Liber .III.Diſt. III. Ca. X.

humana ꝑmittit infirmitas poteſt intelligi ex quo ſenſu dixexit xp̄s ſe eſſein patre ⁊ patrem in ſe. Ex eodem ſenſu etiam intelligit̉ ſpūſſanctus eſſe invtroqꝫ ⁊ ſingula perſonaꝝ in ſingulisqꝛ .ſ. in ſingulis eſt eadeꝫ plenitudo diuinitatis. qꝛ non eſt maior natura diuina in aliqua harum perſonaruꝫ. ſedvnius ⁊ indifferentis nature ſunt heetres perſone. ideoqꝫ vna in altera eſſed̓r vt predictum eſt. Unde beatus ambro. predictoꝝ verboꝝ ſententiam nobis aperiens ſuper illud verbuꝫ Deuserat in xp̄o mundum reconſilians ſibiſic ait. Per hoc intelligit̉ pater eſſe infilio ⁊ filius in patre. qꝛ vna eſt eorumſubſtantia. ibi enim eſt vnitas vbi nulla eſt diuerſitas. Ecce trium illuſtriuꝫviroꝝ teſtimonium .ſ. auguſtini. hylatij ⁊ ambroſij. in idem ꝯcurrentibꝰ relelatione ſpūſſancti in eis loquentispie credere volentibꝰ oſtendit̉ tamenquaſi per ſpeculum in enigmate qualifer accipiendum ſit cum d̓r. Pater infilio vel filius in patre vel ſpūſſanctusin vtroqꝫ. Nec etiam eſt aliqua triumperſonaꝝ pars dei vel diuine eſſentie.quia ſingula haꝝ plenus ⁊ verus deuseſt ⁊ tota ⁊ plena diuina eſſentia. ⁊ iōnulla iſtarum in trinitate pars eſt. Hiergo tres qui vnū ſunt ꝓpter ineffabilēꝯiunctōnem diuinitatis qua ineffab̓iſiter copulant̉ vnus deus eſt. Pars ergo trinitatis eſſe noꝝ poteſt quicunqꝫeſt vnus in tribꝰ. In trinitate ergo quideus eſt ⁊ pater deus eſt ⁊ filius deus ē⁊ ſpūſſanctus deus eſt ⁊ ſimul hi tresbnus deus. nec huius trinitatis terciapars eſt vnus. nec maius aliquid duob vnus eſt ibi. nec maius aliquid ſuntomnes qͣꝫ ſingule perſone. qꝛ ſpirituaſis non corporalis eſt illa magnitudo.Qui poteſt capere capiat. qui aūt nonPoteſt capere credat ⁊ oret vt qd̓ credit

etiam intelligat. Ueꝝ eſt em̄ quod perꝓphetam d̓r. Niſi credideritis non intelligetis. B Nam ẜm beatuꝫ auguſti. inquirere de trinitate ꝑuerſa curioſitas eſt. credere ⁊ tenere ſicut ſctāeccleſia docet fides ⁊ ſecuritas eſt. Uidere aūt eam ſicut eſt ſumma ⁊ ꝑfectafelicitas eſt. hec augu. Unde ſcienduꝫꝙ acies mentis humane inualida eſtad ꝯſpiciendā diuine maieſtatis excellentiſſimā lucem niſi iuſticie fidei ⁊ dilectōis diuina donante gratia illuſtretur fide C Qua ꝓpter diuīa votisomnibꝰ poſtulanda eſt gr̄a. vt mundētur oculi cordis ad videnduꝫ qͣꝫ ꝓprietrinitas ſit vnus deus ⁊ ſolus ⁊ verusd̓us ⁊ qͣꝫ recte pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus vnus eiuſdemqꝫ ſubſtantie vel eſſentie dicat̉ credat̉ ⁊ intelligat̉. Adhuius ſacratiſſime viſionē beatitudīsnemo niſi per fidem mundato corde attingere poteſt. dicēte ipſa veritate. Beati mundo corde. qm̄ ipſi deū videbūtEt qꝛ per fidem venit̉ ad agnitōem. ergo ꝓut beatus hortat̉ Augu. credendūeſt pariter in prēm ⁊ filium ⁊ eoꝝ ſpiritum ⁊ in ſingulos ⁊ ſimul in tres. qꝛſingulus pater ⁊ ſingulus filius ⁊ ſingulus eoꝝ ſpūs eſt ſumma eſſentia. ⁊ſimul pater ⁊ filius cū ſpūſancto ſuntvna eadēqꝫ ſumma eſſentia. in quā ſolam omnis homo credere debet. quia ēſolus finis quē homo in omni cogitatū actūqꝫ ſuo per amorē debet intēdereHec aug. Hanc ſummā trinitatē beatus aug. in ſuo ſpeculo ꝯfitet̉ ſic dicēsConfiteor te patrem ⁊ filium ⁊ ſpūmſanctum in perſonis trinum. in ſubſtātia vnum veꝝ deum omnipotentē. viſibilium ⁊ inuiſibiliū ꝯditorem. nō corpus aut in corpore poſitum. neqꝫ ex diuerſis ſpeciebꝰ admixtum. aut mēbrocum ꝯꝑaginibꝰ effigiatum. ſed vniusſimplicis ⁊ incorꝑee inuiſibilis ⁊ in-

U. j.