Liber. IIIDiſt. III. Ca. XII.
Sed dū hec eadem ꝯtēplatio more debito poſt tempoꝝ interualla repetit̉ indeſinēter ꝓculdubio in eius ſol iditateꝓficiſcit̉. qꝛ ⁊ ſi infirmitatis ſue pondere ſuꝑata mens deficit. hanc tamēꝫiterū ꝯtinuis conatibꝰ reꝑata ꝯprehēdit nec ſtabilitatē in ea ꝑdidiſſe dicēda eſt a qua ⁊ ſi ſemꝑ deficit hanc ⁊ cūꝑdiderit ſemꝑ inquirit. hec GregoriꝰF Debet ergo quilibꝫ religioſusnūqͣꝫ vacare ocio ſed ſemper in bonisoꝑibus ſe exercere videlicet ꝯtēplādoaut orando meditādo legendo ſtudendo vel ſcribendo vel alique laborē fructuoſuꝫ exercēdo. Sed ſunt nōnulli inſancta religione. qui poſtqͣꝫ horas adquas tenēt̉ ꝯpleuerīt. qͣs ec̄ ſatis negligēter ⁊ diſtracta mente ꝑficiunt reſiduam ꝑtē diei totā inutiliter expēdūtvacando colloquijs ocioſis ⁊ ſcurrilibus aut alijs leuitatibꝰ aut ſeculi vanitatibus. hytales multū ſunt reprehēſibiles. Unde bea. ber. vnūquēqꝫ fidelem ac ſeruū xp̄i hortatur ad ſpiritualia exercicia ita dicens. Tulluꝫ vnqͣꝫſeruū dei inueniat nō dico dies ſꝫ necbora niſi vl̓ ī exercicij labore occupatūvel ꝓficiendi ſtudio vel ī exꝑiencie dulcedine vel fruendi gaudio. hec bernar.Et ſic habemus de ꝯtemplatōe q̄ virtꝭnobiliſſima ꝑtinet tercio loco ad viros ꝑfectos vt ſuꝑius p̄miſſuꝫ eſt. Nāqͣꝫto quiſqꝫ in vita religioſa ac virtuoſa fuerit ꝑfectior. tāto magis ꝯtēplationis erit feruētior ⁊ ad ſpeculāduꝫ diuina abilior ⁊ expeditior. G Etnotādum ꝓut dicit thomas de aquinoꝙ triplex eſt ꝑfectio. vna aſoluta queattendit̉ ſcd̓m totalitatem diligentis⁊ diligibilis ⁊ ꝑfectō hec nō eſt poſſibilis alicui creature pure Un̄ hec ꝑſectio ꝯperit ſoli deo qui ſe totū totus diligit. Secūda ꝑfectio attendit̉ ſecundum totalitatē ex ꝑte ſolius diligētis
ẜm totuꝫ ſuū poſſe ſemꝑ actualiter tēdit in pium deū. ⁊ talis ꝑfectio nō eſtpoſſibilis in via ſed habetur in patriaTercia ꝑfectō eſt q̄ n̄ attēdit̉ ẜꝫ totalitatē diligētis nec ẜm totalitateꝫ diligibilis qͣꝫtuꝫ ad hoc ꝙ ſemper actu feratur in deum. ſed quantū ad hoc ꝙ excludantur ea que repugnant motui dilectōis in deuꝫ ſicut dicit beatus augͥ.ꝙ venenū caritatis eſt cupiditas ⁊ tal̓ꝑfectio poteſt haberi in via ⁊ vita iſta.⁊ hoc dupliciter. Uno modo quantūab affectu hominis excluditur om̄e idquod cōtrariatur caritati ſicut eſt peccatum mortale ſine tali perfectōe caritas eſſe non poteſt. Unde talis ꝑfectoeſt de neceſſitate ſalutis. Alio mō poteſt haberi perfectio in quantum ab affectu hominis excluditur non ſolumid quod eſt caritati ꝯtrarium ſed etiāomne id quod impedit ne affectꝰ metis totaliter dirigatur in deuꝫ. hec thomas. Unde ꝑfecti viri vt ſuuꝫ amore⁊ affectum poſſint expedicius dirigere in deum etiā a peccatis leuibus ſeuvenialibꝰ qͣꝫtum poſſibilitas admittebat ſeip̄os retrahebāt. De hac ꝑfctōein qͣdā glo. ſic d̓r. Perfctō ꝟtutū ē adhūc ſtatū aī ꝯſcendere. ꝙ gratiā ꝯditoris vel ī modico timeamus offenderenihil eius memorie p̄ponētes. ꝑfectoigit̉ ꝟtutū eſt in hac vita vt caſte timeamus deū. finis ꝟtutū erit in futuro vdiuicias ꝓmiſſas hereditatis ⁊ regniceleſtis gloriā ⁊ vitā ꝑcipiamus. hecglo. Un̄ ẜm dictū bea. ambro. Nihil aliud q̄rit ꝑfectus niſi ſolū ⁊ ꝑfectū bonū qd̓ eſt deus. Et ꝑfectus criſti ẜuusvt d̓t bea. iheroni. nihil p̄ter criſtū habet. ac ſi qͥd p̄ter criſtū hꝫ n̄ ē ꝑfectuscū ſe ꝑſectū deo pollicitus ſit mētitusē. hec ihe. Et qꝛ qͥlibꝫ r̄ligioſꝰ ſub obediētia p̄lati ꝯſtitutꝰ tenet̉ īqͣꝫtū vꝫ ſaborare ad ꝑfctōꝫ iō noſqͥ ad hoc habi