Diſt. III. Ca. XII.Liber .III.
lo quaſi ad manū habeas quo aīm tuūad aſſuetas d̓litias reꝑare valeas fortenon erit inutile ⁊ te ſub ſimili neceſſitate pſaltē adducere. Sed quid al id̓dicimus pſalten iſtū qͣꝫ exultationemcordis in deū. Eiuſmōi pſalten pn̄teꝫhabere nos voluit. qui dixit Letam imin dn̄o ⁊ exultate iuſti. Quid eſt auteꝫhuiuſmōi pſaltē adducere niſi ꝓuidameditatōe cordis exultatōꝫ reparare⁊ ex diuinoꝝ recordatione cordis deuotōeꝫ excitare. Hunc tūc ꝓculdubiopſalten pſallere facimus. qn̄ ex magnō tripudio cordis ī diuina preconiaiubilamus. ⁊ in grāꝝ actione aſſurgēles ex intimis viſceribꝰ in diuīas laudes cū magno cordis clamore reſonamus Hec itaqꝫ agentes quid aliud qͣꝫviam ſtermmus. ꝑ quā veniēteꝫ viſitātemqꝫ nos dn̄m excipiamus. Sacrificiuꝫ īquit laudis honorificabit me. ⁊illic iter parabo quo oſtendaꝫ illi ſalutare d̓i. Pſallēdo itaqꝫ ⁊ laudādo iterdomīo parat̉ ꝑ quod ad nos venire ⁊miris quibuſdā miſteriorū ſuoꝝ reuelatōibꝰ reuelare dignet̉ Stud eamusergo cū magna mētis alacritate ī dn̄ogaudere. Satagamus corā ipſo cū intima deuotōne pſallere Ad huiuſmōipſalmodiā ſpiritualēqꝫ armoniā aīaꝯtēplatiua ſpiritalibꝰ theorijs aſſueta incipit tripudiare. ⁊ p̄ gaudij nimietate ſe a terra terreniſqꝫ om̄ibꝰ ſuſpendere ⁊ ad celeſtiū ꝯtemplatōꝫ tota mētis alienatione tranſire. Hoc igitur ēvt diximus quod ad mentis eleuatōꝫvalet hoc eſt qd̓ ad amiſſe gracie recuꝑatōnem maxīe valere ſolꝫ. Hec richB Eſt ⁊ alius modus ꝑ quē gr̄aamiſſa recuꝑari poteſt vicꝫ ꝯpuctio q̄de deuoto corde ꝓcedit. nam ſancti ⁊deuoti viri cū dulcedineꝫ ſpiritalem.quā ex viſitatione ⁊ preſencia dominiſuis cordibus ꝑceperūt ꝑdunt ⁊ poſt
modū eadem grā ⁊ ꝯſolatōe priuatoseſſe ꝑſenſerint ꝑ lacrimoſaꝫ ꝯpūctionem criſtū dn̄m ⁊ ſuū dilectū ad ſe iturum viſitādum reuocare ſtudēt. Hecꝯmemorat beatus ber. ſuꝑ cantica itadicens. Si cui veſtrū cū ſancto ꝓpheta adherere deo bonum eſt ⁊ vt loquarmanifeſtius. ſi quis in vobis ita eſt deſiderij vir vt cupiat diſſolui ⁊ eſſe cumcriſto. cupiat aūt vehemēter. ardenterſitiat. aſſidue meditetur Is ꝓfecto nōſecus qͣꝫ in forma ſponſi ſuſcipiet verbum in tꝑe viſitationis hora videlicetqua ſe aſtringi intus qͥbuſdā brachijsſapiencie atqꝫ inde ſibi infundi ſenſerit ſancti ſuauitateꝫ amoris. Si quid̓deſideriuꝫ cordis eius tribuet̉ ei. ⁊ ſiadhuc ꝑegrināti in corꝑe ex parte tn̄idqꝫ ad tempus ⁊ tēpus modicū. naꝫcū vigilijs ⁊ obſeruatōibꝰ ⁊ multo ymbre lacrimarū queſitus fuerit. ſubitocū teneri putat̉ elabitur ⁊ rurſuꝫ lacrimanti ⁊ inſectanti al̓s affectāti occurrens ꝯprehēdi patit̉. ſed minīe teneri Dum ſubito iterū quaſi e manibuseuolat ⁊ dū inſteterit precibꝰ ⁊ fletibꝰdeuota anima. denuo reuertet̉. ⁊ volūtate labiorū eius non fraudabit eū. ⁊rurſum mox diſparebit ⁊ nō videbit̉niſi iterū toto deſiderio requirat̉. Itaergo ⁊ ī hoc corꝑe poteſt eſſe de pn̄ciaſponſi frequens letitia. ſed non copiaque ⁊ ſi vſitatō letificat. ſꝫ moleſtat viciſſitudo ⁊ hoc tādiu neceſſe ē pati dilectioneꝫ donec ſemel depoſita corꝑeeſarcine molis euolet ⁊ ipſa leuata pennis deſideriorū ſuoꝝ libere iter carpēsꝑ campos ꝯtēplatōis ⁊ mēte ſequēsexpedita dilectuꝫ quocūqꝫ ierit. Nectamē vel in trāſitu preſto erit ſic omnianime niſi illi dumtaxat quā ingerisdeuotio ⁊ deſiderium vehemens ⁊ predulcis affectus ſponſaꝫ ꝓbat ⁊ dignāad quam graciā viſitandi acceſſurumiij.
aa iiij.