Diſt. III. Ca. XIII.Liber. III.

beatus aug. Uera mors eſt quā hoīesnō timent ⁊ hec eſt ſeꝑatō aīe a deo. qͥbeata vita eſt animarū. Debet aūt quilibet fidelis hanc duplicem mortemante oculos mentis frequēter habere.qꝛ multū valet talis meditatio ad repͥmēda vicia ⁊ ad terrena deſideria cōtēnēda. De hoc bea. gre. xiij. lib. mor̄ſic d̓t. Qui ꝯſiderat qualis erit ī morte ſꝑ ſit pauidus in oꝑatōe atqꝫ bene īoculis ſui ꝯditoris viuit nil qd̓ tranſitappetit cunctis pn̄tis vite d̓ſiderijs cōtradicit ⁊ pene mortuū ſe ꝯſiderat. qꝛmorituꝝ ſe minime ignorat. Perfecta em̄ vita eſt mortis ymitatio. quā dūiuſti ſolicite ꝑagunt. culpaꝝ laqueoseuadunt. De hoc etiā caſſia. ſic dicit.Si id qd̓ futurus es ſedula cogitatōecogitaueris penſaueris ruminatus fueris. credo raro aut nūqͣꝫ peccabis heccaſſia. Ad hanc vero fructuoſaꝫ meditatōꝫ mortis hortat̉ beatus ber. ita di.Filioli mei memorem nouiſſima nr̄ane peccemus. Nimiꝝ hec recordatō facit timoratū. timor expellit peccatumnegligenciā nō admittit. Iouiſſimanoſtra ſunt. mors. iudiciū. gehēna etgloria. Quid horribiliꝰ morte. Quidiudicio terribilius. ⁊ gehenna nihilpoteſt intolerabilius cogitari. Quidmetuet ſi quis ad iſta nō trepidat: nōexpaueſcat. nō timore ꝯcutit̉. hec ber.Mortis etiā memoria facit hoīeꝫ ꝯtēnere oīa tranſitoria ⁊ ſollicitū facit eēin boni oꝑis executōe Un̄ beatus iheronimus. Facile ꝯtemnit oīa qui ſemper ſe cogitat morituꝝ. Bea. etiā gre.de hoc ſic d̓t. Ualde ſe ſollicitat in bono oꝑe. qͥ ſꝑ cogitat de extremo fine.Notandū etiā ꝙ deus horam mortisvoluit nobis eē incognitaꝫ vt ſꝑpoſſiteſſe ſuſpecta. Un̄ beatus grego. ſic aitAd hoc ꝯditor noſter latere voluit finēnoſtꝝ vt dum incerti ſumus qn̄ moria

mur ſꝑ ꝑati ad morteꝫ inueniri debeamus. beatus aug. de hoc ſic ait. Catetvltimus dies vt obẜuet̉ omnis dies.Ideo nāqꝫ dn̄s noſter tꝑs exitus ſui vnicuiqꝫ noſtꝝ voluit eſſe incertū vt maiori diligencia ſimus erga noſmetipſos in vita noſtra ſolliciti quouſqꝫ eſtin noſtra poteſtate quatenus ad diemexitus noſtri in bonis nos oꝑbꝰ dn̄onos vocanti occurrere p̄paremus. vtpenduli expectatōis incerto ſꝑ credamus eū eſſe ventuꝝ quem ignoramusqua hora vel tꝑe ad nos vocādos ſit ipſeventurus. hec augu. F Cum gmors iſta ſit certa oībꝰ ⁊ hora mortisincerta debet vnuſquiſqꝫ ſic viuere. vtillā intrepidus poſſit expectare. Und̓dicit ſeneca. Certū qꝛ morieris ſed incertū qn̄. vbi. qūo. qꝛ mors vbiqꝫ teexpectat. ⁊ tu ſi ſapiens fueris vbiqꝫeam expectabis. hec ſeneca. Un̄ ſtultūeſt in tali ſtatu viuere in quo quis nonaudet mori. Sed prochdolor ſunt plures qui cū ſani ſunt tꝑs pn̄s in vanitatibꝰ ⁊ peccatis expendunt. Si ꝟo egritudo aliqua mortē vicinā eſſe denuncians eos pulſauerit. cum magnodeſiderio ſuꝑuiuere ꝯcupiſcūt vt peccata ſuadefleant ac peniteant. qui tam̄ tꝑs vitemodo acceptū ꝓ nihilo reputant. Dehoc bea. gregorius Semper fratres cariſſimi. extremū diem debemus expaueſcere. quē nunqͣꝫ poſſumus preuidere. Ecce ip̄m hunc diem in quo loquimur ad īducias ꝯuerſionis accepimꝰet tamen mala que fecimus flere recuſamus. Non ſolum ꝯmiſſa non plangimus ſed etiam que defleantur augemus. At ſi aliqua corporis nos corripiat ſi ſigna egritudinis vicinaꝫ morteꝫ denunciant inducias viuendi querimus. vt peccata noſtra defleamus ⁊eas cuꝫ magno eſtu deſiderij petimusquas acceptas mō ꝓ nihilo habemus