Liber .III.Diſt. III. Ca. X.x
circum ſcripte nature. Te quidem veꝝpatrē ſumme bonitatis ⁊ totius diuinitatis principiū incircūſcripte ⁊ ingenite maieſtatis deū ex nullo initiū ducentē ſed oībꝰ initiū dantem Credo ⁊ꝯfiteor nō corꝑali ꝓgenie neqꝫ extrinſecus nō neceſſitate neqꝫ volūtate ſednatura filiū generantē Confiteor ⁊ verum te filiū ex patre ſine initio ineffabiliter veꝝ deū vnigenitū ꝑ quem oīafacta ſunt ⁊ verbū patris verbū non factū nō creatum nō adoptatum ſed genitum ⁊ vnius cū patre ſubſtantie vereatqꝫ ita ꝑ omnia equalem deo patri. vtnec tꝑe. nec gradu. nec ptāte eſſe poſſitinferior. tm̄qꝫ te eſſe ꝯfiteor. qui genitus es qͣꝫtus eſt ipſe qui genuit te Nonaūt qꝛ dico genitū a patre filiū diuineineffabili generationi aliqd̓ tꝑs aſcribo ſed nec patrem aliqn̄ cepiſſe nec tefilium qꝛ ſemper fuit pater. nunqͣꝫ igitur non fuiſti filius. nō em̄ aliter ꝯfiteri poſſumus eternum patrē nifi te etiāꝯfiteamur coeternū filiuꝫ. Ex filio em̄pater d̓t ⁊ quia ſꝑ pater fuit ſemꝑ habuiſſe filium dubiū non eſt. Te quoqꝫcredo ſpm̄ſanctum verum deū non factum nec creatum nec genituꝫ neqꝫ ingenitū ſed ex patre filioqꝫ inenarrabiliter ꝓcedentem ⁊ in patre ſimulqꝫ filio ſubſtantialiter ꝑmanentē Sic igitur ab vtroqꝫ ꝓcedis. vt inſeꝑabiliterin vtroqꝫ ꝑmaneas. atqꝫ ita ꝑ oīa deopatri ⁊ filio equalē coeternū ⁊ ꝯſubſtātialem. vt neqꝫ poteſtate neqꝫ volūtateneqꝫ eternitate neqꝫ ſubſtantia differre poſſis ab eis vel precidi a quibꝰ ꝓcedis. Igit̉ eternū patrem ſine natiuitate. eternū filiū cū natiuitate. eternumſpm̄ſanctum cū ꝓceſſione ſine natiuitate totum patrem in filio ⁊ ſpūſanctototū filiū in patre ⁊ ſpūſancto. totumſpm̄ſanctū in patre ⁊ filio ꝑmanenteꝫpatrem ⁊ filium ⁊ ſpm̄ſanctum vnum
deum omnipotenteꝫ vna poteſtate vnoqꝫ regno. vna maieſtate. vna eternitate. ⁊ nunc ⁊ ſemꝑ vbiqꝫ ꝯregnantē corde credo. ore confiteor ⁊ mente diligoHec augu. D Unde ẜm ꝙ dicitrichar. de ſancto victore in. iiij. librode ꝯtemplationē. Caute nobis eſt obſeruandū ⁊ diligenter precauenduꝫ vtſic in ſummis illis ⁊ d̓inis aſtruamusſubſtātie vnitatē ⁊ tn̄ nō euacuemus hſonaꝝ trinitatē. ⁊ ſic ꝯfirmemus ꝑſonaꝝ trinitatē vt tn̄ nō diſſipemus ſubſtantie vnitateꝫ. Quā multi in eo ꝙ deſumme diuinitatis vnitate ſentiunt veram trinitatis fidē euacuare ꝯtenduntEt item qͣꝫmulti in eo ꝙ de trinitate aſerūt diuine eſſentie vnitatē diſſiparevolūt Arrius d̓t aliud eſt pater. aliudeſt filius. aliud eſt ſpūſſanctus. Reclequidem diceret ſi alius diceret nō aliud. Is vtiqꝫ in eo ꝙ d̓t aliud diuintatis vnitateꝫ diſſoluit Sabellius dicitIdem deus qn̄ vult pater eſt. qn̄ vulifilius eſt. quando vult ſpirituſſanctuseſt. ipſe tn̄ vnus eſt. E Iſte aūt ineo ꝙ loquit̉ vere trinitatis fidem euacuare conat̉. Debet igit̉ dicti illi cherubin per quos duo ſumma genera eotemplationuꝫ deſignāt̉ ſeipſos mutuoreſpicere. nec vlla intelligentie ſue ꝯſideratione a mutuo ꝯcordie ꝯſenſu ſpeculationis ſue oculos in ꝯtraria diuettere. Sed ẜm predictos hereticos clarubin noſtri ab alterutro aſpectu facieauertunt. qꝛ ꝯtraria aſſertione multuꝫdiuerſis ⁊ ſibijpſis oppoſitis intendui⁊ acquieſcūt. Scd̓m primum cherubdicimus qꝛ vnus ⁊ ſolus deus eſt quicuncta ex nihilo creauit. Iuxta ſecundum cherub affirmamus. qꝛ alius eſtqui genuit. alius eſt quem genuit. ⁊ alius eſt qui ab vtroqꝫ procedit. Sedcherubin iſti duo reſpiciant ſe mutuo⁊ dicamus qꝛ vnus idemqꝫ deus ſub