O vtinā iſte barbarus tā ſpecioſus tam nobilis mihimaritali copula iūgeretur vt ſibi ipſā daret intelligiinculpabili affectione illud appetere quod culpa ⁊ crimine non carebat Oīm enī mulieꝝ ſemper eſt morisvt cum inhoneſto deſiderio virū aliquē appetunt ſubeius honeſtatis vel amine ſuas excuſationes intendātConuiuii igitur fine facto medea de ſui patris licētiacameraꝝ ſuaꝝ intrat archana ⁊ iaſon ⁊ hercules quadaꝫ eius palacii recipiūtur in camera iuſſu regis. Medea auteꝫ in ſui ſecreto cubiculo ſola ꝑſiſtens ex concepti amoris flāma vexata anxietate multa torquetur et multis fatigata ſuſpiriis ſatis ſollicite cogitatin ſeipſa qualiter ſui ardoris flāmis poſſet occurrr̄ ꝑſatiſfactionē ꝓprie voluptatis. ſed virginei pudorispuſillanimitate deuicta cedit audacie cū ī ea pugnetamor ⁊ pudor. Inſtat amor vt audeat ſed ꝓpter ignominiā pudor vetat. et ſic duplici vexata cōflictuſui laboris diſpēdia ꝑ totā ebdomadā ſub taciturnitate defleuit. Factūqꝫ eſt ꝙ a fortune miſeriis que fineꝫaccelerat ex ſe ipſa ꝓceſſit pro medee votis ꝙ quadam die dū rex oetes ī ſecretariorū comitiua ſuorumcum iaſone et hercule de multis multa conferret ī aula pro medea filia ſua miſit vt veniret ad illum. Quain apparatu regio veniente in ſui veneratione ruboris iuxta patrem ipſo iubente conſedit Cui paterʸ blādo ſermone licentiam explicauit ut cum iaſone ⁊ hercule more virgineo verba ſolacioſa conferret. Quepudibundā a patris ſurgens latere iuxta iaſonē ſibiſedere elegit. Iaſon vt vidit medeā iuxta ſe cōſediſſeb4