Liber. IIIDiſt. III. Ca. XI.
et ſemper eſſe qd̓ nec cepit vnqͣꝫ nec aliquādo ceſſabit inſuꝑabile quoddaꝫac ſine fine ſubſtantie pelagus nullisterminis limitibuſqꝫ circundatum ſupergrediens ſenſum om̄e tꝑs atqꝫ omnē naturā. qd̓ ſolo mentis ꝯtemplaripoſſit intuitu. ⁊ hoc ſubtili admodum⁊ ꝑ ex igua inſpectione nō ex his q̄ circa ip̄m ſunt vt ip̄a veritatis ſpēs nō tāex ip̄a veritate qͣꝫ ex his q̄ veritati ſuntꝓxima ꝯtemplet̉. Effugit em̄ prius qͣꝫteneri queat ⁊ priuſqͣꝫ apprehendi poſſit elabitur. tm̄ ſe cordi offerens ⁊ hocſi puꝝ ſit quātū hūanos oculos ictuschoruſci ꝑſtringentis ⁊ eo cito p̄tereuntis illuminat. Idcirco vt ego arbitror ꝙ ꝑ hoc ꝙ omnino qͣꝫtulūcūqꝫ exhmōi lumine ꝯſpici poteſt nec appetēdi nec inquirēdi tribuit ſpēm Qd̓ ātvel exꝑte ſentiri poteſt āmiratōis ē etqd̓ in āmiratōe eſt deſiderari copioſiꝰp̄t. cū aūt deſideratur deſiderantes purificat tunc eos velut ꝓprios iā ⁊ domeſticos facit etiā in colloquijs ⁊ ẜmonibus ꝑticipes. Abſqꝫ vllo gͦ eſt fine credenda diuinitas ⁊ ad ſenciendū etiaꝫip̄i difficilis menti ⁊ hoc eſt ſolū qd̓ exip̄a ꝯprehendimꝰ. qꝛ ꝯprehendi nō poteſt. hec gre. C Un̄ deus id qd̓eſt nec cogitat̉ nec ꝯprehendi poteſt.nā ſi ꝯprehendit̉ deus nō eſt. pōt tamēcordis oculus ſi purus eſt quodā tactuincorporeo ⁊ ſpūali viſu attingere ſednō ꝯprehendere. Qui ergo deſideratdeū videre ⁊ mēte ꝯtīgere cor purget⁊ munduꝫ faciat oculum cordis. Dehoc beatus augu. in libro de verbis domini ſic ait. Cum de deo loquimur qͥdmirum ſi non conprehenditur. Si eīcomprehendis nō eſt deus. attingerealiquantulum mente deum magna beatitudo eſt. ꝯprehendere aūt omninoimpoſſibile. Quis em̄ oculus cordisꝯprehendit deū. ſufficit vt attingat ſi
purus eſt oculus Si aūt attingit tactu quodā incorporeo ⁊ ſpūali attingatnō tn̄ ꝯprehendit ⁊ fit beatus homo cōtingendo corde illud qd̓ ſꝑ beatū manet. ⁊ eſt illud ip̄a beatitudo. ⁊ vn̄ homo ſit viuꝰ vita ꝑpetua. Si vis ergoilluꝫ mente ꝯtingere. purga mentempurga cor tuū. mundū fac oculum cordis. Beati em̄ mundo corde qm̄ ipſideum videdūt. hec aug. Beatus etiaꝫbern̄. in epiſtola ad carthuẜ. de hoc ſicdicit. Deus idipſum qd̓ eſt cogitariomnino non poteſt. niſi qͣꝫtum ad hocſenſu illuminati cordis ⁊ amoris attigi poteſt. Cercius em̄ ſenſu humili eſilluminati amoris qͣꝫ quolibet cogitatu ratōnis attingit̉. Et ſemper melioreſt qͣꝫ cogitat̉. melius tn̄ cogitatur qͣꝫd̓r. ip̄e eſt ſumma eſſencia a quo om̄eeſſe ꝓficiſcitur in quo eſſe noſtrū nonmoritur. intellectus nō errat. amor noffendit̉ qꝛ ſꝑquerit̉ vt dulcius inueniatur. dulciſſime inuenitur vt diligecius querat̉. hoc ergo ineffabile cū nōniſi ineffabiliter videatur qui vult cormundet qꝛ nulla cordis ſimilitdinedormienti nulla corporea ſpē vigilanti nullo tactus indagīe niſi mūdo corde hūilit̓ amātis videri p̄t vl̓ apprehendi. hec em̄ eſt facies dei quaꝫ nemo videre poteſt ⁊ viuere viuēdo. hec ē ſpescui cōtemplando ſuſpirat omnis quiaffectat diligere dn̄m deuꝫ ſuū ī totocorde ſuo ⁊ in tota anima ſua ⁊ ī totisviribus ſuis. Ad quod etiaꝫ non deſinit excitare proximum ſuum ſi diligieū ſicut ſeip̄m. hec bern̄. D Sed ethoc notandū ꝙ exceſſus ſiue alienatomētis extaſis ⁊ raptus oīa in ſcripturis ꝓ eodē accipiunt̉ ⁊ ſignificant eleuationeꝫ quandā ab exterioribꝰ ſennibus. quibꝰ naturaliter intendimꝰ adaliqͣ que ſunt ſupra hominem poteſt ininter raptū ⁊ extaſim aliquid ītereſſe