diſpendio nō fleuiſſes vt filia ſimul et ſemel ⁊ theſauri tui īaudito cumulo pͥuareris. Quid tibi ꝓfuit martis cuſtodia aduerſus fraudes mulieris ⁊ dolos? Sane qꝛ quod futuruꝫ erat forte dixeris vitare nullatenꝰ potuiſti iuſſiſti filiā tuaꝫ cū iaſone cōicare cōuiuiuꝫ ⁊ iaſonē ſtatuiſti ꝑticipem nate tue ī celebrationeciborū Ham qͥd tibi ꝓinde reuera ſucceſſit ecce ſubiūgit hiſtoria ſucceſſꝰ cōgruos ⁊ incōgruos non obmittens Exiſtente enī medea inter regē patrē ⁊ iaſoneꝫ licet multo eſſet rubore ꝑfuſa tamē tꝑare nō potuit ſuorū acies oculoꝝ quin cū poterat eoruꝫ intuitū verſ-iaſonem dulcibꝰ aſpectibꝰ retorq̄ret ſic eius facieꝫ etcircūſtantias faciei flauos crines corpus ⁊ membracorporis intentis ymaginationibꝰ cōtemplando. ꝙrepente in ꝯcupiſcēcia eius exarſit ⁊ feruētis amorisin animo ſecuꝫ concepit ardorē Pon illi cura ē ciboruꝫ veſci dulcedine nec guſtare pocula melliflue potionis. Eſt enim ſibi tūc cibus ⁊ potus iaſonis dulcisaſpectus queꝫ totum clauſuꝫ geſtat in corde et in cuius amore libidinis repletus eſt ſtomachus ſaturatꝰCum igit̉ inſpiciebatur ab alijs qui intuebātur eaꝫ ciborū guſtibus ſic ceſſiſſe attribuebant eidē non amoris cauſa hoc in ipſa procedere ſed ſola forte rationeruboris. Medea ergo tanti feruoris exaſperata cupidine ꝯceptum crimē ſatis conat̉ obtegere vt non ſoluꝫ ab hiis a quibꝰ inſpiciebatur percipi forte poſſetSed eciaꝫ a ſe ipſa ꝓbabilis excuſationis argumētaproducit quibus illud quod nephas eſſe poſſet in virgine excuſabili conuertat in fas Inde eſt quod tenuiſono ſuos eburneos infra dentes collidit hec verba