Liber .III.Diſt. III. Ca. XIII.

mihi iam foret dulcius qͣꝫ mori in cortore. vt in ſuo ſic anima mea ſaliat creatore eiuſqꝫ foueat̉ ſolacio ⁊ dulcore.atqꝫ iocundet̉ eius beatiſſima viſione.ſec iheroni. Iec immerito ſancti gaudent de mortis aduentū ⁊ mali perturbant̉. qꝛ vt d̓t beatus grego. bomis exituris de corpore occurrit odor celeſtispatrie. malis vero fetor gehenne eterne. Unde beatus eſt qui in hoc ſeculoſic viuit vt poſt curſum huius vite cuꝫfiducia ⁊ gaudenter coraꝫ deo ſummopoſſit aſſiſtere. ac in eius viſione eternaliter delectari ac gaudere. De hoceftem ſic d̓t. Beatus qui mente habuetit dieꝫ exitus ſui ante oculos. ⁊ feſtiſiauerit in illa ꝑatus eſſe ⁊ ſine aliquotimore peccati vel praue ꝯſcīe inueniriBeatus qui inuenerit fiduciaꝫ in horaexitus ſui qn̄ anima ſeꝑatur a corporeCum magnis fletibꝰ ac doloribꝰ ſeꝑatur. veniunt em̄ angeli aſſumere eā ⁊ ſeꝑabunt eam a corꝑe ⁊ ꝑducent eaꝫ ante tribunal immortalis ⁊ metuēdi iubicis. at illa ꝯmemorans oꝑa ſua miſerabiliter ꝯtremiſcit Grandis timoreſt frēs in illa hora mortis ⁊ ſeꝑatōisanme a corꝑe. Aſſiſtent eniꝫ tunc ipſiaſſie opera eius que die noctuqꝫ bonabel mala egiſſet. ac illa audiens actusuos egredi ꝑtimeſcit. qꝛ peccatricesamme cū metu magno ⁊ timore horrēdo ſeparant̉ a corporibꝰ. ⁊ trementesſigunt ad eternum iudiciū Ea ergo hota cum aīa diuidit̉ a corꝑe videns vniuerſa oꝑa ſua dicit eis. donate mihi vmus hore ſpaciū donec egrediar. Et reſpondentes oēs actus eius dicēt ei. tunos egiſti. tua oꝑa ſumus. tecū ſemꝑibimus. tecumqꝫ ꝑgemus ad iudicē.Sancta vero anma a corꝑe nō timetexire. nec metuit. ſed magis gaudenscum fiducia pergit ad deū euecta officijs angeloꝝ. hec effrem abbas. P

Ubi notandum ꝙ quilibet deuotus acꝟtuoſus qͣꝫdiu in hac peregrinationeꝯſtitutus eſt defiderare debet introituꝫceleſtis patrie. qꝛ hec vita tota tribulatio ⁊ temptatio eſt. Unde beatus aug.in glo. ſuper pͣs. ſic ait. Uita iſta tribulatio eſt. ⁊ ſi tibi tribulatio non eſt autparuꝫ patriam diligis. aut ſine dubiotribularis Qui enim non tribulat̉ nōſe eſſe ſciat de eo qd̓ deſiderat. vnde tibi videt̉ vita iſta tribulatio nō eſſe qd̓non amas. Ama alteram vitam. ⁊ videbis qꝛ iſta tribulatio eſt quacunqꝫ ꝓſperitate fulgeat. quibuſlibet delicijsabundet circūfloreat. qm̄ nondum eſtillud gaudiū ſine vlla temptatōne certiſſimū. qd̓ nobis in fine ſeruat deus.ſine dubio tribulatio eſt. hec aug. Nōenim in iſta miſera vita in qua peregrinamur poteſt eſſe felicitas vel gaudiūveꝝ. Qd̓ teſtat̉ Maximus ita dicensNemo ſe credat aliquaꝫ felicitatē autaliquod veꝝ gaudium in hoc ſcl̓o poſſidere. beatitudo hic preꝑari poteſt poſſideri non p̄t Q Duo ſibi temporaordine ſuo ſuccedunt. tempus .ſ. flendi. ⁊ tempus ridendi. nemo ſe circūueniat. non eſt in mundo hoc tꝑs ridēdi Scimus aūt ꝙ omnis homo gaudere deſiderat. ſed non omnes ibi q̄runtgaudium vbi oportet inquiri. Ueꝝ inhoc mundo gaudium non fuit. nec eſt.nec eſſe poterit. hec maximus RUnde ſancti viri vt liberius pernenirepoſſint ad celeſtem patriam in hac ꝑegrinatione in labore ⁊ gemitu fuerūt⁊ ad illam ꝯſpiciendam ſuſpirauerūtDe hoc beatus aug. in quadā om. ſicait. Non deſiderat patriam peregrinatio ſine lacrima. ſed deſideras qd̓ nonhabes funde lacrimas. Quis iuſtus n̄habuit iſtas lacrimas. qui non habuit peregrinum ſe eſſe non doluit. Quafronte ad patriam venit qui nō abſens

bb. j.