Diſt. III. Ca. XIII.Liber .III.

ſuſpirauit. hec augu. Et inde eſt qd̓ d̓tbeatus bern̄. Deſideremus qͣꝫto poſſumus deſiderio celeſtē patriā. cū magnō rubore nāqꝫ ⁊ ꝯfuſione ad illam ꝑueniet quiſquis eā vehemēter modo nōdeſiderat Quicūqꝫ iugi orōni aſſiduameditatiōe necnō ⁊ ſolicita ꝯuerſatione in illa verſat̉ ſecurus hinc egredit̉⁊ cū magna exultatione in ea ſuſcipie.tur. hec bern̄. Ad tale etiā deſideriū videlicet ꝑueniendi ad regnum celorumvnāquamqꝫ deuotaꝫ aīam Anſelmushortat̉ ita dicens. O aīa tantus d̓r eēamor tuus in hac mortali vita ⁊ defideriū ꝑueniēdi ad illud ad qd̓ facta es ⁊dolor qꝛ ibi nōdū es ⁊ timor ne fortenon ꝑuenias vt nullam leticiā ſentirevaleas niſi de his que tibi auxilium ⁊ſpem ꝯferunt perueniendi. hec anſel.☞ Et vt aīa liberius poſſit celeſtiadeſiderare ⁊ ꝯn̄r ad eternam felicitatēperuenire. neceſſe eſt cū adhuc in carne retinet̉ vt affectionibꝰ inordinatisreluctet̉ ac etiam ab illis mūdet̉. vt ſine obſtaculo ſeu impedimēto ꝑuenirevaleat ad xp̄m. De hoc in libro de ſpū⁊ aīa ſic d̓r. Si anima a corꝑe corꝑalium affectionū hic non mutat̉. corporeexuta corꝑalibꝰ tenet̉ paſſionibꝰ. Studeat ergo in hac vita ab hmōi petulantia mundari. qͣtenus cū hinc exierit nihil corruptū ſecum trahat ⁊ a corꝑalipaſſione īmunis exiſtat. hec in libro deſpū ⁊ aīa. Oportet ergo vt aīa non ſolum a ꝯſenſu abſtineat verūetiam abomnibꝰ ꝯcupiſcentijs ſe excutiat ꝓutdeclarat btūs bern̄. latius ſuꝑ can̄. ſuꝑprimo ꝟbo En ipſe ſtat poſt ꝑietē. ſicdicens Prope eſt dn̄s ſanctis ⁊ elecris etiam cū longe eſſe videat̉ ⁊ nō ēqualiter omnibus. ſꝫ alijs plus. alijsminus ꝓ meritorum diuerſitate. nam⁊ ſi ꝓpe eſt dominus omnibꝰ inuocantibꝰ eum inveritate non tn̄ omnibꝰ for

ſanvt dicere poſſint qꝛ ipſe eſt poſt ꝑietem. Sponſe vero qͣꝫ ꝓpe ē que vno tm̄pariete diuidit̉. Propterea namqꝫ cipit diſſolui ⁊ rupto medio ꝑiete eē cūillo. quem poſt parietem eſſe confiditEgo aūt qui peccator ſum diſſolui nōcupio ſed formido ſciens qꝛ mors peccatoꝝ peſſima Qūo nō peſſima morsvbi non ſubuenit vita. formido exite⁊ ipſe ꝯtremiſco portus ingreſſum. dunon ꝯfido ꝓpe exiſtere qui excipiat exeuntem Quid em̄ ſecurius exeo ſi noſdn̄s cuſtodiat exitū meū. heu ero ludibrio demonū ſi nō aſſiſtat qui redimarneqꝫ qui ſaluū faciat Nil tale verendūanime pauli cui ab aſpectu ⁊ amplexūdilecti vnus tm̄ modo ꝑies obſiſtebatvidelicet lex peccati quā inueniebat inmembris ſuis Ipſa eſt oīs carnis ꝯcūpiſcētia qua carere omnino nō potuit.donec in corꝑe fuit hoc ſane interiectopariete vno non longe ꝑegrinabat̉ adn̄o. Unde ⁊ optando clamat. Quisme liberabit de corpore mortis huius.ſciens ſe mortis ꝯpendio ꝯtinuo ꝑueturum. Hac ergo paulus ſe fatebatutvna lege teneri ꝯcupīa .ſ. quā carm ſueimmobiliter inſitā tolerabat inuitus.De cetero nihil mihiꝯſcius ſum inqͥt.Uerū quis ſimilis paulo qui non videlicet huic interdū ꝯſentiat ꝯcupiſcentie ad obediendum peccato. Noueritꝓinde quis is qui peccato ꝯſenſerit ⁊alterum ſibi oppoſuiſſe ꝑietem ipſumvtiqꝫ illicitū ꝯſenſum nec poteſt gloriari qui hmōi eſt. qꝛ ſtet ſibi poſt parietem ſponſus. quando iam parietes inter ſint nō paries multo minus ſi ꝯſenſus ꝑuenerit ad effectum tūc certiusiam ꝑies ſponſi impediat acceſſum actus videlicet ipſe peccati. ꝙ ſi pctm̄in vſum ꝯſuetudo forte aut vſus etiaꝫin ꝯtemptum ꝑduxerit. Nōne ita exiēris miles ante a rugientibꝰ preꝑatis