YDiſt. III. Ca. XI.¶ Liber .III.

nam extaſis importat ſimpliciter exceſſum a ſeip̄o ẜm queꝫ aliquis extraſuā ordinatōꝫ ponit̉. ſed raptus ſuperhoc addit violentiā quandā ⁊ mentēexcedentē ſuā virtuteꝫ. De qua dicitpaulus Sine mente excidimus deo.gloſa. Exceſſum mentis dicit ꝙ mente leuatur ad intelligenda celeſtia.F In exceſſuvero mentis duo ītelligunt̉ vel pauor vel intentio ad ſuperna. ita vt quodāmō a memoria elabātur inferiora. In hoc mētis exceſſu fuerūt omnes ſancti quibꝰ archana deimundū iſtū excedentia reuelata ſunt.De hoc mentis exceſſu paulus dicit.ſeip̄ꝫ inſinuans ſoli deo excidiſſe. Excedens em̄ mente apl̓us omnē humanā fragilitatē omnē ſeculi tꝑalitateꝫoīa quecūqꝫ naſcēdo ⁊ occidendo euaneſcunt tranſeuncia. habitabat ī corde in quadā ineffabili ꝯtemplatōe vbiaudit īeffabilia verba que nō licet homini loqui. Sed querit̉ vtꝝ in illo exceſſu viderit deū ꝑ eſſenciā. De hoc beatus aug. ad paulinum ſic dicit. Quibuſdam ſanctis deus nō in ſua naturaſed in qua voluit ſpē dignatus eſt apparere ſic Abrahe yſaac ceteriſqꝫ ſimiſibus. inuiſibilis eſt igit̉ natura deusnō tm̄ pater. ſed ip̄a trinitas vnus deꝰ⁊ qꝛ non tm̄ inuiſibilis eſt veꝝ etiā īcōmutabilis ſic apparet quibus volueritſpe vt apud eū integra maneat inuiſibilis incōmutabiliſqꝫ natura. deſideciū aūt veraciter pioꝝ quo videre deuꝫcupiunt inhyanter inardeſcit nō opiſior in eandē ſpeciem ꝯtuendam flagrat qua vt vult apparet qd̓ ip̄e nō ē ſꝫin eam ſubſtantiā qua ip̄e eſt quod eſtHuius eniꝫ deſiderij ſui flāma Uoyles fidelis famulus eius oſtēdit vt aitdeo cū quo vt amicus facie ad faciemloquebatur. Si inueni gr̄am apud teoſt ende mihi temetip̄m. Quid gͦ ille

non erat ipſe. Si nō eſſet ip̄e nō diceret ei oſtende mihi temetip̄m ſed oſtēde mihi deū ⁊ tn̄ ſi eius naturā ſubſtāciāqꝫ ꝯſpiceret ⁊ multominus diceretoſtende mihi temetip̄m ip̄e ergo eratin ea ſpē. qua apparere voluerat nō aūtipſe apparebat in natura ꝓpria quammoyſes videre cupiebat. Ea quippe ꝓmittitur ſanctis in alia vita. vn̄ ꝙ reſponſum eſt moyſiveꝝ eſt qꝛ nemo poteſt videre faciem dei ⁊ viuere ideſt nemo p̄t eū inhac vita viuens videre ſicuti eſt. Unde iohā. ait. Dilectiſſimifilij dei ſumus ⁊ nōdū apparuit quoderimus. ſcimus cū apparuerit ſimilesci erimus. qn̄ eum videbimus ſicuti ēnō ſicut eū hoīes viderunt. qn̄ voluitin ſpē qua voluit nō in natura quā ī ſemetip̄o etiam cum videret̉ latuit ſꝫ ſicut eſt quod ab eo petebat̉ cum ei diceretur oſtende mihi temetip̄m ab eo qͥcum eo facie ad faciē loquebat̉. 5Sed poteſt moueri queſtio quomō d̓iſubſtantia videri potuit a quibuſdamin hac vita poſitis ꝓpter illud qd̓ dictum eſt ad moyſen. Nemo poteſt faciem̄ meam videre ⁊ viuere niſi eo modo qꝛ poteſt mens humana diuinitusrapi ex hac vita ad angelicam vitā an̄qͣꝫ ꝑ iſtā cōmunem mortem carne ſoluat̉ Et ſic raptus ſuit paulus qͥ audiuit illic īeffabilia q̄ nō lꝫ vbiuſqꝫ ad̓ofacta ab huius vite ſenſibus quedamrōis auerſio vt ſiue in corꝑe ſiue extracorpus an̄ oīa reſolutio facta fuerit qͣlis in morte ꝯtingit neſcire ſe diceretIta fit vt illud veꝝ ſit quod dictum eſtnemo poteſt faciem meaꝫ videre ⁊ videre quia neceſſe eſt abſtrahi ab hacvita mentem. quando in illius ineffabilitate viſionis aſſumitur. hec aug.Item ſuper gen̄. dicit idē Cur nō credamꝰ ꝙ tāto apl̓o doctori gētiū raptovſqꝫ ad excellētiſſimā viſiōꝫ voluerit