Liber .III.¶Diſt. III. CA. XI.
vbi habet ſue ꝯgnitiōis ⁊ ſui luminisꝯſummationē affectus adhuc ꝯtinetprincipalia in deū ſuſpiria ⁊ ſuꝑintellectuales extenſiōes ⁊ īmiſſiones ſcꝫferuidos fulgores ⁊ fulgidos feruotes. ad quoꝝ oīm ſublimes exceſſus⁊ extendentes ſublimitates intelligēcia trahi nō pōt ſed ſolū principalisaffectus deo vnibilis. hec vercellen̄A Diuina nāqꝫ caligo eſt inacceſſibile lumen in qua habitare deus d̓r ⁊inuiſibilis quidē exiſtens ꝓpter excedentē claritatē. ⁊ inacceſſibilis ꝓpterexceſſuꝫ. ſuꝑſubſtātial̓ lumīs ꝓpter eſruſionē in hoc fit omnis qui deū ꝯgnoſcerę ⁊ videre dignus eſt habitꝰ. Quiigit̉ intrat hanc caliginē vnit̉ diuineincomprehenſibilitati. quā n̄ penetratintelligentia. que vere eſt oīm clauſuta et in ſe claudit et ſecretiſſime celatomnes cogitatōes apprehenſiuas tāqͣꝫin prīa oīm cauſa ⁊ ꝑ eam omnis illevnitur d̓o. qui ſuꝑ oīa ꝯſtituitur in excellentia. quā nec ratō inueſtigat necIntellectus ſpeculat̉. ⁊ ab omnibꝰ ⁊ qͣſi a ſeip̄o ſegregat̉ ⁊ ꝑ vnionē dilectōnis. que effectiua eſt vere ꝯgnitionisvnitur deo intellectualiter. ignara cōgintōe multo meliori qͣꝫ ſit ꝯgnitio intellectualis ⁊ ꝙ intellectualeꝫ ꝯgnitōne derelinquit ſuꝑ intellectum ⁊ mente cognoſcit. De hoc vercellen̄. ſuꝑ cā.ſuꝑ illo verbo Queſiui ⁊ nō inueni eūſic ait. Cū hoc modo deū quererē extēcendo me ad mihi poſſibilia vigilesid eſt celeſteſ ꝑanymphi qui cuſtodiūtciuitatem ideſt infinitam diuinitatisplenitudinē ꝯtinuis ſuis ꝯtemplacionibus inuenerūt me querentē ⁊ ex officio ſuo ſurſuꝫ me longe duxerunt. qͥbꝰ dixi in ip̄a admiratōe mea nō vidiſtis quē diligit aīa mea. qꝛ ad̓o ē occl̓tus ⁊ ſublimis ⁊ glorioſus mihi ⁊ omni menti. Igit̉ cū paululū ꝑtranſſiſſē
eos aſcendendo ſuꝑeminēciā anime⁊ caliginē quam dn̄s inhabitat qd̓ ēinacceſſibile lumen ꝓ capacitate meaintroiſſem inueni ꝑ deſideratā ⁊ abſorbentē vnionē ſuꝑintellectualis ꝯgnitionis ⁊ amoris quem diligit aīa meahec vercellen̄. Si autē querat aliquisquō hec fiant talis interroget gr̄aꝫ nōdoctrinā. d̓ſideriū nō intellectū. gemitū orōis nō ſtudiū lectōis. ſponſum n̄magiſtꝝ. deū nō hoīeꝫ caliginē nō claritatem nō lucē ſed ignē totaliter inflāmantem ⁊ in deū exceſſiuis vnionibus ⁊ ardentiſſimis affectibꝰ tranſferentē. hoc em̄ miſteriū eſt ſecretiſſimū⁊ nemo nouit niſi qui accipit niſi quideſiderat. nec deſiderat niſi quē ignisſpūs medullitus īflāmat. quē criſtusmiſit in terrā. hic igit̉ nihil valet natura. modicū valet induſtria. paꝝ dādūeſt inquiſitōi ⁊ multū vnctōi. paꝝ dādū eſt lingue ⁊ plurimū īterne leticiepaꝝ dandū eſt verbo ⁊ ſcripto ſed totum dei dono hoc eſt ſpūiſancto. parūaut nihil eſt creature ſed totū creatrici patri ⁊ filio ⁊ ſpūiſancto BEt notandū ꝓut d̓t dyoniſius. Mod⁊quo intellectus noſter deo ꝯiungi pōteſt inqͣꝫtuꝫ ꝯiungitur ei vt ignoto. Un̄dicit beatus auguſtinus. Deus omnēformā ītellectus noſtri ſubterfugit qͥaqͣꝫ cumqꝫ formā intellectus noſter cocipiat illa forma non ꝑtingit ad ratōnem diuine eſſentie. ⁊ ideo ip̄e nō poteſt eſſe ꝑuius intellectui noſtro ſed ꝑhoc eū ꝑfectiſſime ꝯgnoſcimus in ſtatu vie ꝙ ſcimus eū eſſe ſuper omne idqd̓ ītellectus ꝯciꝑe p̄t. ⁊ ſic ei ꝯiungimur quaſi ignoto ſed in patria ipſuꝫper formam que eſt eſſentia ſua ipſuꝫvidebimꝰ ⁊ ꝯiungem̄ ei qͣſi noto. Dehac diuinitate gre. Nazāzenus exponens illud verbū. Qui eſt miſit me advos ſic ait. Eſſe enim ipſius totum eſt