ELiber .III.Diſt. III. Ca. XI.

feruens ⁊ fremens eſtuans ſibijpſi iraſcens ſeip̄m deſpiciens ſibiqꝫ vehemēter indignans ſemetip̄m vehementerꝯculcans ſūmis īhyans. ⁊ cū eꝰ mōieſtu diutius vtit̉ ꝑ inferioꝝ ꝯtemptuꝫab infimis repellit̉ ⁊ ꝑ ſuꝑnoꝝ deſideriū ad ſuꝑiora trahit̉. ſit ſepe vt īpetuſpūs impellente d̓ſiderio extra ſemeripſuꝫ ⁊ ſupra ſemet ip̄m erectus ſuiqꝫpenitus intus oblitus ⁊ in extaſi ſubleuatus totus in ſuperiora rapitur. Inhunc modū celeſtis deſiderij ardor cūbehementer exeſtuat animā hūanamdiuino amore feruidā ſupͣ ſemetip̄aꝫleuat. hec rich. Qui igit̉ diuino amote ſic accendūtur. ⁊ ſupra ſemetip̄osad illa ſuꝑiora rapiūt̉. hi ꝓculdubioab omnibꝰ vicijs ⁊ maculis moribusſe exeunt. ſeculū cū mundi cupiditatibus ꝯtemnunt. ⁊ ſpe ad inuiſibilia ſeextendunt. De talibꝰ beatus greg. ſuꝑcan. exponēs illa verba ſuperius p̄miſſa vicꝫ. Que eſt iſta que aſcenditper d̓ſertū ſicut virgula fumi. ſic ait. In deſerto itaqꝫ aut eſt in hoc mundo eccīaſiue queqꝫ aīa ſancta viuit. dū a regnoexul inter beſtias demones degit. hec ⁊ſi omnino a ſponſo nō deſerit̉. tam̄ qͣꝫdiu in carne eſt nōdū ad certā eius vinonē admittit̉. dū ab eo ꝑ exilia ⁊ tēptatōes peregrinat̉. ⁊ qꝛ adhuc cumeo nō regnat deſeri ſibi ab eo videtur.Ob hoc ſemꝑ laborat vt aſcendat vtque valde diligit magis ac magis ſenciat ⁊ quō ꝑfecte eū in deſerto nō tꝫ vl̓ab ip̄o eius deſiderio ſe reficiat. vt ſicin via roborata qn̄qꝫ ad hoc qd̓ diu cōcupiuit ꝑueniat. Sunt enim nōnulliqui dū oīa viſibilia faſtidiunt. mentēin celeſtia erigunt. ⁊ qꝛ in infimis nibil qd̓ eis dulceſcat ꝯcupiſcunt. totuꝫcor ad ſuꝑna ꝯuertunt. Hi ab oībusmalis moribꝰ ſe exuunt cenſum mundi cū cupiditatibꝰ ꝯtemnūt. ſpe ad in-

uiſibilia tēdunt. ⁊ quo ampliori deſiderio illis īherēt. eo magis ac magismoleſte corruptōꝫ ferunt quaꝫ habēthi nmiꝝ ꝑ deſertu deſcendunt qꝛ duꝫin hoc mūdo inter temptatōes viuūtquo amplius dū hic morāt̉ deſeri metuunt eo forcius iſta deſerunt. ⁊ ad eagradiunt̉ in quibꝰ cū fuerīt nihil amplius qd̓ eos amoueat iā timebūt. Bene aūt ſicut virgula ſumi aſcendere dicunt̉ nō aūt quarūlibet reꝝ ſumus eſſeiſte d̓r ſed ex aromatibꝰ mirre ⁊ thuris ⁊ vniuerſi pulueris pigmentarij eſſe declarat̉. Mirra quippe mortuoruꝫcorꝑa cōdiunt̉. ne putreſcant Thuravero accēdunt̉ vt redoleāt. Per mirra ergo carnis mortificatio deſignaturꝑ thus orōnū mundicia intelligitur.Sancta igit̉ aīa carnē ſuā a putredīevicioꝝ mortificat. dū omnes voluptates mundi ꝑ ꝯtinenciā abnegat vt pꝰiudiciū a corruptōe eterna libera permaneat. Cū vero ad celeſtia maiori ſedeſiderio accendit. ⁊ cū a cordis cubiculo omnes cogitatōes ſuꝑfluas abicit. quaſi thuribulū cor ſuū coram deofacit in quo cū dilectioneꝫ ⁊ virtutesꝯgregat quaſi carbones in thuribulocoaptat quibꝰ ſeip̄aꝫ mens in ꝯſpectudei igne caritatis accendat. Dūqꝫ feruentes ⁊ mundas orōes ad deū emittit quaſi fumū aromatū ex thuribuloeducit vt corā dilecto redoleat ſuauit̉⁊ ꝓximos ad eius amorē ꝑ bona exēpla ꝯcitare nō deſinat. hec gre. De mētis etiā alienatōe ⁊ fructū quē tales aſſequūtur qui hmōi gr̄a potiūt̉ Rich.de ſanc. vic. ſic ait. Qn̄ ꝑꝯtēplatiōisdulcedinem ſupra noſmetip̄os rapimur. quoddā quaſi ſuauitatis vinumſumentes inebriamur ⁊ humanū qd̓āmodo ſenſum excedentes in diuinuꝫquēdā affectū a nobiſmetip̄is alienamur. nihil in hac vita hac dulcedine

X. j.