Liber .III.Diſt. III. Ca. XII

tuꝫ religionis accepimus ad hoc totoconamine tēdamus. vt ſic ꝑſoluambota noſtra que diſtinxerunt labia noſtra. nō em̄ ꝑfectionē ſed conatum adperfectōꝫ ꝓmiſimus ⁊ ideo qui ad conatum fecerit qd̓ potuerit videtur votiſui tranſgreſſionē euaſiſſe. Cū autē conatus que ꝓmiſimus tēdat ad perſectionē videamus in quo ꝯſiſtat ꝑfectiovt ⁊ ſic ꝯgnoſcamus in quo ſtatu noſter conatꝭ ſit ꝯpletus. P Propter hoc ſciendū ꝙ iuxta diuiſionē aliābuplex eſt ꝑfectio. vna intentōis ſiueꝓgreſſionis. alia eſt termini ꝑuencionis. Prima eſt gͦ ꝑfectio cū auida deuotione ſemꝑvlterius ꝓcedimus nōcontenti qͣꝫtumcūqꝫ iā ꝓfecimus. Talis conatus ꝓficiendi quantum eſt deaffectōe ⁊ ītentōe ⁊ cū poterit ab oꝑacione nunqͣꝫ ceſſat nobis ꝓ ꝑfectiōeceputatur. Et hoc innuit̉ nobis ī gen̄.cū d̓r. Ambula corā me ⁊ eſto ꝑfectusAc ſi dicat deus. Ambula corā me ideſt ꝓfice ⁊ hoc tibi ꝓ ꝑfectione reputatur. Ambulare ꝓut d̓t beatus bern̄. ꝓficere eſt. hīc apl̓us dicit. Nō arbitrorme ꝯprehendiſſe ſcꝫ ꝑfectōꝫ. Sed qͥdbn̄um eſt neceſſariū que retro ſunt oblitus ad ea que priora ſunt me extendens. Ac ſi dicat licet nō iudicē me ꝑfectū ꝑfectōe termini ad eandē tn̄ perfectionē conabor ⁊ talis conatus ꝑfectio iudicat̉. Et ideo ſequit̉ quotquotaūt perfecti ſumus id ipſū ſenciamusEcce in hoc verbo ſumus alijs ſe cōnumerans d̓t ſe iā perfectuꝫ ergo ſolo conatu que iā non longe ſupra ponit̉ arbitratus eſt ſe perfectōnē nōdū apprehendiſſe. Quod exponens beatus berdicit. In verbo iſto manifeſte apl̓o dicente declarat̉ ꝙ perfecta eoꝝque r̄troſunt obliuio ⁊ perfecta in anteriora extenſio ip̄a eſt iuſti hoīs in hac vita perfectio. Hinc iteꝝ beatus ber. d̓t. Inde-

feſſum ꝓficiendi ſtudiū iugis conatuſꝑfectō iudicatur. De hoc etiā leo papa ſic ait. Hec ē ꝑfectoꝝ vera iuſtitiavt nunqͣꝫ preſumant ſe eſſe perfectosnedum ab itineris nonduꝫ finiti ītentione ceſſantes ibi incidant deficiendi periculū. vbi ꝓficiendi depoſuerūtappetitum quia nemo taꝫ ꝑfectus autſanctus eſt vt perfectior ſanctiorqꝫ eēnon poſſit ideo omnes ſimul ſine diſferentia graduum ſine diſcretōne meritoꝝ ab his in quem ꝑuenimus ad eaque nondum apprehendimus pia auiditate curramus. Hec leo papͥ. Namqͣꝫtumcunqꝫ ac vbicūqꝫ laſſati vel attediati deſiſtimus proficere. ibi neceſſario deficimus. Unde dicit beatus bernardus. O monache non vis proficere ergo vis deficere. Dicit etiam beatꝭauguſt. Semper diſpliceat tibi qd̓ esſi vis ꝑuenire ad id quod nōdum esnam vbi tibi placuiſti remanſiſti. Siautem dixeris ſufficit periſti. Semperadde. ſemper ambula. ſemper proficenoli in via remanere. noli retro redirenoli deuiare Remanet qui non ꝓficitretro redit qͥ ad ea reuoluit̉ vn̄ iā r̄ceſſerat deuiat qͥ apoſtatat. hec aug. Und̓iacob patriarcha videt ſcalā attingētē celos ⁊ in ea angelos d̓ſcendentes⁊ aſcendentes nullūqꝫ ibi ſubſiſtentēvel etiā reſidentē qtūs palā daret̉ ītelligi inter ꝓfectū ⁊ defectū in hac vitanullū mediū īuenri. Sed qūo corpꝰnr̄m creſcere ꝯſtat aut deficere ſic oportet ſpm̄ nr̄m ſil̓r aūt ꝓficere aut deficere I Et iō ne deficiamꝰ oportet nosꝯtinue ad bonū conari. Cur āt tal̓ conatꝰ ad ꝑfctōꝫ ꝯſequēdā ꝓ ꝑfctōe immo ꝑfectō reputet̉ rō eſt. qꝛ tal̓ conatꝰmaximi deſiderij iudiciuꝫ eſt. nullusem̄ tam indefeſſo labore ꝯtinuo poſſetconari nſi maximū deſiderium ipſuꝫimpelleret ad conanduꝫ. Qui āt vehe