Liber. IIIDiſt. III. CA. XIII

viuentes inueniunt̉. Quid eſt in dn̄oviuere niſi in fide ſpe ⁊ caritate. Periſta em̄ viuit̉ in illa vita qua viuitur indn̄o. Eſt quedā vita qua corpus viuitex aīa. ⁊ eſt quedaꝫ vita quā aīa viuitex deo. nūc quidē fide ſpe ⁊ dilectiōePoſtea ꝟo ꝓ fide ⁊ ſpe ꝯtēplatōne remanente ⁊ dilectōe. Nō eī nocere poteſt aīe ſi corpus vitā ſuā ꝑdit qn̄ ip̄avitā ſuā in fide ſpe ⁊ caritate ꝑſiſtensnō amittit. Sed d̓t quiſquis ſecuruspoteſt eſſe poſt hanc vitā in incertū ꝑgens. hoc aūt ſolū incertū eſſe non dꝫqꝛ bonā vitā mala mors ſequi nō pōtQui ergo vult bene mori bene viuat.hec hugo. Cū igit̉ vita bona ⁊ ꝟtuo ſanō poſſit reciꝑe finē malū. neceſſe eſtvt hō ſtudeat virtuoſe ⁊ ſancte viuerevt cū fidutia ⁊ hylaritate poſſit extremū diē expectare. qꝛ nemo mortē gaudeuter ſuſcipit. niſi qui ſe ad illā dumadhuc viuerꝫ ꝑ vite meritū diligēterp̄parauit. De hoc be. ber. ſic d̓t. Intellige ꝙ vementē mortē nullus letus ethylaris ſuſcipit niſi qui ſe ad ip̄am duviueret bonis operibꝰ p̄parauit. bonaem̄ eſt mors iuſti ꝓpter requiē. meliorꝓpter nouitate. optīa ꝓpter ſecuritatēEcontra mors peccatoꝝ peſſima. Mala in amiſſione mūdi. peyor in carnis⁊ aīe ſeꝑatiōe. peſſima in vermis ⁊ ignis ꝯtritōe. ⁊ qd̓ oīm peſſimū eſt in diuine ꝯtemplatōis amiſſione. hec bern̄.Etiā de hoc ꝑquendā d̓r. Sic inqͣꝫ vita iugiter diſponat̉ vt mors tibi nō amara ſed adoptabilis videat̉ Un̄ ẜꝫdictū bea. gre. Qui de ſua ſpē ⁊ oꝑacione ſecurus eſt dn̄o pulſanti ꝯfeſtī aꝑit. qꝛ letus iudicē ſuſtinet. ⁊ cū tꝑs ꝓpinque mortis aduenerit. de gloria retributōis hylareſcit hec gre. Nā qui ⁊ſācte vixerit mors illū n̄ terrebit. Un̄dicit yſidorꝰ. Nec mors te terrebit ſibene ⁊ pie vixeris. nō ſolum aūt talis

mortem nō formidabit ſed etiā vt vemat exoptabit. Un̄ beatus ber. O vitaſecura in pura ꝯſcīa vbi abſqꝫ formidine mors expectatur ymmo exoptatcū dl̓cedine ſuſcipit̉ ⁊ excipit̉ cū d̓uotōe. hec ber. Un̄ ꝑfecti viri qui vitā pͥ̄ſentē pacienter ſuſtinent. mortē veroin deſiderio hn̄t. Un̄ beatus gre. Petfectoꝝ eſt vitā hr̄e in paciencia ⁊ mortem in deſiderio. Sed peccatrices amine p̄cognoſcentes cauſam ſue damnatōis ꝓpter peccata prius ꝯtracta decorꝑe exire trepidant ac ꝑtimeſcunt.Un̄ d̓t bea. Iero. ine xtremo mortis atticulo prenoſcit aīa cauſam damnacionis ſue. quā p̄uidēs a carne exire formidat. Nec miꝝ qꝛ vt d̓t hyamo. Nulla maior acerbitas cuiuſcūqꝫ amaritūdīs ⁊ dolor qͣꝫ mors ip̄a hoīs in peccato tam miſerabiliter morientis. Et iade hoc egiſippus ſic dicit. Nulla ratisapprehendere nulla quoqꝫ lingua exp̄mere poterit. quātus horror ⁊ miſerſapeccatoribus poſt hanc vitā īminebitNā ẜm beatū ber. Malum triplex ſuꝑpeccatores manet. manet em̄ ſuꝑ eoshorror inexitu. dolor in trāſitu. pudorin cōſpectu glorie magni dei. hec bet.Ex dictis igit̉ colligere poſſumus ꝙilli mortē timēt qui in peccatis iacet⁊ nullum bonum in futuro ſꝑant ꝑteſentibuſqꝫ radicitus inherent. Illi ꝟoqui mundū ⁊ ſeculi vanitates ac voluptates ꝓ criſto contemnunt nec timentniortem nec pn̄cia diligūt. ſed potiusfutura deſiderant. Nec miꝝ qꝛ ẜm criſo. ſuꝑmathe. Nil doloroſius morte īpioꝝ. Sed econtrario nil dulciꝰ morte obituqꝫ iuſtoꝝ. mors nāqꝫ a maſisnimium formidat̉. a iuſtis autem vixexpectatur. hec criſoſtomus. Unde hͥfecti viri non ſolum non timent moriſed deſiderantur diſſolui ⁊ eſſe cū criſto. ex qͥbꝰ vicꝫ bea. Iero. ſic d̓t. Hihil