¶ Liber .III.¶ Diſt. III. Ca. XI.
videt̉ cū deus ꝓpinquus ſit oībꝰ hominibꝰ ⁊ ꝙ tā pauci ſunt. qui ip̄ꝫ in ſeipſis ſpeculent̉ ac etiā in ꝯtemplatōe extra ſeip̄os rapiunt̉. Sed rō eſt in ꝓmpto ꝙ mēs humana ſolicitudinibꝰ diſtenta nō intra ad ſe ꝑ memoriaꝫ fantaſmatibꝰ obnubilata nō redit ad ſeꝑ ītelligenciā ꝯcupiſcentijs illecta adle ip̄am neqͣqͣꝫ reuertitur ꝑ ſalutis deſideriū interne ⁊ ſpūalis leticie. iō taliter in his ſenſibꝰ iacens nō pōt ad ſetaqͣꝫ ad dei ymaginē reītrare. Et quōvbi quis cederit neceſſe hꝫ ibidē īcūbere. Nō poterit ergo anima noſtra abhis ſenſibꝰ releuari ad intuitum ſui ⁊eterne veritatis in ſeip̄a. niſi veritas aſſumpta forma humana ī criſto fieretſibi ſcala reꝑans priorem ſcalam quefracta fuerat in adam. Ideo qͣꝫtumcūͦ quis illuminatus lumine nature etſcientie acquiſite nō poteſt intrare inſe. vt in ſeip̄o delectetur ⁊ in dn̄o niſimediante criſto qui dicit. Ego ſuꝫ hoſtiū ꝑ me ſi quis introierit ſaluabitur⁊ ingredietur ⁊ egredietur ⁊ paſcuainueniet. Ad hoc aūt hoſtium n̄ approximamus niſi in criſtum credamꝰ ſpecemus ⁊ amemus. Neceſſe eſt igiturn intrare volumus ad fruitōꝫ veritatiſtanqͣꝫ ad paradiſum. ꝙ ingrediamurA fidē ⁊ ſpem ⁊ caritateꝫ mediatorisdei ⁊ hoīs Iheſu qui eſt tanqͣꝫ lignumin medio ꝑadiſi plantatum. Suꝑueſtienda eſt igit̉ ymago mentis noſtretribꝰ ꝟtutibꝰ theologicis quibꝰ anīapurificat̉ illumīat̉ ⁊ ꝑficit̉ ⁊ ſic ymago reformat̉ ⁊ ꝯformis celeſti ihrl̓mefficit̉. Aīa igit̉ credens ⁊ ſperans eiamans iheſum xp̄m qui eſt verbū increatu inſpiratū ⁊ incarnatū ſcꝫ via veritas ⁊ vita dū ꝑ fidē credit īcriſtū tanqꝫ verbū increatuꝫ qd̓ eſt verbū ⁊ ſplencor patris recuꝑat ſpūalem viſuꝫ ⁊ auditū ſuſcipiendi xp̄i ſermones. Uiſū
ad ꝯſiderandū illius lucis ſplēdoremDum aūt aīa ſuſpirat ad ſuſcipiendūverbū inſpiratū ꝑ deſideriū ⁊ affectuꝫrecuperat ſpūaleꝫ olfactū. Dū ꝟo animaꝯplectitur verbū incarnatum ſuſcipiens ab ip̄o d̓lectatōnē. ⁊ tranſiensꝑ extaticum amorē recuperat ſpūaleꝫguſtum ⁊ tactum Quibus ſenſibus reꝑatis dū ſponſum videt ⁊ audit odoratur ⁊ guſtet ac amplexat̉ decantarepoteſt talis anima tāqͣꝫ ſponſa dilectaa criſto illud canticum. Dilectus meꝰmihi ⁊ ego illi. In hoc nāqꝫ gradu reꝑatis ſenſibus interioribus ad ſenciendū ſumme pulchꝝ. ad audiendumſumme armoniacū. ad odorāduꝫ ſumme odorifeꝝ. ad deguſtanduꝫ ſummeſuaue ad apprehendendū ſumme delectabile diſponit̉ aīa ad mētales exceſſus. ⁊ erit ſpūs noſter ierarchicus adꝯſcendendū ſurſū ad illā ihrl̓m ſupernā ad quā nemo intrat niſi gr̄a priꝰ ipſa in cor deſcendat. Tunc aūt ad cor d̓ſcendit qn̄ ꝑ reformatōꝫ theologicasꝟtutes ⁊ ꝑ oblectatōes ſpūaliū ſenſuum ⁊ ſuſpenſiones exceſſuum efficitur ſpiritus noſter ierarchicus ſcilicꝫpurgatus. illuminatus. ⁊ perfectus.Anima aūt ſic purgata ⁊ illuminata ⁊ꝑfecta intrat ſeip̄am intrando in ſeipſam intrat in ſupernam iheruſaleꝫ vbiangeloꝝ ordines ꝯſiderās videt ī eisdeū qͥ habitās ī eis oēs eoꝝ oꝑat̉ oꝑacōes S Un̄ d̓t ber. ad euge. Deꝰ inſeraphī amat vt caritas. ī cherubī nouit vt ꝟitas. ī thronis ſedꝫ vt eqͥtas. indn̄acōibꝰ dn̄at̉ vt maieſtas. In prīcipatibꝰ r̄git vt prīcipium. In poteſtatibꝰ tuet̉ vt ſalus In ꝟtutibꝰ oꝑat̉ vt ꝟtus. In archāgelis reuelat vt lux Inangelis aſſiſtit vt pietas. Ex qͥbꝰ omnibꝰ videt̉ deus omnia in omnibꝰ perꝯtēplatōꝫ ipſius in mentibꝰ in quibꝰhabitat ꝑ dona effluētiſſime caritatis