¶ Diſt. III. Ca. XII.Liber. III.
ſubſtantia. Un̄ oportet mentē que diuinam ſubſtantiā videt totaliter a corporalibus ſenſibꝰ eſſe abſolutā vel permortē vel ꝑ aliquē raptū. Hīc eſt qd̓d̓r ex ꝑſona dei. Exodi. xxxiij. Nō videbit me homo ⁊ viuet. ꝙ aūt in ſacraſcriptura aliqui deum vidiſſe dicunt̉oportet ītelligi hoc fuiſſe ꝑ aliqͣꝫ ymaginariā viſionē ſeu etiā per corꝑalemſcꝫ per aliquas corꝑeas ſpēs vel exterius apparentes vel interius formataſper quas ymaginarie diuine virtutispn̄cia demonſtrabat̉ X Et ſciendum ꝙ duplex eſt modꝰ apparitiōisſiue manifeſtatōis diuine reuelatiōistheologoꝝ ⁊ ꝓphetaꝝ mentibꝰ infuſusper viſiōes ⁊ demonſtratōes quas greci theophanias appellāt ideſt diuinasapparitōes. Qm̄ aliqn̄ per ſigna ſenſibus ſimilia demonſtrant̉ inuiſibilia.aliqn̄ per ſolā anagogen ideſt mentisaſcenſum in ſuꝑna pure cōtemplata.Ex his duobꝰ generibꝰ viſionū duo d̓ſcriptōis genera in ſacra pagina ſuntformata. vnū quo formis ⁊ figuris ⁊ſimilitudībꝰ reꝝ occultaꝝ veritas obumbrat̉. aliud quo nude ⁊ pure ſicuteſt abſqꝫ tegimento exprimit̉. Cū itaqꝫ formis ⁊ ſignis ac ſil̓itudinibꝰ manifeſtatur qd̓ occultū eſt vel qd̓ manifeſtum deſcribit̉. ſimbolica demonſtracio eſt. Cū vero pura ⁊ nuda reuelatōevel plana ⁊ aperta narratiōe oſtendit̉⁊ docetur anagogica. hec glo. ADeinde etiā ꝯſiderandū cū homo priuatur vel caret gratia ꝯtemplatōis ſeudeuotiōis. qūo tunc ſe habere debeat.De hoc ſciendū primo ꝙ cū animusꝑſenſerit ſe ꝯtemplatōis gratiā nō habere. debet ſeip̄m cū aliqua ſalubri meditatōe occupare ⁊ impenſa ſibi diuinoꝝ bn̄ficioꝝ munera an̄ recordatōisſue oculos reuocare. ⁊ ex tali recor datōe ſeip̄um ad deuotā gratiaꝝ actionē
inſtigare. hec ⁊ ſimilia valent ad gratiam ꝯtemplatōis ꝑ negligenciā amiſſam reformare. De hoc rich. de ſanc.vict. ſic dicit. Notandū ꝙ ille qui adgratiā ꝯtemplatōis ꝓficit cum eas ſibi vltra ſolituꝫ ſubtrahi ſentit ⁊ quidfacere debeat. Un̄ ad eā recuꝑandammultū ꝑ omnē modū adiuuari valeat⁊ vn̄ aīm ſuū in id negocij qͣꝫtū in ſe ēydoneuꝫ efficiat Debet itaqꝫ animusqui hmōi eſt ꝓprijs meditatōibus cordis in ſe exultatōꝫ reꝑare. ⁊ impenſaſibi diuinoꝝ bn̄ficioꝝ munera an̄ r̄cordatōis ſue oculos reuocare. ⁊ ex hulmodi recordatōe ſeip̄m ad ꝓfundam⁊ deuotā gr̄aꝝ actōꝫ inſtigare. ⁊ aliqn̄illud internuꝫ tandem ſpūalis armonie organū ex ītimo affectu in diuīaslaudes relaxare. Dū itaqꝫ hmōi ſtudio intima cordis affectio ī diuine cōfeſſionis magnificentia plena deuotone reſoluitur quid aliud qͣꝫ quoddamvt ita dicā ſpiraculū aꝑitur ꝑ quod inillud cordis noſtri vaſculū celeſtis dicedinis emanatō diuineqꝫ ſuauitatishabundancia infunditur Hinc eſt ꝙheli ſeus ꝓpheta verba dn̄i requiſitꝰ cūſenſſiſſet ipm̄ ꝓphecie tunc tꝑis nō habere. ſecit ſibi pſalten adducere quo ſſente atqꝫ pſallente ſtatim ſpm̄ ꝓpheticū hauſit. oſqꝫ ſuū ad ꝟba ꝓphetica relaxauit. Auditaqꝫ melodia ꝓphete ſancti quid aliud qͣꝫ quandā ſcalā facit qͥeū ad ꝯſueta gaudia leuauit. ⁊ que carnalibus cauſa ruine eſſe ſolet huic occaſio aſcenſiōis extitit. Sed ⁊ tū quecūqꝫ es o aīa que ſoles hmōi ſpiritalibus delicijs affluere ⁊ delectatiōe ſepead theoricos quoſdam exceſſus ſubitaneo quodā ⁊ inopinato gaudiorumtripudio ſubleuari. ⁊ quaſi quibuſdāꝓpheticis reuelationibꝰ diuinitus ſubleuari. ꝓphetico diſce exēplo. qͥd tu facere debeas. vt ſub neceſſitatis articu-