¶ Liber .III.¶ Diſt. III. Ca. X.

ſtantialiter vnus ⁊ ꝑſōnaliter trinusDicimus ẜm primū cherubin ꝙ pr̄ ⁊filius ⁊ ſpūſſanctus vnum ſunt in ſubſtantia. vnū in eſſentia. vnū in naturavna. Dicimus iuxta cherubin ſecūdūqꝛ alius eſt pater in ꝑſona. alius eſt filius in perſona. alius eſt ſpūſſanctusin perſona. Reſpiciant ſe cherubī mutuo ⁊ ꝓfitemur abſqꝫ dubio qꝛ nō ſuntaliud pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus. qͣꝫuis veraciter ſit alius. ⁊ alius. Aliusitaqꝫ eſt pater. alius filius. alius ē ſpirituſſcūs iuxta cherub ſecundū. nec tn̄aliud eſt pater. aliud filius. aliud ſpirituſſcūs. Iuxta cherub primū ⁊ ſecundum mutuū reſpectū veraciter affirmemus. qꝛ pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus.nō tn̄ tres dij ſunt. ſed vnus deus. Iuxta ſecundū cherub ꝯfitemur qꝛ filij ſubſtantia nr̄e ſubſtantie vnita in vna ꝑſona vnita eſt. Iuxta primū cherub indubitanter affirmamus. qꝛ patris ⁊ filij⁊ ſpūſſancti ſubſtantia vna ⁊ indiuidua eſt. veruntū iuxta mutuū reſpectūꝓfitemur qꝛ ſolus filius ꝟaciter incarnatus eſt. Cherub itaqꝫ reſpicit quādovnus dicit alius non ꝯtradicit. ⁊ illaque ſue ſunt ꝯſideratōnis ſic vnus aſſecit̉. vt tn̄ que alterius ſunt ommino euacuare nolit. Cherubin ſe mutuo reſpiciunt qn̄ ſumma duo ꝯtemplationumgenera inuicem ſibi ⁊ ꝯcurrunt ⁊ mutua ſibi veritatis ꝯcordia alludunt. Etſotandū ſi illa que de perſonaꝝ trinilate. ⁊ ſubſtantie vnitate in deo credimus per mentis exceſſum videre ⁊ puta perſpicuaqꝫ intelligentia capere nequimus. Nihilominus tn̄ ea q̄ in caholica trad itōe accepimus fide teneſuſs ꝓut nobis poſſibile eſt in frequēlem ꝯſideratōem adducamus vt eiuſmnodi ſtudio diuinaꝝ reuelationuꝫ coplam ꝓmereri poſſimus. puto ſiquidēꝙ diuinaꝝ reuelationum ꝯſolatio nō

omnino peregrina erit eis qui diuinorum ſacramentoꝝ archana fidei ocl̓otam frequenter qͣꝫ libenter aſpiciūt. qͣꝫtomagis illis maxime familiaris eritqui eam intelligentie oculo aſſidue cōtemplando per mentis exceſſuꝫ ſepe videndo deſiderio ſuo ſatiſfacere nō pn̄tHec rich. F Et notandū ꝯſeqn̄tẜm thomā de aquino ꝙ deus cū omninō ſit ſimplex ⁊ inuiſibilis nō determinat̉ ad aliquem locum. vt eſſe dicaturvbiqꝫ. ꝙ videlicet vna ꝑs eius ſit hic.alia illic. ſed immenſitate virtutis ſuetangit omnia que ſunt in loco. cum ſitcauſa vniuerſalis eſſendi. Mouēs em̄⁊ motū oportet eſſe ſimul. deus autemomnia mouet ad ſuas oꝑationes igit̉eſt in omnibꝰ. Unde ſciendum ꝙ rescorporea eſt in aliquo loco ẜm ꝯtactūquantitatis dimenſiue. ſed res incorporea ẜm ꝯtactum virtutis cum careatomni quantitate dimenſiua. Si auteꝫeſſet aliquod corpus habens quantitatem dimenſiuam infinitā oporteret illud eſſe vbiqꝫ. Ergo ſi ſit aliqua res incorporea habens virtutē infinitā oportet ꝙ ſit vbiqꝫ. deus aūt eſt hmōi. ergoeſt vbiqꝫ. Et qͣꝫuis ſit vbiqꝫ tn̄ a nulloeoꝝ que ſunt ꝯprehendit̉. Unde dicitſcotus. deus eſt in omnibꝰ ſuꝑ omnia.Ipſe quidem eſſentia omnium qui vere ſolus. Et cum in omnibus totus ſitextra omnia totus eſſe non deſimi. dūenm per omnia que ſunt diffunditur anullo eoꝝ que ſunt ꝯprehendit̉. Quiaeſſe quidem de deo predicat̉. quid aūtſit penitus ignorat̉. hec ſcotus. Ergoꝓut dicit auguſtinus intelligamus deum ſi poſſumus quantum poſſumus ſine qualitate bonum. ſine qͣntitate magnum. ſine indigentia creatorem. ſineſitu preſentem. ſine habitu omnia ꝯtīnentem. ſine loco vbiqꝫ totum. ſine tēpore ſempiternū. ſine vlla mutatione

U. ij.