo. ⁊ sͣ. de vſuf.l. ſed ⁊ ſi ꝗd donet̉: Aꝫ.⁊ facit. sͣ. de rei uen. l. exdiuerſo. §. i.prior. Maritus utit̉ exceptione ſi ꝯueniat̉ ultra ꝙͣ faceret poſſitO ētiaꝫ cōtra eum cui delegim eſt per mulierem. h. d. Alex.m ¶ Si prior. nomine. al̓s gratia. al̓s nomine.¶ Poſſit. īmo inſolidū: cū ſcd̓s maritus ſit creditor mulieris: ut. jͣ. dere iu. l. neſennius. circa pͥn. ⁊ de exce. do. l. pure. §. ſi cū. ⁊ de noua. l. doli. in pͥn. ⁊ de cōdi. ob cām. l. ſi donaturꝰ. §. i. q̄ ſunt cōtra. So. hic ꝓmiſit prior uir ſcd̓o per hec v̓ba: ꝓmitto qd̓ mulieri debeo. ibi v̓o. x. qͦ mulieri debeo. uel qd̓ ipſa mihi dedit in dotē: ar. de iureiur. l. eum ꝗ. §. ſi mulier. ⁊ de cōſti. pec. l. iij. ⁊ inſti. de leg. §. ſꝫ ſi uxori. Quid aūt ſi poſt hancꝓmiſſionem fiat non ſoluendo? Rn̄. ut. sͣ. de iuredo. l. ſi extraneus.Ue dotis. Adhibitus ad ſtipulādū dotē aīo donādi poteſt eam amarito repetere lꝫ maritꝰ ab uxore adhibēte nunꝙͣ receperit: ſi tamēſibi ſucceſſit in hr̄ditate ꝙͣꝙͣ hr̄ditas nō ſit ſoluēdo. h. d. ⁊ ẜm iſtā lec. ceſſāt oīa ꝯͣria. Alex. Et diuidit̉: pͥmo ponit thema. Scd̓o reſpōdet q̄ſtiōi.Tertio rn̄det cuidā tacite obiectiōi. Scd̓a ibi. nihilominus. Tertia ibi.nec ad rem. ⁊ eſt pulchra lex: ⁊ hꝫ quotidianā materiā ⁊ ſubtilem. Bar.o ¶ Tenebit̉. ſi aīo donādi eius īter uiuos fuerunt adhibiti. ſi aūt ſtipulāti ſimpliciter ꝓmiſit p̄ſumit̉ ꝙ nō aīo donādi: ut. sͣ. de iure do. l. mulier.§. fi. q̄ eſt ꝯtra. nā mulierū genꝰ auariſſimū ē: ut. sͣ. de do. īter vi. ⁊ uxor.l. ſi ſtipulata. ⁊ ēt ꝗlibet p̄ſumit̉ auarus: ut. sͣ. de ꝓba. l. cū de indebito niſi rō ſanguinis uel tꝑis aliud inducat. ut. sͣ. de ꝓba. l. ꝓcula. ⁊ de do. inter vi. ⁊ uxo. l. ſi ẜuus cōis. uel viciſſim facte donationis. ut. sͣ. man. l. ſiuero nō remunerādi. §. īde papinianꝰ. ⁊ alijs caſibus ibi noͣ. ⁊ ita locumhꝫ actio mādati. nō aūt teneret̉ maritus ſtipulatoribus: ſed fieret īter eoscōpenſatio. ſi v̓o ꝓbat̉ aīo donādi factū in dubio pͥſumit̉ cā mortis: ut. jͣ.d̓ le. iij. l. cū ꝗs decedēs. §. nuptura ⁊. jͣ. de dote pre. l. ſeia. ⁊ hoc ēt pōt ſicintelligi ⁊ iō poſſet reuocari: ut. C. de iu. do. l. ij. p ¶ Se cōpēſaſſe.c. sͣ. de euic. l. ſi ei ī pͥn. ⁊. §. ſi is. jͣ. qͥ

q ¶ Ceteris. niſi fieret inuentariū: ut. C. de iure deli. l. ſcimꝰ. §. ⁊ ſi pͥfatam. ⁊ inaucͣ. de here. ⁊ fal. §. ſi v̓o abſunt. ſed in legato ſecus: etiam iure veteri: vt. jͣ. adtreb. l. i. §. ſi is ꝗ. ⁊. jͣ. ad. l. fal. in rōne. §. qued vulgo. h.r ¶ Teneatur. diſſimiliter tn̄ qꝛ ceteris tenetur inſolidum: his inquātum facerepoteſt. ut. sͣ. l. ꝓxi. ⁊ jͣ. e. l. ſi maritus. Azo. h.Icia. Exceptio oppoſita a tertia ꝑſd̓a cuiꝰ ītereſtobſtat ⁊ venit examināda in iudicio ⁊ īpedit ꝓceſſum. h. d. ẜmītellectū quē ſequunt̉ cōit̉ doc.⁊ eſt noͣ. ⁊ plus ſubtilis ꝙͣ credat̉. bar. ⁊ alexā. Uel ſic. Pēdēte iudicio īter pr̄em ⁊ filiā ſuper filiatione ⁊ pr̄ia ptāte nonadmittit̉ pr̄ ad agēdum contramaritum ꝓ reſtitutione dotis.ſed eſt ſuꝑſedēdū quouſqꝫ illd̓iudicium ſit terminatuꝫ ꝓ pr̄enec ēt poſtea admittit̉ filia contradicēte: niſi cām cōtradictionis non hēat. h. d. iſta lex ſingularis ẜm intellectum gloſe.aulus de caſtro.ſ ¶ Eſſe dicit. īplorādo officiuꝫiudicis: vt. jͣ. d̓ lib. exhi. l. iij. §.hoc aūt. Azo. nā ipſa erat in qͣſi poſſeſſiōe exiſtēte ſui iuris.t ¶ Et dotē .ſ. aduēticiā. nā ꝓfecticiā pōt peter̄ ēt ſi filia eſſetemācipata: ut. sͣ. d̓ euic. l. pr̄. ⁊de iu. do. l. profecticia. §. fi. ẜmquoſdā. ſꝫ ẜm Azo. ⁊. h. ēt ī ꝓfecticia optime legi pōt. ac. 2u ¶ Poſtulat. quā petit ſi filiaeſt ī ptāte: ꝓ qua dedit etiā nullo pcō appoſito: ſecꝰ vbi dat ꝓemancipata. vt. C. de rei uxo.ac. §. accedit. ⁊. §. extraneum.x ¶ Denegādā. primum ꝓbateo ipſo ꝙ ꝓbat legitimā: ut inſti. d̓ pa. po. ī pͥn. Scd̓ꝫ eo ipſoꝙ nō hꝫ cām cōtradicēdi: vt. jͣ.e. l. dotē. ſꝫ an ticia pōt agere īterī dū pēdet iudiciū de ptāte?rn̄. ſic ẜꝫ Aꝫ. ut. jͣ. de li. cā. l. ordinata. ⁊ facit. C. e. l. filie. ⁊ sͣ.eo. l. ij. ⁊ sͣ. de inof. te. l. ꝗ de īofficioſo. nec ob. sͣ. de ꝓba. ſifiliꝰ. qꝛ h̓ erat in poſſeſſiūe lib̓tatis filia: vn̄ pr̄i īcūbit neceſſitas ꝓbādi. ibi non erat in poſvl̓ ei ꝗ dicit: n̄ ei ꝗ negat īcūbitonꝰ ꝓbandi. h̓ dicebat pr̄ eamin ptāte: ibi filius dicebat ſe liberum quare ꝓbat.y ¶ Eſſe. ⁊ illam non conſentire.berta. Liberta que legitime recedit a pr̄ono ab eo pōt petere dotē. h.z Tolūtate ſecus ſi eo inuito. ut. sͣ. ti. i. l. fi. B.a ¶ Patroni. cui erat nupta. ⁊ facit. sͣ. ti. i. l. pe. ⁊. l. fi. ⁊ de ritu nup. l. filio. ⁊. l.matrimonium. ⁊ in auc. de nup. §. diſtrahunt̉. ⁊ de ſan. epiſ. §. ſi v̓o. Item hodie non ſit diuortium ꝯſenſu: niſi cā caſtitatis cōcupiſcentie hoc fecerint ⁊c. vt inauc. ut lice. ma. ⁊ auie. §. qꝛ v̓o ex ꝯſenſu.maritus. Etiā ſi fiſcus ſuccedat vxori nō ꝑdit̉ pͥuilegiū mariti. h. d. b.b O¶ Publicata. d̓licto mulieris: qd̓ euēit ꝗnqꝫ legibꝰ: vt. jͣ. d̓ bo. dā. l. iij.c ¶ Ne ī ꝑnitiē. ut. ⁊. C. de penis. l. ſancimꝰ. Itē ⁊ qꝛ n̄ plꝰ ꝙͣ mulier cui ſuccedithabere debet: ut. sͣ. de vſur. cum ꝗdā. §. fiſcus. ⁊. jͣ. de reg. iur. l. in his. §. nō dꝫ.⁊ facit. sͣ. e. l. ſi ꝯſtāte. §. fi. ⁊. jͣ. ti. ij. l. ad fiſcum. actem. Nō vr̄ filia ꝯͣdicere que iuſtā cām ꝯͣdicendi non hꝫ. h. d. B.d O ¶ Dotē. filie. tacētis vel ꝯͣdicētis. azo. ⁊. h. nec .n. vr̄ ꝯͣdicere cū nō hēatiuſtā cām ꝯͣdicēdi. ſic nō vr̄ fieri qd̓ legitīe n̄ ſit: ut. jͣ. de re iudi. l. iiij. §. ꝯdēnatū.ar. ꝯtra. jͣ. d̓ no. oꝑ. nū. l. i. ī pͥn. ⁊ al̓s ſit ꝓ rōne volūtas: ut. C. de pac. con. ſuꝑdo. l. hac. ⁊ .jͣ. ad trebel. l. qꝛ poterat. hoc tn̄ eſt rōne cōionis ⁊ patrie poteſtatis.Et eſt hoc optimū ar. cōtra renitentes electioni. ⁊ facit. sͣ. e. l. ij. ⁊. l. ſi pater. ⁊. l.nō ſolū. ⁊. l. ſi cū dotē. §. eo autē tꝑe. ⁊ sͣ. de ſpō. l. ſꝫ ea que.Ucius. Spōſalia ꝯtracta ꝑ pr̄em noīe filij cū illa q̄ ſine cā a filio diuerterat n̄ auferūt iura lucrāde dotꝭ ex pͥmo diuortio ſi talibꝰ ſpōſalibꝰ n̄ ꝯſēſit filiꝰ: ēt ſi dos ſit ſoluta pr̄i ⁊ filiꝰ ſit hr̄s pr̄is. h. d. iſta lex ſingu. Pa. d̓ca. ⁊ alex.e ¶ Repudiū. meruit ergo amittere dotē: ut. C. d̓ repu. l. ꝯſenſu. azo.f ¶ Nō ꝯſenſiſſet. tacite aūt ꝯſentire nō vr̄: lꝫ ſecus in filia. ut. sͣ. de ſpōſa. l. ſꝫ eaqͥ ⁊. l. filiofa. Itē ꝗd ſi exp̄ſſe ꝯſenſiſſet; rn̄. vr̄ ei preiudicari. ut ar. jͣ. ad. l. iul̓. deadul. ſi uxor. §. fi. ſꝫ ubi nō ꝯſenſit pr̄is ꝯſenſus ei nō nocet: lꝫ ſit heres: qꝛ conſenſus talis non eſt ex quo dat̉ actio uel exceptio. uel uerius etiā ſi ꝯſenſiſſet filiꝰnon noceret: qꝛ ſpōſalia tm̄ nō mr̄imoniū fuit ꝯtractū: īmo qd̓ plus ē nec ſpon-