Liber .III.Diſt. III. Ca. XI.
beritatis archana rimatur. quoꝝ poſtmodū memoria ſtatim reditura paſcatur. Felix em̄ iſta hora. ſed ꝑua mora.ibi videt ineffabilia. carpit inuiſibiliahec ber. Un̄ etiā deuoti viri qͣꝫuis mēteꝯtemplatōe eleuati. de incircūſcripto luīe furtim aliquid ⁊ tenuiter attingunt. tn̄ ſtatim ad ſeip̄os reuerſi. ab ealūce quā viderunt ad ſuas tenebras ſuſpirando redeunt. Qd̓ beatus greg. tāgit. exponens illud Geneẜ. Iacob inbia angelū inuenit. ⁊ ecce vir luctabat̉cum eo. ſic d̓t. Is qui certat in luctaīealiqn̄ ſe ſuperiorem. aliqn̄ eū cuꝫ quoꝯtendit inuenit inferiorē. Eſt em̄ ꝯtēplatiua vita magnanimitatis ꝯtentiocū ſe ꝯtemplator ad celeſtia erigit. cuꝫin rebꝰ ſpūalibus aīm tendit. cū tranſItēdi nitit̉ omne qd̓ corruptibile videtur. cū ſeſe anguſtet vt dilatet̉ aliqn̄qꝫbiricat. ⁊ quidē reluctantes tenebrasſſe cecitatis exuꝑat. vt de īcircūſcriplo luīe quiddā furtim ⁊ tenuiter videat. ſed tn̄ ad ſeipſam ꝓtinus reuerberata reuertit̉ ab ea luce a qua reſpirandoltanſit ad ſue cecitatis tenebras ſuſpitando redit. Quaſi ergo vincit̉ angelꝰqn̄ intellectu intimo apprehendit̉ d̓s.qꝛ intelligendo ⁊ ſentiendo de incircūſcripto luīne aliquid deguſtat. Quaſiet iam deuincit̉ homo. qn̄ ſubtracta intima luce nolens renitenſqꝫ ad aſſueſas tenebras redit. Si igit̉ ad partesals ꝑentes ꝓprios .i. ad ſcōs in celo redite cupimus. teneamus in via angeſi vt ſuauitate intima apprehendamuſbeij. Tenentes vero angelum vno claudicamus pede. ⁊ fit nerui refractio. ꝑqd̓ intelligit̉ carnaliū deſiderioruꝫ repreſſio ſiue extinctio. Omnipotēs em̄ceus cū iam per deſideriū ⁊ intellectūꝯgnoſcit̉ oēm in nobis voluptatē carnis reſtringit. ⁊ qui prius qͣſi duobusredibꝰ innitentes ⁊ deū videbamur q̄
rere ⁊ ſeculum tenere. poſt agnitōnemſuauitatis dei vnꝰ in nobis pes ſanusmanet. atqꝫ alius claudicat. qꝛ neceſſeeſt vt debilitato in nobis amore ſeculiſolus ꝯualeſcat amor dei. vno claudicamus pede. qꝛ dū creſcit in nobis fortitudo amoris intimi. infirmat̉ proculdubio carnis fortitudo. qꝛ oīs qui claudicat vno pede ſoli innitit̉ quem ſanuꝫhꝫ. qꝛ cui terrenū deſideriū iam arefactum fuerit in ſolo pede amoris dei tota virtute ſe ſuſtinet ⁊ in ipſo ſtat. qꝛ pedem amoris ſeculi quē ponere interrena ꝯſueuerat. iam a terra ſuſpenſū portat. hec grego. A Et ſciendum ꝙetiā diuerſe ſunt deuotionum ſpēs quibus ſacra ſcriptura noīa diuerſa imponit. vt ſunt. iubilus. ebrietas ſpūs. liquefactio ⁊ ſpūalis iocunditas. Iubilus vero quid ſit on̄dit beatus greg. xxxiiij. moral̓. ſic dicens. Iubilus d̓r qn̄ineffabile gaudiū mente ꝯcipitur. qd̓nec abſcondi poteſt. nec ſermonibꝰ aperiri. ⁊ tn̄ quibuſdam motibꝰ ꝓditurqͣꝫuis nullis ꝓprietatibꝰ exprimatur.Unde dauid ꝓpheta intuens electoruꝫanimas tantum gaudiū mente ꝯciperequantum non valet ſermone aꝑire aitBeatus populus qui ſcit iubilatōnemNon enim ait qui loquit̉. ſed qui ſcitiubilationem. quia ſciri quidem iubilatio mente poteſt. ſed dictu expriminon poteſt. Sentit̉ per illaꝫ quippe qd̓vltra ſenſum eſt. ⁊ cum vix adhuc cōtemplandum ſufficiat conſcientia ſcientis qn̄ ad hoc exprimendum nō ſufficeret ⁊ lingua dicentis. hec gregori.Iſte aūt iubilus naſci ſolet ex ſctā meditatione. deuota oratione. ac cordisiocunditate. que de ꝯſcientie proceditpuritate. De hoc beatus bern̄. ſic dicitRennuat conſolari anima mea niſi indeo viuo. Hec enim conſolatio eſt ſuauiſſimus radius quo anima per cincin