Liber .III.¶ Diſt. III. Ca. XII

do neceſſitas ad hoc cogit. non ſecumceportet ymagines q̄ ꝑ has feneſtrasintrant ad animā noſtrā Un̄ nō ſic inhereas exterioribꝰ rebus volūtate veldilectōe. vt inde reportes ymagines.ne poſtea vacans deo impediaris.E Et ſciendū ꝙ ꝯtemplator qͣꝫuisſoli deo vacare debeat ac cetera obmittere hoc ſcire debemus veꝝ eſſe nō ſemper. nātribꝰ ex cauſis iocunda ꝯtēplatione ſe ad tꝑs ſeꝑat ⁊ ſe recipit in vitam actiuā. Una cauſa eſt ꝓpter lucrūanimaꝝ. Un̄ beatus bern̄. Sciens bona ſponſa voluntatē ſponſi zelantis amiaꝝ ſalutē exit ad tꝑs vicꝫ cū eſt neceſſariū ad ip̄am oꝑandā ⁊ poſtea redit ad ꝯtemplationē. Secunda cauſa intermittende ꝯtemplatōis eſt cumtalis intermiſſio agit̉ rōe īminentisofficij. nam cū prelatus ſubditorū neceſſitatibꝰ intendere habet. obmittittunc ꝯtemplatōꝫ. ſimiliter ⁊ ſubdituscū ꝑ prelatum ſuū iubetur in aliquibꝰtranſitorijs rebus occupari. ꝓpter quebona debet ꝓpter obedienciam illo tꝑepoſtponere ꝯtemplationē. Tercia cauſa intermittende ꝯtemplatōis eſt quādo more ſuo recedente ſponſo non ſentit anima ſolitas ꝯſolatōes. vadit em̄⁊ redit ſponſus ꝓ ſuo velle. cū em̄ recedit aīa languet ex deſiderio ip̄ius ⁊toto conatu reuocat eum dicens. Reuertere dilecte mi nec tunc redit inuocat angelos in auxiliuꝫ ſuum ⁊ dicit.Ad iuro vos filie ieruſalē vt annuncietis dilecto. qꝛ amore ſangueo. Si ꝟonec ſic redire dignat̉ aīa ſciens volūtatem ſponſi reducit ſe in actiuā vitaꝫvt vel ſic fructificet ſponſo. Non eniꝫdecet ꝯtemplatorem eſſe deſidioſum.Unde religioſus quiſqꝫ cum gratiamꝯtemplatōis vl̓ deuotōis ſenſerit ſibideeſſe in bonis oꝑbꝰ actiue vite ſe exerceat ac ꝑſeueret tam diu quouſqꝫ do

mino viſitante gratia cōtemplatiōisiterum ad mentem redeat. De hoc beatus ber. ſuper canti. ſic ait. Ex bonisoꝑbꝰ recipit ꝯſolatōnē mens aſſuetaquietis. quotiens ſibi lux vt aſſolet cōtemplatōis ſubtrahitur. Quis em̄ nōdico ꝯtinue ſed vel diudū in corꝑe manet lumine contemplationis fruatur.Ac quotiēs corruit ꝯtēplatiua. tociēſin actiuam ſe recipit inde minirū tanqͣꝫ e vicino familiaris reditura ī id ipſum quoniam ſunt inuicem ꝯtubernales ⁊ cohabitant hec due ꝑiter. Eſt qͥppe ſoror marie martha. Neqꝫ enim etſi a ꝯtemplatōis lumine cadit patiturtam̄ vllatenus ſe incidere in tenebraspeccati ſeu ignauiam ocij ſane in lumine oꝑationis ſe retinens. Hec bern̄.Beatus etiā gre. x. libro mora. de hocſic dicit. Sciendū eſt qꝛ nonnulla bona ſunt ad que indefeſſe ꝓficiſcimur ⁊rurſum nonnulla ſunt a quibus quotidie deficientes labimur. atqꝫ ad hocmagnis conatibꝰ ꝑ interualla temporum reformamur. In actiua etenimvita defectu mens figitur. a ꝯtemplatiua auteꝫ infirmitatis ſue pondere vita laſſatur. Quod bene ezechiel īſinuat narrans motus anīmalium ſic dicens Non reuertebantur cum incederent. Et paulo poſt aīmalia ibant ⁊ reuertebantur. Sancta quippe animaliaaliquando vadunt ⁊ mimime redeūt ⁊aliquando vadunt ⁊ protinus reuertūtur. qꝛ electorum mentes per oblatamſibi actiue gratiam erroris viam deſerunt. Cum vero per ꝯtemplatōis acieꝫ⁊ ab hac ſe eadem vita actiua ſuſpendunt eunt ⁊ redeunt. qꝛ per hoc ꝙ diuperſiſtere minime ī ꝯtemplatione ſuificiunt. ſe iterum ad operationem ſundunt vt in his que ſibi iuxta ſunt ſe exexcenda refoueant. ⁊ ſuper ſe ſurgereiterum contemplando conualeſcunt.