Liber .III.Diſt. III. Ca. XIII
vanaꝫ gloriā faciat aut aliquod commodū corꝑale ſed ſimpliciter ad gloriam dei ꝓpter ſalutē aīe ſue ac etiā cūcordis humilitate illa ꝑficere ſtudeatUn̄ apl̓us. Omnia in gloriā dei facite. Tercio homo totaliter in virtutibꝰꝓficiens habere debet diſcretionē vt n̄excedat mēſurā viriū ſuaꝝ nimis agēdo nec etiā minus qͣꝫ vt facultas ſuppetit virtuoſa oꝑa exercendo. Un̄ apl̓ustōnabile ſit obſequium veſtꝝ. Quartohabere debet ꝑſeueranciā finalē vt nōꝓpter aliqͣꝫ temptatōꝫ aut tribulatiōꝫvitā derelinquat virtuoſam ſed ꝯſtanter in oꝑbꝰ bonis vſqꝫ ī finē vite deocooꝑāte ꝑſeueret. Un̄ ip̄e dn̄s dicit.Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluus erit. hec igit̉. iiij. vicꝫ fortitudo. ītencio recta. diſcretio. ac finalis ꝑſeuerancia hoīem virtuoſuꝫ ad ſtatū ꝑfectuꝫ ꝑducere ſolent ⁊ eterna gloriacū omnibꝰ ſanctis remunerari. Et ſichabemus de ſtatu ꝑfectoꝝ ac de virtutibus ad eoſdeꝫ ꝑtinentibꝰ vicꝫ cordispuritate caritate ac ꝯtemplatione exSſitum atqꝫ explanatū FiliusOſtqͣꝫ inſtructus ſum a te O pater de ſtatibꝰ incipientiū ꝓfitiētium ⁊ ꝑfectoꝝ nunc ergo finaliter demorte. ad cuius debitū ꝑſoluendū nōſolum ꝑfecti ſed omnes hoīes obligati noſcuntur cupio edoceri.Capitulū XIII Pater MTire debes filiLꝙ triplex eſt mors. Eſt itaqꝫmors aīe quā ipſa incurrit ꝑ peccatuꝫmortale. Et eſt mors cū quis moriturpeccato ⁊ viuit̉ deo. Tercia ꝟo ē morſvicꝫ ſeꝑatio aīe a corꝑe ad quaꝫ omnſes generaliter tenentur. ſed paucosdelectat. Et defectus iſte n̄ eſt ex viciomortis ſed ex fragilitate humane cōdictōis. qꝛ homo diligens corꝑis vo-
luptatē curſum hꝰ vite formidat finire. in qua plus eſt amaritudins qͣꝫ voluptatis. De hac triplice mor ē ſicdicit beatus ambrofi. Tria ſunt mortis genera. Una mors peccati eſt queprecio damnatiōis infertur. De qͣ d̓rAnima que peccauerit ip̄a morietur ⁊hec eſt mala. Secūda eſt qͣ quis peccato moritur ⁊ deo viuit ⁊ hec eſt bonaTercia mors eſt media naꝫ ⁊ bona iuſtis videt̉ ⁊ pleriſqꝫ metuēda paucoſqꝫ delectat ſed nō hoc mortis eſt viciūſed noſtre infirmitatis. qui voluptatecorꝑis ⁊ delectatōe vite huius rapim̄⁊ curſum hunc ꝯſūmare trepidamusin quo plus amaritudīs qͣꝫ voluptatiſeſt. Quid eſt em̄ hec vita que delectatplena erumnarū ⁊ ſollicitudinū in qͣinnumere ſunt calumpnie ⁊ moleſtiemulte ⁊ lacrime iufinite eoꝝque affliguntur moleſtijs. nā ī hac vita homoin vmbra viuit nec expleri poteſt cupiditatibꝰ ſuis ⁊ ſi expleat̉ diuicijs fructum quietis amittit. qꝛ cogitur amittere qd̓ auiditate miſera queſierat. hecambro. De morte etiam corꝑis qͣꝫ ſitfructuo ſa iuſtis per quendā ſic diciturMors nihil aliud eſt qͣꝫ exitus de carcere. finis exilij. laboris ꝯſūmatio. adportum applicatō. peregrinatōis finisoneris grauiſſimi ideſt corꝑis depoſitio. de furioſo equo ideſt carne deſcenſio. de domo ruinoſa liberatio. omniūegritudinū terminatio. oīm ꝑiculoꝝeuaſio. oīm maloꝝ ꝯſūmatio. omniuꝫvinculorum diruptio. debilis naturediſſolutio. reditus ad patriam. ingreſſus ad gloriam. hec ille. Unde conſiderandum prout dicit Beda. ꝙ mortem carnis timet omnis homo et mortē aīe pauci formidant. ⁊ laborāt homines. ne moriantur. exterior homomorit̉ ⁊ non vt non moriatur homo īterior ſemꝑ victurus. Dicit ec̄ d̓ hoc