Liber. III.Diſt. III. Ca. XII.
verbum decorē induat. formā ſponſiaccipiens. Qui em̄ nondum inuenit̉ita affectus ⁊ ꝯpunctus magis actuuꝫſuoꝝ recordatōe loquens in amaritudine anime ſue dic deo noli me ꝯdemnare. At etiā forte adhuc ꝑiculoſe tēptatur. aut ꝓpria ꝯcupiſcentia abſtractus ⁊ illectus. Hic talis ſponſum nōrequirit ſed medicū ⁊ ꝑ hoc nō oſculaquidē non amplexus ſed tm̄ remediavulneribꝰ accipiet ſuis ī oleo vtiqꝫ vnguentis. hec ber. C Notandumetiā ꝙ gr̄a ꝯtemplatōis ſeu deuotiōisvel alia quecūqꝫ ſine labore ⁊ ſollicitudine haberi nō poteſt. teſte beato aug.qui ſic d̓t. Impoſſibile eſt ad gr̄am ꝑuenire ſine ſollicitudine ⁊ labore. vn̄qui vult deo ꝑ ꝯtemplatōꝫ ſeu deuotōnem ac orationē deuotā adherere. oportet vt cum labore mentis euagacōnes reprimat ⁊ ad deum colligat ⁊ deinceps ex ſtudio ⁊ vſu tali ac ꝯſuetudine facilius cor ſuū iā cohibere ⁊ ſecuꝫhabitare diſcit. intm̄ ꝙ non ſolum faciliter ⁊ delectabiliter valet deo adherere vt auulſus ab hmōi qͥete ſit ei deſolatio non modica. ſed ſemper velletſi poſſet talibus delicijs habundare.D Sed ⁊ hoc notandū ꝙ. iiij. ſuntque impediunt ꝯtemplationē. Un̄ d̓tbea. ber. ſuꝑ can̄. In hoc archanū ꝯtemplatōis ⁊ in hoc ſanctuariū dei ſi quēnoſtꝝ aliqua hora ſic rapi ⁊ ſic abſcondi ꝯtigerit. vt minime auocet aut perturbet vel ſenſus egens vel cura pugēſvel culpa mordēs vel certe ea que diſficilius amouent̉ irruentia ymaginuꝫcorporeaꝝ fantaſmata. poterit quidemhic cū ad nos redierit gloriari ⁊ dicere. Introduxit me rex in cubiculū ſuum. Vt aūt hec impedimenta meliusintelligamus de hoc videamus. Primum igit̉ impedimentū d̓t qd̓ eſt ſenſus egens ſcꝫ corꝑis in tm̄ anima ad
corpus afficit̉ ꝙ eo in aliqua ſui partevel ſenſuum defectū notabilē patiente ꝯtemplari non delectat. tꝑe em̄ īfirmitatis non eſt locus ꝯtemplatōis mſi dn̄s hoc fecerit de gratia ſpēali. Simile ꝯtingit cū valida fames vel ſitisvel frigus īminet vel aliud corꝑis impedimentū. Secundū impedimentūd̓i ꝙ eſt cura pungens id eſt ſolliciturdo curaꝝ ⁊ occupatōnū. Un̄ idem beatus bernardus dicit. Sicut puluis iniectus in oculum corꝑalē impedit viſum eius. ſic cura terrenoꝝ actuū oculuꝫ intelligencie ꝯfundit. ac ꝯtemplationē veri luminis excludit. Terciumimpedimentū dicit ꝙ eſt culpa mordens id eſt peccatū. Et hoc duobꝰ modis ꝯtingere poteſt. Primum cū peccatū eſt in aīa. Secundo cū fuit ⁊ deletum eſt ꝑꝯtritionē ⁊ ꝯfeſſionē ſedⁱmemoriā reuocat̉ vtꝝqꝫ em̄ impediſꝯtemplationē. qꝛ ſicut tenebre impediunt viſum corꝑalē. ſic peccatū cū eſtin aīa impedit ipſam. qꝛ ſic tenebroſaeſt ſed ad ꝯtemplationē requirit̉ purtas ⁊ pulchritudo aīe ⁊ ſic tunc nō eſtlocus ꝯtemplatōis. Similiter ſic̄ ſanguis ⁊ humor ꝯtentus fluens in ocuſuimpedit viſum eius. ſic peccatū nō ſiredit in meōriā influit in aīam ⁊ impedit viſuꝫ eius Et ꝓpterea cauere debemus tꝑe ꝯtēplatōis cogitare ſuperpeccatis. oī quideꝫ tꝑe nos debemusnos reputare peccatores. ſed ſpālitelnō debemus cogitatōnē nrām reflectere ſuper aliquo peccato. tempore quovolumus ꝯtemplari. Quartuꝫ impedimentū dicit ꝙ ſunt fantaſmata corporalium ymaginum ⁊ hoc eſt difficilius ſupradictis alijs. Et ꝓpterea ꝯmedatur in hoc ſtatu ſolitudo. Oportetem̄ ꝯtemplantem eſſe mutū ſurdum ⁊cecum vt videns nō videat audiens n̄intelligat nec loqui delectet̉. niſi qua