Diſt. III. Ca. XI.Liber .III.
ſcripſimus iam ſane fi diuina dilection plene dignus extitiſſes. ſi tāta dignatione te ydoneuꝫ exhiberes. fortetanta luminis ſui claritate intelligētietue oculos irradiaret. tāta intime dulcedinis ſue ſuauitate cordis tui deſideriū inebriaret. que temet ip̄m ſuper temetip̄m raperet. ⁊ ꝑ mentis exceſſumin ſuperna eleuaret Hos aūt anagogicos exceſſionis modos miſtice quideꝫdeſcriptos in canticis cāticoꝝ inuenimus. De primo quidē recte illd̓ intelligit̉ quo d̓r. Que eſt iſta q̄ aſcendit ꝑdeſertū ſicut virgula fumi ex aro. mir.⁊ thur̄. ⁊ vni. pul. pig. De ſecūdo queeſt iſta que ꝓgredit̉ qͣi aurora ꝯſurgēsDe tercio. que eſt iſta que aſcendit dedeſerto delicijs affluēs innixa ſuꝑdilectū ſuum. hec richar. F Nūc de vnomodo ipſius exceſſus mētis dicenduꝫeſt in ſpāli. Et primus exceſſus mētisvt d̓t richar. in eodem libro. v. ſit ex defiderij anxietate ⁊ magnitudine deuotionis fumus qui ſemꝑ ſurgit de igneQuis aūt neget amorē ſpūalem ignēeē. Recte itaqꝫ illa mētis in ſuꝑna eleuatio. q̄ ex feruore dilectionis orit̉ fumo ni fallat ꝯꝑat̉. Quid aūt intelligimus ꝑ hmōi fumū niſi deuote mentisdeſideriū Quaſi gͦ aīa in ſuꝑna eleuat̉⁊ aſcēdit qn̄ dilectiōe feruēte ⁊ in hocip̄m vrgēte ſuū deſiderium per ſemetipſum raꝑit. Eſt aūt virgula vt oēs nouimus ⁊ gracilis ⁊ recta. vt gͦ ꝟgule ſimilitudinē in ſe trahat aſcēſio tua. ſitanxiū ſit vnicū deſideriū tuū ⁊ ſurgēsex intentione recta Si aūt ꝑ mirramcarns ꝯtritionē. ꝑ thus ꝟo cordis deuotionē. ꝑ vniuerſum ꝟo pigmentarijpuluerē virtutū oīm intelligimus cōſummationis artē. de quo hec omniain eandem ſententiam ꝯcurrunt. queomnia ꝑ ſe facile intelligunt̉ naͣm hocſatis conſtat. qꝛ quiſquis caritate ple
nus eſt cetera virtutuꝫ infignia non habere non poteſt. Si em̄ apoſtolo creditur. conſummatio virtutis eſt caritasIllud ſane notādum ꝙ anima ſanctatunc veraciter quaſi ſumus ⁊ per deſettum aſcendit. quando ſuum affectumin celeſtis ſponſi deſideriū accendit.Maior aūt ſed quantum ad meritumineſſe videt̉ mentis eleuatio illa. quefouente quidē gratia ſurgit ex intennion ⁊ intentione ꝓpria qͣꝫ illa que ſūtgit ex ſola reuelatione vel aliqua inipiratione diuina. vt erga digna inuematur anima. oportet primo quaſi ꝑ deſettum aſcendere. Ueruntamē vt eadēꝫip̄a velut virgula fumi fiat qͣꝫuis ꝑ deſertum fieri incipiat oportet vt ſupraip̄m deſertum aſſurgat. alioquin mesip̄a in mentis exceſſum non rapit̉ miſupra ſemetipſam eleuet̉. niſi ſemetitſam in ymo deſerat ⁊ ſeipſam deſereſdo deſertum faciat. que deſerta in morem fumi magis magiſqꝫ in ſublimiatranſcendat. Solet tn̄ hmōi mētis exceſſus fieri mō ex ſola deſiderij feruentis eſtuatione qͣꝫ ex adiuncta ſibi diuina reuelatiōe. ſic em̄ ſpūalis ille ignis⁊ incorporeus d̓ine dilectōis eandeꝫvim nō obtineat in ſpūalibꝰ. quā illeignis corporeus in rebꝰ corꝑalibꝰ htēcōſueuit. Satis nouimus ꝙ ignis iſtecorporeus in vaſe qͣꝫuis modico liquere perfuſo operari ſoleat. primum quidem incipit liquorem ipſum ab ymiseuertere. poſtea vero in hanc ꝑ̄tem nucin illam nunc ſurſum nunc deorſum ſactare. ⁊ paulatim quidem ad ſuperiora attollere. totūqꝫ vas ex modico quouis vſqꝫ ad ſummū replere. tande auſupra illum attollere. ⁊ cum violentiam quadam interiora euacuare ⁊ ſoras effundere fortiterqꝫ eijcere. Sicſane animus humanus diuino igneſuccēſus vt ſeipſo in ſeip̄o ꝯtra ſe ip̄m